jak na przyszłość strzec się przed taką osobą?

Gary, wybacz, ale ignorancja to Ty sie teraz wykazales
nie uzywajmy slow, ktorych znaczenia nie znamy

Uważam podobnie jak Pirx.
Dodatkowo, naucz się stawiać granice i mów na głos co Ci się nie podoba.
Mam taką koleżankę, która nie widząc na oczy mojego Partnera, zaprosiła go do znajomych. Zapytałam się czemu to zrobiła, to zaczęła kręcić, że niechcący.
Moja Siostra też lubiła mieć kontrolę nad moim życiem, więc z czasem ograniczyłam dawkowanie jej informacji.
To ilu i jakich znajomych mam na fb, widzę tylko ja. Kilkukrotnie odczułam oburzenie, że jak to? Bo często po dodaniu kogoś, zaraz dostawałam wiadomości typu " skąd ta znajomość, dlaczego i po co?"  Powiedziałam, że to moja sprawa kogo mam w znajomych i nikogo to nie powinno obchodzić. Do szału doprowadza mnie takie szpiegowanie. Doszło do tego, że przestałam lajkować niektóre materiały/zdjęcia osób, by nie otrzymywać miliona pytań "dlaczego?".
Szczytem było, kiedy zalajkowałam jedną z lubianych przeze mnie, starych piosenek, a po chwili dostałam wiadomość, że jak mogłam to zalajkować, wiedząc że ta piosenka z kimś tam się komuś kojarzy....Paranoja.
Staram się unikać ludzi, którzy żyją na pokaz i podbudowują swoją wartość liczbą znajomych na fb.
Odnośnie plotek, przez które zakończyły się Twoje związki, zastanowiłabym się raczej nad tymi mężczyznami, którzy najwyraźniej wierzyli w pogłoski, niż w to jaka jesteś i jaka jest prawda.

Dobry temat. Ja też mam parę osób, z którymi nie chce już mieć kontaktu, ale one wręcz wymuszają na mnie wyjaśnienia, co zrobiły nie tak, dlaczego itp. Przebywając w ich towarzystwie czuję skierowaną we mnie niechęć, obrazę, oburzenie i tym podobne. To jest ciężka sprawa. Niektórzy po prostu nie rozumieją słowa ,,nie" i nie potrafią tego wziąć ,,na klatę". Ja podpinam się pod temat przewodni..co robić, gdy ktoś komu damy swoją atencję, ale ona szybko wygasa, nie potrafi wyczuć, że już nie jesteśmy zainteresowani kontynuacja/pogłębianiem relacji/znajomości? Ciężko coś takiego uciąć grzecznie..

dziękuję Wam bardzo za tak duży odzew. Nie sądziłam, ze dostanę aprobatę moich przekonań w pewnym sensie. Myslalam, ze ja juz totalnie zwariowałam i że ja tylko tak analizuję. Uważałam, że za bardzo skupiam się na tym i na innym. Może tak jest. Ale dziękuję Wam za rady.
Dodatkowo powiem, ze teraz nawte jak jestem w nowym towarzystwie nie otwieram sie tak szybko jak kiedys. W tym wieku co jestem ze znajomymi -26-30 lat każdy ma już jakąś przeszłość i plotek i jakiś gierek nigdy się nie uniknie w całości.
Ale te ostatnie 3-4 lata nauczyły mnie życia i aby nie otwierać się w 100% ani nawet w 90% bliskim osobom. Widzę, że ludzie już w tym wieku raczej tylko skupiają się na pracy a związki są powolne, relacje są powolne. Do tej pory wiele osób ma jakieś pewne grupki.
Jest ok. Ale po prostu mam nauczkę z przeszłości. Teraz wiem jak stąpać po ziemi, jak rozpoznać komu ufać komu nie, nie byc taka otwarta na początku

Chuda99 - nie wiem jak odpowiedzieć na Twoje pytanie- możliwe, że to wszystko wynika ze słabej samooceny, z braku akceptacji rodziny- to wszystko ma swoje odbicie pozneij w przeszlosci w postaci wlasnie zmuszania ludzi do kontaktu lub NIEPOZWOLENIA o sobie zapomniec ale w bardzo toksyczny sposób.

Sam sobie odpowiedziałeś na pytanie, tym słowem powinno być ignorowanie. Ewentualnie jakiś synonim, odcięcie się, unikanie, ograniczanie itd.

Nie wiem czemu, ale nagle tamten Twój temat o zazdrośnikach został zamknięty, to pozwolę sobie odpowiedzieć w tym, bo podobnego nie znalazłem.

Hej.
Na bazie swoich doświadczeń, możliwe, że jestem w stanie oświecić Ci trochę główkę i wytłumaczyć o co tu chodzi.

Po pierwsze, skmiń taki temat: piszesz, że wiesz czego chcesz, że masz jakąś tam wizję, czyli jesteś taką indywidualistką. Problemem jest to, że to raczej rzadko spotykana postawa w naszym społeczeństwie. Nikt dookoła nie wie tego co Ty wiesz! Nikt nie jest w stanie wyczytać nagle z Twojej głowy Twoje wspaniałomyślne plany, co za tym idzie nikt Cię nie rozumie i moim zdaniem to właśnie ten brak zrozumienia jest przyczyną Twoich rozterek. Zapomnij o oczekiwaniu, wymaganiu tego zrozumienia od drugiej osoby, to zawsze jest odbierane jako coś niemiłego i będziesz tylko odstraszać od siebie ludzi. I też wszystkich nie zrozumiesz, to jest niemożliwe do zrealizowania.

Jest takie powiedzenie "Wiedza to władza". Sądzę, że Tobie przydałaby się wiedza z zakresu liderowania i takiego jakby przeczuwania ludzi.

Załóżmy, że jestem kimś kto ma trochę wolnego czasu. Przychodzisz do mnie i gadasz o takim pomyśle. Ja nic z tego nie rozumiem, więc natychmiast w głowie pojawiają mi się myśli:  "A po co mi to?", "A na co mi to?", "A co mi to da?", "Przecież mam o wiele lepsze zajęcia.". Tu jest potrzebna zdolność do przekonywania do siebie i swoich planów. Bo jeśli odpowiedziałabyś mi na te pytania, udowodniła, że to ma sens, że to coś fajnego, że uczestniczenie w tym coś mi da, to dopiero wtedy mógłbym zgodzić się na współpracę.

Moim zdaniem źle zinterpretowałaś ich reakcje. Oni NAJPIERW nie mogli uwierzyć i nie mieli ochoty bawić się w ten projekt, a gdy ten wyrósł mediach, to dostali dowód na to, że ten projekt jednak ma sens i wtedy UWIERZYLI. "kiedy sie o tym dowiedzieli nie mogli uwierzyc"  - Moim zdaniem oni wtedy byli pozytywnie zdziwieni.

Tak zauważyłem, po kontaktach z ludźmi, też na tym forum, że taka zasada, "dajesz coś od siebie to też chcesz coś dostać w zamian" to jakby rzadko kto takie coś rozumie. Dlatego Autorko - ludzie na tym polu są różni. Jedni dadzą Ci coś, chociażby to najprostsze, miłe "dziękuję", a cała reszta będzie zwykłymi niewdzięcznikami. Skoro ktoś jest takim niewdzięcznikiem, to nie ma sensu mu dalej pomagać. No chyba że lubisz poświęcać dla kogoś takiego samą siebie i swój cenny czas. Dla mnie to trochę głupie.

Ty to tak jakbyś myślała, że życiowym celem autorki jest wzbudzanie w ludziach zazdrości. Grubo się mylisz. To działa tak:

Autorka chciałaby zrealizować swoją wizję, co jest tak naprawdę swego rodzaju pożądaniem -> sumiennie do tego dąży, aby to osiągnąć -> odnosi sukces

Ja ten sukces podziwiam. Inni zazdroszczą.