Jak się z kimś zaprzyjaźnić? - Netkobiety.pl

Może w teorii, bo w praktyce to nie jest takie łatwe. Widziałam tu posty dziewczyn szukających koleżanek i żadna nie znalazła. Jesteśmy zbyt rozlani po całej Polsce a nawet świecie.

Zapisałam sie na Kurs tańca. Trwa godzine tygodniowo. Na kursie nie pogadasz bo sie tańczy, a przed po też nie ma możliwości bo musisz sie streszczać z ubieraniem bo wchodzi następna grupa. Wszyscy od razu spadają do domu. Wydałam hajs po nic, bo moim głównym celem nie był taniec sam w sobie tylko właśnie poznanie innych ludzi.
Dlatego chciałam spróbować z tych których już znam ale nawet tu nie wiem jak do tego podejść żeby powstało koleżeństwo a nie cześć na ulicy jak sie przypadkiem spotkacie.

Może by se pomyślał co ten monsterek w ogóle chce.

Inkwizytorka napisał/a:

No to co i jak dawac? Do tych na kursie probuje zagadac ale to Sa pojedyncze zdania, bo nie ma jak i kiedy. Do tej z bylej pracy czasami sie odzywalam i to ja pytalam o spotkania. Po x razach jak mowi ze nie ma czasu to chyba wiadome żeby se odpuścić bo nie jest zainteresowana koleżeństwem.
Dziś na przystanku zetknełam sie z tym kolegą. Stanął daleko. Nie wiem czy mnie widział/poznał czy nie. Było troche ludzi, ale wie jaką mam kurtke i byłam na widoku. Podeszłabym ale jeśli specjalnie to nie chce sie narzucać. Dopiero jak musiał wejść do autobusu i przejść sie przywitał i od razu pożegnał xD, ale może z grzeczności bo tak wypada, przecież jak sie znamy to nie oleje /uda że nie zna.
Za każdym razem to ja inicjuje ze wszystkimi rozmowy i spotkania. Nawet z tymi dwiema koleżankami które mialam aż nie znalazły chłopaków. Ja je wypisałam i wychodziłam. Potem było spoko. Ale próbowałam z więcej osób i troche mam dość takiego narzucania innym.
Gdyby nie to, że nie podszedł dziś to może bym zaproponowała jemu wyjście na kręgle albo kawe ale jeśli specjalnie to nie chce sie narzucać. No i nie wiedziałabym jak. Z własną płcią jakoś tak swobodniej zapytać. Nie wiem czy mnie lubi czy tylko jest kulturalny. Może by se pomyślał co ten monsterek w ogóle chce. Do niego chociaż mam numer, z tańca do nikogo. Ale dopiero co pisaliśmy, a ciągle wypisywać to też tak głupio nie chce być upierdliwa. Na tańcach nie spytam tak od razu, najpierw trzebaby choć chwilke pogadać kilka razy a mówie nie bardzo jest jak.. Będzie jeszcze pare spotkań to może sie uda, ale jeszcze nie wiem. Każdy sie zwija w mgnieniu oka do domu, nie ma wspólnych spotkań po. Jeśli sie nie uda to z kursami dam se spokój. Bo szkoda kasy jak efektów żadnych.

Weź popatrz na to inaczej.
Efekty tego kursu tańca mogą się pojawić za jakiś czas.
Nie są to wrzucone w błoto pieniądze o ile będziesz się przykładać do nauki i coś z tego kursu wyniesiesz.
Za jakiś czas możesz sobie pójść na dancing  czy podczas jakiegoś wyjazdu na wieczorek taneczny i to co się teraz nauczysz może zaowocować.
Bo ktoś się Tobą zainteresuje, po tańcu zaprosi do baru czy na świeże powietrze.
Z innych miejsc gdzie się można z kimś zaprzyjaźnić to polecam wszelkiego rodzaju wolontariaty.
Tam nie tracisz kasy, jedynie swój czas i energię.

Normalnie z kolegami /kolezankami nie pisze sie codziennie. Odczekaj kilka dni i pod jakims pretekstem albo tak o napisz. W trakcie pisania zaproponuj spotkanie. Najwyzej sie wykreci.

A jak na luzie delikatnie zaproponowac to moze juz ktos inny doradzi 

Byc facetem to jednak jest latwiej. Gdyby on zaproponowal to byloby normalne i nikogo by nie dziwilo, wypada/nie wypada.
Swoja droga jakby chcial, sam by z czyms wyszedl. Oni zazwyczaj zapraszaja prosto z mostu. Moze tez tak zrob, bo skoro nie mieliscie prywatnych kontaktow dotad to jak zrobisz to delikatnie to moze nie zalapac, a drugi raz sie nie odwazysz. Raz sie zyje, lepiej miec pewnosc niz tygodniami rozmyslac.

Jak w temacie. Chodzi mi o same początki, bo nie wiam jak się za to zabrać. Próbowałam spotted, ale mały oddźwięk, a i tak nic z tego nie wyszło. W obecnej pracy wszyscy są starsi, więc odpada. Przez chwilkę na początku pracowałam gdzieś indziej i tam były dwie osoby w mniej więcej podobnym wieku. Dziewczyna i chłopak. Próbowałam w ostatnich tygodniach z ta dziewczyna. Deklarowała chęcie, ale rozmową z jej strony trochę płytka, a konkretne sugestie o spotkanie zbywała brakiem czasu. Chyba dam se spokój, bo ile można zagadywać. Z tego siedzenia samemu odezwałam się do tego chłopaka. Tu już było lepiej. Ku mojemu zaskoczeniu, naprawdę się rozpisywał, był ciekawy co u mnie, bo tak zniknęłam, a jak przez dłuższą chwilę nie odp to przepraszał. Zaskoczyło mnie to bo ostatnio to już nie liczę nawet, że komuś choć pisać by się że mną chciało. Wcześniej mimo moich już chyba znanych na forum mankamentów byłam osobą pewna siebie, ale przez moje doświadczenia moja samooceną spadła. To grzeczny kulturalny chłopak, choć nieco zakręcony, ale może przez jego doświadczenia z dzieciństwa. Zawsze był do mnie miły. I jest jedna z nielicznych osób, którym nie przeszkadza jak wyglądam. Niestety nie mam w czym przebierać. A raz nawet przez chwilę widział mnie bez makeup bo musiałam przemyć twarz i akurat wszedł xD
Było mi go zawsze trochę szkoda, bo czuł się dotknięty tym, że rodzice się go pozbyli umieszczając w internacie. Myślicie że mogłabym mu zaproponować spotkanie? Nie bardzo wiem jak, bo nasze relacje były czysto zawodowe. A do tego jeszcze mam już jakiś uraz jeżeli chodzi o płeć przeciwna. Moje szczere zdanie o niej chyba zachowam dla siebie, bo wypowiedź nie byłaby zbyt kulturalna.

A jeśli nie to jak/gdzie szukać przyjaciół? I wrócę do pytania z początku jak ją w ogóle nawiązać, jeżeli chodzi o sam początek, bo nie wiem jak się za to zabrać.