Pocałunek po alkoholu

No tak,na moim miejscu dała byś mu w pysk.a ja  na to ze  nie mam zamiaru bo to bliski kolega mój i najlepszy przyjaciel narzeczonego. On sytuacji nie pamięta wiec po co robić aferę. Byl pewnie tak pijany że dla niego to było wyrażenie sympatii a nawet jak mu się podobam to widzieliśmy się już po i było ok.CZYLI NIC SIĘ NIE STAŁO ZŁEGO. mogę mieć swoje zdanie. ?mogę pytać i dostawać odpowiedzi. ?wg.ciebie nie bo trzeba mi życiorys tu wyciągnąć. ,zrobić ze mnie dzi.... i obrzucic błotem. Czemu?bo kiedyś zdradziłam a wy macie misję, anonimowa "odważna"mnie karać .ot babska niska logika.a ja zdałam konkretne pytanie ,chciałam konkretnej odpowiedzi.

przykład nie prostackiej pomocnej mi wypowiedzi........

Prostacka,nie pomocna opinia.....DLA MNIE BARDZO OBIEKTYWNA I POMOCNA.JA PYTAM I JA POTRZEBUJE PORADY I JA MOGĘ SIĘ WYPOWIEDZIEĆ CO MI POMOGŁO A CO JEST DLA MNIE ZŁOŚLIWOŚCIĄ.

Amy facet ewidentnie na ciebie leci.Ten pocałunek i to przytulanie od przodu, od tyłu, to był widoczny znak, że mu się podobasz i chciałby czegoś więcej. Wiesz, po pijanemu faceci są szczerzy. Oczywiście, że olewa żonę, bo jak by mogła mu się podobać taka zaniedbana kobieta? Ty jesteś atrakcyjna i to normalne, że faceta pociągasz.
A to co z tym oboje zrobicie i czy będzie ciąg dalszy, zależy oczywiście od was.Życzę powodzenia.

Kojarzę Twoje wątki i powiem Ci bez złośliwości, ale szczerze.
Ty, zamiast zrobić porządek ze swoim życiem, to co chwilę pakujesz się w jaieś dziwne sytuacje, choć skłonna jestem myśleć, że masz po prostu parcie na pisanie o sobie.  Pisać cokolwiek byle pisać.
Zaczyna robić się to infantylne.

Hej.No ja uważam że tylko się napil i nawet jeśli mu się podobam to tak jak ja wie że to martwy temat i ciągu dalszego nie będzie.Mi układa się jak układa ale zajęta jestem,on też.Co do jego żony,fatalna jest,fakt.Ale może po 25 latach razem to już taki rodzaj miłości że to nie ma znaczenia.Maja dorosła córkę,dom na kredyt no i tyle lat przetrwali.to pewnie o czyms świadczy i jak nie uczucia to wszystko inne trzyma ich razem.może buziak w tej sytuacji jest obleśny ale Adama lubię,nie pogniewałam się.Jeśli to oznaka że mu się podobam to miło że tak jest.bo to fajny facet i jak on uważa że jestem atrakcyjna...hm,miłe.Na pewno nie dla jego żony ale ona nie wie a że to jeden taki raz i nic więcej nie będzie...no nikt nie ucierpiał.Ja już ochłonełam i tematu nie ma.

Amy jesli uwazasz ze temat pocałunku zamkniety to nie bede sie wypowiadać na jego temat .
Wykorzystam ten Bieżący wątek na inne pytanie.

Znałam Twoje 3 wątki ale zauważyłam ze masz ich wiecej. Dotyczą problemow z każdej dziedziny Twoje Zycia, od pracy , zwiazku z partnerem , teściowa , matka, przyjaciółka. W kazdym watku dostawałas rady : przyjrzyj sie sobie , zajmij sie sobą , zajmij sie swoja niezależnością , zadbaj o siebie.....   

Naprawdę uwazasz ze Cały świat jest przeciwko Tobie ??
Przeciez to Ty masz wpływ jaki bedzie Twoj Swiat .

Czy przeczytałaś książki jakie poleciła Ci Iwona40 w jednym z wątków ??
Zacznij zmiany od siebie.....
Moze poczytaj jeszcze raz swoje wątki i rady jakie dostałaś . Na spokojnie bez emocji ale ze zrozumieniem .

Amy widzisz ty nie umiesz rozróżnić normalnego wypicia ze znajomymi, a patologią. Podoba ci się wypowiedź jedynego chłopaka (bo chyba bardzo młody jeszcze jest) i wnioskujesz że tylko on ma rację. Przeczytaj jednak jego pierwszy post w twoim temacie. Dla niego normą jest jak się wszyscy całują, obściskują, nie wazna nawet płeć. I wiesz jakieś tam przytulanki, to dobrze jeszcze wygląda jak się jest młodym, w gronie samych przyjaciół (nie par) i wtedy to bardziej bym nazwała: godami, poderwaniem panienki do łóżka lub w ogóle poderwaniem jakiejś dziewczyny. W twoim wieku, gdzie każdy z was ma kogoś na stałe, to dla mnie (że tak lekko napiszę) jest niestosowne. No i szukanie romansu.
I wiesz to twoje zachowanie w stosunku do innych. Kobieto ty sama sobie strzelasz w kolano. traktujesz wszystkich jak wrogów, oprócz facetów, którzy mają na ciebie ochotę. Gdybyś z otwartym sercem wychodziła do ludzi to i w twoim otoczeniu byłoby miło i ty byś była szczęśliwa. Pomyśl tak przez chociaż kilka minut: czego można ci zazdroscić? a nawet jeżeli dojdziesz do wniosku że coś takiego istnieje. to pomyśl sobie: jest wiele kobiet pięknych, bogatych, o których wielu mężczyzn marzy a jednak są lubiane przez inne kobiety. One nie mają w sobie nienawiści. gdybyś zaczęła pracować nad sobą to byś zrozumiała skąd bierze się twoja nienawiść do drugiego człowieka. życzę ci byś to zrozumiała i umiała to zmnienić.
Co do twojej zdrady kiedyś tam to ja nic nie mam. partner ci wybaczył i okey i pisze ci to osoba zdradzona. wiem że dla wielu tutaj na forum zdrada to najgorsze nieszczęście. dla mnie nie. może dlatego że wiem, że istnieją większe. wspomniałam o tym bo twoje zachowanie wskazuje że gdyby się jakaś lepsza partia trafiła to byś skorzystała.
Amy czytam ciebie od początku i może mi się podobać czy nie podobać twoje zachowanie, ale jedno ci powiem: zacznij pracować nad sobą i swoim życiem, bo masz dużo do stracenia, ale i dużo do zyskania. masz dopiero 32 lata.
wiesz mam wrażenie, że te twoje rozkminy to ucieczka od myślenia i działania w stronę lepszego życia dla ciebie i twojej córki. ale zrozum że nikt za ciebie nie rozwiąze twoich problemów.

Amy ale po co Ci ta wiedza jakie on miał intencje ??
- moze Alko zadziałał na niego i pokazał ze mu sie podobasz
- moze wiedział o twojej zdradzie i chciał sprawdzic na ile mu pozwolisz
- moze ma taki sposob bycia i każda dobra kolezanke ( ktora mu pozwoli ) tak traktuje
- moze chciał sobie udowodnić ze jeszcze działa " jakos" na kobiety
- moze chciał zagrać na nosie żonie tym przytulaniem Ciebie

Takich moze jest duzo ale co Tobie daje ta wiedza??

Potrzebujesz az tak bardzo akceptacji pijanego kolegi aby podnieść swoje poczucie wartości ??

Dlaczego nie piszesz o swoich zmianach na plus ?? Sama tworzysz swoj Obraz siebie tylko przez pryzmat kolejnych problemow /wątków wiec nie dziw sie ze tak jestes odbierana .

A ja tam dalej uwazam, ze ten watek to zwykla prowokacja, a kazdy kolejny argument mnie tylko w tym utwierdza...

Uważałam Cię za inteligentną babkę, ale po tej wypowiedzi zmieniłam zdanie...

Z  racji ze jesteś facetem to odpiszę.nie,on wygladał jakby po prostu alkohol mu pozwolił na te amory,jakby dostał zastrzyk odwagi.ja kulturalnie obracałam wszystko w głęboki żart i wiałam tak by to nie wyglądało na szarpaninę z pijanym ale na zabawę która  kończyła się moim oddaleniem się.do czasu pożegnania .zawsze obejmujemy się na do widzenia ,cmokamy w policzki.zawsze.stanął bliżej,no cóż był pijany,ocena odległości w tym stanie itp....no i buziak.może chciał tak coś okazać co nie ma nic wspólnego z sexem,może mu się podobam,może był taki pijany że sam nie wiedział co i jak.Nie było by nic więcej.Mimo iż kiedyś zdradziłam partnera to sytuacja była inna,ja myślałam inaczej itd.To ty myślisz żle oceniając mnie tak w lini prostej.to tak nie działa.kobiety nie zdradzają dla samego sexu,ta która kiedyś zdradzila nie prześpi się z kazdym kto na nią leci.To mało dorosłe spojrzenie na sprawę.Jestem duża,fajnie gdy podobam się atrakcyjnemu facetowi co nie oznacza nic więcej....A to podobno ja myślę jak nastolatka

I również z tego powodu zmieniłam zdanie.
Przeczytaj moje wypowiedzi we WSZYSTKICH Twoich wątkach.
A również w tematach, w których obie się wypowiadałyśmy.
Może coś Ci zadzwoni/zaświta.

Ale wątpię, bo Ty uważasz, że ja tutaj się przyszłam wyżyć, bo mam takie beznadziejne życie, że tylko mnie forum trzyma na powierzchni.
Więc chyba faktycznie nie ma o czym pisać...

Amy wiesz dlaczego Twoje posty i postawę oceniono tu jako prostackie i płytkie a Ciebie jako amatorke kwaśnych jabłek? Bo w swoim pseudoproblemie nie skupilas sie na tym że postawa "przyjaciela " Twego partnera była niewlasciwa wzgledem Ciebie, Twojego partnera i żony calusnego Adama. Ty szukalas na siłę motywów które nim kierowały no i znalazłas w postaci grubej zaniedbanej żony z która jest 25 lat ...Ty w jej świetle wypadlas taaak apetycznie i to przekonanie  podbudowalo Twoje ego. Gdybyś była kobieta z klasa to w życiu nie przytaczalabys takich argumentów bo skoro to zona to nawet gdyby miała wąsy i brodę i ważyła 200 kg to powinnas być oburzona jego postawą bo to zona haloooo!! Nie jestem mężczyzna ale myślę że on się do Ciebie kleil nie dlatego że żona wydaje mu się nieatrakcyjna tylko poprostu Ty  wydalas się ..chętna.

tylko, że ona go zna od 2 lat i zapewnie nie raz pił, ale pierwszy raz sie przystawiał
wg Twojej teorii, pijanemu Adaśkowi zawsze powinno sie mieszać, bo ten typ tak ma

Nie miałam na myśli ciebie jako człowieka, ale zachowanie patologiczne, które w skrócie opisałeś. No wybacz, ale jak są imprezy z alkoholem, to  w normalnym kulturalnym towarzystwie, obmacywanki na oczach żony i córki się nie zdarzają. Może patologia to za wielkie słowo, ale jest to dla mnie bardzo niesmaczne i choć nie lubię oceniać ludzi to w takiej sytuacji nie byłoby dla mnie wytłumaczenia, że alkohol.
Co do twojego wieku chodzi o to, że wśród młodych osób trochę inaczej się odbywają imprezy.
nie odpowiedziałeś mi na pytanie: czy podobałoby ci sie gdyby twoi kumple obsciskiwali twoją kobietę, z którą chcesz mieć dziecko i chcesz by została twoją żoną?
I drugie: gdybyś miał żonę i siedziałaby z tobą i waszą córką też byś obściskiwał (to tak delikatnie mówiąc) inną kobiętę i czułbyś sie w porządku?
zauważ że przyjaciel pojawił się na drugi dzień i zachowywał się kulturalnie. Mogę się założyć że zrozumiał że to nie było w porządku w stosunu do żony, córki i przyjaciela. gdyby to było jego normalne zachowanie, robiłby to również następnego dnia.

Straszliwie się motasz próbując mi dokuczać. Nie na oczach żony i córki. Byly ale sytuacji nie widziały. Zrozumiał. ?myślę że nawet nie pamięta. Co do zabaw po alkoholu...hm...no raczej nie pijemy drinka przed TV gadając o polityce. Jest często wesoło. I uprzedze,wesoło nie oznacza że perwersyjnie

Nie będę czytać ale pamiętam ogólny zarys twojej osoby.to stwierdzenie nie było o tobie a o innych paniach.ty starasz się być kulturalna choć się nie zgadzamy.postawa zbyt czarno biała. Ja sporo przeszłam. Moje życie już takie nie będzie a i ja nie umiem już wymagać od życia aż takich ideałów którymi ty się kierujesz.Nie wiem czy zrozumiesz no ale ja po części rozumiem ciebie. No i tyle.

To może mnie oświec? Ja uważam że mam problem z paroma innymi osobami a do tego sytuacje życiową bez fajnych bramek do wyboru. .ale ty pewnie uważasz że moje życie zmieni psycholog a nie ktoś kto by mi realnie pomógł a nie snul teorie

Terapeuta pomaga właśnie jak najbardziej realnie.
Nie widzisz wyjścia ze swojej sytuacji, bo się pogubiłaś.
Prawda jest taka, że nie masz odwagi, by coś zmienić.
Po to właśnie jest terapia, by odnaleźć siebie i siły do walki.

Miałam moment w życiu, w którym nie widziałam już żadnego wyjścia. Byłam sama, bez pieniędzy i perspektyw.
Straciłam wolę walki, możesz mi wierzyć. Sięgnęłam dna. Zaliczyłam próbę samobójczą, na szczęście nieudaną i dziś dziękuję za to losowi.
Spędziłam kilka tygodni w szpitalu na oddziale i naprawdę to odmieniło moje życie. Stałam się nowym człowiekiem.

Oczywiście, bywają gorsze momenty, jak u każdego.
Nie tylko Ty masz kłopoty, każdy jakieś ma.
Ale chodzi o to, by je zwalczać, a nie żeby w nich tkwić.

psycholog może zmienić moje spojrzenie na to wszystko ale nie da mi kasy na remont domu bym mogła wrócić w rodzinne strony i przetrwać zimę.nie pomoże mi znaleść pracy w mieście z 25% bezrobociem,nie da spokoju i szacunku od strony mojej matki.to nie chodzi o to bym z dzieckiem wylądowała na pokoju u obcych ludzi i stała się pośmiewiskiem tych  którzy śmiali się ze mnie gdy byłam po rozwodzie no i rodziny byłego męża.to sa rozwiązania ale to ostateczność.ty też byś nie chciała zabierać swojemu dziecku ojca,godnych warunków i skazywać je na patologię w jakiej ja sama zresztą wyrosłam.gdy to zrobię moja córka skończy jak ja.a ja na to się nie godzę.więc psycholog nic mi tu nie da

No właśnie w tym sęk, że ja odchodząc od męża z dzieckiem nie skazuję nikogo na patologię.
Mam dokąd pójść, bo wystarczająco się zabezpieczyłam przed wejściem w związek.
Ty tego nie zrobiłaś, więc powinnaś to zrobić teraz.

Nie pisz mi, że nie ma pracy. Mieszkam w rejonie, gdzie jest największe bezrobocie, a jakoś praca jest i nikt nie narzeka. Może nie praca marzeń, ale na chleb idzie zarobić. Kto chce, ten zarobi. Dobre parę lat temu zbierałam psie kupy z chodników, byle zarobić na książki do klasy maturalnej i czynsz. Chwytałam się wszystkiego. Ty też możesz. Co Cię powstrzymuje?

I jak to jest - kochasz go naprawdę i nie chcesz odejść, czy chcesz odejść, ale po prostu nie masz dokąd? Bo raz piszesz jedno, a raz drugie, a to się wzajemnie wyklucza.

Amy, to nie chodzi o zmianę spojrzenia, ale o zmianę wartości moralnych. Twierdzisz, że Ty wyrosłaś w patologii i nie chcesz, żeby Twoja córka tak żyłą. Ty nie rozumiesz, że ta patologia jest w Tobie i takie wartości córce przekazujesz, czy tego chcesz, czy nie, a warunki materialne nic z tym nie mają wspólnego. Wyrzucenie patologii i biedy z Twojej głowy może się stać WYŁĄCZNIE z pomocą profesjonalistów.

Druga sprawa: Ty jestes bardzo kłótliwa, wszyscy Ci mówią białe, a Ty uparcie twierdzisz, że jest czarne, nie przyjmujesz żadnej krytyki, co też przyczynia się do Twoich rozlicznych problemów. W mieście z 25% bezrobociem, 75% ludzi pracuje, czy kiedykolwiek pomyślałaś, że Ciebie nie chcą w pracy, bo jesteś jaka jesteś, bo żaden szef ani współpracownicy może (nie wiem tego, dlatego piszę może) nie chcą z Tobą pracować? Ten aspekt też jest do poprawy przez specjalistów.

Wielokrotnie było Ci pisane: chcesz szacunku ludzi, zacznij szanować samą siebie, to kolejny temat dla psychologa.

Nie rozumiesz, że porady: "zacznij żyć lepiej" nie oznaczają "idź na ulicę", jedynie zmiany w Tobie, oczywiście te korzystne, wpłyna na pozytywne zmiany w Twoim życiu i całym otoczeniu. Z tym nie masz co polemizować, bo tak po prostu jest.

Anna ... nie sądzę, żeby Amy w ten sposób pomyślała o sobie i swojej sytuacji ... kiedykolwiek.
Amy jest osobą, która problemy i przyczyny widzi wyłącznie na zewnątrz.
W sobie samej nie dostrzega niczego co mogło się przyczynić do jej obecnej sytuacji.
Zmiana też ma przyjść z zewnątrz - ktoś ma coś dać, coś zapewnić, podarować, załatwić - wtedy to będzie zmiana.
Najlepiej żeby to była zmiana na lepsze, która jednak odbędzie się bez jej udziału.
Niech się wszystko zmieni, ale tak żeby ona niczego nie musiała robić, żeby nie musiała inwestować żadnego wysiłku czy pracy (nad sobą samą przede wszystkim).
A jeśli nie ma szans na taki rodzaj zmiany - to wszyscy którzy piszą - weź się do pracy, zdecyduj, co możesz zmienić na dzisiaj a z czym musisz się pogodzić dopóki nie zmienią się Twoje możliwości i sytuacja - to są po prostu głupki, zawistnicy, złośliwcy, w dupiu byli i guzik wiedzą o życiu ...

Amy, wydaje mi się, że brakuje Ci perspektywy przyczynowo-skutkowej.
Jakbyś nie chciała zrozumieć, że różne rzeczy dzieją się z różnych powodów, że różne działania prowadzą do różnych rezultatów ...

Amy prawda jest taka ze od 7 lat Twoja sytuacja finansowa / materialna sie nie zmienia. Początkiem waszego zwiazku były motylki i żyłaś iluzja ze on cos kiedys Ci zapisze bo jesteście w zwiazku . Teraz masz pretensje ze jednak rzeczywistość jest inna i Tobie ciagle brakuje i czujesz sie wykorzystywana .Moze jakbys odkładała przez te lata lub nie dała sie tak wykorzystywać dzisiaj Twoja sytuacja byłaby zupełnie inna i nie byłabyś uzależniona finansowo /mieszkaniowo od niego. Wyciągnij wnioski z Tych lat razem z nim. On Cie wykorzystywał / wykorzystuje bo pozwoliłaś mu na to.

Teraz nie pracujesz . Czy przez ten czas szukałas choćby pracy dorywczej. Niewiem sprzątanie , w ogrodnictwie ( był sezon zbioru truskawek, ogórków ) w szkółkach ogrodniczych, szklarniach . Miałabyś choćby na książki czy lekarza.

Mój by się śmiał, a potem pewnie byśmy szczerze pogadali.
Teoretycznie, bo nigdy nie dał mi powodów do zazdrości.

Dostałam od koleżanki a on to znalazł tego samego dnia. Dziwne . zostawiłam w mojej kurtce w jego aucie. Przeszukał moją kurtkę, dziwne.no i moim zdaniem zbyt się zdenerwował, rzucal różnymi rzeczami i zamiast gadać o tym że dlaczego ja to zrobiłam, nie słuchał ze daje mi powody,ze muszę wiedzieć to stwierdził że ja nie mam prawa mieć jakiś wymagań bo kiedyś go zdradzilam,odwrócił temat jakby.a ja chciałam pogadać o jego dwóch numerach, o tym z kim pisze i o tym że jednej dziewczynie z którą pisał powiedział ze jest wolny.ale on nie,bo przecież można mi powypominac.nie często to robi ale odwrócił temat.dziwne

nie wyprowadzi, w poprzednim watku napisała coś w stylu "albo sie dowiem, że mnie tylko zdradza, albo czegoś więcej"
ona zyje normalnie, wg jej kategorii nbormalności, nam to się wydaje co najmniej dziwne, ale to nasze opinie, wg Amy ksiązkowe, nie mające nic wspólnego z realnym zyciem
ja się ciesze, że takie realne życie jest tylko marginalne,  nie moje ani nikogo wsród moich znajomych i nie chodzi tu o finanse

A nie możecie o tym wprost pogadać?

Dwa lata starań?
Dwa lata wiercenia mu w brzuchu, zeby ci dawał pieniądze, żeby dom przepisał, samochód przepisał, obmawiania jego matki, obnoszenia się z nienawiścią do jego matki. I tak jak on ci kiedyś powiedział: jesteś niewdzięczna. on ci dał naprawdę dużo. masz ładny dom, twoje dziecko swój ładny pokój, sprezentował ci samochód. chciał się żenić, ale ty nie chciałaś, chciał dziecko, ty nie chciałaś. ty tak naprawdę mało z siebie dajesz, a brać byś chciała no i to mu ciągle gadasz. pieniądze, dom, samochód, pieniądze dom samochód i dodatkowo nienawidzisz jego matki, której byś najlepiej się pozbyła, ale jej majątkiem nie pogardzisz.
On wcale nie jest taki głupi jak o nim pisałaś. Jest mądrzejszy od ciebie w każdym razie. więc jak on jest głupi, to ty.... dopisz sobie.

No to i czytać nie bardzo umiesz, bo to co pisałam o fobi było już jakis czas temu i pisałam też ze jest lepiej. ty natomiast piszesz o swoich problemach teraźniejszych.
co do dzieciństwa to tak miałam złe, ale nie wszyscy, którzy mieli złe dzieciństwo są agresywni lub niosą brzemię dzieciństwa przez całe życie.  ja pracuję nadal nad sobą, osignęłam wiele moich prywatnych sukcesów jeśli chodzi o moją chorobę i mogę powiedzieć szczerze, że wyszłam z fobii, ale samo to nie przyszło.
Nie jestem agresywna, to raczej z twoich postów można wyczuć i wyczytać agresję, wściekłość, złość. ostatni mój post mogłaś odebrać jako złosliwy, ale przecież to prawda o której ty pisałaś. boisz się być uczciwa wobec samej siebie.
dlaczego reagujesz tak nerwowo jak ci się coś napisze o twoim życiu. sama się wystawiasz, opisujesz, a jak ktoś ci to powtórzy to się wściekasz. przecież ja tylko skróciłam to co ty o sobie napisałaś.
co do mojego życia, to mam normalne, mam przyjaciół, mam swojego mężczyznę, mam pracę, ale mam też różne problemy jak każdy.
czy szkoda prądu to akurat będę ja decydować, bo to nie ty za niego płacisz .

Szkoda mojego prądu ... Proponuje nadal brać leki bo widzę że dobrze nie jest z toba nadal."mogłam odebrać",hm,ublizanie mi ma jeden rodzaj odbioru...Tyle jeśli o ciebie chodzi
Co do tego że nadal pozwalam sobie na dwuznaczne sytuacje z mężczyznami.Ja pozwalam?to już twoja interpretacja IsaBella77.ja uważam że to on zrobił coś nie do końca na miejscu.ja do tego nie dążyłam.a że nie zrobiłam z tego afery..to już mój charakter.cenie ,bronię,za nadto gloryfikuje przyjaciół których mam nie wiele.takie wypaczenie z czasów szkoły ,wtedy byłam sama,w kiepskich ciuchach,do 16 roku nigdzie nie wychodziłam,matka nie zgadzała się też by ktoś do nas przychodził itd...No i jakich mężczyzn masz na myśli?bo użyłaś liczby mnogiej a to był tylko jeden Adam.Reszta..chcesz bym napisała wypracowanie?Emocje?jestem spokojna,często szczęśliwa.tylko że mi matka wpoiła obraz faceta z którym można wszystko obgadać,który jest filarem.nauczyła mnie że kobieta powinna zarobić na kosmetyki a reszte odkładać.że dom jedzenie remont opłaty to domena partnera.dlatego bardziej niz innych boli mnie że w temacie finansów mamy 100% odwrotną sytuację.jestem zła ale cieszę się że go mam,ja osoba z takiej patologi ciagnę już zwiążek 8 rok chociaz wzorców nie miałam.dużo nam brakuje do ksiązkowych par,on też ma swoje braki,jest jak jego matka,toleruje tylko rodzine.własną.reszte krytykuje,unika,dokucza.to dobry człowiek ale dużo u nas nie dogadania.ja nie umiem,nikt mnie tego nie nauczył,umiem albo walczyć albo byc naiwnie przesadnie podporządkowana.a może ja tak to widzę.może on wszystko co jest nie dopowiedziane zostawia takim świadomie.nie wiem.co dziwne,mój brat,wykochany,mający tyle od matki co dzieci z pełnych rodzin jest pewny siebie,odważny ale i okrutny,snobistyczny.wiem że na mnie zaważył brak oparcia,miłości,wieczna krytyka w dzieciństwie.wiem.ale nie ja jedna taka jestem.Zmierzam do tego by mój narzeczony postawił się rodzinie,wział ze mną ślub.może gdy zobaczą że nasze bycie razem jest nie odwołalne to odpuszczą trochę z tym buntowaniem go.ale on się ich boi,tak myślę.a podejrzenia zdrady?mam nadzieje że totylko tak jak on mówi ,pisanie.chciała bym wiedzieć na czym stoję ale on nie deklaruje się ku rozstaniu ani ku ślubowi.gdy go o to zapytałam stwierdził że nie robi dalszych planów bo nie wie co może być za dwa lata.jawnie,z premedytacja złośliwego dziecka wypomina mi zdradę.ale nic nie przesuwa się do przodu.przez to czuję się kochanką praczką sprzątaczką.tak jakbym miała 20 lat i mieszkała z nim od 3 mcy np. a do tego te finanse.on zarobi w sezonie nawet 1000zł dziennie a jak ja nie kupie jeśc to jemy...tanią kiełbasę i biały chleb...