Czy słuchac dobrych rad, ze jednak trzba by facet był przy kobiecie?

Bo to jest do bani... Samej wcale nie jest źle, we dwoje nie zawsze jest lepiej ale jeśli decydujesz się tworzyć z kimś związek, kiedy się naprawdę angażujesz to nie wierzę w to, że nie chciałabyś mieć tego mężczyzny obok siebie... Związek na odległość - ok, podobno się udaje, ale to "na odległość" powinno być tylko etapem przejściowym do tego, żeby dotrwać do etapu, kiedy będzie się miało codziennie drugą osobę na wyciągnięcie ręki...

Nie ważne jest zdanie Twoich koleżanek, najważniejsze żebyś Ty byla szczęśliwa... Też jestem w związku na odleglość niektóre moje koleżanki/przyjaciólki nie potrafią tego zrozumieć , i nie dają na dluższą metę szans na udany związek na odleglość, za to niektóre chyba te prawdziwe wspierają mnie, bo mimo wszystko widzą że jestem szczęśliwa... Ale już niedlugo będziemy razem codziennie

brazowasukienka--> ja uwazam, ze najwazniejsze jest twoje szczescie, to ty decydujesz jakiego bedziesz miala partnera, kolezanki czy rodzina nie wybierze tego za ciebie i nie ma na to wplywu.
Ty sama pewnie czujesz czy ten facet traktuje ciebie powaznie, czy mysli o tym aby wasza sytuacja ulegla zmianie , abyscie w koncu byli razem na codzien.
Jezeli ten facet nie robi nic w tym kierunku abyscie byli razem i zyjecie w tym ukladzie juz dluzszy czas np:kilka lat--> to ja uwazam, ze to nie ma sensu i w pewnym sensie rozumiem twoje kolezanki, one poprostu chca abys w koncu ulozyla sobie zycie i miala faceta przy swoim boku a nie czekala latami az twoj facet w koncu sie zdecyduje.
Ciezko mi jest cos pisac o twoim partnerze, bo tak naprawde nie opisalas relacji jakie was lacza, czemu np: nie mozecie byc razem.
Jezeli chodzi o mnie to ja uwazam ze lepiej miec kogos na miejscu, gdyz to daje ci mozliwosc czestych spotkan z partnerem, mozesz go dobrze poznac, dowiedziec sie o nim iwecej, niestety rozmowy telefoniczne to tylko namiastka prawdziwego zwiazku.
MI sie wydaje , ze jak masz blisko siebie partnera to jestes w stanie szybciej sie zaangazowac zwiazek, traktujesz powazniej taka osobe, natomiast w zwiazku na odleglosc zawsze sa jakies watpliwosci : czy np on juz kogos nie poznal na miejscu??? Napewno wiezi jakie was laczac sa slabsze.
vinqa wedlug mnie zwrocila uwage na istotna rzecz--> twoj wiek--> nie jestes nastolatka tylko juz dojrzala kobieta, moge wnioskowac ze twoj partner jest w podobnym wieku albo o ciut starszy od ciebie, to tym bardziej dziwi ze nie robi nic w tym kierunku abyscie byli razem i mogli razem sie soba nacieszyc.
Ja na twoim miejscu porozmawialabym szczerze ze swoim partnerem, jestes juz dorosla i napewno niezalezna kobieta nie moglabys np: przeprowadzic sie do niego???
Bo powiem ci tak , ze jezeli ma to trwac jeszce iles tam lat to nie ma sensu, lepiej sobie posuzkac kogos na miejscu.
Ale to jest twoje zycie i to ty powinnas podjac decyzje a nie my:)
A jezeli chodzi o zwiazki na odleglosc, to nie wszystkie tego rodzaju zwiazki sa do bani, ale to tez duzo zalezy od partnerow, od ich zaangazowania, bo jezeli ludzie sie spotykaja i facet po jakims czasie bierze sprawy w swoje rece i dazy do tego abyscie byli razem to jest ok.
Przyklad z mojej rodziny, moj brat cioteczny poznal laske z innego miasta: on lodz--> ona okolice bydgoszczy, jemu bardzo na tej dziewczynie zalezalo jedzil do niej na weekendy teraz se zareczyli i planuja razem zamieszkac w wakacje--> a sa para rok czasu.
Ale jezeli facet zyje w takim ukladzie kilka lat i nie robi nic w tym kierunku aby jakos zmienic waszej sytuacji to wg mnie szkoda czasu.

I jesteś gotowa tak spędzić resztę życia? Bez wspólnych wieczorów i poranków? Naprawdę wystarczy Ci tylko ta świadomość, że gdzieś tam jest facet, do którego w tym momencie chciałabyś się przytulić?
Nie jestem przeciwniczką związków na odległość. Ale pod warunkiem, że w takim związku są snute jakieś realne plany wspólnego życia obok siebie. U Ciebie czegoś takiego nie ma. To taka bliska przyjaźń z nutką erotyzmu. Bez wspólnych marzeń, planów, nadziei...

A ja uważam, że związek na odległość jest kompletnie bez sensu... może i jestem jednostronna, ale takie jest moje zdanie w tej kwestii. Piszę to w oparciu o swoje doświadczenia. Ludzie się zmieniają... a jeśli jest się daleko od siebie tych zmian nie widać. A gdy później dochodzi do spotkania, może to już nie być ta sama osoba, którą kochaliśmy. To jest mój punkt widzenia. Gdym mogła cofnąć czas... ale nie mogę

brozowasukienko podziwiam Wasz związek... W moim słowniku nie istnieje takie pojęcie jak "związek na odległość", chociaż byłam w takim związku, a właściwie jego namiastce. Bo na odległość to nie to samo - takie jest moje zdanie. Żadne rozmowy przez telefon, skype czy cokolwiek tego nie zastąpią. Ani spotkania co jakiś czas. Nie widzisz go na co dzień, nie czujesz jego obecności, nie widzisz jak zmienia się mimika jego twarzy, gdy o czymś mówi, nie opowiadacie sobie o tym, co Was spotkało, nie widzisz jego reakcji na zwykłe szarości codziennego dnia.  Nie potrafię sobie tego wyobrazić, dlatego że dla mnie związek jest dynamiczny, ludzie się zmieniają, nie potrafiłabym tylko wybiórczo uczestniczyć w tych zmianach. Wybiórczo, a w dodatku przygotowując się do spotkań, a bycie ze sobą to przecież nie tylko wielkie święto i przełamywanie rutyny. Takie spotkania to tylko wchodzenie w inną rolę, cudowna odmiana codzienności. Tylko, że on powinien być Twoją codziennością, a Ty jego.

A to nie jest tak, że tym postem wyrażasz jakieś swoje wahanie? Nie chodzi mi o koleżanki, ale o to, jakie są Twoje pragnienia. Piszesz, że miło byłoby mieć kogoś obok... Może boisz się, że wtedy czar pryśnie jak mydlana bańka?

Mimo wszystko, każdy ma swoją definicję szczęścia, życzę Ci tego, co najlepsze:)

ja mysle, ze kazdy do tego indywidualnie podchodzi ... ja bylam w zwiazku na odleglosc, ale nie wytrzymalam... problem dla mnie byl taki, ze ten zwiazek na odleglosc nie wynikal z tego, ze mamy prace w innych miastach, ze mieszkamy daleko od siebie ... problem byl taki, ze on chcial SAM mieszkac w tym samym miescie co ja ... dla mnie to bylo kompletnie bez sensu .... ja potrzebuje miec partnera przy sobie ... ale to kazdy juz wedlug siebie ocenia ...

To nie będzie trwało wiecznie. A im dłużej tym boleśniej zauważysz prozaiczne rzeczy.
Ojej... przecież nie widział mnie rozmazanej - wtedy kiedy jeszcze było to seksowne...
Oj... przecież on nie miał okazji przytrzymywać mi włosów kiedy womitowałam w chorobie...
To są straszne rzeczy, a jednak im człowiek starszy tym częściej zdaje sobie sprawę, że o ile widok skacowanej kobiety po 20 jest śmieszny, żenujący i dla niektórych słodki - o tyle w wieku lat 40 już niedopuszczalny*.
I wymieniam tutaj tak obrzydliwe rzeczy, bo... z nich się składa prozaiczne życie, tak?
Z brudnych skarpetek też .
A nie tylko z wyszykowanych łikendów...
---------------------
*tak plotka niesie

O... To jestem mile zaskoczona i zwracam... znaczy oddaję honor .
Może faktycznie zatem kiedyś samo się wyklaruje .

Nie słuchaj ich !

Ja żyłam w związku na odległość przez 3 lata i teraz od miesiąca mieszkam ze swoim chłopakiem.
Wszyscy wkoło mówili mi że to nie możliwe że jesteśmy w stosunku do siebie zupełnie szczerzy że na pewno ja coś kręcę na boku i że on też na pewno, że na miejscu znajdę sobie kogoś lepszego itd itd itd .
Nie daliśmy się chociaż bywało na prawdę ciężko i nie widzieliśmy się nawet 3 miesiące.
Jeżeli się kochacie to dacie radę, wystarczą dobre chęci.

Moim zdaniem stwierdzenie, że związki na odległość są nie możliwe jest nie właściwe.
Bo związek może się rozstać tak samo kiedy partnerzy są obok siebie jak i ze względów losowych przez jakiś czas muszą żyć oddzielnie.

I powiedzcie same czy czekanie na spotkanie z partnerem po długiej przerwie nie jest porównywalne do czekania na prezent od Mikołaja w wieku 6 lat ?
Motylki w brzuchu, 1000 myśli...
A potem jego zapach kiedy nas przytula... Spojrzenie
Milion tematów do rozmów
Przynajmniej u mnie tak było byłam zdolna na ścianie skreślać kreski odliczając dzień w którym nareszcie go zobaczę.

W moim przypadku od samego początku dzieliły nas kilometry bo ja mieszkałam w Szczecinie on za Toruniem (Włocławek).
Nie mieliśmy pewności czy po moim powrocie do domu to się ułoży.
Jednak po miesiącu on przyjechał do mnie... na 3 dni.
I jeździliśmy tak co miesiąc na zmianę na weekendy wtedy kiedy mogliśmy do siebie.
Wiedziałam że go kocham.
Niestety nie byłam pełnoletnia i nie mogłam decydować sama o przeprowadzce a moi rodzice od początku byli przeciwni.
Teraz wszystko się zmieniło bo przez 3 lata walczyliśmy o ten związek i się udało .

Płakałam w poduszkę bardzo często ale jak widać opłaciło się

Zgadzam się i teraz już nie pozwolę na takie długie rozstanie.

Zgadzam się.

Po miesiącu mieszkania z moim ukochanym zaczynam rozumieć sens życia razem i cieszenia się z tej naszej, mojej i jego codzienności
Ponieważ sama przeszłam przez te okropne chwile tęsknoty, płaczu, bólu, żalu i zwątpień po prostu życzę powodzenia wszystkim,
które teraz przez to przechodzą.
Dyskusje na temat związków na odległość zawsze będą aktualne i burzliwe

Pewnie, ze brakuje...jak pisałam wcześniej ,to nie jest tak ,ze jesteśmy takimi twardzielami, i nam tego nie brakuje....ale godzimy się na to, ponieważ ...jest nam razem cudownie..Tak! Świętem jest każde nasze spotkanie i celebrujemy je.....mój były mąż przez 14 lat małżeństwa nie dał mi tyle ciepła uczucia, zrozumienia , wsparcia co ON  przez te trzy lata...na odległość....

Związek na odległość ma szanse przetrwać jak tylkoisnieje zaufanie do drugiej osoby... Ja to przerabiałam co prawda dzieliło nas tylko 60 km to nie wiele ale jednakszyko się rozpadł mimi płomiennych zapewnień a jednam miał inną na boku na miejscu....

I w tym rzecz...  Jeśli ten mężczyzna daje Ci tyle czułości ile chcesz i jeśli wszystko Tobie odpowiada, nie ma sensu zadręczać się komentarzami koleżanek. Może kiedyś zamieszkacie blisko siebie, może nigdy do tego nie dojdzie... Nie wiem jakie tam są Wasze plany... Ale skoro TERAZ jest w porządku  (a Twoją dewizą chyba jest cieszenie się tym, co masz teraz) to po co szukać problemów na siłę ?
I dziękuję za wsparcie .

Dla mnie jest to nie normalne taki związek na odległość. Skąd wiesz czy Cie nie zdradza? Popieram twoje koleżanki