Trzy tysiace nocy
Wyrwać się
z tych sztucznych łun miasta
w wielką nieobecność
wspiąć się wysoko
tam gdzie na zlecenie aniołów
płoną wieczne ognie
aby tacy jak ja
mogli odnaleźć drogę do domu
oto sny moje
Trzy tysiące nocy wrastałaś we mnie
rozrastałaś się jak drzewo
korzeniami oplatając serce
W twojej postaci kryją się okręty
łopoczą żagle
i swiat mój cały zamknięty
Dalekie uśpione miasta
z gmachami co jak odrzutowce
królują na niebie
nie staną nam już na drodze
i wejdziemy w noc
jak wchodzi się
do zprzyjaźnionego domu
bez tego lęku i tej trwogi
o każdy nowy dzień
Manuel del Kiro
