Starosc z Narcyzem - Netkobiety.pl

Jest jeszcze jedna sprawa z wielu z ktora sobie nie radzę , mianowicie odrzucenie, to odrzucenie powoduje, że włącza mi się hormon walki, a jakie są tego skutki to juz wiem. Odrzucal mnie pomimo tego co mówił, co obiecywał o czym zapewnia, co przysięgał, a co robił,  dostawalam wiele sprzecznych  komunikatów , które powodowały moja dezorientacje i uruchamiały jeszcze większa walkę, głupiałam,głupiałam, głupiałam,  nie wiedziałam co się dzieje, kto tu kłamie, czy ja oszukuje siebie, czy on mnie, czy ja zwariowałam (w czym nie czesto utwierdzał)przecież on mowi, ze wszystko jest w porządku??? O co tu chodzi, matko co sie ze mną wtedy działo, głowa wariowala, nie wierzyłam sobie, jemu tez przestawałem wierzyć, ale jak sie pojawiał to zapominałam.   
To był matrix, wirówka, karuzela, ciagle wystawianie sie na atak, oby tylko....
I to wmawianie mi, że wszystko co złe dzieje sie przeze mnie, moja wina..płakać mi sie chce ryczeć i wyć, nie wierze dzis juz nie dowierzam, moze sie w końcu przebudzilam, a moze to znowu oszukiwanie siebie, takie na przetrwanie.

Bazylkaja,

Po pierwsze:
zrób sobie takie ćwiczenie umysłowe: wyobraź sobie, że zamieniamy się naszymi Narcyzami- ja Ty i ósemka. Mój ma prawie 50 lat, jest łysy, ma brzuszek i ma okropnie skrzeczący głos. Wyobraź go sobie. I teraz wyobraź sobie, ze mój pisze do Ciebie, a Twój do mnie, albo do Ósemki. Mniej więcej te same teksty, nic przy tym nie czując. A my CZUJEMY nasze prawdziwe uczucia, wywołane przez te NIEPRAWDZIWE schematyczne teksty i zachowania  tych papierowych ludzików.
Widzisz to?

Po drugie: albo masz strasznie kiepskiego terapeutę, albo nie mówisz mu całej prawdy (tak często bywa przy związku z jakimkolwiek Panem Toksycznym, wstydzimy się). To, co teraz odkrywasz pisząc na forum, powinnaś odkryć dawno temu na terapii. Zażadaj zwrotu pieniędzy.

Po trzecie:
Nie blokuj go - z powodów, o jakich pisałaś wyżej. Odstrasz go jak stalkera. Napisz do Narcyza (albo lepiej zadzwoń, jeśli masz siłę - będzie bardziej wiarygodne), że nie życzysz sobie dalszego kontaktu i że obok Ciebie jest twój syn, który jest świadkiem tej rozmowy. Jeśli nie uwzględni Twojego życzenia  będzie nadal Cię nekał, Twoja rodzina będzie musiała wkroczyć i interweniować. Pokaż mu, ze ma Cię kto bronić, że życie to nie gra w kotka i myszkę. Bądź uprzejma i stanowcza, jakbyś pisała pismo do urzędu. Nie wyjaśniaj, czemu nie chcesz kontaktu. Uzyj słowa "nękanie".

Uwaga: to są moje propozycje, nie jestem psychoterapeutą, ani psychiatrą, tylko mam pewne podobieństwo doświadczeń, weź to pod uwagę. Skonsultuj tę poradę z fachowcem.

Wanilia, nie będę Ci pisała, że to co robisz, rozsądnym nie jest - bo to zapewne wiesz.

Sama się okłamujesz. Doskonale wiesz, że gdyby powiedział, że z tamtą mu nie wyszło i chce wrócić do Ciebie - bo jednak nie docenił, zrozumiał, że Ciebie kocha - wróciłabyś do niego w podskokach i była najszczęśliwszą osobą pod słońcem. Wiadomo - do czasu.

Jako substytut zostawiłaś sobie otwarte drzwi do niego. Pisząc z nim, masz cały czas informację - co u niego. Moim, zdaniem w Twoim przypadku nie potrwa to 3 miesiące - bo już trwa pół roku, będziesz się z tego leczyła znacznie dłużej, bo nadal wszystko zależy od niego.

Chce się mylić.

Swoją drogą, to ciekawa jestem, czy Bazylkaja nie popłynęła podczas weekendu

Nie będzie.

Witajcie dziewczyny, mam na imię Bazylkaja i jestem zaawansowaną narcyzoholiczka. Cierniczku, masz racje nie wytrwałam w trzeźwości.
Rozmawiałam z nim wczoraj kilka razy. Co mi to dało, to co narkomanowi strzał w źylę. Nie dałam rady..odebrałam telefon. Niczego nowego się nie dowiedziałam, czego bym nie wiedziała wcześniej. Nic a nic nie zmienił stosunku do mnie. Dalej jest napastliwy, obwiniający, butny, opryskliwy, wstrętny. Kłamie, łże, obwinia, manipuluje, próbuje. Nie pytajcie mnie, co mi to dało, czego jeszcze potrzebuje, bo sama nie wiem. Nie wiem co sie ze mną dzieje. Jestem na głodzie, a jak go słyszę to czuje obrzydzenie, taka jestem mistrzyni w oszukiwaniu siebie.

Kiedyś, nigdy nie zaakceptowałabym, by ktos z mojego otoczenia żył na granicy z prawem, oszukiwał, mataczył, był niebezpieczny, uciekała bym natychmiast, teraz jestem omotana przez nałóg i przestałam na to zwracać uwagę, będąc w kontakcie to tak jakbym godziła sie na takie standardy zycia jakie on wiedzie. Cieżko mi bardzo, czuje sie bezbronna wobec tego co sie dzieje.

Wanilia, masz rację, to jest forum o nas, pisałam o tych butelkach na zasadzie gorzkiego humoru. Wiadomo, to ludzie, nie butelki i zastanawia nas, czym się kierują.
Ten tekst pewnie znacie: http://www.psychologia.org/zrozumiec-narcyzm/
Ja zerwałam z konkretnym egzemplarzem, ale niewykluczone, że za kilka lat powtórzę cykl z kim innym, bo mam taką skłonność.

Trzymamy za siebie kciuki - trzeba próbować.

Dzięki, ze napisałaś, Kasiu. Ja mogę tylko napisać, że CiĘ PODZIWIAM, że to wszystko przetrwałaś. I że moje kłopoty wydają się przy tym malutkie.

Hej dziewczyny
Dziękuję za miłe słowa naprawdę z serca ...
Przeżyłam z nim piekło na ziemi ..mogłabym książkę trzy tomy napisać ...
Najgorsze jest to ze nikt o tym nie wiedzial NIKT ..na zewnątrz jest człowiekiem którego wszyscy uwielbiaja  ..czarujacy jednym slowem marzenie kazdej kobiety ...
Zniszczył życie moje i dzieci ..córka chodziła do psychologa i syn ..
Nie da się tego opisać słowami ..
Jedyna osoba która mnie potrafi zrozumieć to psycholog ..
Samo życie z psycholem jest straszne A co dopiero rozwód to jest masakra ..
Ludzie którzy nie doświadczyli manipulacji  kłamstw  szantażu nigdy nie będą w stanie nas zrozumieć czym naprawdę jest życie z Narcyzem ...
Ja nie zwiezam się prawie nikomu bo i tak by mi nikt nie uwierzyl...on pan dyrektor wspaniały człowiek i ja sprzątaczka po studiach ..mieszkam za granicą ...zostawiłam dla niego rodzinny kraj i wyjechałem bo obiecywał mi miłość której tak bardzo pragnąłam. Mialam 27 lat i wychowywalam sama dziecko bo moja pierwsza wielka milosc mnie po pieciu latach zostawiła kiedy byłam w ciąży ...I wtedy pojawił się ON MÓJ OSOBISTY TERRORYSTA ..zebym wtedy wiedziala jak on wyglada kiedy sciagnie maske.....
Mam 42 lata i jestem jedna Wielka kupa stresu ..nocne koszmary
dziewczyny uciekajcie kiedy nie jest zapozno .kiedy pojawiały się miesiące miodowe wmawialam sobie ze on się zmienił bo jednak mnie kocha ...
Ostatnie miesiące z nim to był koszmar ..nie spałam czasem 2 godziny na dobę nie moglam jesc ..na tabletkach uspokajajacych i kroplach kiedy on zabawial się z kolejną panną ..
Doszło jeszcze szarpanie ..duszenie i zucanie mna o drzwi ..piana z ust mu szła takiej wscieklizny dostawał ...
Pisze to wszystko tylko po to żebyście  otorzyly oczy ...nie marnujcie życia  młodość dla człowieka bez empatii  ...ktory wysysa z was cala energia zycia ...
Ja zylam jak robot ...zaplanowany idealny ROBOT .. 
Jak chcecie mnie jeszcze poczytać to dajcie znać ...moje życie z nim było horrorem ...
Pozdrawiam Was dziewczyny i ściskam gorąco ..

Myślę Kasiu, że wiele kobiet tutaj na forum Ci współczuje i wesprze w tych trudnych dla Ciebie chwilach. Także, jeśli masz siłę to napisz.

Cóż, z takim osobnikiem nie ma kompromisów, nie ma "przyjacielskich rozstań" ani zachowywania tego, co było dobre.
W sumie to niewiele dobrego jest w związku będącym fikcją, gdzie wszystko jest na pokaz, a takim wydaje się być małżeństwo z narcyzem.

Kasiu, dobrze, że masz wsparcie w córce i przyjaciół, że nie zostałaś z tym sama - to bardzo ważne.
Jesteś już po rozwodzie, czy w trakcie jego trwania?

Kasiu, trzymam za Ciebie kciuki
Jesteś fajną babką, nawet jeśli przegrasz - to i tak jesteś wygrana. Dasz sobie radę ze wszystkim

Kasia i ja tez trzymam za Ciebie kciuki, za siebie też trzymam.

Witajcie dziewczyny,
Dziekuje za wsparcie, wrocilam dzis z wyjazdu, byłam w górach i duzo myslalam o tym wszystkim co sie wokol,mnie dzieje. Rozmawiałam z nim wiele razy przez telefon, nic a nic nie zmienił swojego podejścia. To jest swieta prawda, oni sie nie zmieniają, oni robią sie coraz gorsi. Bozee jedyny, jak mńie zbeształ za brak kontaktu i informacji gdzie ja jestem gdzie sie schowałam, a on nie moze do mńie przyjechać. Nawet nie bede tego pisała, bo to nie ludzkie metody. Szlag go trafił, jak mu powiedziałam, ze niechce go juz znać, byc z nim i próbować kolejny raz, dostał szału, potem płakał, potem obrócił kota ogonem i zaatakował mnie, bezpardonowo wmawiając mi winę za nieudany zwiazek, matko, nawet teraz jak to pisze, ńie moge uwierzyć w jego ogromna przebiegłość, refleks, wymyślne pokrętne sztuczki, ktore na mńie praktykuje. Uwierzcie mi, ze zbierało mi sie na wymioty, jak go słuchałam, ja naprawde nie zartuje, taka reakcja organizmu. Nie wiem co napisać. Zal mi siebie, bardzo chce sie chronić.
Prosze napisz sie cos do mńie.

Jakiś czas temu przeczytałam książkę pt.Narcyz obok ciebie dr Josepha Burgo - bardzo fajna .Często jak mam doła to do niej wracam.
Opisuje różne przypadki narcystów np. upierdliwy do bólu sąsiad albo koleżanka z pracy to też mogą być narcyści.Najlepiej od takiej osoby uciekać i to nie drażniąc narcysty.Znam ze swojego podwórka przykład sąsiadki , która niewiedzieć czemu tak utruła życie sąsiadom łącznie z donosami do skarbówki , odcinaniem rur od ogrzewania itd. , że ci biedni ludzie po latach udręczenia zwyczajnie musieli się wyprowadzić

Trzymaj się Bazylka, dasz radę
Kasia też się trzymaj Fajnie , że masz taką dużą córkę to na pewno jest wsparcie i chęć do walki.

Dziewczyny , jakie książki o narcyźmie byście jeszcze poleciły?

Nie moge sobie poradzić z takimi listami od niego, on wie co mnie rusza, z czym mam problem gdzie uderzyć, bym zareagowała, czy wy teź tak miałyście, poniżej jeden z listów dzisiejszych.
Najukochańsza, daj mi proszę szansę naprawienia tego zła, które Ci zgotowałem. Proszę, błagam daj mi szansę. Wszystko zrobię aby ten dramat już się więcej nie powtórzył. Wierzę, że moja determinacja, miłość do Ciebie, pomoc terapeuty sprawią, że wybaczysz mi i zapomnisz o tej traumie. Nic w tej chwili nie jest dla mnie ważniejsze niż zmazanie swojej winy. Jakim ja jestem durniem, jak mogłem tak się zachować. Proszę daj mi szansę.
Cały czas myślę o tym, co się stało. Jak to w ogóle mogło się wydarzyć, jak mogłem całkowicie stracić kontrolę nad sobą. Nie umiem tego wytłumaczyć w żaden sposób. Wydawało mi się, że już nigdy do takiego, mojego zachowania nie dojdzie. Ale coś się zadziało, że doprowadziło mnie do takich potwornych zachowań. Mam nadzieję, że terapeuta  potrafi sobie z tym poradzić, daj mi tą, jeszcze jedną szansę, a przysięgam że jej nie zmarnuję, że doprowadzę swoje emocje do normalności Proszę Cię na wszystko daj mi tą ostatnią możliwość, tą ostatnią szansę. BŁAGAM CIĘ WYBACZ MI   

Ja mam z tym problem, jestem emocjonalna i empatyczna, moja słaba strona jest przez niego doskonale rozpracowaną.

Hej bazylkaja

Ja z moim też byłam u psychologa ..wmawial Pani psycholog ze on teraz zrozumial  ze nie był ze mną i z dziećmi i mówił wszystko co ja chciałam tam usłyszeć. .po powrocie do domu mnie wyzwal i jednym slowem skomentował ..Ale Ty jesteś durna  normalnie czub pojebany ..
I zaczęło się od Nowa A wieczorem po pracy wyznał mi miłość jak on kocha mnie i nie potrafi żyć bezemnie a następnie pojechał do kochanki i wrócił nad ranem ...
A ja żyłam jak na karuzeli ..
Zawalcz o siebie ..nie wiem ile masz lat  Ale to nie ważne jest ...zawalcz o siebie ..
Ja  od roku już nie muszę się bać że wróci do domu  I wybierze albo mnie albo może córkę  czy też syna do odstrzału ..I będzie jazda ...
I skończy się jak zawsze ..BO TO TWOJA WINA  tysiace razy slyszalam   ...
Dziewczyno nie daj się już manipulować  I oszukiwać ....to jest strasznie ciężko . Wiem co mówię bo jak wyrzucilam jego z domu to brakowało mi jego jak  powietrza dusilam się potrzebowałam jego jak tlenu ..dwa tygodnie lezalam jak obezwladniona w luzku ..nie miałam siły żeby wstać i umyć się ...moja córka była przy mnie ...ja tylko lezalam ...
A teraz remontuje mieszkanie biegam po adwokatach. .urzędach ..jeżdżę na rowerze.
Są dni kiedy wracają wspomnienia i rycze jak durna ..Ale  nie daje sie ...
TY TEŻ DASZ RADE ...WYRZUC JEGO ZE SWOJEGO SERCA BO TO JEST TRUCIZNA KTORA ZATROWA  TWIJE CIAŁO I DUSZE ...
ściskam ciepło i pozdrawiam

W nocy sprobuję przesłać  Ci na maila ksiazki
Trzymaj sie cieplutko

Fajnie Kateen , że tu napisałaś:)
Napisz nam jak udało Ci się skończyć z psychofagiem.

Dziewczyny właśnie czytam "Moje dwie głowy" .....i powiem Wam , że czuje się tak niesamowicie podle....
Niektóre fragmenty są dla mnie takim olśnieniem i mówię sobie : tak , to mój psychofag ( a raczej nie mój bo nawet sama myśl " mój " mnie obrzydza)
Te same techniki , te same reakcje z mojej stron nawet nie chce mi się pisać o tych moich książkowych odkryciach.
Na razie to jestem w szoku ..........
Fajnie , że jest taka książka .
Trzymajcie dziewczyny za mnie kciuki bo bardzo ciężko mi się to czyta ale chcę przebrnąć przez to czytanie do końca .

Współczuję wam strasznie, ja się tylko w toksycznym, pozbawionym empatii narcyzie zakochałam ale żadnego związku nie było. Odciełam się od niego totalnie bo stwierdziłam że ja nie muszę sobie tego robić, pozwalać na podłe teksty, wzbudzanie zazdrości, żerowanie na moim współczuciu. Ale boli mnie to, i jak znam siebie to bedzie boleć jeszcze długo, mimo że wiem że absolutne odcięcie się jest najlepszą drogą.

Zniknąć.  ...ZERO KONTAKTU...
nie pisać ...dzwonić ..sprawdzać ..poprostu NIC ..To jest dla nich najgorsze ..ignorancja. ..
Nie tłumaczyć się  dlaczego i po co ...wtedy tracisz swoją energię A on staje się silniejszy ..
Znikasz z jego życia ...raz na zawsze ...
Nie ma powrotów do psycholow. ..jak wrócisz do niego to pokarzesz jemu ze może robić z Tobą co ze chce ..ze ma władzę nad Tobą i kontrole ....

Jeśli byś chciała coś napisać, to ewentualnie krótka wiadomosc, komunikat, typu zrywam nasza znajomość, to koniec naszej znajomości, nie kontaktuj sie ze mną. Żadnego zegnania się, tlumaczenia czy takich innych. Chociaż, tak jak dziewczyny radzą najlepiej olac dziada. A potem tylko trzymać się postanowienia i cieszyć się, że dziad tonie w klozecie czasu.

Witam.Właśnie skończyłam czytać powyższy wątek. Nie napiszę nic nowego że żałuję, że tak późno dopiero natrafiłam na powyższy temat.
Jestem drugi miesiąc na przymusowym detoksie. Tak na przymusowym. Moj znajomy z dnia na dzień przestał sie odzywać, kontaktować, dzwonić. Nie napisze nic nowego jak sie czuję. Bo umieram codziennie zachodząc w głowe co zrobiłam źle, czym go uraziłam. Dobijam sie do jego drzwi ale.niestety nie odbiera telefonów, nie odpisuje na smsy, wiadomosci na fb odczytuje ale ignoruje na każdym kroku. Czuje sie odrzucona, czuje ze sie.mna bawi. Pisalam setki smsow chcialam dostac odpowiedz. Ponizylam sie wyznawalam w smsach milosc, prosilam.o przebaczenie, zeby wrocił i nic jakbym z kamieniem miala doczynienia. Wytrzymalam 3 tg, w tym tygodniu wygarnelam mu wszystko na fb ale on dalej mnie ignoruje. Chcialam zeby mnie zablkowal na telefonie ale widze ze tego nie zrobil czemu?? Bawi go.moje upodlenie?
Ale od poczatku. Poznalismy sie na wakacjach lata temu. Iskrzylo miedzy nami ale byliśmy obydwoje młodzi, żadne nie miało odwagi przyznać się do swoich uczuć.Odnalazł mnie po latach poprzez fb, tlumacząc sie ciekawością co porabia osobe którą tak kiedyś kochał. Byłam na zakrecie życiowym,zmarla moja mama po ciezkiej chorobie, dotego szereg innych problemow. I wtedy pojawił się on. Wypełnil pustke po śmierci mamy, przywołał.wspomnienie z lat młodości obudził tę dziewczynę z przed lat. I tak sie zaczelo. Oszałalam, stracilam głowe żylam jak w na haju zakochalam sie bez pamieci. A on zapewnial o swoim uczuciu. Spotkalismy sie chyba trzy razy to byly najcudowniejsze spotkania. Bajka zawsze sie kiedys konczy. W maju nie pojawił sie na umowionym spotkaniu. I nie byloby to nic strasznego ale byl to juz jego drugi numer. Ponadto ja na spotkanie musialam dojechac 2h samochodem a on mial 30 minut. I co ja czekam jest juz godzina spotkania a.jego.nie ma. Nie dzwoni, nie pisze to ja musialam dopiero dopraszac sie o wyjasnienia.
I tak powoli zauwazam ze tylko ja inicjuje kontak, on jak chce to odpusuje, jak chce to dzwoni. Nie odpowiada na smsy, zwodzi ze potem, że zajęty, że się zmieni bo i tak kocha.
A ja głupia wierzę, przepraszam ze jestem nie cierpliwa itp.
A teraz czuję że mnie niema , nie mogę sie poskladc, wpadłam w depresje. Najgorsze są poranki kiedy boli mnie całe moje serce, dusza i całe ciało. Nie mogę sie poskładać zawalam pracę i dom.

Ósemka
Wykasowałam wszystkie jego smsy, zdjęcia, konwersacje na mesengerze. Przez ostatnie 3 tygodnie nie napisałam żadnej wiadomości. Popełniłam tylko błąd że nie wykasowałam go z facebooka, to był dla mnie jak e-papieros. Nie miałam z nim kontaktu ale widziałam jego aktywność, co było błędem, ponieważ ten okres czasu był non stop aktywny, ewidentnie z kimś pisał, Dobijało mnie to bo dla mnie nie miał czasu. Nie wytrzymałam wylałam na niego cały kubeł rzygowin, i wykasowałam i zablokowałam. Niestety nie przyniosło mi to ulgi żadnej. jest gorzej rozgrzebałam ranę i krwawi na nowo. Wpadłam od poniedziałku w taką depresje do tego ta pogoda. Na mesengerze juz nie piszę ale nie wytrzymałam wczoraj i wysłałam znów smsy, jak zablokować numer zeby do niego nie pisać przecież nie ma takiej możliwości. Nie mogę pogodzić sie że ja poukładana kobita, rozsądna i jak to mówią Ci co mnie nie lubią pozjadałam wszystkie rozumy, dałam się tak zmanipulować.

Usuń jego numer! Po co do niego piszesz? przecież on i tak nie odpowiada.
Didlos, czemu Ty sobie robisz? Gregoria dobrze Ci radzi - dużo czytaj. To pomaga.
Nie zawalaj pracy i nie zaniedbuj domu, bo wpadniesz w jeszcze gorszy dołek.
Oj, trudny czas przed Tobą.

Ósemka
Didlos, czemu Ty sobie robisz?...
Dobre pytanie czemu. Numer wykasowałam ale cholera znam na pamięć a ja mam dobrą pamięć. Mimo że wykasowałam smsy i konwersacje pamiętam każde słowo.
Czemu to robię? Bo jak napisałam w pierwszym poście zakochałam sie jak szalona. Czułam że dotyka mego serca mych zmysłów. Bo nigdy nie przeżywałam takich emocji a młoda nie jestem...Bo uwierzyłam w wielką miłość i w bratnią dusze jaki 15 lata...

Ja dopiero po przeczytaniu całego wątku uświadomiłam sobie, że mam do czynienia z psychopata emocjonalnym. Przez te 8 miesięcy nie zdawałam sobie z tego sprawy, ja tak popłynęłam na fali tego uczucia że żyłam jak w transie. Uwierzyłam w każde jego słowo, nawet był wiarogodny w swoich opowieściach. Do tej pory nie mogę uwierzyć, w to że porostu bawi się moimi uczuciami. Sadzę że to jego milczenie jest kara dla mnie ale sama sobie jestem winna. Byliśmy umówieni w wakacje na wspólny jednodniowy wypad, oczywiście jak można było przewidzieć nic z tego nie wyszło. Pomimo obietnic, pomimo urlopu był cały czas zajęty. Ale obiecał wpaść na kawę, standardowo wykolegował mnie w pięknym stylu. Wpadłam w złość , napisałam mu co myślę bo telefonów moich nie odbierał, wykasowałam z portalu społecznościowego. Ale nie przewidziałam że nie jestem na to gotowa, i po tygodniu ja idiotka przepraszałam go za swoje zachowanie, odwaliło mi na maksa. Ja go przepraszałam za to ze okazał się s.....em, Wiem że sobie o mnie pomyślicie głupia idiotka ale miałam wyrzuty sumienia, ze on ma tyle zobowiązań wobec rodziny, ze jestem egoistką i chcę mieć go tylko na własność a to jest nie możliwe, pomyślałam że pewnie odwalają mi moje hormony i działam nie racjonalnie, impulsywnie. Wytłumaczyliśmy sobie wszystko, był kochany, czarujący jak zwykle. Po tych dwóch tygodniach przestał się odzywać, ukarał mnie za moją słabość, za moje oddanie i miłość zostawił na dnie piekła z wątpliwościami, z poczuciem krzywdy i odrzucenia. A ja muszę z tym żyć dalej, wiem że coś jest nie tak bo gdy się kogoś kocha to się nie rani, nie mniej jednak ból jest nie do zniesienia....
Takich ofiar potrafią mieć nawet kilka w jednym czasie.....myślę że tak jest to możliwe, raz w maju zapewniał mnie ze nie ma żadnej innej kobiety w jego życiu, zdziwiło mnie jego zachowania ponieważ nic mu nie sugerowałam nawet wtedy nie myślałam ze możne być taka ewentualność, czyżby zasada że tłumacza się winni....

„Powinniśmy zrozumieć, że nie dostaniemy z powrotem żadnej chwili, którą się nie cieszyliśmy – nie będziemy mogli pójść do żadnego biura, złożyć reklamacji i dostać kilku dodatkowych lat do przeżycia jak w jednej z książek Sartra. Każdy nasz dzień jest pierwszym dniem reszty naszego życia. Dlatego naprawdę musimy zadbać o to, żeby wszystkie nasze dni były dobre.” Ole Nydahl

Wszystkiego dobrego, dziewczyny i nie rozmyślajcie za dużo o tym, co było - skupcie się raczej na tym, co przed wami.

Kazdy dzien to walka o siebie. W pierwszym miesiącu byłam oszołomiona, nie wiedziala co zrobiłam źle , czym go uraziłam. Dzwonilam oczywiscie nie odbierał telefonów.Pisalam smsy, wiadomosci na komunikatorze, chcialam wiedziec co sie stało, chcialam odpowiedzi nawet gdyby była ona brutalna.Lepsza brutalna prawda od milczenia. A on nic jak głaz jakby nie miał serca, On który wydawało mi sie ze ma piękne i dobre serce bo przeciez za to serce go pokochalam. Gdy trafiłam na wątek Kalejdoskopki uświadomiłam sobie że to zabawa. Ze mam doczynienia z wrednym egocentrykiem i klamcą. W pełną całosc zaczeły sie ukladac obrazy z naszej znajomości gdzie tylko On był ważny. Tylko jego problemy . Tylko on, nigdy nie zapytal co u mnje słychac bo na horyzoncie byl on. Wszedl w moje zycie z brudnymi butami i zdeptal wiare w miłosc , w drugiego człowieka. Wiedzial ze jestem na zakrecie zyciowym i mimo wszystko wykozystał moja słabosc. To okropnie boli, jak płomienie ognia. Miotaja mna sprzeczne uczucia. Raz go nienawidze za to że jest tchorzem i draniem, drugim szukam w nim dobra i kocham, do tego nie moge patrzyc na siebie w lustro ze dalam sie tak podejsc jak małolat ze ponizylam sie do swoich granic. Co.wiecej gdy mialam.18 lat bylam bardziej rozsadna niz teraz. Nikt nigdy nie zakpil ze mnie w ten sposob, nie zabawil sie mym sercem a potem wyrzucił na śmieci.

Dziewczyny mam problem.
Pisałam Wam , że chodzę na psychoterapię .Moja psychoterapeutka zasugerowała wczoraj , że może ja się stawiam tylko w pozycji ofiary a wcale nią nie jestem  , może ten facet wcale nie był taki zły skoro ja  czuje potrzebę kontaktu.Czułam , że uważa , że przesadzam , że źle odbieram rzeczywistość - nawet to powiedziała.Sama już nie wiem o co chodzi.Zupełnie sie rozsypałam :)Czuje się przez nią kompletnie niezrozumiana
Cały czas czuję jakby mi sugierowała , że skoro zrywam kontakty nawet z ludźmi którzy mnie krzywdzili to coś jest ze mną nie tak , że powinnam w tych ludziach dostrzec coś dobrego.Później gdy próbuję dostrzegać coś dobrego w tych ludziach to twierdzi że ich tłumaczę i nie potrafię wyrażać złości - o co tu chodzi .Czy ze mną jest coś nie tak czy ta pani jest niekompetentna.Niby ma wszystkie certyfikaty bo sprawdziłąm.A może to taki etap terapii żeby skołować człowieka ?

Cb, nie uważasz, że trochę przesadzasz. Z jednego przekazu, i to pośredniego, wywnioskowałaś przesłanki wskazujące na molestowanie moralne, wzywasz kogoś do zaprzestania terapii z "tą" osobą, którą wpakowałaś łącznie z większością środowiska psycho i logów w pudełko z nazwą narcyzi i psychopaci.
Dramat!
Odbiór przez Wanilię słów jej terapeutki może być zniekształcony przez nią samą, więc lepiej, żeby  Wanilia z nią o tym porozmawiała. Ponadto oprócz terapii wspierającej, mamy terapię prowokatywną i celem terapeutki mogło być sprowokowanie Wanilii do nieco innego spojrzenia na sytuację. Przecież terapia polega także na tym, żeby zakwestionować dotychczasowy obraz siebie, innych ludzi i świata. I już tylko dodam, że molestowanie moralne dotyczy drobnych, uporczywych (regularnych i powtarzalnych) działań, mających na celu zniszczenie jednostki.

Czegoś tutaj nie rozumiem ...
Terapeuta jest od tego żeby pomóc ..zrozumieć...dodać Ci siły aby  odnaleźć siebie ...
Od roku chodzę na terapię i nigdy nie usłyszałam że to moja wina ze psychol mnie wykanczal emocjonalnie ...
Skoro udalas się do psychologa tzn ze potrzebujesz zrozumienia i pomocy A nie wysluchiwania na swój temat ze może Ty jestes sama sobie winna i zaluzylas żeby Twój osobist y Narcyz zrobił Ci pranie mózgu ... 
Ta kobieta pomyliła się z zawodem w moim mniemaniu ...

Czesc Dziewczyny,

Czytam ten watek juz od dawna i chcialabym prosic o rade..

Mieszkam w akademiku, studiuje. W zimie mialam ciezki okres, potrzebowalam bliskosci no i zrobilam cos bardzo glupiego, weszlam w zwiazek z facetem, ktory okazal sie narcyzem. Przez trzy miesiace narobil mi tyle swinstwa, tyle przykrosci, ze w czerwcu nie wytrzymalam, wybuchlam i zerwalam. Wyjechalam od razu na poczatku lipca, a teraz musze wrocic do akademika.. On mieszka na tym samym pietrze, a ja nie chce sie przeprowadzac, bo pokoj i wspollokatorka sa super.

Dlatego chcialabym wiedziec, jak traktowalybyscie go na moim miejscu? Nie chce juz miec z nim nic wspolnego, ale wolalabym tez zachiwywac sie cywilizowanie i nie robic 'kwasu'. Ignorowac go mijajac na korytarzu? Wdawac sie w rozmowy? Uciekac? Usmiechac sie?

To straszny manipulator, troche sie boje..

Juz gdzies kiedys pisalam o moim problemie, ale uznalam, ze tutaj znajde najtrafniejsze odpowiedzi, od tych, ktorzy byli w moich butach i potrafia mnie zrozumiec..

Pozdrawiam

Hej marcheweczko

Nie będzie łatwo bo oni tak szybko nie odpuszczają ..To raczej on musi chcieć Ciebie ignorować ..Ale  jeżeli to nie jest w jego planach bedziesz pod jego obserwacją  przez jakiś czas ...Sama wiesz.. to jest manipulat ...więc wszystko się może zdarzyć ..najlepiej ignorować ...zero emocji ...NIC .......