Trudna miłość - co myślicie?

to jest milosc patologiczna, ale fajny scenariusz na film

Melodramat xd

Oboje nieodpowiedzialni jesteście. Ty, wiadomo, niezdecydowana w niczym i z postawą królewny o którą należy walczyć.
On z jednej strony docenia zalety obecnej dziewczyny i słusznie, bo ugodowość, elastyczność i gotowość do kompromosu to dobre cechy w związku, w innym przypadku tylko jedna strona musi we wszystkim sie naginać co w końcu budzi sprzeciw. Z drugiej wykorzystuje tę dziewczynę, skoro nie jest z nią szczęśliwy.

Solaris napisał/a:

Melodramat xd

Oboje nieodpowiedzialni jesteście. Ty, wiadomo, niezdecydowana w niczym i z postawą królewny o którą należy walczyć.
On z jednej strony docenia zalety obecnej dziewczyny i słusznie, bo ugodowość, elastyczność i gotowość do kompromosu to dobre cechy w związku, w innym przypadku tylko jedna strona musi we wszystkim sie naginać co w końcu budzi sprzeciw. Z drugiej wykorzystuje tę dziewczynę, skoro nie jest z nią szczęśliwy.

Nie potrafię tego wszystkiego zmienić. Zmieniłam dużo, również stałam się ugodowa, wspierająca, spokojna, ale próbowałam wszystkiego, aby zwrócić jego uwagę tylko na siebie, aby dostrzegł moje zmiany. I znów pokłóciliśmy się bo ja mu tłumaczyłam, aby traktował mnie poważnie i że sytuacja jest trudna dla mnie, a on, że dla niego też i nie planował tego.

Ann1.1. napisał/a:

Solaris napisał/a:

Postaw się w jego sytuacji. 2 razy już go porzuciłaś, może boi się kolejnego. Może nie wierzy, że się zmieniłaś. Wbrew pozorom faceci też mają uczucia;)
Może woli mniej szczęśliwą stabilność z obecną dziewczyną, niż emocjonalny rollercoaster z Tobą. Szkoda tylko, że nie widzi, iż robi krzywdę obecnej. Egoistyczna postawa bo raczej nie wierzę, że będzie z nią długo skoro nie czuje się szczęśliwy. Spokój i stabilizacja to za małe podstawy, aby to przetrwało. Zwłaszcza w młodym wieku.
Nie naciskaj. Daj mu spokój na razie. Życie się nie kończy przecież jutro. Może on musi też sobie przemyśleć wszystko a Ty byś chciała na już, żeby z dnia an dzień rzucił wszystko i był z Tobą.
Czas jest zawsze najlepszy w takich przypadkach a nie pośpiech.

Pozamiatane. Ale ja już mu napisałam, że bardzo go kochałam i uczucie nie minęło i dlatego zmieniłam się, przede wszystkim dla niego, a później dla siebie. Ze próbowałam wszystkiego, że tak bardzo się starałam, ale to na nic i że nie chce go już kochać więc żeby nigdy już się nie kontaktował... (bo wczesniej powiedział, że nie zostawi jej). Na co miałam czekać? Czy cokolwiek by się zmieniło? Jak pytałam czy rozstanie się to nie wiedział.

Czy pozamiatane to się jeszcze okaże;) Jak wciąż go kochasz a on nie jest szczęsliwy w związku to jeszcze wszystko się może zdarzyć.
Może wtedy za bardzo naciskałaś? No wiesz - ja się już zmieniłam, kocham Cię, więc oczekuję, ze rzucisz wszystko i będziesz ze mną.

Solaris napisał/a:

Ann1.1. napisał/a:

Pozamiatane. Ale ja już mu napisałam, że bardzo go kochałam i uczucie nie minęło i dlatego zmieniłam się, przede wszystkim dla niego, a później dla siebie. Ze próbowałam wszystkiego, że tak bardzo się starałam, ale to na nic i że nie chce go już kochać więc żeby nigdy już się nie kontaktował... (bo wczesniej powiedział, że nie zostawi jej). Na co miałam czekać? Czy cokolwiek by się zmieniło? Jak pytałam czy rozstanie się to nie wiedział.

Czy pozamiatane to się jeszcze okaże;) Jak wciąż go kochasz a on nie jest szczęsliwy w związku to jeszcze wszystko się może zdarzyć.
Może wtedy za bardzo naciskałaś? No wiesz - ja się już zmieniłam, kocham Cię, więc oczekuję, ze rzucisz wszystko i będziesz ze mną.

Zdenerwował się, że mam oczekiwania. Chciałabym dziś być taką optymistką jak Ty. Myślę jednak, że mężczyzna po tym co przeczytał zrobi to o co go poprosiłam - czyli nie będzie się kontaktował.

Ann1.1. napisał/a:

Solaris napisał/a:

Czy pozamiatane to się jeszcze okaże;) Jak wciąż go kochasz a on nie jest szczęsliwy w związku to jeszcze wszystko się może zdarzyć.
Może wtedy za bardzo naciskałaś? No wiesz - ja się już zmieniłam, kocham Cię, więc oczekuję, ze rzucisz wszystko i będziesz ze mną.

Zdenerwował się, że mam oczekiwania. Chciałabym dziś być taką optymistką jak Ty. Myślę jednak, że mężczyzna po tym co przeczytał zrobi to o co go poprosiłam - czyli nie będzie się kontaktował.

To zależy od mężczyzny. Znasz go najlepiej. Jeden zrobi tak, drugi inaczej. Jeśli on coś czuje do Ciebie i mu zależy, to się odezwie. Jeśli nie, jeśli już nie chce z Tobą nic więcej, to uszanuje Twoją prośbę. Tak to chyba najczęściej działa.

Ann1.1. napisał/a:

Może ja za bardzo na wszystko naciskam...mówił, że zamiast cieszyć się nową więzią...ja znów czepiam się

Taka więź przyjacielska nie ma racji bytu.
Nie wiem z czego masz się cieszyć, jego perspektywa wygląda inaczej dlatego może tak myśleć.
Powinnaś zerwać tę relację, żeby otworzyć się na inną.

Ann1.1. napisał/a:

Ja mówiłam mu, że go nie poznaję, a on, że siebie także. Nigdy nie zgodziłabym się na bycie jakąś kochanką. Ile razy mu pisałam, że rani dziewczynę...

To się nastaw na to, ze znowu nią będziesz - "jakąś" kochanką. Jeśli nie zerwiesz definitywnie, nie poblokujesz go, on się prawdopodobnie nie odczepi bo ma u ciebie łatwy dostęp do seksu.

Wyobraźcie sobie sytuację, że kobieta i mężczyzna są razem 3 miesiące, młodzi, on zakochuje się, ona nie, zostawia go, nie interesuje jej, ona otwarcie mówi, że nie jest dojrzała na związek, nie zakochała się, nigdy nie była w związku. Po 3 latach przypadkowo wpadają na siebie, oboje na tamten moment wolni. Zaczyna iskrzyć, postanawiają być razem, są razem1.5 roku z czego większość czasu w związku to wzajemne nieporozumienia i brak szacunku, kłótnie, wielka namiętność, wyznania miłości, pierwsza gorąca miłość dla obojga, dla niej, oboje uważają, że są dla siebie stworzeni tylko niedojrzali, aby w normalny sposób rozwiązywać konflikty i rozmawiać.  On naciska, aby ona się zmieniła, przestała wykłócać, zmieniła pracę, ona naciska, aby on zaczął ją szanować, przestał porównywać do innych kobiet, przestał obrażać. Huśtawka emocji, kłótnie i godzenie się na zmianę, on stara się, ona jest sfrustrowana. Nie mogą się dogadać w kwestii zamieszkania, ona naciska, on nie jest gotowy bo kłótnie. W końcu rozstają się z jej inicjatywy, drugi raz go porzuca, nie czuje, aby mu zależało. On na to przystaje. Po kilku miesiącach on poznaje inną, a dawni kochankowie mają kontakt, ona nie może tego przeżyć, że nie walczył. Odcina się, natomiast przez cały rok on będąc z inną kontroluje jej konta społecznościowe (ogląda relacje), po roku odzywa się do niej, nie jest szczęśliwy w związku...nawiązują ponownie kontakt, romans - bardziej emocjonalna zdrada partnerki, ale bez fizyczności (bez seksu), oparty na wzajemnych wyznaniach, flircie, wspomnieniach, odżywają uczucia, wysyłają sobie pikantne zdjęcia, które wywołują ogromne podniecenie, on naciska na te zdjęcia, ona w końcu się godzi na wysłanie pierwszy raz bo kocha, bardzo się zmieniła na korzyść w kwestii charakteru, potrafią się dogadać, to trwa kilka miesięcy, on zastanawia się czy nie rozstać się z partnerką...ona chce czegoś więcej, ale on mówi stop, nie chce żadnych oczekiwań. Następuje pierwsza kłótnia, on postanawia, że nie porzuci kobiety, która dla niego zmieniła miejsce zamieszkania i pracę mimo, że nie jest szczęśliwy. Bo obecna zrobiła tak wiele. Dawna para rozmawia, on oznajmia jej, że kiedyś była dla niego najważniejsza na świecie, a teraz, że zawsze będzie dla niego ważna, ona mierzy się z bólem bo nigdy nie przestała go kochać. Odcina się, nie chce z nim kontaktu i prosi, aby już nigdy więcej nie kontaktował się z nią.

Nie mogą bez siebie żyć, ale ze sobą także nie. Jak nazwać taka miłość? Czy to jeszcze miłość?

Ann1.1. napisał/a:

Samba napisał/a:

To się nastaw na to, ze znowu nią będziesz - "jakąś" kochanką. Jeśli nie zerwiesz definitywnie, nie poblokujesz go, on się prawdopodobnie nie odczepi bo ma u ciebie łatwy dostęp do seksu.

Ale żadnego seksu nie było!

Pikantne zdjęcia były? Były. Było podniecenie? Było. Pewnie cyber seks też był. Cyber - czy jak to się inaczej nazywa, seks na odległość w każdym razie.
Ewidentnie facetowi do seksu jesteś potrzebna, ewidentnie.

Farmer napisał/a:

Czy zdajesz sobie sprawę, że jesteś toksyczna, niezdecydowana, niepewna?

Co z tego, że go pociągasz, jeśli z tobą najwidoczniej nie da się żyć.

Psycholog, zmiana wzorców i może po kilku latach coś będzie.

Będę się bronić. Toksyczna już nie jestem. Kiedyś byłam,  mam świadomość,  ale pracowałam nad sobą i nie zmarnowałam roku.
Być może pozostała niepewność bo zdecydowanie nakreśliłam granice mojemu byłemu partnerowi.

Ann1.1. napisał/a:

Dajcie mi zimny prysznic, albo solidnego kopa, ja jestem zadaniowa, wezmę się w garść, ale póki co gdy nie mam zajęcia to ciężko mi. Ja tego faceta dalej darzę uczuciem, a nie chcę już. Naprawdę nie chcę. Jeżdżę autem bez celu, czuje się taka słaba i zła na siebie, że pozwoliłam mu rozbudzić we mnie ponownie uczucia. Chodzę do kościoła, normalnie proszę Boga o wsparcie i siłę, zbiera mi się właśnie tam na płacz... Zwyczajnie już dawno bym napisała do niego, zawsze wyciągałam rękę na zgodę, nie mam z nikim złych relacji, a to już tydzień, powiecie, że użalam się nad sobą. Kazałam mu nigdy do mnie nie pisać, a rozmyślam o tym czy pod koniec roku przeprowadzi się z nią do jego mieszkania...nie wiedział czy się nie rozstaną, chciał ze mną budować więź, a ja naciskałam,  mówił, że nie mam prawa mieć oczekiwań, że jemu też ciężko, bierze leki na sen, on nigdy nie wiedział...Co to za mężczyzna, który jest taki mało zdecydowany... W pracy nie myślę, siedzę po godzinach...wychodzę z domu do ludzi...ale ja tylko tu pisze o tym, znajomi, przyjaciele i rodzina nie wiedzą jakie mam rozterki i chcę, aby tak pozostało. On jest moją słabością, a ze słabościami trzeba walczyć.

https://youtube.com/shorts/DuZfMtxmJ-w? … ZBu16SDqoO

Bert44 napisał/a:

Ann1.1. napisał/a:

Dajcie mi zimny prysznic, albo solidnego kopa, ja jestem zadaniowa, wezmę się w garść, ale póki co gdy nie mam zajęcia to ciężko mi. Ja tego faceta dalej darzę uczuciem, a nie chcę już. Naprawdę nie chcę. Jeżdżę autem bez celu, czuje się taka słaba i zła na siebie, że pozwoliłam mu rozbudzić we mnie ponownie uczucia. Chodzę do kościoła, normalnie proszę Boga o wsparcie i siłę, zbiera mi się właśnie tam na płacz... Zwyczajnie już dawno bym napisała do niego, zawsze wyciągałam rękę na zgodę, nie mam z nikim złych relacji, a to już tydzień, powiecie, że użalam się nad sobą. Kazałam mu nigdy do mnie nie pisać, a rozmyślam o tym czy pod koniec roku przeprowadzi się z nią do jego mieszkania...nie wiedział czy się nie rozstaną, chciał ze mną budować więź, a ja naciskałam,  mówił, że nie mam prawa mieć oczekiwań, że jemu też ciężko, bierze leki na sen, on nigdy nie wiedział...Co to za mężczyzna, który jest taki mało zdecydowany... W pracy nie myślę, siedzę po godzinach...wychodzę z domu do ludzi...ale ja tylko tu pisze o tym, znajomi, przyjaciele i rodzina nie wiedzą jakie mam rozterki i chcę, aby tak pozostało. On jest moją słabością, a ze słabościami trzeba walczyć.

https://youtube.com/shorts/DuZfMtxmJ-w? … ZBu16SDqoO

Ann1.1. napisał/a:

Bert44 napisał/a:

https://youtube.com/shorts/DuZfMtxmJ-w? … ZBu16SDqoO

Ja mam podejście takie, że jeżeli pokłócę się z kimś, a zależy mi na tej osobie to tym bardziej dążę do zgody mimo tego, że ktoś kazałby mi spadać. Dam chwilę, której ten ktoś potrzebuje, ale dążę do zgody, do skutku, aż uda się.
Tak samo uważam, że powinno być w związku - jeżeli obojgu na sobie zależy to jedna strona nie posłucha, że ma spadać, tylko będzie wracała bo mu/jej zależy. I to jest warunek bo jak nie to nie zrobi nic.

Dajcie mi zimny prysznic, albo solidnego kopa, ja jestem zadaniowa, wezmę się w garść, ale póki co gdy nie mam zajęcia to ciężko mi. Ja tego faceta dalej darzę uczuciem, a nie chcę już. Naprawdę nie chcę. Jeżdżę autem bez celu, czuje się taka słaba i zła na siebie, że pozwoliłam mu rozbudzić we mnie ponownie uczucia. Chodzę do kościoła, normalnie proszę Boga o wsparcie i siłę, zbiera mi się właśnie tam na płacz... Zwyczajnie już dawno bym napisała do niego, zawsze wyciągałam rękę na zgodę, nie mam z nikim złych relacji, a to już tydzień, powiecie, że użalam się nad sobą. Kazałam mu nigdy do mnie nie pisać, a rozmyślam o tym czy pod koniec roku przeprowadzi się z nią do jego mieszkania...nie wiedział czy się nie rozstaną, chciał ze mną budować więź, a ja naciskałam,  mówił, że nie mam prawa mieć oczekiwań, że jemu też ciężko, bierze leki na sen, on nigdy nie wiedział...Co to za mężczyzna, który jest taki mało zdecydowany... W pracy nie myślę, siedzę po godzinach...wychodzę z domu do ludzi...ale ja tylko tu pisze o tym, znajomi, przyjaciele i rodzina nie wiedzą jakie mam rozterki i chcę, aby tak pozostało. On jest moją słabością, a ze słabościami trzeba walczyć.