netkobietyWszystkie działy
Miłość, związki, partnerstwo

Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

132 odpowiedzi43 669 wyświetleńzałożony przez seonek, 22.10.2015

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » MIŁOŚĆ , ZWIĄZKI , PARTNERSTWO » Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Strony Poprzednia 1 2 3 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 66 do 130 z 133 ]

66 Ostatnio edytowany przez seonek (2015-12-22 18:50:58)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Dzisiaj odbyła się pierwsza rozprawa rozwodowa lecz głównie chodziło o ustalenie miejsca pobytu dziecka.
Dziecko i tak zostaje przy matce... Pomimo moich starań u psychologów, rzeczników praw dziecka, szpitalu,  ojciec nie ma żadnych praw...
Dzisiaj dowiedziałem się również, że biłem żonę od wielu miesięcy...
Matka dziecka jest czysta jak łza...
Wzięła sobie adwokata, który złożył wczoraj pisma wszystkie...
Zaczynam się obawiać... Wymyśli jeszcze więcej rzeczy...
Dziecka już nadal nie widuje ale to dla sądu nieistotne...
Myślę, że ma obraną strategię i będzie chciała dowieść o przemocy której nie było.
Jedno co powiedziała przed sądem i tu słyszałem moją byłą żonę, że ona chce bym uczestniczył w wychowywaniu dziecka.
Jednak ją sumienie gryzie...
Co dalej robić? nie wiem... na co mogę się jeszcze przygotować? też nie wiem... ale na pewno muszę być czujny... choć ona już się nie kryje po złożeniu pozwu z kowalskim...

67

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
ilo27 napisał/a:

Żona wróci z podkulonym ogonem, gdy minie zauroczenie. Nie daj się zbieraj dowody na wszystko nie daj się prowokować.  Nic jej bardziej nie będzie drażni niż Twój spokój i obojętność.  A jak dajesz sobie rade w pojedynkę?

Niktizero ja znam za to dziesiątki facetów którzy tak robią.  Według mnie,nie znaczenia czy to kobieta czy mężczyzna jeśli w związku coś nie gra, a nagle ktoś poczuje zainteresowanie swoją osobą,  będzie adorawany to się zauroczy.  I raczej nie ma tu związku z płcią, a z charakterem.
Ja na przykład miałam taką sytuację miałam kolegę naprawdę kolegę tylko i wyłącznie takiego ze szkolnej ławki,  i chłopaka,  wychpdzilismy na dwór itp w pewnym momencie ten kolega przestał traktować mnie jak koleżankę wiec skończyłam  znajomość bo nigdy bym nie zdradziła.  Tak więc nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka

Calkowicie sie zgadzam ale caly czas chce zrozumiec te polowki ktore na ten powrot czekaja.. Dokladnie-czekaja bo tylko tym zyja o tym mowia nie probuja na nowo ukladac zycia tylko czekaja ,wiec taki delikwent wraca (czy tzm delikwentka) i to drugie durne przyjmuje z otwartymi rekami..Cialo puszczone raz-puszcza sie caly czas...

68

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Raczej nie wróci bo zabrnęła za daleko z tym wszystkim...
Wie o tym, że ja jej nie przyjmę już bo po takich ciosach jak zadaje nikłe szanse.
Nie jest w stanie spojrzeć mi w oczy nawet...
Wali mi z grubej rury i nie widzi jaką krzywdę robi...
Jest zachwycona tym, że zwycięża...
Wychowałem bestię...

Na chwilę obecną czas wynająć adwokata bo nie poradzę sobie sam w sądzie pomimo dowodów.
Na ten czas przerabiam z psychologiem temat porzucenia.

69

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Panie seonku dużo SIŁY życzę i WYTRWAŁOŚCI.
I proszę wierzyć, że MIŁOŚĆ Pana i córki pokona wiele, bo jest PRAWDZIWA - niech się Pan nie poddaje w sprawie tej Waszej Miłości! Nigdy.

70

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Dużo cierpliwości i spokoju życzę ale przede wszystkim bezpiecznego, dobrego dzieciństwa dla twojej córki...
Tutaj nie ma zwycięzców, wrogow, tutaj trzeba madrych głów, dobrych rozwiązań ze względu na dobro dziecka.

Przeżyjesz stratę żony, i możesz powołać na świadka kochanka żony, bo "dzięki" niemu dziecko może zostanie z tobą. To za jego sprawą żona porzuciła ciebie z dzieckiem..
Na pewno dobry adwokat "pomoże" tobie w odzyskaniu wpływu na wychowanie dziecka, przynajmniej próbujesz i dziecko o tym wie. Staraj się być dobrym tatą, nie zapominaj o corce nawet gdy sąd zadecyduje inaczej.
Bądź dobrej myśli.

71 Ostatnio edytowany przez seonek (2015-12-30 18:25:36)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Dowiedziałem się również, że biłem od wielu miesięcy...
Czy ktoś myślący może coś takiego wy myśleć!
Idą ciosy z każdej strony na moją osobę...
Nie łamię się, a wręcz przeciwnie pomimo kryzysów staram się iść do przodu.
Z tego co widzę to jest wojna na całego...
Jest dumna też z tego, że dostała postanowienie sądu o miejscu pobytu dziecka przy niej.
Każe mi się meldować sms (gdzie złożyła zawiadomienie, że ją nękam) od kiedy zabieram dziecko do kiedy...
Zapewne w te godziny co jej odpowiadają na spotkania ze swoim kochaniem ;]

Może coś maniek_z_maniek podpowie?

72

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Witajcie po krótkiej przerwie...
Co u mnie?
Po pierwszej rozprawie dziecko zostaje z mamą pomimo brakujących warunków dla dziecka, alimenty do płacenia oraz wniosła i zostały mi przyznane kontakty z dzieckiem zaocznie (mało tego).
Żona nic się nie zmieniła, nadal atakuje choć ją dręczy moja obojętność i brak kontaktu ze mną (tylko sprawy związane z dzieckiem przez sms).
Amok chyba nie ma zamiaru przejść...
Może i bym chciał zawalczyć o nią ale co robić?

73

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Nie walcz o nią, nie jest tego warta.

Walcz o córkę - ma prawo do normalnego dzieciństwa.
Adwokata sobie załatwiłeś?

74

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Nie mam już siły...
Mija miesiąc i nadal córki nie widzę pomimo ustalonych kontaktów przez sąd...
Czy ta nienawiść kiedyś minie do mnie?

75

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Masz adwokata?

76

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Seonek nawet nie wiem jak podnieść Ciebie na duchu.
Ale doradzić Tobie można jedno-walcz! Nie poddawaj się

77 Ostatnio edytowany przez Lilka787 (2016-02-20 22:05:04)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Autorze walcz o swoją córkę wszystkimi dostępnymi środkami. Zrobiłeś błąd idąc do sądu bez adwokata będąc w tak trudnym położeniu.
Agresja Twojej żony do córki postępuje w zastraszającym tempie.
To nie do uwierzenia jak ona traktuje własne dziecko, ale widać, że kobieta dla kochanka jest w stanie skrzywdzić dziecko.
A co będzie dalej, jak ten popapraniec będzie traktował Twoją córkę kiedy z nimi zamieszka, aż strach pomyśleć.
W najlepszym razie będą ją zaniedbywać.
A jak zechce ją skrzywdzić? Kto go powstrzyma, bo na pewno nie żona, która jak widać straciła rozum.
Uświadom dziecko, że o każdej formie przemocy ma Ci powiedzieć, a Ty każdą zgłaszaj gdzie trzeba.
Byłeś z dzieckiem u psychologa, przecież ona sama sobie z tą sytuacją nie poradzi.
Działaj bo stracisz kolejne szanse.
Szkoda, że nie posłuchałeś rad Mańka i Iwony.
Nie stać Cię już na kolejne błędy.
Zgłaszasz gdzieś że nie daje Ci dziecka?

Pomyśl jak ty cierpisz, a dziecko cierpi jeszcze bardziej i nie rozumie dlaczego.
Nawet nie wiesz jak boli brak miłości matki. Musisz ją teraz kochać za was oboje. Musisz zrobić wszystko by nie czuła się nie kochana przez matkę.
Psycholog powinien jej wytłumaczyć co się stało i kontrolować w jakim stanie jest.

78

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
seonek napisał/a:

Nie mam już siły...
Mija miesiąc i nadal córki nie widzę pomimo ustalonych kontaktów przez sąd...
Czy ta nienawiść kiedyś minie do mnie?

Przykra sprawa ale możesz jeszcze próbować wyegzekwować orzeczenie sądu składając wniosek o utrudnianie tobie kontaktów przez żonę
http://www.infor.pl/prawo/nowosci-prawn … arane.html

79

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Panie seonku! Jeśli jakoś można odczuć wirtualne wsparcie, otuchę i mocny przytulas, to płynie właśnie ode mnie do Pana taka ogromna fala tego wszystkiego na raz.
Proszę sobie adwokata wynająć i walczyć w sadzie jeszcze raz o miejsce pobytu córki i o kare dla jej mamy za niezastosowanie się do obecnego wyroku sadu co do kontaktów dziecka z tata.

80

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Dawno nie pisałem bo już nie mam siły...
Czy jest jakiś chociaż sposób na ograniczenia kontaktów mojego dziecka z kochankiem żony?
Dziecko jest nawet przez niego nastawiane przeciwko mnie...

81 Ostatnio edytowany przez elzaroster (2016-03-24 13:31:49)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Czytam te posty Seonka i czytam i oczom własnym nie wierzę sad Że można przepraszam, być tak naiwnym człowiekiem żeby niszczyć swoje życie, a jeszcze bardziej, że można bestii pozwalać znęcać się nad malutkim stworzonkiem czyli córką!! Ty jeszcze naprawdę się zastanawiasz nad przyjęciem tego bydlęcia w spódnicy do domu?? To chyba wolne żarty. Ona się ZNĘCA nad TWOJĄ CÓRKĄ! A pomyśl, co będzie z Twoim dzieckiem, gdy zamieszkają razem, skoro już teraz ta baba się znęca nad nią, to przecież może dojść nawet do molestowania córeczki, a ta będzie na to oko przymykać, albo z zazdrości będzie ją biła. tA KObieta pokazała, że dla pary portek jest w stanie wyrzec się dziecka, a ty jeszcze rozważasz czy by jej nie przyjąć? Przecież sytuacja, gdzie dziewczynka mała woli być z ojcem niż z matką to jest wystarczający dowód na to kim jest to babsko!
Powiem ci, że jesteś tak samo bez serca, bo pozwalasz na to wszystko dla swojego dziecka.
Śmieszą mnie twoje posty, że "żona jest zazdrosna". Seonku, ona nie jest o ciebie zazdrosna nawet trochę!! Jest zazdrosna tylko o tamtego, Ciebie uważa za ostatnią ciotę i choćby ją cięli to nie ma cię za mężczyznę godnego pożądania, i nigdy tak nie be dzie! Tylko i wyłącznie zbiera na Ciebie dowody i idzie ostro. A Tobie ciągle i ciągle mało. Mało, że Cię podała na policję, mało, że znęca się nad dzieckiem, mało że prowadza się z facetem jawnie. Czy Ty nie powinienieś porozmawiać z psychologiem o tym, że jesteś facetem pozbawionym chociażby miligrama pewności siebie, tzw. "jaj"? Ty naprawdę chciałbyś takiego szmatławca przyjąć z powrotem pod dach?? I taki miałby być wzór dla Twojej córki? Ty wiesz o tym że Twoja córka widząc ojca ciotę i matkę prostytutkę wyrośnie na dziewczynę, którą każdy kiedy zechce będzie miał?? Naprawdę na to pozwolisz? Bo nie masz odwagi być mężczyzną?

Byłam w identycznej sytuacji co Ty - tylko u mnie mąż był taki jak Twoja cudna. Na koniec chciał mnie okraść ze wszystkiego i zostawić z dzieckiem na bruku.
Oto co powinieneś zrobić, i to już, nie oglądając się na nic:

1. Wziąć super adwokata, ciętego, nie ciepłe kluchy jak Ty.
2. Wynająć dedektywa - zdobędzie niepodważalne dowody dla sądu.
3. Zaopatrzeć się w dyktafon i nagrywać każdą rozmowę z głupią piczą - opatrując ja od razu datą i godziną rozmowy. Oczywiście prostytutka nie może o tym wiedzieć. Prowokować ją na wszystkie możliwe sposoby, tak aby mieć jak najwięcej nagrań gdzie przyznaje się do romansu. Na nagraniach powinieneś mieć rozmowy typu "Dlaczego jesteś na tyle podła, żeby dla kochanka oczernić mnie o bicie?? Przecież nigdy w życiu nie podniosłem na ciebie ręki!!Kiedy konkretnie niby to zrobiłem???
4. Skieruj do latawca grzeczny list, maila, gdzie BŁAGASZ JĄ O SZANSĘ, gdzie piszesz, że wybaczysz jej wszystkie podłości, oskarżenia bezpodstawne co do bicia, że błagasz ją o terapię małżeńską - ten list to ma być ściema, ale sąd to weźmie jako dowód na to, że Ty starałeś się i że nie biłeś.
Umów terapię małżeńską, napisz jej datę, napisz, że ma przyjść bo jest twoją żoną. Sam się staw, opisz wszystko, powiedz, że nigdy nie biłeś, że jedynym winnym jest żona. Chodź na tą terapię sam, za każdym razem informuj żonę że błagasz o przyjśćie dla dziecka i dla was. WSZYSTKO NOTUJ. Notatki od psychologa zaświadczą, że jesteś niewinny. mów, a psych. niech to notuje, że płaczesz codziennie nad losem córki, pokaż się z najlepszej możliwej strony. Potem to jest idealny dowód dla sądu.

Człowieku, Ty masz wygraną sytuację, a przez własną ciotowatość i zakochanie w latawcu, przewalisz życie swoje i co najgorsze tej biednej małej dziewczynce, która zostanie z mamusią i nowym tatusiem, który w końcu i do niej w nocy będzie zachodził.
NIE MA MOŻLIWOŚCI aby ona uzyskała Twoją winę w sądzie !! Ja byłam po drugiej stronie, i uwierz mi, że mimo że BYŁAM bita, NIKT mi nie uwierzył, bo nie miałam na to wystarczających dowodów. A miałam naprawdę dużę!!!

Słowem - sprawę masz wygraną, do tego potem mógłbyś mieć córkę przy sobie, gdybyś tylko zapomniał wreszcie o tym gównie, czyli twojej tzw żonce.

Co do niewidywania się z córką - człowieku, Ty nie masz pojęcia na jakim ty w ogóle świecie żyjesz, każdy robi z tobą co mu się żywnie podoba - przecież żona MA OBOWIĄZEK wydawać córeczkę - mało tego, Ty w sądzie powinieneś mieć zagwarantowane widywanie codzienne z córką w określonych godzinach + dwa weekendy pełne. KAŻDY tak ma. Za każde niewydanie córki naliczane są kary. Tylko trzeba to wszystko udokumentować.


Ale szkoda, bo i tak tego nie zrobisz, szkoda mi dziecka sad(( Mała schudła, wygląda biednie, a Ty biedny człowieku w tym czasie jeszcze obserwujesz miny tej starej wydry i wywąchujesz czy jest zazdrosna czy nie?? Czy Ty masz serce w ogóle dla tego maleństwa? Do tej pory nawet adwokata nie wynająłeś bo Ci pewnie kasy szkoda. Ludzie się zapożyczają, wydają tysiące aby mieć dziecko przy sobie, a Ty palcem kiwnąłeś tylko aby napisać na forum kobiecym. Boże, co się dzieje teraz z tymi facetami???

Sorry, że tak ostro, ale jak widać pewnie z mojego postu, zależy mi jedynie na dobru tego dziecka. A Wy się tam parzcie między sobą, nawet w trójkącie, spijajcie z ust wydry, patrzcie o którego jest zazdrosna, czy płacze czy nie, ale na boga, niech to dziecko nie cierpi!

82

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Seonek

Elza dobrze Ci pisze, wykorzystaj Jej doświadczenie.

Zapomnij choć na chwilę o Swoim cierpieniu i pomyśl jak bardzo cierpi Twoja córka.
Ty jesteś dorosły - Ona dziecko, Ty rozumiesz co się dzieje - Ona nie, Ty zostałeś w rodzinnym domu - Ją wyrwano z bezpiecznej przystani, a do tego straciła ojca, matkę, jest bita i poniżana, a kochaś Twojej "żony" z pewnością nie oszczędzi Jej ŻADNEGO cierpienia.

Wstań w końcu z gleby i walcz jak mężczyzna o Swoją córkę, bo to Twój obowiązek.

Ona ma tylko Ciebie. Nie możesz Jej zawieźć.

83

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Lubisz chłopie być ofiarą? Tak się składa, że dostajemy po tyłku od każdego, bo najzwyczajniej sami pozwalamy na takie traktowanie. Uległeś szantażowi partnerki. Czy tak postępuje, ktoś bliski, szczery? Zostawiłeś sobie furtkę w tym swojej potulności mając nadzieję na jakieś zmiany na lepsze. A ta Twoja potulność nie działa. Wręcz jest coraz gorzej. Dałeś palec, zżarło. Pozwoliłeś już sobie wiele odebrać. Co jeszcze chcesz stracić? Obudź się z tego koszmaru, zacznij walczyć o siebie i dzieciaka. Bez sentymentów.  Nie masz wobec kogo się litować.

84

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Seonku na co czekasz? Działaj! Szybko! no kurcze!

85

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Ciezko tu cokolwiek nowego autorowi doradzic, bo wszystkie madre rady juz w zasadzie padly od Manka, Iwony i wielu innych. Niestety Seonek nie skorzystal z nich i w zasadzie obecna sytuacja jest juz ciezka do odkrecenia. Sprawa w sadzie sie odbyla, miejsce pobytu dziecka ustalone przy matce, do tego zona autora nie siedzi z zalozonymi rekoma, tylko dziala, zupelnie odwrotnie od Seonka.
Autor popelnia blad za bledem, a zonka skrupulatnie to wykorzystuje.
Pozwolil zabrac corke z domu rodzinnego, pozwala na jej bicie przez babcie, nie sprzeciwia sie stanowczo kontaktom kochasia z jego dzieckiem, az trudno uwierzyc, ze dorosly mezczyzna moze byc tak spolegliwy, tym bardziej jesli dobro jego corki jest zagrozone.
Jesli mialbym autorowi cos doradzic w obecnej sytuacji, gdzie obawia sie o los dziecka, to na poczatek na pewno to, zeby postaral sie zebrac jak najwiecej informacji na temat nowego obiektu westchnien swojej zony. Szczegolnie powinien zwrocic uwage, czy pocieszyciel byl wczesniej w jakims zwiazku, czy ma dzieci. Postaralbym sie odnalezc i skontaktowac z byla partnerka tego czlowieka. Ja tak zrobilem, nawiazalem kontakt z byla zona kochanka mojej jz, a informacje, ktore udalo mi sie od niej uzyskac i to w formie wiadomosci na fb, zostaly wykorzystane w sadzie jako dowod i argument na pozostanie dzieci ze mna, bo ksiaze mojej jz okazal sie przemocowcem w poprzednim zwiazku, bil zone i starsze dzieci. Takie informacje sa bardzo cenne, jesli dobro naszego dziecka jest dla nas wazne.
Oczywiscie autor powinien zabrac corke do psychologa, sprawdzic jak ona przez to wszystko przechodzi. Jak najczesciej zaprowadzac i odbierac dziecko z przedszkola. Jesli w pozniejszym czasie bedzie sie staral o zmaiane wyroku i przyznanie mu opieki, to wszystkie opinie od psychologa, z przedszkola, ktore beda wskazywaly na jego troske o los corki, beda przemawialy na jego korzysc.
Do tego koniecznie zakup dyktafonu i nagrywanie szanownej pani, tak aby udowodnic przed sadem jej manipulacje. No i podstawowa rzecz adwokat w sadzie, bo sam sobie nie poradzi.
Ciezka przeprawa przed autorem, ale jesli podejdzie do sprawy powaznie, to jest szansa na uchronienie corki przed trauma jaka serwuje jej matka.

86

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Seonek
Równolegle z podjęciem starań o córkę, musisz rozpocząć terapię u psychologa,  bo widać, że jesteś w bardzo złej kondycji psychicznej. Musisz sam się dzwignąć,  żeby pomóc dziecku.
Dasz radę tylko zacznij działać.

87

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
elzaroster napisał/a:

Sorry, że tak ostro, ale jak widać pewnie z mojego postu, zależy mi jedynie na dobru tego dziecka. A Wy się tam parzcie między sobą, nawet w trójkącie, spijajcie z ust wydry, patrzcie o którego jest zazdrosna, czy płacze czy nie, ale na boga, niech to dziecko nie cierpi!

Czy dobra dziecka widzi sąd, który z automatu nie czytając akt przyznaje matce dziecko pomimo moich działań, które wskazał mi maniek!
W rzeczywistości wygląda to inaczej! Facet nie ma żadnych praw!!!

Lilka787 napisał/a:

Seonek
Równolegle z podjęciem starań o córkę, musisz rozpocząć terapię u psychologa,  bo widać, że jesteś w bardzo złej kondycji psychicznej. Musisz sam się dzwignąć,  żeby pomóc dziecku.
Dasz radę tylko zacznij działać.

Cały czas działam i chodzę do psychologa od grudnia 2015 roku. Córce żaden psycholog nie pomoże! Tylko rodzice współpracujący ale nie zanosi się na to...



Piotr74 napisał/a:

Pozwolil zabrac corke z domu rodzinnego, pozwala na jej bicie przez babcie, nie sprzeciwia sie stanowczo kontaktom kochasia z jego dzieckiem, az trudno uwierzyc, ze dorosly mezczyzna moze byc tak spolegliwy, tym bardziej jesli dobro jego corki jest zagrozone.

Wiesz sam o tym, że nie jest problemem wyjaśnić sprawę po męsku, tylko zauważ na jakim ja jestem etapie i takie zachowanie to jak pętla na szyję i tym chcesz bym walczył? Wskaż mi jakie mam narzędzia, co mogę zrobić w takiej sytuacji? Akurat nie mam żadnych informacji na temat gacha.

88 Ostatnio edytowany przez Lilka787 (2016-05-07 23:03:16)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Seonek

Czy masz jakąś strategię, plan jak odzyskać dziecko?
Czy masz adwokata, wiesz że bez niego nie masz szans.
Czy zastanowiłeś się jak podejść żonę, jak sprawić by zgodziła się na powrót córki do domu, do Ciebie?
Może trzeba z nią po dobroci, jakoś ją podejść lub dać jej w zamian to co chce.
Tylko to trzeba z głową i z adwokatem.

Całą swoją energię powinieneś skierować na odzyskanie córki i na polepszenie na ile się da można Jej obecnej sytuacji.

Nie wolno Ci walczyć teraz z żoną, bo będzie się to odbijać na córce.

Może lepiej będzie się dogadać.

Nie mówię, żebyś był całkiem uległy bo ona to uzna za słabość i wykorzysta, tylko żebyś miał w ręku atuty do negocjacji.

O żonie zapomnij, to co było już nigdy nie wróci. Nie licz na to, wielu liczyło i się przeliczyło. Nie będziesz wyjątkiem choć by Ci się tak wydawało.

Są tu ludzie na forum, którzy mają doświadczenie w tym temacie. Jak będziesz tu obecny to Ci pomogą.

Jeszcze nie wszystko stracone.  Tylko słuchaj co Ci ludzie mówią i tak rób choćbyś sensu nie widział.

Nie jesteś pierwszy w tym bagnie, a droga do wyjścia z niego już dawno odkryta, więc nie mędrkuj tylko nią idź.

A co do psychologa nie masz racji. Jest potrzebny i córce i Tobie. Pewnie, że rodzice są najważniejsi, ale sam wiesz jak to teraz wygląda, matka Nią poniewiera, a ojca nie ma.

Koniecznie umawiaj Was na regularne wizyty do psychologa.

Nie wolno Ci się poddać. I tak nie masz już nic do stracenia.

Co Jej kiedyś powiesz jak zapyta: dlaczego o mnie nie walczyłeś tato?

89

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Seonek zastanów się czy nie zgłosić do moderatorek, aby przeniosły Twój wątek do działu "Rozstanie, flirt, zdrada, rozwód".
Zagląda tam więcej ludzi mających doświadczenie w tym temacie i mogących Ci pomóc.
Wszyscy, którzy posłuchali rad wygrali. Nie stać Cię już na to by uczyć się na własnych błędach. Za dużo masz do stracenia.
Przemyśl to.

90

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Witajcie.
Minęło sporo czasu od mojego ostatniego postu.
W sumie nic się nie zmieniło... Jedynie to, że widuję się z dzieckiem w dni wyznaczone przez sąd.
Sąd zawisły od roku i nic się nie dzieje. Przeszedłem badania ozss (brak nadal opinii po kilku miesiącach).
Wiem, że z góry jestem stracony.
Żona próbowała zrobić ze mnie nawet pedofila własnego dziecka lecz bez efektów.
Teraz wkroczył gach i z każdej strony mnie atakuje czy to policja czy sąd itp.
Nie wiem jak mam się bronić przed nim bo nie uważam go za faceta...
Czas pokaże co dalej...

91

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

seonku, jak Ci dodać siły?

92

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Dzięki za słowa otuchy O'kruszynka...
Nie rozumiem jak można znienawidzić w tak krótkim czasie i być obojętnym po tylu latach spędzonych razem.
Niszczą mnie razem bo i straciłem pracę za zbyt częste wezwania na policję, wszystko mi się sypie...
Jak ktoś może być tak zgorzkniały do szpiku kości, że nawet używa dziecka do walki ze mną (własnego dziecka). Jak dla mnie to co się dzieje jest niewyobrażalne.

93

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
seonek napisał/a:

Jak ktoś może być tak zgorzkniały do szpiku kości, że nawet używa dziecka do walki ze mną (własnego dziecka). Jak dla mnie to co się dzieje jest niewyobrażalne.

Seonek, dziecka do walki z rodzicem dziecka, nie używa zgorzkniały ale egoista pozbawiony do cna empatii.

Zgorzkniały to Ty się stałeś.
Masz ku temu powody, le czy Tojest dla Ciebie dobre ?

Poprzez zgorzknienie popadasz w marazm, brak nadziei, zwątpienie - a w takim stanie jesteś łatwym łupem dla zony i jej kochanka.

Z tego co pisałes, to właściwie kochanek sterował zachowaniem żony, nie pozwalając na Wasze ustalenie co do dziecka.

Dlaczego nie zaczniesz kontraktaku ?
Skoro żona oskarżyła Ciebie o molestowanie dziecka a zostało już udowodnione, że nic takiego nie miał miejsca - zamiast użalac się nad tym jak zona mogła tak zrobic - wskaż to jako dowód na jej  złe intecje jako matki chcącej odseparować dziecko od ojca,  jej niedojrzałość do wychowywania dziecka, zły wpływ na dziecko ( próba nakłonienia dziecka do kłamstwa).
Dodatkowo mozna rozważyć postępowanie wobec niej - z racji szkalowania Ciebie w celu osiągniecia własnych korzyści.

Kochanek Ciebie atakuje - za kazdym razem kiedy odeprzesz atak - dowód do na potrzeby rozprawy - zły wpływ kochanka na udział w życiu dziecka, paradoksalnie im więcej wniesie skarg które ty odeprzesz - tym wiecej masz argumentów, zeby usunąc go z życia dziecka.

Nie zagnębiaj się, nie gorzknij tylko działaj.
Poszukaj darmowych porad prawniczych.

94

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Dopiero dzisiaj przeczytałem cały wątek a szkoda bo domyslilem się jak Twoja żona będzie postępować. Czasy takie że kobieta potrafi być większym ch..jem od faceta. Żona kolegi z pracy zostawiła chłopa z dnia na dzień i zażądała alimenty wyznaczono mu 2tys więc na życie nie zostaje mu prawie nic chłop tak się załamał że do pracy nie przychodził to i go zwolniono. Inny kolega rozwodził się z żoną za porozumieniem stron choć żona go zdradzała to w sądzie zrobiła z niego gwalciciela pedofila i damskiego boksera. Rada dla panów bo to my po rozwodzie jesteśmy w czarnej dupie jeśli macie pewność że wqs żona zdradza zbierajcie jak najwięcej dowodów na zdradę jak i różnego rodzaju zaniedbania dziecka to jest jedyna szansa na normalne życie po rozwodzie bo inaczej będziecie najgorsi i bez grosza

95

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Witam po dłuższej przerwie...
Co u mnie...
Jestem już rozwodnikiem bo sam mam tego wszystkiego dość i poszedłem na rękę dając wolność by pożądała za swoimi uczuciami...
Kto by to pomyślał, że za półtora roku nie będę miał nic?
Nadal nie rozmawiamy i już raczej nie będziemy rozmawiać choć emocje już w większej części strony przeciwnej opadły.
Nawet mi byłej żony było przez chwilę żal przed salą rozpraw pomimo tego co zrobiła bo widziałem, że płacze i całą rozprawę siedziała jakby nie była obecna...
No cóż... trzeba żyć dalej...
Dziękuje wszystkim za słowa otuchy i krytyki bo też były ważne.
Doświadczyłem, że osoba z którą żyłem wiele lat okazała się całkiem inną.

96

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

A córeczka ? Masz kontakty z dzieckiem ?
Nie żałuj minionego czasu, naprawiaj dzień codzienny - wiem, wiem, łatwo radzić...

97

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Tak mam, a wręcz sama o nie teraz zabiega. Nie przeszło jej do końca bo zastrasza mnie egzekucja kontaktów. Na jakiś czas została nam obojgu ograniczona wladza rodzicielska i wszedł kurator w celu monitorowania opieki nad dzieckiem.
Osoby które doznają zastrzyku ( motylków ) są niestabilne i nieobliczalne. Rozum wyparował na jakiś czas i od takich ludzi z daleka choć jest wiele identycznych przypadków.

98 Ostatnio edytowany przez Lexpar (2017-02-23 10:37:11)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
tisia18 napisał/a:

Kobieta chyba sama nie wie co się dzieję co czuję i co robić, tu niby ze coś do niego czuje za chwile ze kumpel tu kocha tu jesteś tyranem, a kiedy ostatni raz miałeś czas tylko dla żony? na weekend we dwoje bez ziecka? kiedy ostatni raz gdzieś wyszliście? może monotonia ją tak przytłoczyła i akurat pech chciał ze pojawił sie ''ksiaze na koniu z romantycznymi opowieściami'' z tym rozwodem poczekaj jeszcze to dopiero 3 tygodnie, sam pomyśl czy Tobie zależy i czy ją kochasz i skoro to co piszesz jest prawdą i jesteś dobrym ojcem nie ma prawa Ci ograniczać kontaktu z dzieckiem i nie daj sobie tego zrobić.

Tisia ale ty brednie  wygadujesz.
Widzę, że już wydałaś wyrok, ale to tak nie do końca.
Zastanow się, czy to on "zaprzyjaźnił " się z koleżanką z pracy Obrazek dodany przez użytkowniczkę, nie to ona się zaprzyjaźniła z kolesiem.
Mają wspólne tematy etc.
Jestem przekonany, że skoro jest między nimi tak nić porozumienia, wspólne tematy to jest również wspólne łóżko o poduszce i kołderce nie wspmne Obrazek dodany przez użytkowniczkę.
Wiesz co bym zrobił będac na jego miejscu ?
Przede wszystki złożył bym pozew o rozwód z jej winy ( to ona opuściła rodzinę i sie wyprowadziła).
W pozwie żądałbym aby sąd przyznał mi opiekę nad dzieckiem.
A na koniec w przypadku pogorszenia sytuacji materialnej zażądałbym przyznania na siebie alimentów no i oczywiście zabezpieczenia alimentacyjnego na dziecko do czasu rozwodu.
Tisia a ile Ty masz lat, a ile Ty jesteś lat w związku, że tak autorytatywnie się wypisujesz ( daję ci ok. 20 lat) co wynika z nicka i daty rejestracji ).
Owszem mogę się mylić, ale nie wierzę, że osoby starsze i z jakimś życiowym bagażem takie zajełyby stanowisko, co widać po postach na tym wątku.
Sądze, że nie wiele.

99

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Wiesz co bym zrobił będac na jego miejscu ?
Przede wszystki złożył bym pozew o rozwód z jej winy ( to ona opuściła rodzinę i sie wyprowadziła).
W pozwie żądałbym aby sąd przyznał mi opiekę nad dzieckiem.
A na koniec w przypadku pogorszenia sytuacji materialnej zażądałbym przyznania na siebie alimentów no i oczywiście zabezpieczenia alimentacyjnego na dziecko do czasu rozwodu.
Tisia a ile Ty masz lat, a ile Ty jesteś lat w związku, że tak autorytatywnie się wypisujesz ( daję ci ok. 20 lat) co wynika z nicka i daty rejestracji ).
Owszem mogę się mylić, ale nie wierzę, że osoby starsze i z jakimś życiowym bagażem takie zajełyby stanowisko, co widać po postach na tym wątku.
Sądze, że nie wiele.

Niestety to ona złożyła pozew z mojej winy big_smile
Doświadczyłem przez ten czas wiele i napiszę to wszystkim:
Facet (mąż, ojciec) w sądzie jest zerem !!!

Jestem już po rozwodzie bez orzekania winy bo wolałem się dogadać z pełnomocnikiem strony przeciwnej i mieć choćby mały wpływ na wychowanie dziecka...
Na 1 rozprawę czekałem 1.5 roku! Z orzeczeniem winy czekałbym ile? Z mojej strony było 11 świadków i każdego wysłuchać ile potrzeba czasu?
Mamy chore sądy i chore prawo!

100

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Cześć wszystkim,

Chciałbym się z Wami podzielić czymś bardzo osobistym i emocjonalnym, co od dawna noszę w sercu. Minęło już 8,5 roku od kiedy pierwszy raz podzieliłem się tutaj, na tym forum, fragmentem mojego życia. Przez ten czas wiele się wydarzyło, a Wasze wsparcie, słowa otuchy i porady były dla mnie nieocenione. Dzisiaj chciałbym Wam wszystkim serdecznie podziękować. Każdy komentarz, każda dyskusja, była dla mnie jak promyk światła w ciemnym tunelu.
Niestety, życie pisze różne scenariusze, nie zawsze takie, na jakie mamy wpływ. Z bólem serca muszę przyznać, że moja była żona całkowicie odseparowała moją córkę ode mnie. To rozdarcie jest dla mnie ogromnie trudne, bo miłość ojca do dziecka jest czymś, co nie zna granic, a teraz ta przestrzeń między nami wydaje się być niewyobrażalnie wielka.
Chociaż ta sytuacja niesie ze sobą dużo smutku i rozpaczy, chciałbym też podkreślić siłę, jaką mi daliście przez te wszystkie lata. Wasze historie, porady i ciepłe słowa pomogły mi stawić czoła wielu wyzwaniom. Uświadomiły mi, że nie jestem w tym sam, że są ludzie, którzy potrafią zrozumieć i podać pomocną dłoń, nawet jeśli są daleko.

Nie tracę nadziei, że kiedyś moja relacja z córką będzie mogła zostać odbudowana. Wierzę, że czas leczy rany i że prawdziwa miłość, jaką czuję do mojego dziecka, przetrwa próbę czasu i okoliczności. Do tego czasu będę kontynuować walkę o możliwość bycia obecnym w jej życiu, niezależnie od przeszkód.
Jeszcze raz chciałbym Wam wszystkim podziękować. Za wsparcie, za empatię, za to, że byliście i jesteście częścią mojej podróży. Niech ta wiadomość będzie też przypomnieniem dla wszystkich, którzy przechodzą przez trudne chwile, że nigdy nie są sami, a siła wspólnoty, nawet tej online, może być niezwykle mocna i wsparcie w niej znalezione, nieocenione.

101

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
seonek napisał/a:

Cześć wszystkim,

Chciałbym się z Wami podzielić czymś bardzo osobistym i emocjonalnym, co od dawna noszę w sercu. Minęło już 8,5 roku od kiedy pierwszy raz podzieliłem się tutaj, na tym forum, fragmentem mojego życia. Przez ten czas wiele się wydarzyło, a Wasze wsparcie, słowa otuchy i porady były dla mnie nieocenione. Dzisiaj chciałbym Wam wszystkim serdecznie podziękować. Każdy komentarz, każda dyskusja, była dla mnie jak promyk światła w ciemnym tunelu.
Niestety, życie pisze różne scenariusze, nie zawsze takie, na jakie mamy wpływ. Z bólem serca muszę przyznać, że moja była żona całkowicie odseparowała moją córkę ode mnie. To rozdarcie jest dla mnie ogromnie trudne, bo miłość ojca do dziecka jest czymś, co nie zna granic, a teraz ta przestrzeń między nami wydaje się być niewyobrażalnie wielka.
Chociaż ta sytuacja niesie ze sobą dużo smutku i rozpaczy, chciałbym też podkreślić siłę, jaką mi daliście przez te wszystkie lata. Wasze historie, porady i ciepłe słowa pomogły mi stawić czoła wielu wyzwaniom. Uświadomiły mi, że nie jestem w tym sam, że są ludzie, którzy potrafią zrozumieć i podać pomocną dłoń, nawet jeśli są daleko.

Nie tracę nadziei, że kiedyś moja relacja z córką będzie mogła zostać odbudowana. Wierzę, że czas leczy rany i że prawdziwa miłość, jaką czuję do mojego dziecka, przetrwa próbę czasu i okoliczności. Do tego czasu będę kontynuować walkę o możliwość bycia obecnym w jej życiu, niezależnie od przeszkód.
Jeszcze raz chciałbym Wam wszystkim podziękować. Za wsparcie, za empatię, za to, że byliście i jesteście częścią mojej podróży. Niech ta wiadomość będzie też przypomnieniem dla wszystkich, którzy przechodzą przez trudne chwile, że nigdy nie są sami, a siła wspólnoty, nawet tej online, może być niezwykle mocna i wsparcie w niej znalezione, nieocenione.

Rozumiem Twoją trudną sytuację i Twój ból. Chciałbym tylko spytać: w jaki sposób Twoja była ucięła Ci kontakty z dzieckiem? Czy jest to fizyczne uniemożliwianie kontaktów czy też tak urobiła córkę że młoda Cię znienawidziła?
W tym pierwszym wypadku możesz (a nawet powinieneś) wystąpić o zabezpieczenie widzeń z dzieckiem; co więcej, młoda jest już w takim wieku, w którym sąd uwzględnia wolę dziecka odnośnie widzeń z ojcem (czyli możesz zażądać żeby sędzia przesłuchała Twoją córkę i na tej podstawie podjęła decyzję). Natomiast w tym drugim wypadku będzie to broń obosieczna, bo córka na tej samej zasadzie może oświadczyć że nie chce się z Toba widywać. Ale i tu nie trać jeszcze wszelkiej nadziei: ileś lat temu była mojego kolegi też nastawiła dzieciaki przeciwko niemu, tylko że w wieku kilkunastu lat córka zaczęła samodzielnie myśleć i sytuacja zaczęła się odwracać na jego korzyść. Zła wiadomość jest taka że to chyba jeszcze nie było w wieku 13 lat, tylko ciut później. Ale nie wszystko stracone. I raczej na tym przypadku powinieneś opierać swoją nadzieję. Sam też tego doświadczyłem, ale w wersji "mini": żona dość skutecznie nastawiła przeciwko mnie córkę by przeprowadzić rozwód na swoich warunkach, ale w relatywnie niedługim czasie odbudowałem z nią więź (tym bardziej że wcześniej przez lata była "córeczką tatusia", dopiero w wieku dojrzewania matka zaczęła ją przeciągać na swoją stronę) i dziś mogę spokojnie powiedzieć że córka ma ze mną lepszy kontakt niż z matką. Tak więc nadzieja jeszcze nie umarła, bo nawet jeśli będziesz musiał poczekać kilka lat, to staraj się odbudować ten kontakt; powinno być wtedy łatwiej.

102 Ostatnio edytowany przez Ela210 (2024-03-20 08:09:37)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Ja przeczytałam wątek dzisiaj..
I mam tylko jedno pytanie.
Czy idąc na wojnę z żoną  zdecydowałeś się jak Ci radzono wziąć dobrego adwokata?
Bo jeśli nie, to szkoda porad.
Masz zakaz sądowy do widywania się z córką?
Jeśli nie, to o czym rozmowa?
Dziewczyna ma teraz ponad 12 lat, może sama decydować  z kim się chce widywać.
Możesz do niej pisać,  możesz pokazać jej ten wątek kiedyś, możesz wiele rzeczy robić, a nie tylko o nią walczyć,  a właściwie  to nią walczyć jak narzędziem z żoną.
Która dawno już powinna być dla Ciebie jak powietrze.
Jak napisał NO wyżej,  nastolatki myślą samodzielnie.
Córką żyje, Ty żyjesz, wiele lat przed wami.
Napisałeś post w którym nie ma żadnych konkretów...tylko użalanie się.

103 Ostatnio edytowany przez Bouguereau (2024-03-20 10:54:40)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Ela. Masz rację. Ja tez dzisiaj przeczytałem ten wątek i uważam, że Autor dał ciała na całej linii. Zamiast wziąć adwokata jak mu radzono i detektywa to wolał tylko cierpieć. A pozniej powinien był jak najwięcej czasu spędzać z dzieckiem. Wręcz walczyć o to aby utrzymywać więź. Cokolwiek robić, aby kontakty  były jak najczęstsze.  No i cały czas kontakt z adwokatem, zbieranie dowodów. Po 8 latach ta sytuacja słabo wygląda. No więc autorze, jeśli masz okazję, to zabieraj dziecko jak najczęściej teraz i już bez marazmu i poddawania się. Bądź ojcem. Jak tak zadziałasz, to dziecko na kolejnej sprawie którą wytoczysz, powie, że, chce być z Tobą. 
Ja jak mogłem zabierałem dzieci jak tylko mogłem. Teraz jedno jest ze mną, o drugie walczę a Ono chce być ze mną. Sądy jakie są każdy widzi - ojciec to wróg.  Ale nie ustaję w wysiłkach. Tobie też to radzę: żyć normalnie , cieszyć się życiem i bez strachu walczyć o dziecko. Nie przejmować się byłą matką dziecka, tym co myśli czy powie lub zrobi.

104

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Ela210 napisał/a:

Ja przeczytałam wątek dzisiaj..
I mam tylko jedno pytanie.
Czy idąc na wojnę z żoną  zdecydowałeś się jak Ci radzono wziąć dobrego adwokata?
Bo jeśli nie, to szkoda porad.
Masz zakaz sądowy do widywania się z córką?
Jeśli nie, to o czym rozmowa?
Dziewczyna ma teraz ponad 12 lat, może sama decydować  z kim się chce widywać.
Możesz do niej pisać,  możesz pokazać jej ten wątek kiedyś, możesz wiele rzeczy robić, a nie tylko o nią walczyć,  a właściwie  to nią walczyć jak narzędziem z żoną.
Która dawno już powinna być dla Ciebie jak powietrze.
Jak napisał NO wyżej,  nastolatki myślą samodzielnie.
Córką żyje, Ty żyjesz, wiele lat przed wami.
Napisałeś post w którym nie ma żadnych konkretów...tylko użalanie się.

Elu, mała korekta: prędzej STARSZE nastolatki. Moja córa akurat w wieku zbliżonym do obecnego wieku córki autora miała prawie że apogeum wrogiego nastawienia do mnie. Owszem, w zależności od przypadku.dzidcko.juz w tym wieku może zacząć myśleć wbrew linii lansowanej przez matkę, niemniej jednak ja bym bardziej stawiał na wiek od 16 lat w górę...

105

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Autor konsekwentnie migał się od odpowiedzi na pytanie czy wziął adwokata, moim zdaniem nie jest taki biedny jak się tu przedstawia. Tezeba pamiętać,  że znamy sytuacje tylko z jednej strony- strony autora. Prsesledzilam wątek i uważam że zarówno on i jego żona są siebie warci.

106

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
seonek napisał/a:

Niestety, życie pisze różne scenariusze, nie zawsze takie, na jakie mamy wpływ. Z bólem serca muszę przyznać, że moja była żona całkowicie odseparowała moją córkę ode mnie. To rozdarcie jest dla mnie ogromnie trudne, bo miłość ojca do dziecka jest czymś, co nie zna granic, a teraz ta przestrzeń między nami wydaje się być niewyobrażalnie wielka.

(...)

Nie tracę nadziei, że kiedyś moja relacja z córką będzie mogła zostać odbudowana. Wierzę, że czas leczy rany i że prawdziwa miłość, jaką czuję do mojego dziecka, przetrwa próbę czasu i okoliczności. Do tego czasu będę kontynuować walkę o możliwość bycia obecnym w jej życiu, niezależnie od przeszkód.

Podobny przypadek do twojego mam w rodzinie. Dziecko ostatecznie tak zostało zmanipulowane i nastawione przez matkę przeciwko ojcu, że nie ma absolutnie żadnej szansy na odbudowanie jakiejkolwiek relacji.

Jedna rada ode mnie: załóż osobne konto, jakaś oszczędnościówka czy fundusz albo coś. I tam wpłacaj pieniądze, aby po twojej śmierci twoje dziecko coś sensownego dostało i mogło przekonać się czynem, że nigdy los dziecka nie był ci obcy.

Ewentualnie możesz postarać się o jakiś kontakt jak dziecko osiągnie dorosłość.

107 Ostatnio edytowany przez Ela210 (2024-03-20 17:29:08)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Córka będzie potrzebować ojca nie tylko jako dziecko.
Może jeszcze bardziej jako młoda kobieta.
Ale tu mam wrażenie skupienie emocji jest przy byłej cały czas, co po 8 latach dziwi mocno.
W obecnych czasach, to można mieć kontakt z dzieckiem i przez Whats up i Facebooka, można do dziecka list napisać.
Czy autorze masz zakaz zbliżania się?

108

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Ela210 napisał/a:

Czy autorze masz zakaz zbliżania się?

Nie musi mieć. Wystarczy, że dziecko jest zdominowane i kontrolowane przez matkę. Sądy najczęściej mają to w dupie i nie robią za wiele jak matka uniemożliwia ojcu kontakt z dzieckiem.

109 Ostatnio edytowany przez Ela210 (2024-03-20 17:48:14)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

I co? Urzednik sądowy biega xa ojcem?
Zabroni mu napisać listu do corki , kupienia jej prezentu na urodziny i wręczenia po szkole?
Nauczyciel zawola Policję?
A normalnie w domu rodzic, gdy nastolatek mówi, że nienawidzi rodzica , strzela focha?
Przeciez nie.
Ale póki najważniejsza byłej żony du..pa i użalanie się nas sobą, to przecież próba bycia ojcem zabrałaby mu rolę ofiary.
Nie moze prosić nikogo z rodziny o pomoc?szwagierki, by pomogła w spotkaniu?
Na przykład?
Mi coś tu mocno nie gra.
Jak się chce, znajdzie się sposób.

110

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Ela210 napisał/a:

I co? Urzednik sądowy biega xa ojcem?
Zabroni mu napisać listu do corki , kupienia jej prezentu na urodziny i wręczenia po szkole?
Nauczyciel zawola Policję?
A normalnie w domu rodzic, gdy nastolatek mówi, że nienawidzi rodzica , strzela focha?
Przeciez nie.
Ale póki najważniejsza byłej żony du..pa i użalanie się nas sobą, to przecież próba bycia ojcem zabrałaby mu rolę ofiary.


W praktyce to wygląda tak, że taka matka najpierw wszystkie listy i paczki otwiera sama. SM i telefon - ustawienia rodzicielskie na maxa + sama wprowadza i blokuje kontakty do ojca i całej jego rodziny i znajomych. I w takich sytuacjach normalne też jest nastawianie dziecka przeciwko temu drugiemu rodzicowi. Jak rozwód był wcześniej, to dziecko bardzo łatwo tak nastawiać.

- mamo, a ja chce się zobaczyć z tatą...
- ale tata nie chce zobaczyć ciebie

- mamo, a dlaczego taty nie ma?
- bo ciebie już nie kocha

- mamo, a gdzie tata?
- nie wiem, pewnie gdzieś pije z kolegami

- mamo...ja nie lubię już taty....
- i bardzo dobrze, ja też go nie lubię, to nie będziemy go lubić razem...




Szkoła? Wystarczy, że matka zaniesie pismo od siebie (najlepiej nadane od prawnika), żeby nie wydawać dziecka ojcu i po sprawie. A jak tylko ojciec coś próbuje zrobić - kolejne paczki pism od prawnika (do sądu), że ojciec np bije dziecko, albo znęca się nad nim psychicznie itp i sądy to łykają. Do tego matka po takim 'odebraniu ze szkoły przez ojca' nie puszcza dziecka do szkoły kolejne dwa tygodnie tłumacząc to przed sądem /lub w szkole/, że dziecko niby się boi, że znowu zobaczy tatusia. No i oczywiście odwracanie kota ogonem przed sądem na koniec - to nie tak, że matka utrudnia. To po prostu tatuś się nie wywiązuje z obowiązków, a potem wpierdala się kiedy np ona miała iść z dzieckiem do logopedy/psychiatry/pediatry (wstaw cokolwiek co daje wydźwięk egoistycznego dupka, co ma w zadku zdrowie dziecka, bo liczy się tylko aby dowalić matce).


Jak się matka uprze - ojciec nie jest w stanie nic zrobić. Musi mieć naprawdę oblatanego prawnika i sędziego (lub sędzinę), co nie patrzy za specjalnie na płeć rodzica. W innym wypadku - kaplica. To jest ogromny i często spotykany problem na grupach rozwiedzionych tatuśków.


Straszne, ale dość powszechne mimo wszystko.

111 Ostatnio edytowany przez Ela210 (2024-03-20 18:18:34)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Jack Sparrow napisał/a:
Ela210 napisał/a:

I co? Urzednik sądowy biega xa ojcem?
Zabroni mu napisać listu do corki , kupienia jej prezentu na urodziny i wręczenia po szkole?
Nauczyciel zawola Policję?
A normalnie w domu rodzic, gdy nastolatek mówi, że nienawidzi rodzica , strzela focha?
Przeciez nie.
Ale póki najważniejsza byłej żony du..pa i użalanie się nas sobą, to przecież próba bycia ojcem zabrałaby mu rolę ofiary.


W praktyce to wygląda tak, że taka matka najpierw wszystkie listy i paczki otwiera sama. SM i telefon - ustawienia rodzicielskie na maxa + sama wprowadza i blokuje kontakty do ojca i całej jego rodziny i znajomych. I w takich sytuacjach normalne też jest nastawianie dziecka przeciwko temu drugiemu rodzicowi. Jak rozwód był wcześniej, to dziecko bardzo łatwo tak nastawiać.

- mamo, a ja chce się zobaczyć z tatą...
- ale tata nie chce zobaczyć ciebie

- mamo, a dlaczego taty nie ma?
- bo ciebie już nie kocha

- mamo, a gdzie tata?
- nie wiem, pewnie gdzieś pije z kolegami

- mamo...ja nie lubię już taty....
- i bardzo dobrze, ja też go nie lubię, to nie będziemy go lubić razem...




Szkoła? Wystarczy, że matka zaniesie pismo od siebie (najlepiej nadane od prawnika), żeby nie wydawać dziecka ojcu i po sprawie. A jak tylko ojciec coś próbuje zrobić - kolejne paczki pism od prawnika (do sądu), że ojciec np bije dziecko, albo znęca się nad nim psychicznie itp i sądy to łykają. Do tego matka po takim 'odebraniu ze szkoły przez ojca' nie puszcza dziecka do szkoły kolejne dwa tygodnie tłumacząc to przed sądem /lub w szkole/, że dziecko niby się boi, że znowu zobaczy tatusia. No i oczywiście odwracanie kota ogonem przed sądem na koniec - to nie tak, że matka utrudnia. To po prostu tatuś się nie wywiązuje z obowiązków, a potem wpierdala się kiedy np ona miała iść z dzieckiem do logopedy/psychiatry/pediatry (wstaw cokolwiek co daje wydźwięk egoistycznego dupka, co ma w zadku zdrowie dziecka, bo liczy się tylko aby dowalić matce).


Jak się matka uprze - ojciec nie jest w stanie nic zrobić. Musi mieć naprawdę oblatanego prawnika i sędziego (lub sędzinę), co nie patrzy za specjalnie na płeć rodzica. W innym wypadku - kaplica. To jest ogromny i często spotykany problem na grupach rozwiedzionych tatuśków.


Straszne, ale dość powszechne mimo wszystko.

Nie kupuję tego
No chyba że kompletny pantofel, co się boi żony
Matka by walczyła do końca, a wielu facetów tylko gada, a czas i pieniądze się znajdzie, ale dla nowej dupci, często w wieku niewiele starszym niż córka
Tam inwenccji i kasy wystarczy,  na adwokata szkoda

112

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Ela210 napisał/a:

Nie kupuję tego

Nie musisz. Dla wielu facetów takie są realia rozwodów i walki o opiekę. Jak pisałem mam taki przypadek w rodzinie. Wiem przez co typ przechodził. Dla mnie to nie do uwierzenia.


Na szczęście to się zmienia. Powoli, ale jednak.

Tak wyglądało to ~15 lat temu.

Rafał Wąworek adwokat, wiceprezes Stowarzyszenia Centrum Praw Ojca i Dziecka: blisko 100 proc. rozwodów kończy się faktycznym pozbawieniem dziecka pieczy ojcowskiej

A dokładniej, już w liczbach (GUS):

Rozwody, w których orzekano o wykonywaniu władzy rodzicielskiej 36298 i i tyle zapewne przeprowadzono badan RODK czyli około 99,4 dziennie (łącznie z weekendami i świętami). Władzę rodzicielską powierzono w 20780 przypadkach matce (57.2%), 1525 (4.2%) ojcu, 13247 obojgu rodzicom (36.5%), 746 inne przypadki (2.1%).




A tak wygląda to w ostatnim czasie:


Kilka lat temu 60% matek podczas rozwodu otrzymywało prawo do wyłącznej opieki nad potomstwem. Z biegiem czasu statystyki zmieniają się na korzyść ojców, a w 2021 roku wskaźnik ten spadł do 40%.

W ostatnich kilku latach statystyki dotyczące tego, komu sądy przyznają wyłączną opiekę nad dziećmi się zmieniają. Nadal 40% spraw rozwodowych kończy się przyznaniem wyłącznej opieki matce (jedynie 4% ojców może liczyć na podobne rozstrzygnięcie), ale jest to i tak wynik o 20% mniejszy niż jeszcze kilka lat temu.



Fragment wywiadu z jednym z prawników zajmujących się tym zagadnieniem:

Rozwodzący się małżonkowie mogą się przecież porozumieć co do wychowania dzieci?

O to właśnie chodzi. W praktyce nawet wyimaginowany zarzut matki w stosunku do ojca czyni niemożliwym osiągnięcie konsensusu, a zarazem pozbawia ojca realnej władzy nad dzieckiem, bez której wykonywanie skutecznej pieczy lub opieki nie jest możliwe.

Są jeszcze odwołania do wyższej instancji.

W wypadku każdego sporu czy wątpliwości dotyczących sprawowania pieczy po rozwodzie sądy rodzinne cedują swoje uprawnienia orzecznicze na organy pozasądowe: rodzinne ośrodki diagnostyczno-konsultacyjne (RODK), które masowo deprecjonują ojców. Uprawnienia opiekuna pierwszoplanowego przyznają ojcom w znikomym procencie wypadków. Z opinii sfeminizowanych RODK wynika wprost, że mężczyźni są mniej wartościowymi opiekunami niż matki, a relacje ojców z przeprowadzanych tam nad nimi „badań” są porażające.

113

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Ela210 napisał/a:
Jack Sparrow napisał/a:
Ela210 napisał/a:

I co? Urzednik sądowy biega xa ojcem?
Zabroni mu napisać listu do corki , kupienia jej prezentu na urodziny i wręczenia po szkole?
Nauczyciel zawola Policję?
A normalnie w domu rodzic, gdy nastolatek mówi, że nienawidzi rodzica , strzela focha?
Przeciez nie.
Ale póki najważniejsza byłej żony du..pa i użalanie się nas sobą, to przecież próba bycia ojcem zabrałaby mu rolę ofiary.


W praktyce to wygląda tak, że taka matka najpierw wszystkie listy i paczki otwiera sama. SM i telefon - ustawienia rodzicielskie na maxa + sama wprowadza i blokuje kontakty do ojca i całej jego rodziny i znajomych. I w takich sytuacjach normalne też jest nastawianie dziecka przeciwko temu drugiemu rodzicowi. Jak rozwód był wcześniej, to dziecko bardzo łatwo tak nastawiać.

- mamo, a ja chce się zobaczyć z tatą...
- ale tata nie chce zobaczyć ciebie

- mamo, a dlaczego taty nie ma?
- bo ciebie już nie kocha

- mamo, a gdzie tata?
- nie wiem, pewnie gdzieś pije z kolegami

- mamo...ja nie lubię już taty....
- i bardzo dobrze, ja też go nie lubię, to nie będziemy go lubić razem...




Szkoła? Wystarczy, że matka zaniesie pismo od siebie (najlepiej nadane od prawnika), żeby nie wydawać dziecka ojcu i po sprawie. A jak tylko ojciec coś próbuje zrobić - kolejne paczki pism od prawnika (do sądu), że ojciec np bije dziecko, albo znęca się nad nim psychicznie itp i sądy to łykają. Do tego matka po takim 'odebraniu ze szkoły przez ojca' nie puszcza dziecka do szkoły kolejne dwa tygodnie tłumacząc to przed sądem /lub w szkole/, że dziecko niby się boi, że znowu zobaczy tatusia. No i oczywiście odwracanie kota ogonem przed sądem na koniec - to nie tak, że matka utrudnia. To po prostu tatuś się nie wywiązuje z obowiązków, a potem wpierdala się kiedy np ona miała iść z dzieckiem do logopedy/psychiatry/pediatry (wstaw cokolwiek co daje wydźwięk egoistycznego dupka, co ma w zadku zdrowie dziecka, bo liczy się tylko aby dowalić matce).


Jak się matka uprze - ojciec nie jest w stanie nic zrobić. Musi mieć naprawdę oblatanego prawnika i sędziego (lub sędzinę), co nie patrzy za specjalnie na płeć rodzica. W innym wypadku - kaplica. To jest ogromny i często spotykany problem na grupach rozwiedzionych tatuśków.


Straszne, ale dość powszechne mimo wszystko.

Nie kupuję tego
No chyba że kompletny pantofel, co się boi żony
Matka by walczyła do końca, a wielu facetów tylko gada, a czas i pieniądze się znajdzie, ale dla nowej dupci, często w wieku niewiele starszym niż córka
Tam inwenccji i kasy wystarczy,  na adwokata szkoda

Wiesz co Elu, ci adwokaci są przereklamowani. W pierwszym etapie (to znaczy II części tego pierwszego etapu, a właściwie w pierwszej sprawie stricte rozwodowej; byłem wtedy bezrobotny od niemal roku, a w pierwszej rozprawie o alimenty w SR trafiłem na tak stronniczą sędzię że i Tobie by klapki z oczu opadły, z drugiej uratowałem się tylko dlatego że "jedynie" przewodnicząca składu to był taki typowy sądowy "kobietobeton") rodzice pożyczyli mi kasę na prawnika (4k w 2010 r.). To była podobno dobra prawniczka, natomiast w sumie niewiele zrobiła, a jej udział był tam gdzie moja żona i tak sama się zaorała. Tak więc kasa w większości zmarnowana, a tam gdzie bym bardziej potrzebował to już trzeba by pani mecenas dopłacić...

114

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Rozumiem Twoją trudną sytuację i Twój ból. Chciałbym tylko spytać: w jaki sposób Twoja była ucięła Ci kontakty z dzieckiem? Czy jest to fizyczne uniemożliwianie kontaktów czy też tak urobiła córkę że młoda Cię znienawidziła?
W tym pierwszym wypadku możesz (a nawet powinieneś) wystąpić o zabezpieczenie widzeń z dzieckiem; co więcej, młoda jest już w takim wieku, w którym sąd uwzględnia wolę dziecka odnośnie widzeń z ojcem (czyli możesz zażądać żeby sędzia przesłuchała Twoją córkę i na tej podstawie podjęła decyzję). Natomiast w tym drugim wypadku będzie to broń obosieczna, bo córka na tej samej zasadzie może oświadczyć że nie chce się z Toba widywać. Ale i tu nie trać jeszcze wszelkiej nadziei: ileś lat temu była mojego kolegi też nastawiła dzieciaki przeciwko niemu, tylko że w wieku kilkunastu lat córka zaczęła samodzielnie myśleć i sytuacja zaczęła się odwracać na jego korzyść. Zła wiadomość jest taka że to chyba jeszcze nie było w wieku 13 lat, tylko ciut później. Ale nie wszystko stracone. I raczej na tym przypadku powinieneś opierać swoją nadzieję. Sam też tego doświadczyłem, ale w wersji "mini": żona dość skutecznie nastawiła przeciwko mnie córkę by przeprowadzić rozwód na swoich warunkach, ale w relatywnie niedługim czasie odbudowałem z nią więź (tym bardziej że wcześniej przez lata była "córeczką tatusia", dopiero w wieku dojrzewania matka zaczęła ją przeciągać na swoją stronę) i dziś mogę spokojnie powiedzieć że córka ma ze mną lepszy kontakt niż z matką. Tak więc nadzieja jeszcze nie umarła, bo nawet jeśli będziesz musiał poczekać kilka lat, to staraj się odbudować ten kontakt; powinno być wtedy łatwiej.

Dziękuję za Twoje zrozumienie i wsparcie. Odpowiadając na Twoje pytania, mogę powiedzieć, że moja była żona zarówno fizycznie uniemożliwia mi kontakty z dzieckiem, jak i, niestety, nastawiła córkę przeciwko mnie do tego stopnia, że ona mnie teraz nienawidzi.

Rozważam rzeczywiście wystąpienie o zabezpieczenie widzeń z dzieckiem, ponieważ chciałbym móc spędzać z nią czas, a wiem, że sąd bierze pod uwagę wolę dziecka w kwestii widzeń z ojcem. Niemniej jednak, jak zauważyłeś, istnieje ryzyko, że córka może zadeklarować, iż nie chce mnie widywać, co bardzo mnie martwi.

Twoja historia daje mi trochę nadziei. Wiem, że z czasem córka może zacząć myśleć bardziej samodzielnie i może zrozumieć pewne rzeczy. Może to potrwać, ale będę się starał odbudować z nią relację, nawet jeśli zajmie to kilka lat. To, że Tobie i Twojemu koledze udało się naprawić relacje z dziećmi, jest dla mnie inspiracją. Dziękuję za podzielenie się swoją historią.

115

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Ela210 napisał/a:
Jack Sparrow napisał/a:
Ela210 napisał/a:

I co? Urzednik sądowy biega xa ojcem?
Zabroni mu napisać listu do corki , kupienia jej prezentu na urodziny i wręczenia po szkole?
Nauczyciel zawola Policję?
A normalnie w domu rodzic, gdy nastolatek mówi, że nienawidzi rodzica , strzela focha?
Przeciez nie.
Ale póki najważniejsza byłej żony du..pa i użalanie się nas sobą, to przecież próba bycia ojcem zabrałaby mu rolę ofiary.


W praktyce to wygląda tak, że taka matka najpierw wszystkie listy i paczki otwiera sama. SM i telefon - ustawienia rodzicielskie na maxa + sama wprowadza i blokuje kontakty do ojca i całej jego rodziny i znajomych. I w takich sytuacjach normalne też jest nastawianie dziecka przeciwko temu drugiemu rodzicowi. Jak rozwód był wcześniej, to dziecko bardzo łatwo tak nastawiać.

- mamo, a ja chce się zobaczyć z tatą...
- ale tata nie chce zobaczyć ciebie

- mamo, a dlaczego taty nie ma?
- bo ciebie już nie kocha

- mamo, a gdzie tata?
- nie wiem, pewnie gdzieś pije z kolegami

- mamo...ja nie lubię już taty....
- i bardzo dobrze, ja też go nie lubię, to nie będziemy go lubić razem...




Szkoła? Wystarczy, że matka zaniesie pismo od siebie (najlepiej nadane od prawnika), żeby nie wydawać dziecka ojcu i po sprawie. A jak tylko ojciec coś próbuje zrobić - kolejne paczki pism od prawnika (do sądu), że ojciec np bije dziecko, albo znęca się nad nim psychicznie itp i sądy to łykają. Do tego matka po takim 'odebraniu ze szkoły przez ojca' nie puszcza dziecka do szkoły kolejne dwa tygodnie tłumacząc to przed sądem /lub w szkole/, że dziecko niby się boi, że znowu zobaczy tatusia. No i oczywiście odwracanie kota ogonem przed sądem na koniec - to nie tak, że matka utrudnia. To po prostu tatuś się nie wywiązuje z obowiązków, a potem wpierdala się kiedy np ona miała iść z dzieckiem do logopedy/psychiatry/pediatry (wstaw cokolwiek co daje wydźwięk egoistycznego dupka, co ma w zadku zdrowie dziecka, bo liczy się tylko aby dowalić matce).


Jak się matka uprze - ojciec nie jest w stanie nic zrobić. Musi mieć naprawdę oblatanego prawnika i sędziego (lub sędzinę), co nie patrzy za specjalnie na płeć rodzica. W innym wypadku - kaplica. To jest ogromny i często spotykany problem na grupach rozwiedzionych tatuśków.


Straszne, ale dość powszechne mimo wszystko.

Nie kupuję tego
No chyba że kompletny pantofel, co się boi żony
Matka by walczyła do końca, a wielu facetów tylko gada, a czas i pieniądze się znajdzie, ale dla nowej dupci, często w wieku niewiele starszym niż córka
Tam inwenccji i kasy wystarczy,  na adwokata szkoda

Ela210, z całym szacunkiem, muszę odpowiedzieć na Twój komentarz, bo to, co piszesz, nie oddaje pełni obrazu sytuacji, w jakiej się znalazłem. Moje doświadczenia z rozwodem i późniejszymi walkami sądowymi były koszmarem, który trudno sobie wyobrazić. Kobieta w dzisiejszych czasach rzeczywiście nie potrzebuje adwokata, by zniszczyć swojego byłego męża - system zdaje się być tak skonstruowany, że mężczyźni są na straconej pozycji.

Nie znasz mojej historii, ale mimo to oceniasz mnie bardzo surowo. Nie wiem, skąd bierze się Twoje przekonanie, że adwokat to jakieś cudowne rozwiązanie. W rzeczywistości to tylko kolejna osoba, która czerpie zyski z naszego nieszczęścia. Przez lata robiłem wszystko, co w mojej mocy, żeby utrzymać kontakt z moją ukochaną córeczką. Ale ona jest ofiarą straszliwej alienacji rodzicielskiej – moja była i jej partner przez lata starali się mnie zniszczyć, odbierając mi każdą możliwość normalnego kontaktu z dzieckiem.
Nie wyobrażasz sobie, jak bolesne jest patrzenie, jak ktoś manipuluje Twoim dzieckiem, żeby odwróciło się od Ciebie. Moja była żona, pod silnym wpływem swojego partnera, który od zawsze miał skłonności do mężatek, ignorowała wszelkie postanowienia sądowe. Mimo nadzoru kuratorskiego, nie zrealizowała żadnego z obowiązków nałożonych przez sąd. Od 2015 roku przeszedłem przez ponad 30 spraw sądowych, w których przeciwnikami byli moja była, jej partner i kuratorzy. Wszystkie te sprawy były dla mnie ogromnym obciążeniem emocjonalnym i finansowym.

Pisząc, że adwokat jest lekiem na wszystkie problemy, ignorujesz skomplikowaną rzeczywistość, w której żyjemy my, ojcowie walczący o swoje dzieci. Moje doświadczenia pokazują, że system jest daleki od sprawiedliwości. Walczyłem i nadal walczę o to, żeby móc być częścią życia mojej córki, mimo że każda kolejna sprawa sądowa wydaje się odbierać mi resztki nadziei.

Proszę, zanim ocenisz kogoś, zastanów się, przez co mógł przejść. Nasze historie są pełne bólu, którego często nie widać na pierwszy rzut oka.

116

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Czemu wy odkopujecie stare tematy?

117

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
JuliaUK33 napisał/a:

Czemu wy odkopujecie stare tematy?

Zauwazylaś, ze odkopał go Autor, zeby zrobić update?

118

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Lady Loka napisał/a:
JuliaUK33 napisał/a:

Czemu wy odkopujecie stare tematy?

Zauwazylaś, ze odkopał go Autor, zeby zrobić update?

Acha nie zauwazylam wczesniej dopiero teraz zajrzalam: D

119

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Seonek, błagam Cię..
Minęło 9 lat.
To wystarczająco by mieć kontakt z dzieckiem, nawet jak była go ogranicza.
Jak ktoś nie traci celu z oczu, jak się nie skupią na walce z byłą,  której dziecko staje się przedmiotem, a nie podniotem.
Masz zakaz zbliżania się do dziecka?
Mogłeś podejść do szkoły po lekcjach, iść na dzień ojca w szkole, dać prezenty na urodziny, pisać na komunikatorach?
Ty walczysz z ex, tu wkładasz swoje emocje, to Cię kręci widocznie bardziej niż sama relacja z dzieckiem, na to poświęcasz energię.
To co karmisz, Ci uroslo w życiu i tyle.

120

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Ja bym zglosila rozwod z orzeczeniem o winie i wyegzekwowala regularne wizyty z dzieckiem.

Nie wchodz z nia w tematy, po co sie stresowac i wysluchiwac. Ona nie jest juz ta kobiata, ktora kiedys byla. Nie wracaj juz do niej.

121

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

nie spojrzalam na date big_smile jak sytuacja sie rozwinela, wie ktos?

122

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

No autor się odezwał przecież parę dni temu sam

123

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
seonek napisał/a:

. Walczyłem i nadal walczę o to, żeby móc być częścią życia mojej córki, mimo że każda kolejna sprawa sądowa wydaje się odbierać mi resztki nadziei.

Niepotrzebnie tracisz nadzieję smile Córka ma już 14 lat chyba, więc może sama zadecydować w sądzie czy chce cię widywać, czy nie. Zgodnie z regulacjami Kodeksu postępowania cywilnego (art. 2161 § 1 i 576 § 2) dzieci mają prawo do wyrażania przed sądem swoich poglądów we wszystkich sprawach ich dotyczących. Wystarczy złożyć wniosek o przesłuchanie dziecka, ale dziwię się że podobno masz adwokata i on ci już tego dawno nie doradził.

124 Ostatnio edytowany przez Ela210 (2024-07-31 09:09:39)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Salomonko, przecież wtedy skończyłaby się wojna z ex i jej chłopem, a przecież to jest główny cel.
Był tu parę lat temu wątek Piotra bodajże, który 11 letnią córkę traktował przedmiotowo pozując tu na ojca roku,  pewnie ma teraz w domu nocno zbuntowaną nastolatkę

125

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

seonek bardzo mi szkoda, że tak się sprawy potoczyły. Rozumiem, że nie widziałeś córki od dłuższego czasu?? Czy jest tak, że mimo negatywnego nastawienia czasem ją widujesz, czy całkowity brak widzeń. Rozumiem, że twoja była żona nadal jest do ciebie negatywnie nastawiona?? A czy ona jest z tym gachem czy jednak ich związek się rozleciał jak odleciały motylki?? 3 mam kciuki za to, żeby za jakiś czas córka zaczęła samodzielnie myśleć, może wtedy pozuje głód ojca i zacznie przesiewać przez sito to co o tobie mówi jej matka. Wtedy może się okazać, że da (córka) możliwość opowiedzenia twojej i waszej historii z twojego punktu widzenia. U mnie było tak, że moja mama bardzo podburzała nas przeciwko rodzinie ojca, gloryfikując swoją. Po czasie jak zaczęliśmy ja z braćmi samodzielnie myśleć, to już wiemy jaka była prawda. Będzie dobrze już bliżej niż dalej do okresu dojrzewania kiedy dzieciom otwierają się oczy na świat.

126 Ostatnio edytowany przez ANTOINE_W (2024-08-09 01:22:41)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Ja gdybym spróbował każdej opcji zgodnej z prawem, później bym załatwił sprawę poza prawem. Bez względu na konsekwencje bym pokazał brutalną siłę wobec takiej podłej osoby, jaka wydaje się być była żona autora.
Nie mam na myśli oczywiście nic w stylu zbrodnia, czy pobicie, żeby była jasność. Raczej totalne zniszczenie życia, tak by tylko ona wiedziała kto za tym stoi i nie dało się nic udowodnić. Oko za oko.
No ale to ja bym tak zrobił. Jestem uparty i nie pozwoliłbym na zrobienie z siebie frajera. Taka żonka by wymiękła. Czuła się silna, bo wszytko je wychodziło i uchodziło. Nikt jej nie splunął w twarz.

PS: Jak to czytałem, to mega smutno mi się zrobiło. Człowiekowi odechciewa się wchodzić w jakieś poważniejsze relacje, jak czyta takie rzeczy…

127

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
ANTOINE_W napisał/a:

Ja gdybym spróbował każdej opcji zgodnej z prawem, później bym załatwił sprawę poza prawem. Bez względu na konsekwencje bym pokazał brutalną siłę wobec takiej podłej osoby, jaka wydaje się być była żona autora.
Nie mam na myśli oczywiście nic w stylu zbrodnia, czy pobicie, żeby była jasność. Raczej totalne zniszczenie życia, tak by tylko ona wiedziała kto za tym stoi i nie dało się nic udowodnić. Oko za oko.
No ale to ja bym tak zrobił. Jestem uparty i nie pozwoliłbym na zrobienie z siebie frajera. Taka żonka by wymiękła. Czuła się silna, bo wszytko je wychodziło i uchodziło. Nikt jej nie splunął w twarz.

PS: Jak to czytałem, to mega smutno mi się zrobiło. Człowiekowi odechciewa się wchodzić w jakieś poważniejsze relacje, jak czyta takie rzeczy…

Pocieszę cię, poważniejsze relacje raczej ci nie zagrażają.

128

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
krzychu666 napisał/a:

seonek bardzo mi szkoda, że tak się sprawy potoczyły. Rozumiem, że nie widziałeś córki od dłuższego czasu?? Czy jest tak, że mimo negatywnego nastawienia czasem ją widujesz, czy całkowity brak widzeń. Rozumiem, że twoja była żona nadal jest do ciebie negatywnie nastawiona?? A czy ona jest z tym gachem czy jednak ich związek się rozleciał jak odleciały motylki?? 3 mam kciuki za to, żeby za jakiś czas córka zaczęła samodzielnie myśleć, może wtedy pozuje głód ojca i zacznie przesiewać przez sito to co o tobie mówi jej matka. Wtedy może się okazać, że da (córka) możliwość opowiedzenia twojej i waszej historii z twojego punktu widzenia. U mnie było tak, że moja mama bardzo podburzała nas przeciwko rodzinie ojca, gloryfikując swoją. Po czasie jak zaczęliśmy ja z braćmi samodzielnie myśleć, to już wiemy jaka była prawda. Będzie dobrze już bliżej niż dalej do okresu dojrzewania kiedy dzieciom otwierają się oczy na świat.

Dziękuję za wsparcie i zrozumienie, to dla mnie naprawdę ważne. Niestety, sytuacja z córką jest trudna i od dłuższego czasu jej nie widziałem. Jest całkowity brak kontaktu, a moja była żona wciąż jest do mnie bardzo negatywnie nastawiona, co dodatkowo utrudnia jakiekolwiek próby spotkań.
Co do jej związku, nadal jest z tym mężczyzną. Choć jak to bywa, z czasem rzeczywistość może wyglądać inaczej niż to, co się na pierwszy rzut oka wydaje.

Mam nadzieję, że tak jak piszesz, z czasem córka zacznie patrzeć na wszystko bardziej samodzielnie i będzie miała szansę poznać prawdę z mojej perspektywy. Wierzę, że ten moment nadejdzie i że uda nam się odbudować relację. Twoje słowa dają mi nadzieję, że to możliwe, bo wiem, że czasem dzieci potrzebują czasu, aby zrozumieć, co naprawdę się działo. Dziękuję, że trzymasz kciuki.

129

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
ANTOINE_W napisał/a:

Ja gdybym spróbował każdej opcji zgodnej z prawem, później bym załatwił sprawę poza prawem. Bez względu na konsekwencje bym pokazał brutalną siłę wobec takiej podłej osoby, jaka wydaje się być była żona autora.
Nie mam na myśli oczywiście nic w stylu zbrodnia, czy pobicie, żeby była jasność. Raczej totalne zniszczenie życia, tak by tylko ona wiedziała kto za tym stoi i nie dało się nic udowodnić. Oko za oko.
No ale to ja bym tak zrobił. Jestem uparty i nie pozwoliłbym na zrobienie z siebie frajera. Taka żonka by wymiękła. Czuła się silna, bo wszytko je wychodziło i uchodziło. Nikt jej nie splunął w twarz.

PS: Jak to czytałem, to mega smutno mi się zrobiło. Człowiekowi odechciewa się wchodzić w jakieś poważniejsze relacje, jak czyta takie rzeczy…

Dzięki za szczerość i wsparcie. Rozumiem twoje emocje i to, jak bardzo takie sytuacje potrafią człowieka wkurzyć. Ja staram się jednak trzymać zgodnych z prawem rozwiązań, bo wiem, że każda decyzja może mieć konsekwencje – nie tylko dla mnie, ale przede wszystkim dla mojej córki. Mimo wszystko wierzę, że prawda prędzej czy później wyjdzie na jaw, a czas zrobi swoje.
Staram się trzymać swoich zasad, żeby nie zniżać się do poziomu, jaki czasem prezentuje moja była żona. Wiem, że bywa ciężko, ale zależy mi na tym, żeby kiedyś spojrzeć córce w oczy i powiedzieć, że zrobiłem wszystko, co mogłem, zgodnie z własnym sumieniem. A jeśli chodzi o związki, to niestety takie sytuacje potrafią zniechęcić, ale nie wolno tracić wiary w ludzi. Dzięki za twoje słowa, czasami właśnie taka rozmowa pomaga znaleźć siłę, żeby iść dalej.

130 Ostatnio edytowany przez seonek (2024-09-10 02:26:05)

Odp: Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?
Ela210 napisał/a:

Seonek, błagam Cię..
Minęło 9 lat.
To wystarczająco by mieć kontakt z dzieckiem, nawet jak była go ogranicza.
Jak ktoś nie traci celu z oczu, jak się nie skupią na walce z byłą,  której dziecko staje się przedmiotem, a nie podniotem.
Masz zakaz zbliżania się do dziecka?
Mogłeś podejść do szkoły po lekcjach, iść na dzień ojca w szkole, dać prezenty na urodziny, pisać na komunikatorach?
Ty walczysz z ex, tu wkładasz swoje emocje, to Cię kręci widocznie bardziej niż sama relacja z dzieckiem, na to poświęcasz energię.
To co karmisz, Ci uroslo w życiu i tyle.

Dzięki za twoją opinię, ale muszę sprostować, że sytuacja wygląda zupełnie inaczej, niż to opisujesz. Przez te 9 lat zrobiłem wszystko, co mogłem, żeby mieć kontakt z córką, ale niestety napotkałem ogromne przeszkody ze strony mojej byłej żony i systemu, który bardziej chroni prawa matki niż dziecka. Jeśli chcesz, mogę udostępnić Ci postanowienia sądowe, których mam kilkadziesiąt – większość z nich jest warta tyle, co papier toaletowy, bo na papierze wygląda to inaczej, niż jest w rzeczywistości.
Nie mam zakazu zbliżania się do dziecka, ale każda próba kontaktu kończy się manipulacjami, blokadami, a często wręcz agresją ze strony mojej byłej żony. Próby spotkań pod szkołą, na uroczystościach, czy nawet komunikacja przez media społecznościowe są sabotowane. Moje działania nigdy nie były walką dla samej walki – zawsze chodziło mi o córkę i jej dobro, ale nie zawsze to, co robisz, przynosi efekty, szczególnie gdy druga strona robi wszystko, żeby kontaktu nie było.

Wiem, że z boku to może wyglądać inaczej, ale proszę zrozum, że każda sytuacja ma wiele odcieni i czasem, mimo największych starań, nie wszystko jest w naszych rękach. Ma przed sobą ex i jej gacha który nie może mieć dzieci stąd tak się dzieje, że typ coś sobie uroił również.

Posty [ 66 do 130 z 133 ]

Strony Poprzednia 1 2 3 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » MIŁOŚĆ , ZWIĄZKI , PARTNERSTWO » Czy to jest koniec małżeństwa? Czy można to jeszcze uratować?

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026