Nie zaproszona do domu partnera przez 6 lat

Serio przez 6 lat znajomości nie bylas u niego w domu? Sie tam wybierz moze niespodzianke tam trzyma

Jeszcze kiedy powiedziałam o tym znajomym to się wściekł ze nie powinnam o tym mówić. Czasem stałam u niego pod blokiem dłuższy czas czekając na niego i tez mnie nie zaprosiłeś. To upokarzające.

To po co z nim jesteś?

To nie była pierwsza rozmowa na ten temat, on nic nie mówi albo zmienia temat. Córki też nie zapraszał do domu, jego matka jej nie lubi bo przypomina jego eks. On nie planuje i mnie zamieszkać, nic nie mówi o przyszłości, żyje z dnia na dzień. Często wyjeżdża na dłużej i matka nie ma problemu z samodzielnością.

Po.co z nim jestem ?
Chyba boję się samotmosci i zwatplolam w mężczyzn

Może ja jestem inna, ale bardziej mi by przeszkadzał ten brak czasu i rzadkie spotkania, bo priorytetem jest wszystko, ale nie ty. Chaty może sie wstydzić, może mieszkają skromnie czy coś. Dodatkowym redflagiem traktowanie wnuczki przez matke, a on to tak sobie olał, zamiast wpłynąć na jej nastawienie.

A teraz też tak sobie myśle drugi scenariusz, że może matka nie chce, żebyś do niej przyjeżdżała? Przy tobie może być miła, ale za plecami niekoniecznie. Tylko znowu tu nie pasowałby jego stosunek do ciebie, że on cie nawet nie chce widywać i dlatego rzadko przyjeżdża, bo gdyby chciał znalazłby czas. Gdy cie do kogoś ciągnie i ci na kimś zależy odpuścisz sobie jakieś zajęcie dodatkowe, aby sie spotkać z podobno najważniejszą osobą. Nawet w pół drogi, czy na mieście gdzieś wyjść. Ty żadną ważną osobą nie jesteś. Tylko dodatkiem jak panu sie nudzi albo ewentualnie dodatkowo jaja puchną. Taka opcja na boku.

Jak wyglądają wasze spotkania?

Praktycznie rzecz biorąc to jesteś sama i do tego samotna. Jakoś nie widać z tego powodu jakiegokolwiek lęku czy też napadów paniki u Ciebie.

W takim razie co Ty w tej relacji jeszcze robisz? On nie zmieni się. Nawet nie licz na to. Z czasem będzie tylko gorzej, a to przełoży się fatalnie na Twój stan psychiczny i emocjonalny. Zamknij ten rozdział definitywnie. Za jakiś czas sama stwierdzisz, że podjęłaś właściwą decyzję.

Nie wiem jaki on musiałby mieć bajzel, żeby wstydzić się zaprosić Cię przez 6 lat do domu. Przez ten czas to można wypucować chatę od podłogi po sufit xd
Najwidoczniej nie chce i już, bo to zawsze jakiś dystans tworzy. Patrząc na to jak opisałaś ten wasz związek, to ja się bardziej dziwię, że Ty jeszcze w ogole chcesz, aby on Cię zapraszał. 
W przeciwieństwie do innego wątku, gdzie babka wymieniła dużo pozytywów faceta z którym się spotyka i jego zaangażowanie, tutaj nie ma nic, co by przemawiało na jego korzyść. Po co Ci taki typ? Lepiej już kota sobie kup;)
Zmarnowanych 6 lat na gościa, który chce żyć jak kawaler, bo jak napisałaś, jest skoncentrowany na sobie, najczęściej prowadza się sam, nie ma żadnych planow w związku z Tobą a na Twoje obiekcje w temacie wciska Ci, że masz w głowie głupoty. Czarujący jak majonez w sałatce

Matka wielokrotnie była u autorki w domu więc chyba ją lubi a przynajmniej jej nie nienawidzi;), gdyby było inaczej, na pierwszym razie by się skończyło, to raz a dwa nie jest taka niepelnosprawna jak sie wydaje, zwlaszcza, że bez problemu zostaje sama gdy on wyjeżdża, więc matka raczej nie jest przeszkodą. On po prostu nie chce. Może obawia się, że jak raz zaprosi to już ona poczuje się jak u siebie i będzie wpadać z wizytami a on woli chyba trzymać dystans.

Często w tle niepełnosprawności ruchowej idą problemy psychiczne. Nawet jeśli nie są bezpośrednio skorelowane, to mogą być efektem wtórnym, np matka boi się, że jak syn pozna kogoś to zechce się wyprowadzić i zostanie sama z palcem w dupie więc urządza mu sceny w domu, manipuluje, pogrywa itp. Albo ma jakiekolwiek inne okazjonalne odpały.

Zapraszam do wolontariatu na tym polu. Osoby z niepełnosprawnością to nie jest taki sobie o bałagan w domu. To często skrzyżowanie ze szpitalem i zwyczajna niemożność posprzątania ze względu na określony "porządek" dostosowany do możliwości mobilnych i psychicznych osoby niepełnosprawnej. Jeśli jego matka jest osobą 70+ z balkonikiem to całkiem możliwe, że ma problem z nietrzymaniem moczu lub wraz z bąkiem regularnie idzie kleks. Wymiana (lub asysta/pomoc) pieluchy dorosłej osobie kilka razy dziennie to nie jest bajka. I tego nie wywietrzysz otwierając okno na kilka minut.

Nie musisz mnie zapraszać, opiekowałam się dużo starsza osobą, ktora o chodzeniu mogła tylko pomarzyć bo była leżąca, więc chodzenie przy balkoniku to luksus. 
A kobieta wie w jakim stanie jest jego matka bo zapraszała ja do siebie nie raz, więc chyba nie sądzisz, że jej się wydaje, że ona skacze i biega?;) a w domu mają Hilton?
Na pewno jeszcze by mu pomogła.  6 tat sie bujają. To nie jest osoba z łapanki, dlatego podejrzewam, że  zaslanianie się matką to zwykla wymówka dla niego.

To, że matka przyjęła twoje zaproszenie nie znaczy wcale, że nie zaznaczyła synowi, żeby cię do domu nie zapraszał. Gdyby bylo inaczej, to pewnie przy okazji jej bytności u ciebie padloby sakramentalne zaproszenie na rewizytę. Jesli takiego nie otrzymałaś, to o czym tu myśleć?

Kobieta nie chce cię w swoim domu i jej miłe uśmiechy w twoją stronę nic nie znaczą. Pewnie tego boi się twój partner, że matka zrobi sajgon w domu i wywali nie tylko ciebie ale też i jego. Nie wiesz, co facet ma z nią w domu, bo normalna to ona nie jest, jeśli wnuczki nie chce widywać, bo jej przypomina byłą synową.

Może. Ale to też temat bardzo drażliwy. Szczególnie, że jego matka też najeżdża na jego córkę. Także też nie wiadomo co za plecami jego matka opowiada o niej. Może to być wymówka, a może to być po prostu chęć spokoju. Na dwoje babka wróżyła.

Osoby o pewnym stopniu niepełnosprawności czy też cierpiące na pewne choroby, wymagają często stałej opieki, prawie 24/dobę. Całe mieszkanie lub rytm dnia bywa do nich dostosowywany, zatem jeśli on znajduje jeszcze czas na życie towarzyskie, to może nie jest tak tragicznie..
Najgorzej to być zwodzonym i nie mieć pojęcia tak naprawdę, dlaczego dana sytuacja tak wygląda. Może uznał, że Autorka by się całkiem wystraszyła i go zostawiła...?
Można się tam parę razy spotykać w hotelu, ale żeby tak żyć całymi latami....?

No toś się związała z facetem z ogromnym obciążeniem, pokrzywiony to on musi solidnie być przy takiej rodzinie. Nie dziwię się, ze Cię to przeraża.
Tyle że w tej sytuacji masz jakąś jasność - małe szanse, że on  się jakoś zauważalnie zmieni. Czyli bierzesz go jakim jest albo jednak nie. Byleś w ten ich rodzinny pasztet nie próbowała wchodzić, zrozumieć tego i uchowajcie wszyscy bogowie byleś nie próbowała czegoś naprawiać czy prostować.

Jestem bardzo wyrozumiała, oczywiście wysyłałam mu wiele artykułów nt toksycznych rodziców, próbowałam wytłumaczyć że takie traktowanie wnuczki jest okrutne ale on zawsze o niej Matula i.koniec. Macie rację, świata mie zmienia a sama.sie w końcu wykoncze..

Nie córki tylko eks, chyba że to.opisalam. nie żartuję, on potrafił czasm powiedzieć ze rodziców trzeba słuchać, szkoda mi go było, że został tak zdominowany, byl czas że mi bardzo pomógł w trudnej dla mnie sytuacji więc czułam dużą wdzięczność.

A ty jesteś bezwolną mimozą, że nie możesz mu podziękować na dobre? Własne ustalenia masz, wiesz o co ci chodzi a o co nie, więc pozostaje tobie tylko wprowadzić decyzję w życie.

Chęć spokoju ewentualnie niechęć do wysłuchiwania ciągłego gderania ze strony niepełnosprawnej matki to nie jest strach.