Brak poczucia hunoru

Około 3 lata byłam z partnerem.  Ciagle rozstania i powroty. Wczoraj kolejna awantura. Wscieklam się bo dowiedziałam się że nie był na misji w Iraku  ( powiedział że był). Dodatkowo dowiedziałam się że skończył studium A nie studia (mówił że studia). Awantura była nie z tej ziemi bo posądzilam go o kłamstwo.  Powiedział że żartował z tym Irakiem i to ja nie mam poczucia humoru. Ja mam taki charakter że łykam wszystko jak pelikan. Albo np były sytuacje że pisał mi SMS że nasza znajoma jest w ciąży.  Ja oczywiście uwierzyłam, A to żart był. Dodam że on to mówi tak jakby to prawda była.  To jest coś w rodzaju że nie wiadomo kiedy żart a kiedy prawda. Bynajmniej ja nie odróżniam.  Nigdy nie rozumiałam też sarkazmu. Np do syna mówił dambo (to taka postać z bajki). Irytowalo mnie to albo droczył się z nim np mówiąc że ma dziewczynę. 
Dodam że były chwilę gdy chichralismy się razem np. Gdy oglądaliśmy serial Przyjaciele.  Co z tego jak potem jakiś głupi żart mnie wkurzył. 
Były też sytuacje gdy np. W towarzystwie powiedział że jak pojedziemy na wakacje to on nie zapłaci za paliwo.  Potem oczywiście że to żart ale ja byłam wściekła.  Nie rozumiem po co te prowokacje. Mnie to cholernie boli.  Mówiłam mu o tym.
To dobry facet. Cholernie pracowity ale ten humor ja czuje się teraz jak ktoś zupełnie pozbawiony humoru. Dodam ze ten człowiek zna 99 % odpowiedzi w teleturnieju 1 z dziesięciu a  emocjonalnie jak dziecko.
Kompletnie nie wie co mówi.  Np oglądamy program o bitej kobiecie A on "widocznie zasluzyła". Poplakalam się bo wiem że jego ojciec bil matkę i wiem jak bardzo on to przeżył.  Tym bardziej nie rozumiem jak te słowa przeszły mu przez gardło.  Człowiek który jednocześnie odpycha i przyciąga.  Dodam ze ja niestety nadwrazliwa i stad awantura gotowa. Czy ktoś wie jak to możliwe że ktoś kto każdemu pomoże mówi takie głupoty? Wszyscy mowia że powinnam przyzwyczaić się do tych żartów.  Nie umiałam.