Nigdy nie byłam u mojego partnera w domu

Teraz to i tak nie wolno się odwiedzać ale gdy już zaraza minie to zaproponuj zaproszenie mamy i babci do siebie na herbatę skoro tak blisko mieszkają.

Babcia może być przeciwniczka remontu bo nie chce tego bałaganu i niedogodności związanego z remontem. Trzeba by się było na ten czas wyprowadzić, gdzieś spakować rzeczy aby uchronić przed zniszczeniem. A poza tym ludzie starsi mają sentyment do swoich starych mebli czy innych przedmiotów.
Sama chciałam wymienić teściom okropny, powycierany ze starości dywan, nawet kupiłam im podobny na prezent a jednak nie chcieli zamiany i nowy dywan stał w kącie za szafą.

Jednak nie macie zbliżonego spojrzenia na życie. Ty robisz tak jak robisz, twój partner inaczej niz ty, nawet mocno inaczej niż ty.

Powiem szczerze, że będąc na miejscu tego faceta i zarabiając  z 15 tysi na miesiąc, musiałbym być naprawdę skrajnym leniem, żeby w żaden sposób nie poprawić swojej sytuacji mieszkaniowej. Jeśli tylko całej swojej kasy nie przepuszcza na żadne swoje hobby ani dalekie podróże, to raczej bez trudu dostanie kredyt na mieszkanie. Rozumiem, jeśli ktoś chwilowo ma problemy lub zbiera jakiś czas na jakieś lepsze lokum, to można trochę pomieszkać w rodzinnym domu. Tutaj, przy takich zarobkach to już dawno powinien coś wykombinować..

Mieszkamy w Warszawie. On z babcia i mama w 2 pokojach, ja mam 3 pokoje tylko dla siebie.

Jeśli chodzi o jego zarobki to na pewno nie ściemnia, nie chcę tu wyjawiać za dużo, ale byłam u niego w pracy i wiem, że to nie jest żadne klamstwo.

Co do kluczy, to było tak, że on w tygodniu (przed kwarantanną) bywał czasem u mnie, jak wychodzę wcześniej do pracy on pozniej - wiec dostał, zeby zamknac mieszkanie. To nie bylo jakies oficjalne darowanie kluczy z zaproszeniem do wspolnego mieszkania.

Tak jak pisalam - rozmawiałam z nim jakiś czas temu, bardziej ta rozmowa wyszla z jego inicjatywy - mowil, ze i tak cale dnie go w domu nie ma, ze zainwestowal w kursy zawodowe za granica, ze miał jedno mieszkanie na oku, ale ktoś go wyprzedził... itd

Na twoim miejscu wyłożyłabym kawę na ławę, bo troche to dziwne. Facet 33 lata i w mieszkaniu z mamusia i babcia ( troche nie wyglada jakby myslal o zalozeniu rodziny lub chociaz usamodzielnieniu sie), zwazajac na to ile zarabia.
Niektore sprawy jednak potrafie zrozumiec np. to ze ma jakies slabe warunki i mieszkanie do remontu i sie wstydzi. Tez tak mialam. NIe zapraszalam zadnych kolezanek poki nie ogarnelismy domu. Z kolei kiedys bylam z facetem 3 lata i bylam u niego z 4 razy bo mieszkal z rodzicami i siostra ma 2 pokojach. Coz pewne sprawy da sie wytlumaczyc i zeozumiec a niektore nie. Jezeli "cos ci smierdzi" to mow mu od razu. Bez sensu jest gdybanie i ukrywanie czegos. Jestem zwolenniczka rozmow w zwiazku, jak cos mi nie pasi to mowie od razu bo pozniej tylko to sie poglebia, narasta frustrscja i pyk nie ma zwiazku...

Może jestem zgorzkaniała, ale sprawdź czy facet nie kręci wałków na boku i nie zagłuszaj na siłę głosu intuicji i rozsądku, które radośnie walą Ci w głowę, próbując zwrócić uwagę na niezgodność słów z czynami.

"Mój" (a historia była identyczna, poza nazwą miasta, wiekiem, bo był starszy, i tym, że ja akurat byłam w mieszkaniu babci i matki) sprzedał mi smutną historię o długach babci, które rycersko zdecydował się spłacać, poświęcając swoje marzenia o własnym kącie i żonie oraz ogromnym wstydzie, że się od niego odwrócę, kiedy dowiem się w jakich warunkach przyszło mu żyć. Właśnie przez te niegodne człowieka warunki (niegodne dla niego, bo najwyraźniej matka i babka nie kwalifikowały się do tej roli) wolal być u mnie, do tego stopnia, że praktycznie u mnie zamieszkał, nie dorzucając się jednak do domowego budżetu ("bo przecież to moje, a nie jego") i nie angażując się w cokolwiek ("bo przecież za miesiąc wynajmiemy coś większego, wspólnie, może nawet dom!"). I kiedy ja już w myślach przy tym domu wypasałam wesołe jednorożce w białej sukni, na jaw zaczęły wychodzić smutne fakty na temat "długów babci", "mieszkania w złych warunkach", a także jego "wielkiej miłości do mnie". Tak wielkiej, że biedaczek zmuszony był obdarować nią także inne kobiety.

Pieniądze, które jak się okazało jednak miał (oczywiście dla siebie, bo przy mnie zawsze był na debecie), pożyczał znajomym albo wydawał na drogie sprzęty (bo przecież jemu biednemu należy się czasami coś od życia, a co!), mieszkania matki nie remontował (chociaż wystarczyło kupić wiadro farby i pędzel, żeby komfort życia był poziom wyżej i nawet zaproponowałam mu, że mu w tym pomogę), bo on przecież nie będzie robił czegoś na pół gwizdka, a slynne "inwestowanie w siebie", zakończyło się na licencjacie i jednym kursie online.

Mieszkał u matki, bo średnio co kilka miesięcy przeprowadzał się do mieszkania innej kobiety, więc stary lokal był tylko punktem przesiadkowym. Często też urabiał kolejną będąc jeszcze z obecną, więc zdarzało się, że dosłownie od jednej wprowadzał się do drugiej. Nie było więc sensu remontować czegoś, z czego nie miał pożytku i kupować czegoś własnego, skoro miały to babki, które skrupulatnie selekcjonował i okłamywał.

Nie twierdzę, że Twój książę z bajki to oszust i kombinator, ale uważam, że lampki alarmowe nie zapalają się w głowie bez sensu. My kobiety mamy tendencje do zaprzeczania faktom, nawet wbrew logice i tłumaczenia sobie "na nasze" sytuacji, które wydają nam się (i najczęściej takie właśnie są!) podejrzane. Myślę, że gdyby chciał przedstawić Cię rodzinie, to by to zrobił, nawet zapraszając Was na obiad do restauracji. Może po prostu nie chce i nie ma w tym żadnej większej filozofii.

Tyle ode mnie.