Starosc z Narcyzem - Netkobiety.pl

Ja uważam, że może nie do każdej swojej byłej się odezwą, bo niektórzy z nich to prawdziwi zdobywcy i może nie potrafiłby spamietac tych wszystkich pań, które zaliczyli. Moja teoria jest taka, że zawsze odzywaja się do tych kobiet, które wytrzymały z nimi najwięcej, a w związku z tym oni czuli się z tymi kobietami najlepiej.  Będąc a jakimś dołku odezwą się, bo będą chcieli znowu się tak poczuć.
Dzwonią i rozmawiają z tobą tak, jakbyście widzieli się ma wspólnej randce i są tak pewni siebie, że nawet nie biorą pod uwagę faktu, że ta kobieta już dawno temu mogła wyjść za mąż, urodziła dzieci a narcyza ledwo kojarzy, pamięta go, ale widzi jak za mgłą.
Spośród bardzo wielu jego kobiet ja WYTRZYMALAM Z NIM Najwięcej i na przestrzeni tych kilkunastu tal, gdy się z nim spotkałam wiele wytrzymałam.
To bardzo mądry facet, bajecznie bogaty biznesmen, który doskonale wie jakich ludzi warto trzymać przy sobie, takich którzy przeszli wiele ciężkich prób i pozostali. Tylko z takich ludzi on będzie miał pożytek. Ja z tym swoim nie widziałam się ponad cztery lata, ale kontakt był, bo dzwonił do mnie co jakiś czas. Ostatnio przyjechał do mnie na weekend i od jego wyjazdu cały czas jesteśmy w kontakcie, w piątek natomiast wyjeżdżam do tego na kilka dni.
Życie pisze różne scenariusze, czasami zwyczajne, czasami szalone, a czasami nietuzinkowe albo kompletnie niedorzeczne.

Korcia bo to zła kobieta byla(jak kazda eks narcyza)-a on ,,Bogu ducha winien":)a tak serio powodem,który on mi przedstawił było to że wyciągała od niego kasę i chyba również to że go kiedyś tam oklamala.Choc z tego jaki on był dla niej miły jak odnawiali kontakt myślę że po prostu byli siebie warci tzn.ona też była narcystyczna.Dlatego on pewnie chce ja teraz zdobywać na nowo A ona cieszy się że znów zwrócił na nią uwagę.

Ja też wiele wytrzymałam przez te pół roku-głupie,chamskie teksty,zwodzenie mnie.Wspieralam go na każdym kroku,pocieszałam.Ale jak się zbuntowałam że nie zwraca się tak słodko do byłej na messengerze to nazwał mnie chorobliwie zazdrosna,stwierdził że jestem tylko koleżanka więc co ja sobie wyobrażam i zostawił.Po tygodniu nie odzywania sie napisał że było między nami idealnie ale ja zepsułam wszystko swoją zazdrością i zlosliwoscia.Wtedy już wiedziałam że chce wrócić do byłej i napisałam mu co o nim myślę.I zaczęło się wyzywanie  mnie i zablokowanie.Dlatego ja też myślę że mój się nie odezwie bo wie że rozgryzlam jego zagrywkę że obwinia mnie o koniec A tak naprawdę wraca do byłej.

Magdalena - chciałabym żeby temu mojemu się udało, żeby był tak szczęśliwy jak ja w końcu będę.
Im dłużej myślę nad tym naszym związkiem tym więcej widzę tego co nie pozwalało mi z nikim być szczęśliwą. Widocznie musiałam go spotkać żeby zrozumieć siebie.
Wierzę, że dzięki temu będę w przyszłości umiała stworzyć trwały i zdrowy związek.

Naprędce- zdecydowanie masz rację.
Po pierwsze - wiem , że ta kolejna to ofiara i wiem jak to może wyglądać po tym co ja przeszłam.
Po drugie - on nie jest głupi- może wyciągnie wnioski z tego co było i będzie umiał lepiej udawać/naśladować uczucia .
Czy wychodzi na to , że życzę komuś nieszczęścia? Co ja mam do życzenia? Nie wiem kto to , mieszka w innym mieście i podobno zakochała się w nim i ciągle wydzwaniała - to już jej problem.

Dużo pracuję , spotykam się z przyjaciółmi , rodziną.

Jak już napisałam jutro jadę do niego i postanowiłam, że będę z nim tydzień, a nie tak, jak on by chciał, że przynajmniej dwa tygodnie. I nie robię tak, by coś mu udowodnić, ale dlatego, że mam też swoje życie, swoje zobowiązania i zwyczajnie nie mam czasu na szlajanie się, natomiast faktem jest, że przyda mi się krótki urlop, więc korzystam z zaproszenia.
Napisałam wczoraj, że nie mam nic wspólnego z problemami dawnej ulle i tak faktycznie jest. Minęło kilka lat odkąd wyprowadziłam się stamtąd, zaczęłam nowe życie i zaakceptowałam nowa sytuację z minusami i jej plusami.
Żebym chciała rzucić to wszystko musiałabym mieć naprawdę dobry powód. Na razie nie widzę takiego powodu, bo rozumiem, że u sąsiada trwa jest zawsze bardziej zielona. Trzymam się po prostu tego, co mam tutaj i teraz, a nie będę budowala zamku na lodzie.
Na ten moment uważam, że on tak bardzo zacząć być dla mnie dobry, nie dlatego jakoby nagle zrozumiał, że kochał mnie i kocha, lecz dlatego że wiele rzeczy runelo mu w życiu z trzaskiem. Stawiam na jego problemy zdrowotne, rzeczywiście nieciekawie to wygląda, ale być może przewiozl się też w sprawach osobistych.
Ten facet ma ogromne pieniądze, a ja przy nim jestem nedzarka, chociaż niczego mi nie brakuje, jednak nie dorównuje mu pod tym względem żadna miarą. W bajki o Kopciuszka raczej nie wierzę i zdaje sobie sprawę z tego, że to chwilowe adorowanie mnie musi być podszyte jakimś wyrachowaniem z jego strony. Ja jeszcze nie spotkałam się z taką sytuacją, żeby on zrobił coś bezinteresownie w stosunku do kogokolwiek w życiu, a znam go już dwie dekady. Zawsze był wyrachowany i nawet jeśli miał kaprys wyrzucić w błoto większe pieniądze, to i tak miał w tym interes, choćby taki, żeby udowodnić sobie, że stać go na to, więc jest lepszy od innych.
Tak więc ja nie mam żadnych złudzeń i wiem też, ile mam lat i kim jestem. To nie znaczy, że czuję się od niego gorsza, ja po prostu chodzę twardo po ziemi, chyba znam się troszkę na ludziach, a szczególnie na nim i daleko mi do tego, żeby roic sobie w głowie jakieś fantastyczne wizje.
Na ten moment jadę do niego, bo potrzebuję oderwać się od tutejszej rutyny i zaspokoić swoją ciekawość, o co mu może chodzić tym razem.
Nie sądzę też, żebym znowu miała zglupiec na jego punkcie, bo skoro on na moim punkcie nigdy nie zglupial, to dlaczego ja miałabym to zrobić?
Tak więc na razie jest jak jest, a gdy będzie akcja, wtedy będzie i moja reakcja.
Cieszę się, że wyjadę i mam nadzieję, że odpocznę i że nie wrócę umordowana i podkurzona.

Jeśli zmyśla (nie sądzę) to sam sobie strzelił w kolano bo po kimś resztek nie zbieram.
Umiałam zostawić męża , którego kochałam, mamy dziecko , był wspólny dom i praca - zdradził i nie umiałam o tym zapomnieć. Tym bardziej zostawię kogoś z kim nie mam nic na spółkę.

Ulle czyli znajomość z nim choć przyniosła wiele bólu była również dobra lekcja dla Ciebie.Podziwiam Twoja pracę nad tym i zmiane podejścia.Ja niestety nadal jestem w kiepskiej formie.Nadal walczę z depresją i niskim poczuciem własnej wartości.Chyba najbardziej pokonało mnie to że on wrócił do byłej A że mną mnie ma kontaktu.

Korciu, a co stoi na przeszkodzie, abyś skutecznie zablokowała kontakt z nim ?
Jednak brak możliwości bycia nagabywaną, daje człowiekowi oddech i dystans - które są potrzebne w takich sytuacjach.

W obliczu takich środków, on nie mógłby do Ciebie niczego napisać. Ty byś niczego nie przeczytała i wszystkie te emocje i ból, ominęłyby Cię.

Chodzi mi o to, że jeśli mieszkacie blisko siebie (ja z "moim" narcyzem miałam tak samo, mieszkaliśmy okno w okno) - to i tak ten kontakt jest zachowany przez to, że siłą rzeczy widzicie się. Mieszkając blisko nie sposób nie minąć się po prostu na chodniku, w osiedlowej piekarni, czy w warzywniaku.
To już jest wystarczającym emocjonalnym obciążeniem, bo każde takie mimowolne spotkanie, to jednak mały wstrząs.

Dlatego warto jest pomyśleć o zablokowaniu dodatkowych możliwości kontaktu.
To stworzy Ci dystans i będziesz mogła nabrać sił, mając spokój od ewentualnych pokus.

Nie głupie Korcia,miałam to samo.Niestety oni działają tak aby im było dobrze a jeszcze w nas wzbudzić poczucie winy.Moj narcyz dzwoni kiedyś w sobotę rano i proponuje mi abyśmy spędzili razem wieczór.W południe tel.ze jednak zmiana planów ponieważ kolega zaprosił go na grilla i on chce iść a że mną przecież może zobaczyć się na następny dzień.Po moich zarzutach że mnie nie szanuje oczywiście obraził się że jak to ja nie rozumiem tego że on CHCE spędzić czas z przyjaciółmi.Dzis już wiem że gdyby mu na mnie zależało zabrałby mnie do tych znajomych tak jak robili to zdrowi emocjonalnie faceci,z którymi byłam.Ale dla narcyza liczy się tylko on sam.Tak więc Korcia doskonale Cię rozumiem.On pewnie nie miał planów na dziś więc Cię zaprosił.Ale pojawiła się opcja wyjazdu na weekend i teraz to się dla niego liczy.Byc może zarzucasz sobie że gdybyś wcześniej napisała to może zabrałby Ciebie na ten wyjazd,albo wybrał opcję kawy z Tobą.Nic z tego-cokolwiek nie zrobisz on i tak postapi jak jest mu wygodnie.Ja też mam dziś kryzys ponieważ brakuje mi mimo wszystko czasu spędzonego z nim.Tesknie za nim A to już dwa miesiące.Mam nadzieję że jutro będzie lepiej.

Wiesz, myślę że on do tego nie dopuści. Nawet gdybyś odpisała po dwóch minutach na jego sms z pytaniem o kawę, że się zgadzasz to on i tak napisałby, że to już nieaktualne. Takie typy uwielbiają odrzucać i upokarzać.

Odcięłam się już dawno temu. Wyprowadziłam się, uciekłam do innego miasta.
Przewróciłam całe swoje życie do góry tylko po to, żeby się od  niego uwolnić.
Gdyby nie ta decyzja, to nadal tkwiłabym tam, w bloku naprzeciwko i cierpiała męki przyciągania i odpychania do tej pory.

To prawda Korciu, i tak jesteś bardzo dzielna, że wytrzymujesz taką bliskość.
Ja musiałam uciekać, bo mój były narcyz zaczął mnie tak osaczać, że bałam się że jakiejś obsesji na moim punkcie dostał. Poważnie obawiałam się, że mnie skrzywdzi wyłącznie z zemsty za to, że po kolejnym odrzuceniu nie chciałam już pozwolić na ponowny powrót.

Kiedyś było tak, że w środku nocy (mieszkałam na parterze) próbował włazić na mój balkon. Szczerze mówiąc to było straszne i tak bardzo się wystraszyłam, że postawiłam niezłą zasłonę dymną. Kiedy wiedziałam, że wyjeżdża na weekend, a było to związane z jego hobby, to właśnie na ten weekend zaplanowałam przeprowadzkę, nawet auto na przeprowadzkę na 5 rano zamówiłam, żeby być pewną, że na niego nie trafię.

IsaBella to już było bardzo niebezpiecznie więc nie dziwie się, że musialaś się szybko ewakuować. “Mój” narcyz tyko pisał nieszkodliwe wiadomości.

Teraz jak tak sobie wszystko analizuje i przypominam, to pamiętam taką sytuacje, było to jakieś 2 lata temu. Pojechaliśmy w góry na urodziny kuzynki Narcyza. Jak juz impreza sie rozkręcila i wpadla odpowiadnia ilosc alkoholu, to poszlismy we dwoje nad rzeke. Bardzo szczerze rozmawialiśmy i w pewnym monencie ten twardy, konkretny Narcyz ze łzami w oczach powiedział, że jest złym człowiekiem. Czyli był świadomy tego jaki jest- chyba.

Magdalena doskwiera, ale na razie muszę z tym żyć, muszę nauczyć się takiego życia obok.
Może jesteśmy podatne, a może tak jak w tej książce jesteśmy nałogowcami kochania.

Mój to mnie zarzucał że jestem egoistka i narcyzem.On natomiast nie ma szczęścia do kobiet ponieważ go ranią.Masz rację Korcia-być może jesteśmy kobietami kochającymi za bardzo:(ja to nawet myślę że jestem glupia-bo on powiedział mi że nie nadajemy jego zdaniem na wspólnych falach i że on się we mnie nie zakocha a ja nadal z nim bylam.A teraz jeszcze cierpię przez to wszystko.

Korcia tęsknię za nim i dołuje się że teraz jego była spędza z nim fajnie czas a ja ledwo wstałam z łóżka.Dzis też spędzę pewnie kolejny dzień na wchodzeniu na jego profil na fb i spaniu aby nie myśleć.A jak u Ciebie?

Ja wracam do pracy za tydzień i nie wiem jak to bedzie ponieważ nie mam na nic siły.Korcia jeśli chodzi o filmy to największe rozeznanie mam w komediach romantycznych niestety;)polecam ,,Brzydka prawda":)

Korcia przechodziłaś to już kiedyś z narcyzem-swoim byłym?Dla mnie to rozstanie jest mega ciężkie.

Ja mam podobnie-z moimi poprzednimi facetami też mam sporadyczny kontakt i jesteśmy znajomymi ale tak jak piszesz Korcia to były normalne relacje.Z narcyzem tak się nie da.Piwinno mi być łatwiej ponieważ on się do mnie nie odzywa ale często łapie się na tym że myślę co tam u niego i czy mimo tego że mnie nienawidzi jeszcze kiedyś się odezwie.

Ulle, nie kupuję nic z tego co tam napisałaś.
Uwierzyłabym  tylko w 1 motywację, ale kobietom nie wypada się przyznawać- jedziesz na te wakacje dla seksu i ja Cię wcale za to nie potępiam.
Bo inne motywacje uznałabym za zbyt pokręcone i dobre dla masochistek

PS obejrzyjcie sobie ten filmik co Naprędce wrzucił- zwłaszcza w zakresie wszelkich zemst na Narcyzach..

Ulle odważna jesteś, ale życzę Ci żebyś nie zatraciła się w nim i żebyś już nie cierpiała.

Mój Narcyz też odezwał się jakoś parę dni temu z innego numeru, ale odpisałam tylko “Nie!” . To takie uparte stworzenia, nie znamy dnia ani godziny. Nie ważne co się stanie, jakie słowa padną oni i tak prędzej czy później się odezwą.

Ja już czuje sie super, jest mi dobrze

Magdalena zaglądasz tu jeszcze? Jestem ciekawa co tam u Ciebie, czy już lepiej.

Jestem w związku z narcyzem (on ma 50l. ja 40) i sama mam to zaburzenie.
Dogadujemy się dobrze ale obydwoje zdajemy sobie sprawę z tego kim jesteśmy i nie wiemy jak długo nasz związek potrwa.

Niestety narcyzi nigdy się nie zmieniają.
Mogą przez jakiś czas próbować ale nie są w stanie kochać tak jak zdrowi ludzie.
To zaburzenie niszczy partnera ale i nas samych, cierpimy bardzo wewnętrznie.

Piszę to po to aby zdrowe osoby zrozumiały, że bycie z taką osobą daje małe szanse powodzenia.
Trzeba zaakceptować narcystycznego partnera w całości i zdawać sobie sprawę że może on znikać, zdradzać, mieć zmienne nastroje i będzie skupiony głównie na sobie.
To przykre ale taka jest prawda.
Czy chcecie takiego związku?
Lepiej zbudować coś trwałego z normalną osobą....

Niestety.  Może i dobrze , że trafiłam na swojego toksyka - zrozumiałam, co , gdzie i dlaczego ze mną nie tak.
Bez tej pracy i zrozumienia siebie nigdy nie byłabym w szczęśliwym związku- mam nadzieję , że to się zmieni.

Narcyza nie da się zmienić, on nie patrzy zbytnio do wnętrza kobiety. Może mu imponować pod wieloma względami dlatego z nią jest ale nie ma takiej mocy by go zmienic na stałe.
Można go wyuczyć pewnych zachowań ale momentami i tak wypływa jego prawdziwa natura...

Ela, jest dokładnie tak, jak napisałaś. Trzeba mieć wiele cech narcystycznych w sobie, by zdecydować się na świadomy powrót do narcyza. Tak właśnie jest ze mną.
Przez wiele lat kompletnie nie radziłam sobie z tym facetem, bo jak żyje nikt tak źle nigdy mnie nie traktował, a jednocześnie nie wypuszczal mnie z rąk. Istna karuzela uczuć.
Dopiero jak się wyprowadziłam, czyli od niego ucieklam, wtedy zaczęły po kolei otwierać się w mojej głowie różne klapki. Przez te ponad cztery lata niewidzenia go w ogóle przechodziłam przez różne etapy. Pisałam o tym, wiec nie będę się powtarzać. On nie odpuszczal i co jakiś czas dzwonił. Tak mu zrobiłam, że stał się jedynym inicjatorem naszych kontaktów. Nie dostawał nawet drobnych nagród po drodze w postaci jakiegoś miłego smsa od czasu do czasu. Tylko ja dostawałam uwagę od niego, więc on stał się jakby dawcą. Odwróciłam po prostu nasze role. To był długi proces i przy jego współudziale udało mi się to. Bez jego współudział do tej pory dawno byłoby pozamiatane. Tak więc im więcej tracił on, tym więcej zyskiwalam ja.
Powtórzę raz jeszcze- IM WIECEJ TRACIL ON, TYM WIECEJ ZYSKIWALAM JA
i cała sztuka polega na tym, żebym umiała ten stan utrzymać, a jestem pewna, że będę umiała.
Z takim człowiekiem nie da się po prostu dogadać i żyć na jakimś tam lewerze. Takiego człowieka da się jednak WYUCZYC określonych zachowań i nigdy nie odpuszczac mu nawet na milimetr. Dlaczego? To proste, bo gdyby sytuacja była odwrotna, on też tak by się zachował i nie miałby żadnych z tym problemów.
Jak napisałam, ja wróciłam do niego, ale wcale nie jest idealnie, bo cały czas muszę trzymać rękę na pulsie, tyle tylko że nie męczy mnie to.
Mamy pewne problemy dotyczące głównie moich uwarunkowań rodzinnych, które mam tu na miejscu. Bronię tego jak jakiegoś bastionu i nawet na centymetr nie ustąpie. On z kolei wkurza się o to na mnie, ale nie obchodzi mnie to, bo albo będzie tak, jak ja chce, albo nie będzie nic.
Ja nauczyłam się po prostu myśleć tak, jak myśli narcyz i nie mam żadnych złudzeń, że facet ten przeżył jakąś metamorfozę. Nie przeżył niczego takiego, dalej jest takim czlowiekiem, jakim był kiedyś.
Zdziwienie "jak on tak może?" i inne tego typu pytania należy głęboko schować i zapomnieć. Ich, czyli narcyzow, socjopatow czytać nelezy zupełnie inaczej.
Myślę, że już się nie nacierpie, a ponieważ on odpowiada mi pod wieloma względami, dobrze czuje się w jego towarzystwie, to postanowiłam to pociągnąć, a czas pokaże czy pozaluje tego, czy też wzbogace się dzięki tej znajomości jeszcze bardziej.
Pisałam już o tym, że wiele temu facetowi zawdzięczam, bo dzięki niemu stałam się zupełnie inna osobą i lepiej mi się żyje w każdych warunkach i w każdych okolicznościach. Nie ma tego złego, co na dobre by nie wyszło, jednak pod warunkiem, że ktoś potrafi odwrócić rzecz na lewą stronę i przerobić ja na własną korzyść, czyli pod siebie i na własną miarę.

Ja się o Twoje wyniszczenie nie boję. Bo nie zdawałam sobie sprawy, ile narcystycznych cech miał mój mąż-
Tylko że ja z natury jestem bardzo silna i nauczyłam się z tym radzić, omijając wiele rzeczy w tym i zdziwienie otoczenia no jak On może
oczywiście były super chwile i inne życiowe nagrody typu super udane dzieci, bo inaczej nie miałoby się na czym trzymać.
Tylko że ..to był błąd i jego frustracja wysadziła to wszystko w powietrze, a mnie tak naprawdę wyzwoliła, chociaż czułam wielką krzywdę na początku
Dopiero jak się wyprowadził, byłam w stanie to dostrzec, a niby bystra jestem.
Więc Ty Ulle dasz radę, ale on skorzysta z okazji by poświecić na innej orbicie nie szkoda czasu?
Traktuję to co robisz jako wyraz zwątpienia w miłość prawdziwą..
PS Nie wprowadzaj się na stałe do niego.

Ech, nie o to idzie w związku pomiędzy kobietą i mężczyzną.

Magdalena jeszcze chwila i też nabierzesz dystansu. Gdybym ja mogła cofnąć czas, to te 4 lata temu po pierwszym rozstaniu w życiu bym nie wróciła. Straciłaś tylko pół roku, ale za chwile staniesz na nogi i pójdziesz dalej, bez wspomnień i zrytej psychiki przez psychola.
A prawda jest taka, że jeśli on ma zaburzenie narcystyczne to i tak z obecną mu nie wyjdzie.

Korcia rzeczywiście to co napisałaś zabrzmiało bardzo optymistycznie:)chyba po prostu brakuje mi bliskości.Ciesze się że nabrałaś sily i dystansu-musze brać z Ciebie przyklad:)pozdrowionka

Kochani - właśnie dostałam sms-a od "mojego" toksyka i stwierdziłam , że chyba założę temat , który ex miał bardziej *ujowe wystąpienie i mój zdobędzie pierwsze miejsce
Po prostu byłam z MISZCZEM
Krótki opis sprawy - odszedł jakoś 2-3 miesięce temu i zaręczył się z biedną dziewczyną , która biedactwo musiała się puszczać bo nie miała na narkotyki - jednym słowem była regularną prostytutką.
Dodam ,że kochałam go na zabój od 8 lat więc i go nie zdradzałam.
Teraz przytoczę wiadomość ,którą wysłał :
Hej! Zadzwoń w wolnej chwili bo mam taką prośbę. Czy możesz zrobić test na HPV bo pewna osoba upiera się ,że to ja przyniosłem .
WYOBRAŻACIE SOBIE TAKĄ BEZCZELNOŚĆ?? Najpierw mnie zatkało , potem się wściekłam ,a poźniej ucieszyłam ,ze to sms bo mam czas ochłonąć .
Odpisałam : Powiedz tej osobie ,że to ode mnie złapałeś. Mogłam się zarazić jak biegałam po mieście.
Po czym zablokowałam kolejny numer i zaczęłam się tak śmiać
No sami powiedzcie - czy ktoś może mnie przebić