Rozwód - jak to przejść

Mnie zastanawia za to, ta podwójna moralność.Jak facet zdradza,  a po jakimś czasie odejdzie(dokładnie w takiej kolejności)...to przypisuje mu się duże jaja...niemalże heroizm.Rozwód jest implikacją jego oszustw!!Nie na odwrót.Wtedy też,zaczyna się gadka o wspólnej winie,zaniedbaniach i innych pierdach.A jak się o tym próbuje rozmawiać rzeczowo,odpowiedź jest jedna...wredne baby linczują Bogu ducha winnego gościa,no przecież odszedł.Mało tego...chcą biedaka,który stara się ułożyć sobie życie, pozbawić wszystkiego na co pracował przecież SAM,"ukarać" alimentami na dzieci,dowalić alimentami na siebie i "wogle".
A...i jeszcze jednej rzeczy zapomniałam dopisać...odpowiedzialność.No sorrki,ale ta skończyła się w momencie rezygnacji z małżeństwa.Za wszystkich.Teraz ten wyświechtany banał "dla dobra dzieci",będzie oznaczał ni mniej ni więcej, tylko pomniejszenie konsekwencji....innymi słowy... strat,jakie będzie musiał ponieść "odpowiedzialny" rodzić opuszczający rodzinę.

Zdrada małżeńska nie znajduje przełożenia w polskim prawie. Z tego co kojarzę kodeks hammurabiego przewidywał konsekwencje dla zdradzających - mężczyzn i kobiet. Mogły być topione, panom odcinano tę część ciala, ktorą poslużyli się dokonując sprzeniewierzenia sakramentu małżenstwa (uprzedzam, nie zawsze to o czym teraz myślicie.

Tematem watku Zoriji jest majatek, który wspólnie z małżonkiem wypracowali przez wszystkie lata. Należy się zarówno jemu jak i jej. Szkoda tylko, że w chwili totalnego rozpadu wszyscy myślą o materialnych sprawach. Gdzie uczucia dzieci chociażby. Czyżby więzi z ojcem opierały się tylko na tym co mógł im dać? Dom?

Zorija wie, ze podzielić majątkiem sie musi. Obawia się zapewne roztrwonienia czesci przypadajacej meżowi. Bo jest pod wpływem tamtej kobiety. A dzieci przecież bedą uczestniczyły w podziale masy spadkowej po ojcu.

Jeśli nawet Xymena próbowała sklonić Ciebie do refleksji, nie miej jej tego za złe. To naprawdę pomaga. Takie spokgladnięcie na siebie. Na was.

I tak Ciebie lubię Zorija Ja tez jezdżę na rolkach

On do dzieci tęskni.

Nie dopatrzyłam się ostatniego zdania. Tak jest, zrozumiałam

Sponi Ty bujasz w obłokach, nie byłaś w podobnej sytuacji, a Twoje życzenia są pobożne. Jm Zorji nie teskni za dziećmi, bo dzieci to kłopot i wyrzuty sumienia, on boi sie konfrontacji z dziećmi, a może byc i tak, że panienka go nastawia przeciw dzieciom-jego obecnym wrogom, nastawionym przez sukę mamusię. Teraz liczy się dla niego  wyłacznie jego wygoda i spokoój w oddaleniu od rodziny, bo on znów ma 20 lat, a rozum nastolatka.

Xymena to chyba Ty pisałaś, że jm przemyślał swoje postępowanie. Otóż nie !!! Zakończenie małżeństwa to nie gra w bingo, o tym powinno sie pomyśleć, spróbować naprawić, przemyśleć, przedyskutować, a nie bach, wyprowadzka, w drodze do nowego lokum prawnik i wniosek rozwodowy.

Zorija Twoim psim obowiązkiem jest teraz zadbać o siebie i dzieci. Ty nie masz wyjścia, Ty musisz zapewnić dzieciom stabilność na każdym froncie i poczucie bezpieczeństwa. Nie licz na to, że jm to im da albo Ci w tym pomoże. Jeżeli pozostanie w domu to Wam zagwarantuje, walcz o dom. jeżeli lepsze życie będziesz z dziećmi miała w nowym miejscu, sprzedajcie dom i odetnijcie się od przeszłości. Decyzja należy do Ciebie, a nie do jm.

Sponi na jakiej podstawie twierdzisz, że mąż Zoriji tęskni za dziećmi?

Xymeno masz prawo mieć własne zdanie i to należy uszanować. O jednym zapominasz. Ty startujesz z drugiej strony barykady. Chcąc, nie chcąc bronisz jm autorki.
Invisible: Zorija odpowiadała na te pytania. Dzieci nastoletnie, myślała o planie wychowawczym

Majkaszplika: w pełni zgadzam się z twoim postem, jw napisałem.

Xymena i Sponi są z drugiej strony "mocy".
Osoba, która zdradziła nie jest w stanie uświadomić sobie skali poczucia krzywdy i bólu. Dla nich to racjonalne podejście, uczciwe.
Nie jest sobie w stanie wyobrazić tego co się czuje w nocy gdy płacze dziecko bo mama obiecała,wieczorem na chwilę wyszła do sklepu ... jej nie ma bo jest u "koleżanki i już zostanie bo piją winko", koleżanka zapytana przy okazji (bo akurat teraz nie może rozmawiać) potwierdzi, a Ty wiesz, że kłamie, Dziecko pocieszyć trzeba, w tym czasie my sami jesteśmy rozbici na kawałki ale nie możemy tego okazać, bo dziecko najwyższy priorytet.
Xymeno: gdzie tu uczciwość ?
Ten ból jest niemierzalny, człowiek traci szacunek do samego siebie i wielu przenosi się do krainy wiecznych łowów. Żadne wartości materialne nie są w stanie tego zrekompensować.
Po czymś takim domaganie się od zdradzonego szacunku dla zdradzacza jest kolejna nieuczciwością.

Frania: nie uogólniasz ?

jm = jeszcze mąż
jż = analogicznie

kolejne formy to bm i bż - to chyba jasne

co do planu wychowawczego, wcześniej dość szczegółowo go rozpisałaś więc pozwoliłem sobie to napisać

Majka: proszę Cię, nie uogólniaj

Majka, ja płacę alimenty, to ja byłem zdradzonym, to ja pozwoliłem potomstwu wybrać z kim będą mieszkać choć wolałbym by ze mną, i teraz to ja siedzę sam w domu w tych kątach, w których byliśmy rodziną, odliczając teraz każdy dzień gdy jesteśmy razem.
I wcale nie jestem się wyjątkowy, takich jak ja jest masa, a Ty wrzucasz wszystkich do jednego wora ...

tyle, że przyczyną utrudniania kontaktów są często właśnie byłe żony

Niektorzy nie rozumieja pytania glownego w temacie. Sponi kiedys w moim watku tez mnie umoralniala jako osobe za moje bledy a temat byl inny. Refleksje tu nic nie dadza na takim etapie. Trzeba dzialac! a on Zorija nie jest biedakiem on Cie zostawil zradzal itp. moj zrobil to samo a ja tez jeszcze sobie dowalam ze nie bylam dobra a bylam za dobra. Idz kochana do prawnika poradz sie a masz termin na odpisanie pozwu wyznaczony? Ja dostalam pozew i bylam.u adwokata jestem na etapie odpiywania gdyz terminu nie dostalam konkretnego na odpisanie na pozew moge wogole nie odpisac alee odpisze za duzo nam zrobil i odszedl tak sie nie da. Moj chce jak najszybciej aby miec spokoj i moc dalej bawic sie nastepna z ktora jest. Musisz byc silna najgorsze te emocje zal i poczucie krzywdy oraz nicosc. Kiedys sie skonczy.

Xymena nie ukrywała, ze zdradziła

bo mąż był niedobry?
nie spełniał jej potrzeb?
to pewnie był dopiero k...s i cham...
biedna Xymenta, pewnie nie miała wyjścia...

Nikogo nie zdradziłam.
Mam męża, ale pokochałam kogoś innego.

Owszem,nie ukrywała,że się zakochała. Jak dla mnie, to całkowite zwichrowanie obrazu/krzywizna...której nawet się nie dziwię w obecnej dyskusji i tego,kto bierze w niej udział(strony).
Tylko po co?Czemu to ma służyć?Wywołania gniewu Autorki,prowokacji,usprawiedliwienia własnych postępków,domorosłej analizie psychologicznej,czy chęci udowodnienia sobie czegoś?

Emocjonalnie ? Już dawno

Bullet
dlatego mogę pisać od tej drugiej strony

Bullet, proszę Cię... jaki jad??
Odpowiadam cytatami z samej Xymeny!!!
To są jej słowa i poglądy. ja je tylko przytaczam.

Majko, Xymenta Ci nie odpowie.
Ja - w odpowiedzi na jej rzucane z mądrością profesora psychologii banały - wielokrotnie zadawałam jej pytania... próbowałam coś wyjaśniać, tłumaczyć...
Ona nigdy ani nie odpowiada, ani nie pisała już dalej odpowiedzi... czy się zgadza, czy nie zgadza, czy coś do niej dotarło, czy nie dotarło... czy zakumała, czy nie...

Ona wyłącznie rzuca swoimi jedno-zdaniowymi mądrościami...
które są skierowane do mnie!
i dotyczą w zasadzie tylko jednego - jej wniosku (do którego rozumiem że doszła po dogłębnej analizie), że powinnam zacząć doszukiwać się swojej winy i ją przeanalizować (bo winne zdrady są obie strony)...
że utrudniam jm kontakty z dziećmi - i też się powinnam nad tym zastanowić...
No darmowa psychoterapia, słowo daję
Plus zdolności wróżbiarskie chyba jakieś... czytanie w kryształowej kuli? czy co?

Zorija ja Ci nie poradzę .Ze wzgledu na prowadzenie firm mieliśmy rozdzielność majątkową i podział majątku zrobione lata temu .Dziecko dorosłe .Więc dla mnie rozwód z orzekaniem o winie exa nie miał sensu .Chociaz akurat wtedy zostalam bez srodkow do życia .No ale mam rece i nogi zdrowe ,poradziłam sobie .
Ale tobie radze nie odpuszczaj .To on chce zacząć nowe życie .Niech wiec zaczyna ,szczesliwie .
Jednak nie kosztem Twoim i dzieci .
Kazdy chce byc szczesliwy .Prosze bardzo niech beda (ale od zera materialnego ).Niech buduja swoje szczescie tak jak budowali z nami .

Bullet - czego nie uogolniam? Nie rozumiem?

Zorija- on zlozyl bez orzekania winy ja odpisuje z orzekaniem jego winy pewnie on potem odpisze tym samym uff nie mam sily. A mam pyt jak dostalas pozew to mialas napisany termin na odpisanie na pozew? Bo ja tylko pozew dostalam bez pouczenia mnie przez sad na odpisanie na pozew i bez terminu. Wiec moge kiedy chce odpisac a sprawe mam 3grudnia. Z tym ze doszly inne pociski z meza strony-adwokata ktory mnie zastrasza brak slow jacy ludzie sa podli tzn moj maz. Trzymaj sie i pisz jak cos

Z pełną świadomością mogę rzec, że nie bujam w obłokach. Znam smak zdrady, poniewierania, utraty resztek godności. Walki bez zasad…

Jeśli ktokolwiek zrozumiał, że stoję po stronie męża Autorki, źle mnie pojął. Bo… Nie stoję po żadnej ze stron. I moja neutralność nie wynika z tego, że jestem zdradzaczką (notabene taka ze mnie zdradzaczka jak – cytuje czyjeś słowa – z koziej doopy trąba) ale dlatego, że mam przekonanie, że zdrada jest skutkiem zaniechań i zaniedbań w związku. Tak cząstkowych, że trudno je w pojedynkę zauważyć, ale kiedy uzbiera się miarka, wtedy wszystko się przesypuje. Dochodzi do porażki obu stron. Kiedyś przeczytałam, że związek jest jak wygrana w totka. Ważne jest jak te pieniądze zainwestujemy…

Nie było moim zamiarem w żadnym razie dokonywania oceny życia Zoriji i jej męża. Bo tylko oni wiedzą najlepiej jak między nimi było. Ubolewam nad jednym:  za niekochanie kogoś zostajemy przywołani do tablicy, żeby tam usłyszeć, że wszystko to co nas cementowało to dobra materialne. Zorija uczciwie przyznaje, że nie chce stracić domu, w którym spędziła sporą część życia wraz z mężem i dziećmi. Bo tak jest – należy się jej i dzieciom. O swoje walczył będzie też małżonek przed sądem. I używał tych samych argumentów. A zauważam ponownie, że w polskim prawie nie ma konfiskaty mienia na rzecz drugiej strony w wyniku zdrady. Aspekty moralne nie grają tu żadnej roli. Swoją drogą nie wierzę, że chce oskubać dzieci. Bo on je kocha.

Tu przyszła mi do głowy pewna myśl Zorijo. Pamiętam, że Twoim zmartwieniem jest fakt, że nie jesteś w stanie spłacić go w razie ewentualnego podziału domu. Możesz rozegrać to tak, że zrezygnujesz z części alimentów na dzieci od niego w zamian za przejęcie połowy jego domu. Nie wiem czy to dobry pomysł, ale zawsze coś…

Zorijo…
Nie wzbudzasz we mnie złości nawet wtedy, kiedy próbujesz zrobić ze mnie istotę nie pojmującą Twoich słów. Ja doskonale rozumiem Twój ból, rozpacz, żal, niedowierzanie, że to się stało, wściekłość przeplataną łzami. Naprawdę jestem w stanie wyobrazić sobie to co w Tobie teraz się dzieje. Rozumiem, bo byłam zdradzana. Łaskawie (że tak ironicznie to ujmę)  jednak mnie nie zostawił. A powinien. Bo za moim jednak przyzwoleniem posmakowałam o wiele więcej niż zdrady.

Mojej śladowej aktywności w tym wątku nie traktuj Zorijo jak atak na Twoją osobę. Liczyłam na to, że w ten sposób będziesz w stanie przygotować się do tego co usłyszeć możesz na sali sądowej. Wspominałam o tym, że za wszelką cenę dobrze jest zachować spokój i argumentować swoje racje i potrzeby (przede wszystkim dzieci) racjonalnie. Jeśli pozwolisz by emocje brały górę, doznasz o wiele więcej bólu niż zaplanowałaś…

Ktoś zapytał mnie na jakiej podstawie daję wiarę temu, że mąż Zoriji tęskni do dzieci. Ano dlatego, że najnormalniej w świecie jest ojcem. Bo był nim, gdy się urodziły. Bo słyszał ich ich płacz nocami. Bo patrzył jak stawiają pierwsze kroki. Bo i jemu pokazywały pierwsze malunki. Bo marudziły, że nie chcą siedzieć w jednej ławce z przysłowiowym Stasiem, bo śmierdzi mu z buzi… Bo truły głowę gdy chciały zabawkę zauważoną w sklepie… Bo… Bo… Tych „bo: znalazłoby się całe mnóstwo.

No tak. I znowu sobie posmęciłam…
Odchodzimy od siebie. Nie od dzieci…

Swoją drogą żal mi męża Autorki. Jeśli ta druga kobieta naciska by walczył o część swojego dobytku i ma na myśli jedynie ściany domu, to nie wróżę temu związkowi dobrze. Powinna go przyjąć z torbą ciuchów w progu…

Pozostawię oceny mojej osoby bez komentarza. Wybielać się nie miałam zamiaru, stąd przyznanie się do zdrady. Jestem taka jaka jestem.

A gdzie tak jest?
Forum pokazuje, że to przypadek jeden na milion albo i więcej.
Najpierw się zdradza, potem odchodzi.
Taka jest rzeczywistość.

Każda taka nowina, zwyczajnie daje po łbie.
Nie mniej Mąż odszedł - nie masz myśli, czy wyjście do pracy to wyjście do pracy, czy do kochanki.
Czy wiszą na telefonie, czy nie.
Zwyczajnie masz spokojną głowę, bo wiesz, że są razem.
A to naprawdę dużo - myśli, strach powoduje, że człowiek, staje się zwyczajnie wariatem.

Sponi
Jestem myślami, podejściem do sprawy bliżej tego co Ty piszesz - niż innych użytkowników udzielających się w tym temacie.

Zorija jest fajną Babeczką - tylko szkoda, że dzieje się to tak szybko, emocje nią rządzą i w tym cały ból.
Nie może na spokojnie sobie wszystkiego przemyśleć, bo czas ją goni (mam na myśli odpowiedź na pozew).
No i wiem, jak innych spojrzenie na sprawę - ma na człowieka wpływ.

To trzymaj się

Przede wszystkim wcale nie musisz się sztywno trzymać terminu odpowiedzi na pozew. Powiem więcej.. Im później ją oddasz, tym dla Ciebie lepiej.
Ja swoją odpowiedź oddałam tydzień przed terminem rozprawy. Na tyle późno, że nie było sensu wysyłać mojej odpowiedzi eks mężowi, ale i na tyle wcześnie, że gdyby chciał, mógłby się zapoznać z moim pismem przed rozprawą. Niewiedza nie jest usprawiedliwieniem tego, że strona przeciwna nie zapoznaje się z bieżącą dokumentacją sprawy.
Dzięki takiemu działaniu zyskujesz element zaskoczenia. Skonsternowany Twoimi żądaniami małżonek może się wysypać. Natomiast Ty zyskujesz czas potrzebny Ci na uporządkowanie swoich myśli, zastanowienie się nad kolejnymi ruchami - ogólnie lepsze przygotowanie się do sprawy. Bardzo ważne jest, żeby Twój mąż nie wiedział, co go czeka z Twojej strony. Nie przygotuje sobie tym sposobem linii obrony.
p.s.
Nie mam czasu rozpisywać się dziś, ale jutro postaram się dorzucić jeszcze coś na temat rozwodu. Zaczęłam od informacji na tę chwilę najważniejszej

Dzień dobry Majko nie zauważyłam, że napisałaś...
ach.. dowiedziałam się dziś takich rzeczy, co wyczynia teraz mój jm, że włosy mi stanęły na głowie...
życzliwi zawsze się znajdą i dotarło to do mnie...
faktycznie szaleje (tak jak chciał)... z dużą ilością alkoholu w tle...
tracę szacunek coraz bardziej - to dobrze - bo taki kop na rozpęd był mi potrzebny.

W przyszłym tygodniu mam dopiero adwokata. Napiszę co wymyślimy

zgadzam się
ja bym się mu zapewne nie uwiesiła na szyi nie dając wyjść z domu... albo bym go nie zamknęła na klucz w piwnicy... albo nie rozwaliła młotem kolan (oglądałyście film wg S.Kinga "Misery" ?

Chciał odejść - mógł.
Zdrada i porzucenie rodziny z dnia na dzień jest dla mnie ostatnim chu...twem i tchórzostwem.

I dlatego - jest winny - i postaram się mu to udowodnić w sądzie.

Hejka Zorija...
no tak..."głowa siwieje,reszta szaleje".Niech się bawi,żyje,bądź co bądź....uwolnił się od jędzy,teraz czas na uwolnienie "stresora"...hłe....hłe.Kiedyś przyjdzie "otrzeźwienie" ...dosłowne i w przenośni.Zabawki się znudzą jakoś tak...co wtedy

Dzień dobry Zorijo... Cieszę się, że szalejesz Co prawda nie prześledziłam dokładnie Waszych wpisów, ale jak tylko skończy sie kolejny bezlitosny tydzień w pracy, poczytam Was wszystkich Do tego potrzebuję zdrowego i spokojnego umysłu.

Ktoś kiedyś napisał, że bardzo często tak własnie jest...
Że zdradzona kobieta po pewnym czasie dochodzi do siebie. Przestaje rozpaczać, zaczyna zajmować się sobą, robić coraz więcej rzeczy dla siebie. Moja psychiatra powiedziała mi, że ma do czynienia z bardzo wieloma takimi kobietami jak ja... porzuconymi przez partnera, zdradzonymi. I że prawie wszystkie - po pewnym czasie - wręcz cieszą się z tego, że tak się stało. Bo odkryły mnóstwo nowych rzeczy... dla siebie... nowych sposobów spędzania czasu... zaczęły robić ciekawe, niebanalne rzeczy w życiu - i NIGDY by tego nie robiły, będąc w swoim małżeństwach. Bo wiadomo, pan i władca, zawsze był na pierwszym miejscu.

A z kolei zdradzacz - on dopiero po pewnym czasie zdaje sobie sprawę co zrobił... wtedy, gdy już opadną emocje a motylki odfruną... i często nie jest to miłe uświadomienie... a jak jeszcze nowa, świetna, cudowna kochanka okaże się z czasem przeciętną, słabą kobietą, niczym się nie wyróżniającą... i już zdobytą przede wszystkim....