Rozwód - jak to przejść

Zorija,no odbiło gościowi na maksa.Trzymaj się mocno.Masz rację, nie daj mu rozwodu, niech nie będzie mu tak dobrze. Faceci to jednak ch...

Dlatego, że nie chcę podziału majątku.
On się wyprowadził z naszego domu (wspólnie go budowaliśmy) do wynajętego mieszkania. Więc wcześniej czy później zażąda podziału - czyli zmusi mnie do sprzedaży lub spłaty (na co mnie nie stać).
Już raz zmusił nas (mnie i dzieci) do swojego scenariusza. Nie pytał nas czy tego chcemy. Czy ja chcę być rozwódką a dzieci mieć rozbitą rodzinę. On realizował swój plan na wolność, szaleństwo, całkowity brak zobowiązań i obowiązków.
Tym razem prawo stoi po mojej stronie i nie dam się tak łatwo kolejny raz "ustawić" tak, jak pan chce. A jemu dokładnie o to chodzi. Chce połowy tylko dla siebie.
Ale sorry winetou, to on zrezygnował z tego co wspólnie dokonaliśmy, on odszedł, on to porzucił w imię swoich nowych celów i wartości (wątpliwych). A ja nie chcę się stąd wyprowadzać, bo włożyłam tu ogromną ilość swojej pracy i serca. Dlatego nie.
Zbytdelikatna, to świr. Sam się podkłada, i to tak łatwo. Bo w sądzie bardzo szybko wyjdzie na kłamcę i osobę niewiarygodną. Ja wiem, że tak się robi - tzn. ściemnia, żeby szybciej dostać rozwód. Ale to musi być uzgodnione przez obydwoje partnerów! A nie na zasadzie - ja pościemniam, a Ty się przecież zgodzisz... przecież co ci zależy głupia kobieto... No tylko że ja już się nie dam.

Wyjątkowa gnida ten Twój mąż\nie mąż aż brak słów, i jeszcze wniosek o pokrycie kosztów.....zasatanawia mnie co mają w głowach Ci nasi wieloletni mężowie, którzy najpierw nas zdradzali pewnie przez wiele miesięcy a potem całą winę próbują zwalić na nas???Zdrada zdradą ale jak tak można krzywdzić drugą osobę -żonę z którą przecież tyle kiedyś łączyło, gdzie jakaś lojalność, uczciwość, honor. Jak to się dzieje że nowowa miłość przesłania i zabiera wszystko co się budowało wspólnie przez 20 lat??

Bez rozwodu nie można zrobić podziału wspólnego majątku bez zgody wszystkich współwłaścicieli.
Tak, gra się rozpoczęła.
O honorze można zapomnieć. Wolę nie ryzykować
Meg, nie wiem, co mają w głowie... ale wątpię, żeby to była nowa miłość... raczej jego "ostatnie podrygi" i chęć udowodnienia sobie, że jeszcze mogę wszystko (czyli podstawowy objaw kryzysu wieku średniego).

Co do rozwodu - złożył pozew 3 miesiące temu, zaraz po odejściu, na swojej "fali wzrostowej", gdy adrenalina była największa, gdy już wyrwał się z domu (uciekł... i chciał pociągnąć to dalej, do końca)... Takie rozwiązania (zrzucenie na mnie winy / kosztów) - oczywiście, że podpowiedział mu prawnik.

Zorija jakbym czytała nasz scenariusz rozwodowy, będę trzymała kciuki. Dostałam pozew 2 miesiące po rozstaniu, musiałam bardzo szybko uzmysłowić sobie czego tak naprawdę ja chcę. Nie dostaliśmy rozwodu, ale została orzeczona wina ex i to dość szybko, a jak pozałatwiałam wszystkie pozostałe sprawy między nami i uporządkowałam swoje życie, po 2 latach rozwód był po 15 minutach.

Ty nie musisz "kochać" jm w sądzie, wystrczy jak udowodnisz jego wine, wtedy masz prawo nie zgodzić się na rozwód. Jeżeli masz twarde dowody, zrób to z kilku powodów:
1. z powodu domu, może kiedyś sama będziesz chciała sprzedać dom, wyprowadzić się, ale to będzie twoja decyzja, a nie wymuszona
2. jm nigdy nie zaząda od Ciebie alimentów, a niestety zemsta pojawia się w takich sytuacjach dość często
3. wina w orzeczeniu to taka polisa na ewentualne niedogodności w przyszłości
4. unikniesz upokorzenia mówiąc głośno "kocham męża, nie chcę rozwodu".

Takim mężom jak Twój, czy mójex wydaje się, że zawsze będą decydowali o wszystkim. Wielce się dziwią, że po rozstaniu ich scenariusze życiowe nie sprawdzają się, bo złe żony przestają być posłuszne

Byłam u adwokata. On oczywiście podejmuje się poprowadzić sprawę z orzeczeniem o winie, jednak twierdzi, że mam bardzo słabe dowody.
Tzn. ja w zasadzie nie mam żadnych dowodów.
Mąż - w dniu w którym odszedł - przyznał mi się do kochanki, ale ani tego nie nagrałam, ani nie mam żadnego maila...
Znajomi... nawet jeśli ich widzieli razem, to nie w żadnej sytuacji intymnej...
...
Co do mnie, to zastanawiam się teraz, czy nie dać mu rozwodu tak jak chciał - bez orzekania winy. Duża szansa, że wszystko skończyłoby się na jednej rozprawie. Koszty też mniejsze.
A dla niego wyraźny komunikat - mam już na Ciebie tak wyje...ne, że nawet się nie targuję o nic... (tym bardziej, że i tak niczego wytargować nie mogę; rozwód dostanie wcześniej czy później, jeśli wystarczająco się uprze; jak nie za pierwszym podejściem, to za 1,5 roku, przy następnym...)
A tak, to to go może nawet bardziej zaboleć, niż udowodnienie mu winy. Bo jeśli chodzi o ten jego romans, to on jest butny... arogancki... twierdzi tak jak każdy facet na jego miejscu - że "nie szukał bez powodu"... że to ja go niemalże popchnęłam, bo taka byłam niedobra... I on nie zmieni swojego zdania, wiem to. Ma mocną psychikę i już to co zrobił sobie wytłumaczył i uzasadnił.
Za to taką moją łatwość w zgodzie na rozwód może odebrać właśnie tak... że już mi na nim kompletnie nie zależy (i słusznie, że tak to odbierze! ) i to go może nieco zaboleć . Zresztą mam go już w dupie i jego odczucia też.
A z drugiej strony nie chce mi się z nim szarpać... jeździć po sądach i chcę już tak naprawdę zapomnieć! Myśleć już tylko o sobie... o dzieciach...
On się uwolnił... ale jednocześnie dał wolność mi. Skorzystam z tego
...
Wiem, że radzicie mi dobrze i bardzo Wam za to dziękuję.
Jeszcze do końca weekendu będę się zastanawiać, co zrobić...

Zoria wyjdzesz za mnie

Zoria możemy pogadać?
mietekdrozd@wp.pl

Zorija - tak dla bezpieczeństwa, nie pisz tu zbyt wiele z poczynań.
Dmuchaj na zimne.

Piszesz, że masz słabe dowody, jeżeli masz dobrego adwokata,  to zrobi swoje.
Znajoma nie miała żadnych dowodów - Jej adwokatka tak przycisnęła już ex męża, że miał Jej dość i sam się przyznał
Przemyśl sobie, za i przeciw.

Majko, dzięki

Bullet, nie tylko 300 zł... bo to tylko koszty sądowe... a adwokat?
Ale nie o to tak naprawdę chodzi.
Chodzi o szarpanie się... Jeśli bym wiedziała na 100%, że wygram, że zablokuję rozwód to bym walczyła. Ale jeśli mam się z nim szarpać przez 5 lat a po tym czasie on i tak dostanie czego chce, to szkoda mojego wysiłku. A nasze prawo i nasze sądy są jakie są...
Wiem, że on o mnie nie myśli i ma mnie i dzieci w dupie. I szczerze? To też już bym chciała przestać myśleć o nim. Nie to nie; nie chciał - niech spieprza... ja sobie jeszcze życie ułożę - sama, czy z kimś - mam zamiar być baaaardzo szczęśliwa (emde jest już pierwszy w kolejce, hehehehehehehe )

O, witaj Majko
Muszę się z tym przespać, bo zwariuję

właśnie...

Tylko widzisz Majko, niektórych ludzi walka nakręca... czują się w tym dobrze...
Ja go znam - on uzna mnie za wariatkę, która się wścieka i nie panuje nad emocjami... I będzie miał satysfakcję i to da mu jeszcze większe uzasadnienie i wytłumaczenie dla tego co zrobił... To taki okropny typ... jego to tylko wzmocni... rozumiesz?
On nigdy nie przyzna się do winy. To straszny krętacz. I będzie zawsze święcie wierzył w te swoje racje. Chyba, że samo życie mu dokopie.
W tej korespondencji mailowej, którą dziś (niepotrzebnie) przeczytałam, on kilka dni po odejściu nie miał najmniejszych zahamowań żeby napisać, że w naszym małżeństwie nie było już niczego dobrego i ja nic z tym od dawna nie robiłam a teraz najłatwiej mi oskarżać jego jaki to on chu*j bo odszedł i ją, bo ona jako kochanka jest tą winną.
No a oni przecież tacy niewinni... ehhh, nie chce mi się już tego ciągnąć... chcę się od niego odciąć na maksa... rozpocząć nowe życie!

Zorija, Ty masz kilka możliwości i to jest ważne. Myśl, śnij o tym, rozpatruj za i przeciw, bylebyś Ty sie z tym jak najlepiej czuła, żebyś miała szacunek do samej siebie.

Jakie 5 lat? ja miałam orzeczenie winy po pół roku, pierwsza sprawa była bla bla, na drugiej i trzeciej przesłuchanie świadków, na czwartej nasze przesłuchanie. Potem oczywiście ex nieskutecznie apelował, ale ja już byłam spokojna i żyłam swoim życiem.

A może, jeśli Twojemu jm bardzo zależy na szybkim rozwodzie, możesz z nim coś utargować? Ty mu rozwód, a on Ci dom na następne np. 15 lat, aż do końca edukacji dzieci. Potem, albo i wcześniej, to już Ty sama będziesz chciała zmiany lokum, tak jak ja teraz.

A może Ty mu rozwód a dom do podziału na 4, wy i dzieci?

Jeśli jesteś ze stolicy, to mogę polecić Ci mojego adwokata, on nigdy nie przegrywa i nie jest drogi.

Gdy ja brałam rozwód to olalam dowody, chciałam po prostu, aby ten człowiek zniknął z mojego życia. Ale my nie mieliśmy wspólnego domu. Za to mój kolega miał, rozwód dostał z orzeczeniem winy obu stron( mimo, że jego "kochanka" była w ciąży i jawnie przed sądem się do tego przyznał. Efekt tego rozwodu jest taki, że on z nową partnerką zajmuje jedno piętro, żona drugie. Dlatego powiem jedno- dobry adwokat to podstawa.

Nie, Ty go znałaś jak byliście razem, teraz on jest już innym człowiekiem, po drugiej stronie ringu na sali sądowej. Tak go traktuj, bo inaczej baaardzo się zdziwisz, będzie kłamał, naginał fakty, obrzuci Cię błotem, winą, a jak się do tego przygotujesz, żadne jego zachowanie nie zaskoczy Cię.

Nie, Ty jesteś na etapie próby odegrania się, wciąż myślisz o nim, a nie o sobie.

--------------------
Zorija, przede wszystkim  nie spiesz się, podejmuj decyzje przemyślane, a nie te "pierwsze". Tak to juz jest, że mysląc, analizując, patrząc  na problem z kilku stron, dochodzimy do decyzji najlepszej.

Adwokatowi musisz ufać, musisz czuć się z nim bezpiecznie, on musi Tobą pokierować co jeszcze masz zrobic, dostarczyć, żeby wygrać sprawę tak jak Ty chcesz. Adwokat to także psycholog, jeżeli masz jakiekolwiek pomysły, wątpliwości, z nim wszystko konsultuj.
Ja mam doświadczenie tylko z jednym adwokatem, prowadził kilka moich spraw, ale to co było dla mnie bardzo ważne, to zawsze myślał co jest dla mnie najlepsze, zawsze miał przygotowane "dwa kroki do przodu", np szliśmy na rozprawe, a on już pracował nad nastepną, poświęcał mi wiele czasu, żebym wszystko zrozumiała. Nie zamieniłabym go na innego, a i moje koleżanki i koleżanki koleżanek do niego zwróciły się o pomoc, niektóre nawet zrezygnowały ze swoich mecenasów.
Z adwokatem byłam zawsze bardzo szczera, jak ze spowiednikiem, nawet jak poszłam na randkę, jego o tym poinformowałam, żeby nie był zaskoczony w sądzie, jak ex to wyciągnie.

I jeszcze jedno, postaraj się nie mysleć "ja mu dokopię". Rób to, co dla Ciebie będzie najlepsze, a nie to, żeby przyp... jm. Zmieniając motywację decyzji, odwożenie dzieci do szkoły będzie albo zemstą na jm, utrudnianiem mu życia i używaniem dzieci w rozgrywce, albo ułatwieniem Twojego życie i zacieśnieniem kontaktów z dziećmi.

Bulet ma rację.
Dziewczyno walcz.
teraz jedziesz na emocjach, jeszcze liczysz się z jego opinią. Ale to minie.
Idź do innego adwokata. Może kobiety?
To co teraz sie z Tobą dzieje to najlepszy dowód na to, ze Twój pan mąż wał podciął Ci skrzydła. Odebrał Ci wiarę w siebie i nadzieje, że cokolwiek możesz zrobić.
Błagam nie poddawaj się dziewczyno. Nie daj zrobić z siebie ofiary.
Za kilka miesięcy kiedy dotrze do Ciebie co sie stało nie wybaczysz sobie tego. Będziesz załowała.
Nikt nie weźmie Cię za wariatkę jesli zrobisz wszytsko żeby wygrać, jak oddasz walkowerem z pewnością Ty sama za jakis czas nie będziesz miała szacunku do samej siebie.
Moim zdaniem to najgorsze co moglabys teraz dla siebie zrobić to się poddać.

Wyobraź sobie, że oni teraz siedzą sobie pod parasolem i rozmawiają. A on opowiada jej, że "nie chce rozwodu z orzeczeniem o winie, bo nie chce pracować do końca życia na to, żeby jej żyło się wygodnie, poza tym chce mieć Cię za co rozpieszczać"  to autentyczny cytat

On będzie ją "rozpieszczał", a Ty będziesz się zastanawiała, które z dzieci dostanie kurtkę na zimę.

Trzymam kciuki Zorija za to, że jednak nie dasz się wystrychnąć na dudka.

Przysłowie mówi: Człowiek uczy się całe życie. Rozwodząc się uczy się rzeczy "zbędnych" przeciętnemu śmiertelnikowi, które na pierwszy rzut oka są w przeciwieństwie do logiki, emocji ale są polskim prawem, normalnie do głowy by taki pomysły nie przyszły. Czas się dzielić wiedzą.
Dobry adwokat z doświadczeniem zna kruczki i potrafi je wykorzystać. Jeśli będzie trzeba nie patrz na zaliczkę, gdybyś zmieniała adwokata weź tylko fakturę, rachunek by jemu dorzucić do kosztów.
Mój adwokat, bardzo doświadczona i raczej znana osoba w tym świecie, sądzę, ze samo jego nazwisko spowodowało zmianę o 180 stopni w momencie gdy adwokat mojej bż dowiedział się o kim mowa bo do samego końca nie wiedzieli, jeszcze dzień wcześniej zostałem wyśmiany, ze chcę orzekanie o winie, nie chcieli o tym w ogóle dyskutować. Dowiedzieli się w ostatniej chwili bo nawet na wokandzie nie było, utrzymywałem to w tajemnicy, złożyliśmy pełnomocnictwo już na sali. Sądzę, ze tak było, a jeśli nie to niech tak sobie to tłumaczę. Reasumując poszło jak po sznurku. Ustalanie co nastąpi miało miejsce na 10 minut przed wejściem na salę jak już czekaliśmy by wejść.

Zorija: ktoś poszedł na wojnę z Tobą mając słabą armię próbuje wygrać propagandowo, swoim PR bo inaczej nie może. Złapany za ręke bedzie mówił, ze to nie jego ręka, czy to "łykniesz" zależy od Ciebie.
Ty albo się poddasz tej propagandzie albo mając więcej argumentów i lepszą armię pokarzesz mu gdzie raki zimują.

Zorija: koszty przy wygranej możesz przenieść w całości na jm, dobry adwokat to już 70-80 % wygranej, przy zdradzie jak u Ciebie Twoje szanse rosną niewspółmiernie.
On wie, ze wszystko zależy od Ciebie, tak jak napisała Ci majkaszpilka - zakończyło cackanie się, koniec z sentymentami.

Powtórzę: DYKTAFON

Brafo ! Barfo , Brafisimo Sobie wychował kobietę , która ze strachu NIE DA MU TERAZ ROZWODU , nie dziwie sie mu ze uciekł , miał nosa Ale raczek Ci nie uwalił przez te 20 Lat ? Typowa mentalność kobiety.

Z zemsta jest tak jak by samemu wypić truciznę a czekaj jak ktoś inny umrze

PS chciał iść do innej niech idzie w cholerę !

Jeszcze jedna konkluzja , Facet miał Jaja za które chcecie go powiesić Odszedł ale wystąpił o rozwód.

InvisibleMen - nie rozumiem co to znaczy "ale rączek Ci nie uwalił?" - tzn. czego mi nie zrobił?
To nie zemsta. Powinieneś dokładnie przeczytać co pisałam na początku, zanim zacząłeś się wymądrzać (stosując te cool-zwroty, których, serio, nie rozumiem).
Pisałam wyraźnie, że chodzi mi o dom (i firmę - moją, ale jak wiadomo, wszystko co jest w małżeństwie idzie na pół). Ja na to bardzo ciężko pracowałam. I chcę, żeby to odziedziczyły moje dzieci, a nie jakaś nowa kobieta, która rozłożyła w odpowiednim momencie nogi - i to cała jej zasługa.
I nie chcę być zmuszona do sprzedaży domu (na spłatę nie będzie mnie stać).
Wystąpił o rozwód bo mu tamta suszy o to głowę, a poza tym mieszka w wynajętym mieszkaniu. Rozumiesz? To mu się nie kalkuluje. I Ty to nazywasz JAJAMI?? Bo ja twierdzę, że jest zupełnie na odwrót - to kompletny, totalny, żałosny - BRAK JAJ.
Gdyby je bowiem miał, to zachowałby się tak, jak napisała Majka - jak się odchodzi / porzuca rodzinę i chce się "zaczynać od nowa" to się zaczyna wszystko od początku budować, a nie rozwala, to co już jest - mnie, dzieciom... mamy dostać rykoszetem, bo on już się tu znudził i chciał sobie teraz inaczej pożyć? I porzucił wszystko, tak jak dziecko zabawki, bez żadnej odpowiedzialności, nieważne przysięgi, nieważne zobowiązania (dzieci)...??
Zastanów się Invisible nad tym, zanim następnym razem będziesz mi mówił o "typowej mentalności kobiet".
...
Bullet - dzięki

Hehehe Majka Gorzej... musiałabym szukać z pomocą lupy A nie mam lupy I co teraz?

Invisible jeszcze jedno: jeśli wg Ciebie postępowanie jej męża to postępowanie faceta z jajami to muszę poprosić Ciebie o dane dostawcy towaru, bym i ja mógł mieć taką jazdę.
Inna sprawa, że znamy problem z jednej strony ale dla mnie mającego swoje, podobne doświadczenie, tłumaczenie Zorija'i jest wiarygodne i bardzo bliskie temu czego osobiście doświadczyłem.
Też biłem się z myślami, też mi wmawiano dlaczego się mszczę ... itp, ja odpowiadałem to co powyżej ... "skoro postąpiłaś właściwie opowiedz to przed sądem i zakończymy na jednej rozprawie".

1status, tak, zdaję sobie z tego sprawę.
Coraz mniej wierzę w mojego adwokata.
AnnaJo, mogłabyś mi podać tego swojego? Zaraz napiszę na jaki mail. Dzięki z góry.

czekam na maila

Invisible: chyba czytamy inny wątek. Nie odniosłem wrażenia, by ktokolwiek chciał go zlinczować, sprowadzić "do parteru". Nikt nie sugeruje ganiania za nim, zniszczenia mu układu z kochanką czy pobicia itp. wręcz przeciwnie, padają sugestie by autorka nie pozwoliła siebie sprowadzać do parteru.
Podejrzewam, ze nie zdajesz sobie sprawy jakie emocje towarzyszą takiej sprawie ze strony osoby zdradzonej. Ja akurat wiem. Tego nie można sobie wymyślić. Takie sytuacje na forum natychmiast są demaskowane, za dużo tu ludzi z "doświadczeniem".
Jeśli autorka zmyśla na pewno za jakiś czas "się potknie", ale do tej chwili brzmi wiarygodnie.

Z tego wątku wynika coś bardzo ważnego, to by uświadomić mu, by zachował te jaja i dokończył to co zaczął. Z drugiej strony autorka, która nie powinna być "clpą". Ludzie to istoty, które szacunek mają do silnych, słabymi pomiatamy
Jeśli jej jm ma jaja to powie przed sądem szczerze i wtedy zachowa resztki czegoś co można nazwać szacunkiem. Przecież nie zrobił nic złego ! Prawda ?
Tu jest bardzo istotny ale mało poruszany wątek dzieci. Autorka napisała, że tatuś (mówiąc delikatnie) ma je w d...
Tak, masz rację, trzeba mieć jaja by tak postępować.

ty masz na stałe włączona funkcję solidarności plemników, jeśli z orzeszków piniowych takowe moga być, ale to taki detal

Niezależnie, czy Zorija jest opuszczoną i zdradzoną żoną, czy byłaby opuszczonym i zdradzonym mężem, ona i jej historia jest wiarygodna. Scenariusz jest dość typowy, pan (pani) opuszcza rodzine, chce natychmiast ułożyć sobie życie na nowo, co mu oczywiście wolno i natychmiastowego podziału majątku, żeby wiedzieć ile jest wart. Panowie często te ż myslą jak król Lew: to ja byłem panem, mnie się należy wszystko i szybko zapominaja, że żona też zarabiała (często więcej). Pan boi sie zapewne, że nowa partnerka nie będzie zbyt długo czekała na piekne życie jakie jej obiecywał, a przecież jak kocha to poczeka. Zapomniał jedynie, że w całej tej sytuacji są jeszcze dzieci i że to na ich spokoju i komforcie powinno mu najbardziej zależeć.

Sama zadawałam sobie pytanie, jak ja postąpiłabym w odwrotnej sytuacji? Ja wzięłabym rzeczy osobiste, wszystko zostawiła za sobą, a w nowe życie weszła z czystą kartą.

Zorija: ujawniasz za dużo szczegółów o sobie.

I tak i nie. Jeśli były kłopoty powinien ratować małżeństwo, nie przypominam sobie by padły zdania o jakichkolwiek próbach. Nastąpił rozpad powinien rozwieść się z autorką i pójść swoją drogą.
Od momentu gdy zdradził on stał się jedynie winnym. Moralnie i zgodnie z prawem.
OVER

o kim ma myśleć, o nim ?

Ależ Invisible, ja się chcę z nim rozejść jak najbardziej w zgodzie!! Uwierz mi
Ale też chcę to zrobić zgodnie z prawdą. Można to chyba ze sobą połączyć; czy wg Ciebie nie?
...
A co ma do tego karma, to już całkiem nie rozumiem. Ja chcę tylko uczciwości.
Owszem, myślę o sobie i o dzieciach. A kto ma o mnie myśleć? Wiem, ile wysiłku w to wszystko włożyłam, i nie specjalnie chce mi się czekać na karmę, żeby było fair
Chłop raczej dzieciom nic nie przepisze... a może Ty go znasz i wiesz coś lepiej ode mnie? Zagwarantujesz mi i im coś? To wtedy przestanę się martwić.
...
No jasne Majka To tylko przykład. Że ja też tak mogłam. I ciekawe jak wtedy zostałabym oceniona przez takich gości jak Invisible... czy mojego męża...

źle ... ja też bym się przyłączył.

Nie było żadnych prób ratowania małżeństwa, bo nie było takiej potrzeby !
My naprawdę byliśmy całkiem spoko. To był bardzo dobry związek, pomimo tylu lat trwania.
Oczywiście, jak w każdym związku / małżeństwie... szczególnie z takim stażem... kilka grubych zeszytów "co on mi" i "co ja jemu" dałoby się zapisać. Ale to jest normalne, u każdego!
Gdybym wiedziała o kochance, gdybym wiedziała, że staję z nią "w szranki" o mojego męża - to, uwierzcie mi, walczyłabym...
Ale ona rozpoczęła ze mną walkę o niego nic mi o tym nie mówiąc...
A on - ja sądzę, że to kryzys wieku średniego... gość po prostu ześwirował... wszystko to zresztą potwierdza... zaczął (nagle, bo zawsze mu śmierdziało i tego nigdy nie robił) chodzić na siłownię... kupił sobie jakieś młodzieżowe ciuchy i dziwaczny beret (50 lat!)... rozpoczął diety... zmienił fryzurę... no i poderwał "laskę"...
Nie tłumaczę się - opisuję moje odczucia.
I szczerze Invisible? mam go już totalnie w dupie... nie chce już mi się do tego nawet wracać. Zachował się jak ostatni dupek, dno...
Chcę się już do końca od niego uwolnić i zapomnieć.
Ale sprawy rozwodowe muszę przejść, innego wyjścia nie mam.

Invisible , już najmniej to mi zależy na mojej wiarygodności w Twoich oczach.