Starosc z Narcyzem - Netkobiety.pl

Dziękuję I tego się trzymamy Dziękuję za każde wsparcie i dobre słowo

Oczywiście, że mi się udało, chociaż da minusy i plusy mieszkania w innym mieście, jednak nawet przez moment nie żałowałam tej przeprowadzki.
Bo widzisz ty boisz się nowego i dlatego wydaje ci się, że lepszy wróg swój niż nowe. Nie chcesz ryzykować, bo nie wierzysz w to, że poprawisz swoje życie. Myślisz, że gdy cudo zniknie tobty natychmiast pogorszysz sobie wszystko. Może i pogorszysz, ale w końcu zaczniesz normalnie żyć i będziesz miała spokojna głowę. To duża wartość.
Teraz jest odpowiedni moment, bo skoro już masz epizody nerwicowe, zaczynasz łapać fobie społeczną, to uwierz mi, za kilka tygodni albo miesięcy będziesz w jeszcze gorszym stanie i kto wie czy nie będziesz musiała pójść do psychiatry. To naprawdę nie są żarty.
On bawi się teraz świetnie, obraca inne i jemu nerwica na pewno nie grozi.
Porozmawiamy jutro. Dobranoc.

Witam Was świątecznie. W ramach reaktywacji wątku spróbuję opisać moją historię.

Szkoda, że dopiero teraz zaczęłam szukać informacji, a nie jakiś czas temu...  poznalam (jak mi sie wydawało) miłość życia. Był czarujący, po pierwszym spotkaniu potrafił opisać moja osobowość. Spodobał mi się, ale wydawał się dziwny... naśmiewał się z innych ludzi (jakoś tak nienaturalnie), nie miał przyjacioł, często zmieniał pracę, zawsze wszyscy dookoła byli winni tylko nie on, źle mówił o swoich byłych (a mial ich dużo). W sumie bardzo rzadko pytał się co u mnie. Byl moim pierwszym poważnym  facetem, więc sie bardzo zaangażowałam. Rozmawialismy o załozeniu wspólnej rodziny. Nagle po sielance zaczął się ode mnie odsuwać, niby dużo pracował itd w koncu nie wytrzymałam i zapytalam sie czy ktos jest... krecil ale wkoncu sie przyznal... bylam zalamana, ale po pewnym czasie stwierdziłam ze to moja wina ze sobie kogos znalazl bo bylam taka uparta i nie chcialam zamieszkac tam gdzie on ... wiec zaczęłam do niego pisać (teraz juz wiem, ze to byla glupota). Powiedzial ze sie rozstal z tamta panna (teraz uważam, ze byłyśmy przez pewien czas we dwie) i wrocil do mnie. Bylam przeszczesliwa... jednak podejrzewalam ze nadal z nia jest.  Zabieral.mnie do swojej rodziny, sylwestra i święta spedzilismy razem ... ale pozniej znowu zaczelo sie psuć i czulam ze na bank kogos poznal, albo znowu zaczal sie spotykać z poprzednia dziewczyna... i tak zaczęłam szaleć... im bardziej szalalam tym bardziej on sie odsuwal ... przyrzekal ze nikogo nie ma, ale w tyg wcale nie mial dla mnie  czasu, w weekendy wpadał na kilka godzin, pozniej zacząl zrzucac na mnie wine, ze wymyslam, ze go wkurzam i ze to wszystko moja wina (stalam sie dla niego wrogiem ale jak pytalam sie czy sie rozstajemy to tylko mowil żebym sie ogarnęła). W koncu w tyg wcale sie nie odzywal. Po dluzszej przepychance powiedzialam, ze tak byc nie moze i ze nie moze mnie tak traktowac ... wiec stwierdził ze go tak wymeczylam i ze chce sie rozstać. Zmęczył mnie psychicznie, pozniej juz sama nie wiedzialam, czy mu wierzyć czy sobie ... to bylo straszne a mimo to nadal mi go brakuje.

Mam tak samo ... tylko dla mnie to był dodatkowo mój pierwszy "poważny związek (dość pozno sie ogarnęłam :d)  ... pewnie też byłam dla niego przejściówka... chociaz ze mna podobno byl najdłużej i pewnie gdybym nie zaczęła sie domyślać i dopytywac to byłby ze mną nadal i z tą "drugą" (chociaż się nie przynał). Też codziennie o nim mysle. Z jednej strony cieszę się że mnie zostawił bo ja bym pewnie nie umiala go rzucić i dzięki temu mam szanse znaleźć kogos normalnego, ale z drugiej boje sie ze nikogo nie znajde

Nie jest łatwo uciec mieszkając w jednym mieście i mając wspólnych znajomych. Trzy lata straciłam dla tego typka. Teraz podobno bajeruje nową, 26 lat młodszą od niego , ciekawe kiedy kolejną się znudzi...

Ale się cieszę, że jedna z użytkowniczek poleciła mi ten wątek.

Szczerze, to nawet nie wiedziałam, że to się nazywa typ narcystyczny.

Od 4 lat w takim tkwie. Z przerwami.
W styczniu odcięłam się od Narcyza, zablokowałan, urwałam kontakt i choć myślami już byłam daleko od niego to niestety mieszkamy zbyt blisko siebie. I po pół roku kontakt się odnowił. Parę spotkań i jeden weekend spędzony razem. Po tym weekendzie nagle cisza, ktora trwała 5 dni. Po 5 dniach napisał o spotkanie. Wkurzyłam się, mam dość. Odmówiłam, napisałam, że nie nadaje się do takiego rodzaju znajomości, która sprawia, że nie jestem szczęśliwa. Nie odpisał, a ja czekam aż to zrobi- głupota kompletna.

I patrze czy wrócił, czy auto stoi.  Tak z okna widze jego okna.

On odnowił.
Odnowić chciał wcześniej, ale nie ulegałam. Teraz myślałam, że już jestem silniejsza ale niestety pare spotkań i znowu się trochę wciągnęłam.

A ile czasu już minęło?

My mieszkamy obok siebie dlatego widuje go. W piatek napisal czy wpadne na kawe po paru dniach milczenia, odpisalam ze taki rodzaj znajomości mi nie odpowiada i nie sprawia, ze jestem szczesliwa. Odczytal, ale nie odpisal i wyjechał na weekend. Może z inną kobietą.

To tylko pokazuje, że taki typ nigdy się nie zmieni i trzeba raz na zawsze się odciąć, tak jsk to zrobiłam pol roku temu. Tylko tym razem zablokować już wszystkie możliwe numery.

Nie oglądałam, zaraz zerkne.

Aaa czyli Twoj ex ma juz kogos.  Powiem szczerze, ze myślałam, że po prostu ten mój był po przejściach i stąd taki jest, tłumaczyłam go zawsze i myślałam, że ja jestem taka naiwna, że wplątałam sie w takie coś. Dopiero jak trafiłam na to forum to zobaczyłam ile kobiet jest uwikłanych w taką chorą relacje i te schematy się powtarzają. Kiedyś łudziłam sie, że się zmieni, a teraz widze, że Narcyz nigdy się nie zmienia.

Musze tą książkę zamówić.

Nie podał. Pół roku temu ja postanowiłam, że to koniec. Napisałam mu, że ma nie pisać, nie dzwonić i zablokowałam. Co jakiś czas pisał z innego numeru, ale ja byłam twarda i nie uginałam się. Jak już pisałam mieszkamy baaardzo blisko siebie. I tak po pół roku pogadaliśmy przed klatką, potem znowu i tak pare razy. Wtedy się ugięłam, myślałam że już mnie to nie ruszy. Przyszedł weekend, zaprosił mnie na wyjazd, a że bardzo  chciałam gdzieś wyjechac- zgodziłam się. Wróciliśmy w niedziele i cisza z jego strony. W piatek odezwał się i wtedy napisałam mu to co w moim poście wyżej i tyle. Przypomniały mi sIe 4 lata, które z nim spędziłam. Mogło byc super fajnie przez 2 tygodnie a potem tydzien ciszy. Albo kłotnia i czasem i miesiąc przerwy.

Kiedyś po miesiacu przerwy znalazłam w łóżku blond włosy i wiesz co jest najgorsze? Że sama uwierzyłam w to, że miał prawo, przecież nie byliśmy razem.

Mieliście już taki koniec jak teraz, że miał kogoś a potem wróciłaś? Czy to pierwszy raz?

Znalazłam fragmenty tej książki, są mega

Podjęłam taką decyzje, bo koleżanka mi powiedziała, że zagadał do takiej jej znajomej na fb i wtedy już pękło. On nie widział oczywiście w tym nic złego, tłumaczył się bez sensu i wtedy odcięłam się, zablokowałam i pól roku wytrzymałam. Pewnie gdyby nie mieszkał tak blisko i nie widywałabym go, to nigdy ten kontakt nie zostałby odnowiony. Myślałam, że może jakieś koleżeństwo, ale jednak nie da rady

Mimo wszystko męczy mnie to, że nie odpisał. Takie podejście olewające.

Jak wpadłaś na to, że “Twoj” ma zaburzenia narcystyczne?

Dojrzewałam do tego przez 4 lata.
Mam nieodparte przeczucie, że on kogoś poznał dlatego myśle, że da sobie spokój.
Chociaż nie powiem, jak pomyśle, że teraz jest z inną kobietą- niefajne uczucie.
Na dodatek mam teraz urlop i myśle więcej i zerkam co jakiś czas przez okno czy auto stoi, bo przez swoje okno widzę jego klatkę. Głupota.
Jestem taka zła na siebie, że moje wcześniejsze pół roku tak zaprzepaściłam. A może to ja mam jakieś zaburzenie, bo kto normalny po takim czasie znowu pcha się w toksyczną relacje.

Jeśli mogę wiedzieć, to poszłaś na terapie z jego powodu?
Dzięki, że mogę z Tobą popisać. Znajomym aż mi wstyd już o tym mówić. Niektórzy nawet nie wiedzą, że chwilowo kontakt miałam  z nim odnowiony.

Zapewne jak coś nie wyjdzie mu z obecną, to odezwie się do Ciebie.
Myślałaś o tym tak szczerze co wtedy zrobisz? Jesteś już na tyle silna, że nie odpiszesz?

I jak z tego wyszłaś?

Ja zawsze uważałam, że coś jest ze mną nie tak, że wracałam. Aż wzięłam sie w garść i pół roku dałam rade, po pół roku też zmiękłam. Dziwi mnie to, czemu oni nie potrafią odpuścić. Po co odzywają się. Nie trafiają na inną tak “naiwną” ? Wiedzą, że zmiękniemy jak poczują się samotni?

Teraz doszło do mnie, że nie brakowało mu mnie tylko nie było kogoś innego w pobliżu.

Hehe trzymam kciuki za Ciebie. Nie są warci nas. Pamiętam jaką po 3-4 miesiacach odcięcia się od niego zaczynałam odczywać ulgę, łapałam się na tym że nie myślałam już o nim. I do tego dążmy, to cudowne uczucie.

“Mój” Narcyz dzisiaj się odezwał.
Udaje, że nie odczytałam, bo ręce opadają.

Napisał mi na WhatsApp żebym wpadła wieczorem na małe co nieco 
No i wieczorem kręcił się koło mojej klatki, bo ma tu auto zaparkowane. 

Jak gdyby nigdy nic ! A w piatek mu pisałam, że nie jestem zainteresowana takim rodzajem znajomosci na co przez 5 dni nie odpisał.

Jeśli znowu się odezwie, to musze duuużo siły w sobie znaleźć i być twarda.

Napisał wczoraj, że jakby co to jest w domu.  Nie odpisałam.
Dzisiaj mnie kusiło żeby mu napisać coś w stylu żeby dał mi już spokój, ale to by tylko wywolało jakaś konwersacje między nami. A, że jeszcze nie jestem na tyle twarda, to obawiałam się, że zmięknę.

Te wiadomości powodują tylko, że myślę.
A u Ciebie jak?

Czytałam Twój watek. Życzę Ci dużo siły żeby tym razem był to definitywny koniec.

Podziwiam waszą cierpliwość : )

Ważniejsze pytanie- czy Ty Ulle czujesz, ze ten gość Ci szkodzi na zdrowie. To chyba jedyny miernik. Tego co truje, unikać..

No ale jak coś jest nawet świetne, to jak póżniej rzygasz pół dnia- czytaj pół roku to zdrowy człowiek unika.
Trochę mnie ciarki przeszły jak czytałam ten wątek o starości z narcyzem, jak bardzo dziewczyny nie mogą się oderwać..

Zatrul mi kawał życia, ale na moje własne życzenie, bo praktycznie od samego początku dałam sobie wejść na głowę. Bałam się po prostu, że go stracę. Potem wyprowadziłam się z naszego pięknego miasta i myślałam, że to koniec. On jednak cały czas utrzymywał kontakt i tak minęły cztery lata z hakiem. Ja przez ten czas nie proznowalam aż zmieniłam się nie do poznania. Jego to wkurzalo i w końcu po różnych pertraktacjach między nami zabrał doope w troki i przyjechał do mnie na weekend. Zobaczył uśmiechnięta fajnie wyglądająca mimo swoich lat kobietę, zupełnie inna niż te sprzed lat i od naszego spotkania cały czas jesteśmy w kontakcie, a w piątek jadę do niego na tydzień. Teraz to ja dyktuje terminy i warunki, a on cierpliwie czeka i jest wdzięczny, gdy odbiorę telefon albo wyślę mu sama z siebie smsa, od razu reaguje.
No ciekawa jestem, co będzie dalej, ale jak na razie nie poznaje tego chłopa.
Tak więc spokojnie, trzymam rękę na pulsie.

Czyli oni jednak nie zawsze wracają i utrzymują jakiś kontakt.Moj też jak wspominałam ma już inna ofiarę-swoja eks.Ja mam jeszcze często gorsze dni kiedy myślę o nim i winie się za to że nam nie wyszło.

Marto, ja też uważam, że taki człowiek na pewno się odezwie, w najmniej spodziewanym momencie i szokującym dla ofiary terminie. Odzywaja się zawsze, gdy akurat są w nieciekawym dla siebie okresie życia. Jeśli z ofiarą czuli się na tyle dobrze, to chcą po prostu poczuć się tak znowu. To proste.
Nieważne ile kobiet zalicza po drodze. U nich, w ich związkach prędzej czy później zawsze zaczyna się sypać. Wtedy Odzywaja się do tych kobiet, które zniosly najwięcej cierpień, które WYTRZYMALY NAJWIECEJ. Wtedy nie patrząc na to, ile upłynęło czasu i jak bardzo coś takiego może być szokujące oraz zdumiewające dla drugiej osoby dzwonią jak gdyby nigdy nic.
Tak więc dziewczyny, nie ludzcie się, prędzej czy później będziecie musiały skonfrontować się z sobą samymi.

Korcia masz racje,u Ciebie sytuacja jest tym gorsza że mieszkacie tak blisko,ciężko więc utrzymać zasadę zero kontaktu.Dziewczyny macie rację,kontakt z nimi to tak naprawdę konfrontacja z sama sobą,że swoją wewnętrzną siłą.Czytalam opowieści dziewczyn że oni w 99% przypadków się odzywają.W moim będzie chyba inaczej poniewaz ja na koniec napisalam mu co o nim myslę-za co właśnie zostałam wyzwana od pustych idiotek,dziewczyn bez honoru i zablokowana w kontaktach na tel.Wiec ja mu się raczej dobrze nie kojarze;)

A może właśnie zależy to od ilosci czasu,który narcyz z Wami spędził.U mnie było to tylko pół roku,a już po dwóch zaczął mi mówić że on chyba nie chce być w związku,że on się do tego nie nadaje i lubił swoje życie jak był sam.Oczywuscie jego zachowanie mówiło co innego ale pewnie powinnam to wtedy posłuchać i pierwsza zakończyć ten cyrk.A tak to on zostawil mnie w okropnie chamski sposób i odmówił kontakt z była.

I jak zagadywal jeśli się tyle nie odzywał ?Tych skrzywionych ludzi nie da się zrozumieć.

Magdalena my z Narcyzem tyle razy sie rozstawsliśmy i to naprawdę w taki sposób, że byłam pewna na 100%, że się nie odezwie- zawsze się odzywał.
Kłótnie były takie że łoho... trzaskanie drziami.
Najlepsze, że to on mnie kiedyś zablokował po kłótni.