Cześć Wam.
Przechodzę teraz ciężkie chwile i muszę się komuś wygadać. Zrezygnowałam ze studiów we styczniu i wyjechałam na 2,5 miesiąca do Belfastu do pracy w hostelu. Czas jaki tam spędziłam był cudowny, poznałam mnóstwo nowych ludzi, zobaczyłam dużo nowych miejsc, moje życie kwitło oraz poznałam pewnego chłopaka, z którym połączyła nas bliska więź i dużo czasu spędziliśmy ze sobą, można powidzieć, że byliśmy parą. Wszystko pięknie, ale musiałam wrócić do Polski i teraz czuję się kompletnie rozbita. Nie mam pojęcia na jakie studia chcę iść i ogólnie nie mogę się skupić na życiu, bo wciąż powracam do tych pięknych momentów z Belfastu i czuję się strasznie źle z tym, że ten okres dobiegł końca oraz bardzo tęsknię za owych chłopakiem (nawzajem sobie życzyliśmy, abyśmy znaleźli kogoś w naszych krajach, ale nie wiem jak to z tym będzie, bo on się zaangażował i ja). Czy macie jakieś rady jak nie myśleć obcesyjnie do przeszłości i skupić się na teraźniejszości i przyszłości? Obecnie czuję ogromną pustkę i zagubienie.
Najlepszym naszym sprzymierzeńcem jest czas. On podsuwa najlepsze rozwiązania, nawet, gdy sytuacja wydaje się patowa.
Usiądź w ciszy i zastanów się, czego chcesz w życiu, i w tym kierunku podążaj. Spełniaj swoje marzenia, a nie realizuj oczekiwań innych względem siebie. Pomyśl, jakie posiadasz umiejętności i zainteresowania, a rozwiązania same napłyną do głowy.
Co do zakochania- piękny stan, w którym czujemy, że możemy wszystko i każde wyzwanie to pestka.
Brałaś pod uwagę możliwość studiowania i pracy na Wyspach, by być bliżej chłopaka?
Tak właśnie teraz robię, siedzę sama z herbatą i rozmyślam. Staram się też nie narzucać na siebie presji, gdyż studiowałam już, lecz to był błędny kierunek i nie chcę popełnć tego samego błędu, że zacznę studiować coś na czym mi nie zależy. Czuję już od dawna, że posiadam artystyczną duszę, uwielbiam chodzić do teatru, kina, galerii sztuki, by później analizować i snuć refleksje. Sama też troszkę rysuję i mam w głowie mnóstwo obrazów, które chciałabym narysować, lecz niestety nie posiadam umiejętności malarskich i rysowniczych, dlatego to zawsze zostaje w głowie.
Ten wyjazd bardzo dużo mi dał, zyskałam więcej pewności siebie, stałam się bardziej otwarta i zrozumiałam, że jestem w stanie zrobić dużo.
Ciężko powiedzieć czy to już zakochanie, bo znamy się półtora miesiąca, niemniej jednak nie jest mi obojętny i sprawił, że czułam się szczęśliwa, piękna i uwierzyłam w siebie. Tak, brałam to pod uwagę, jeśli tylko znalazłabym dla siebie kierunek, jakiś pomysł, ale na razie to tylko myśli. Jeśli nie znajdę, nie przeprowadzę się tylko dla niego, bo wiem, że muszę mieć cel w życiu i ten owy cel pragnę właśnie teraz odszukać.
Taki wyjazd to jest iluzja że żyje się w innym świecie. Wtedy nieracjonalnie oceniasz sytuację. Bo gdyby on mówił po polsku i to było w Polsce, to wcale by ciebie nie zainteresował.
Jeśli chodzi o studia, na pewno dobrze jest mieć jakieś zainteresowanie i to studiować. Jeśli interesujesz się czymś tylko trochę, to nie idź na takie studia, bo możesz nie dać rady. Lepiej rozwijaj to zainteresowanie samodzielnie i idź na studia zastępcze na prostym kierunku.
5 2017-06-26 19:36:41 Ostatnio edytowany przez ksun26 (2017-06-26 19:37:32)
Przy wyborze uniwersytetu zwróć uwagę na te, gdzie jest większy wybór wyjazdów zagraniczych (Erasmus czy umowy bilatelarny), żeby już po pierwszym roku mogłabyś pojechać na wymianę do innego kraju. Jeśli dobrze znasz angielski z dostaniem się problemów nie będzie.
