Sama nie wiem od czego zacząć. Poznaliśmy się ponad 1.5 roku temu, w pracy, a raczej na imprezie pracowniczej, bo akurat wracałam z zagranicy. Mam 23 lata, mieszkałam wtedy już z chłopakiem, po 2.5 roku związku w końcu się rozstaliśmy przez jego nałóg - hazard. Jak z nim byłam, nie zauważałam prostych sygnałów wysyłanych od D.
Nie chce koloryzować, nie chce udawać, że jest okej bo nie jest i potrzeba mi kogoś patrzącego z boku do oceny sytuacji...
Wracając do tematu, 1.5 roku przyjaźni, w paczce ( ja byłam jedyną kobietą). Spędzaliśmy w 4 bardzo dużo czasu, z reszta, całe wakacje 24 na dobę. Wtedy chyba był już punkt kulminacyjny. Ja częściej myślałam o nim, wiele razy wyobrażałam sobie różne sytuacje - w sumie był dla mnie takim marzeniem nie do osiągnięcia. Jego związek z dziewczyną trwa 4 lata.
We wrześniu pierwszy raz mnie pocałował, takiego uczucia nie czułam przy nikim innym. Przyięgliśmy sobie, że już nigdy to się nie powtórzy, jednak dziś widzę, że po prostu szukamy sytuacji żeby zostać sami. Przez 3 miesiące były tylko pocałunki, kilkukrotnie. Jednak po jednej z imprez gdzie obydwoje za dużo wypiliśmy doszło do seksu - trudno stało się, wyrzuty sumienia jakie miałam przez cały dzień, poza tym w pracy również musieliśmy ze sobą wytrzymać cały dzień...ja nie potrafiłam się na niczym skupić, chwila zawieszenia i widziałam jego twarz przed sobą. Możnaby powiedzieć, że po prostu się przespałam z nim i zakończyć temat, jednak po pracy odprowadził mnie do domu i wtedy chyba się zaczęła karuzela, w której kręcimy się do tej pory....
Cały tydzień wieczorami spędzałam z nim, u mnie w mieszkaniu. Pierwsze 2 dni wyjaśnialiśmy i analizowaliśmy wszystko raz jeszcze, doszliśmy do wniosku, że jako, że jesteśmy przyjaciółmi wszystko w końcu będzie musiało dojść do starych relacji, obydwoje zgodziliśmy się ze sobą i rozeszliśmy. Dzień trzeci był zupełnie przełomowy. Rozmawialiśmy na temat swoich uczuć do siebie. Nigdy wcześniej nie biło mi tak serce jak wtedy, gdy zapytał mnie o kolor ( biały- zotaje wszystko tak jak jest, czarny - udajemy, że nigdy się nie znaliśmy, czerwony- można się domyślić) dziecinna zabawa jednak, stwierdliliśmy, że zobaczymy w ten sposób sprawdzimy, czy myślimy to samo. Tak bardzo się stresowałam, bo chciałam powiedzieć czerwony i tak w końcu zrobiliśmy, obydwoje wybraliśmy ten sam kolor....wylądowaliśmy 2 raz w łóżku....w końcu po kilku dniach zaczęło mi przeszkadzać to, że on nadal jest z nią. Kazałam mu wybrać albo ona albo ja. Minął imesiąc i nadal nie wybrał ani mnie ani jej, weekendy spędzamy razem, w tygodniu wraca do niej.. Padły słowa, których nie mówi się byle komu, nie wiem czy nie ma odwagi z nią zerwać, lub zakońzyć tego ze mną.
Pewnie teraz odbędzie się fala hejtu na mój temat, że wpierdalam się komuś w związek, trudno. Ja wiem, że go kocham i chce z nim być, a nawet jestem tego pewna. Od czasu pierwszego spotkania Go, gdzieś mi myśli się przewijały, jemu również....
Zostane pewnie oceniona, i rozumiem to , bo wiem jak czuje się kobieta zdradzana, aż za dobrze...jednak przy nim świat przestaje istnieć i nie obchodzi mnie to, co ludzie na ten temat myślą.... chciałabym po prostu aby ktoś mnie wsparł, ktoś obcy, bo jestem z tym sama.... wie o tym tylko nasza wspólna przyjaciółka, która widząc to co się dzieje sama jest zniesmaczona naszym zachowaniem i wcale jej sie nie dziwie. Mamy można powiedzieć romans... Ostatnio mi powiedział, że spełnia swoje marzenia będąc ze mną...
