Oczekujące II kreseczek- w gronie staraczek raźniej

Dzięki dziewczyny za wsparcie. Tak cieszyłam się z tej ciąży, o którą walczyliśmy ponad rok. I taki finał Ale Twoja historia Bosa jest podnosząca na duchu. Choć na razie nie myślę o dziecku. Muszę dojść do siebie. Fizycznie coraz lepiej, choć cały czas krwawię. Psychicznie gorzej. Vandea i Bosa jak długo dochodziłyście do siebie po łyżeczkowaniu? Boje się jednego.. Dostałam proszek do  c..  na rozwarcie szyjki macicy, a że już dość sporo plamiłam, więc szybko się wchłonął. Zaczęłam mieć straszne skurcze macicy, doszło do tego stopnia, że prawie bym tam im zeszła z bólu. I boje się, że mi szyjkę mechanicznie otwierali, ale chyba by mi o tym powiedzieli.. Zapytam się jak będę po wyniki histopatologiczne. Lekarz powiedział, że przy pierwszych ciążach często  się zdarza poronienie niestety.. Prawodopoodbnie wada genetyczna płodu. A u Was wiadomo co było przyczyną, jeśli mogę się zapytać. Vandea90 kochana cofnęłam się też troszkę w historii forum i zobaczyłam, że drugi raz Ci się to przydarzyło.. Boje się okropnie tego jak zajdę w ciąże, że ponownie będzie miało to miejsce.. Ale wiem, że muszę myśleć pozytywnie. pytanie mam, czy robiłaś jakieś badania po tym drugim razie?
Bardolka :*
KsiężniczkaOla z tym polipem to też była dziwna sprawa. Dwóch lekarzy go widziało, trzech nie. powiedzieli, że gdyby nawet był to nie była przyczyna i jeśli też był, to nie mam się czym przejmować, bo z łyżeczkowaniem został usunięty.
W czwartek trafiłam do szpitala z powodu tych plamień, przyjęli mnie.. Położyli na oddział z kobietami w zaawansowanej ciąży. Poszłam na usg i .. dowiedziałam się. Jak usłyszałam tylko, że serce nie bije.. to już nie wiedziałam co lekarz do mnie mówi. Mąż przyjechał zaraz i chciał z nim porozmawiać, a on na to, że wszystko wytłumaczył już żonie i nie będzie się powtarzał, a pracy no nie miał dużo, skoro pił sobie kawę. Pielęgniarka oddziałowa też wychwalała się, że ona jest dużo starsza doświadczeniem od nas, i że takie rzeczy się zdarzają to jest normalne, żeby mąż się opanował, bo jest zdenerwowany. Nosz .... Takiej znieczulicy dawno nie widziałam, dokładnie lekarz wiedział, że to moja pierwsza ciąża, żadnej empatii. I najlepsze jest to, że miałam zostać na noc w sali z dziewczynami w zaawansowanej ciąży. Wypisałam się na własne żądanie.
Spędziłam noc z mężem, nie wyobrażałam sobie, aby w takiej chwili być sama. I następnego dnia pojechaliśmy do innego szpitala, z większym obłożeniem, ale zupełnie innym podejściem do pacjenta. I położyli mnie z dziewczynami, które też były przygotowywane do zabiegów ( z różnych przyczyn). Mąż cały czas był przy mnie, więc miałam wsparcie inaczej byłoby dużo gorzej. Tego samego dnia wróciłam do domu. "Plusem" (ciężko to określić jakąkolwiek dobrą stroną) tej sytuacji było to, że w tamtym szpitalu chciałam rodzić i chodziłam specjalnie do lekarza, który tam pracuje, teraz wiem, że to byłby błąd.

Piokowa, ja po łyżeczkowaniu szybko doszłam do siebie, bo już po kilku dniach nie krwawiłam i nic mnie nie bolało. Problem pojawił się tylko po podaniu antybiotyku, na który okazałam się uczulona i znów wylądowałam w szpitalu. Paradoksalnie pomogło mi to trochę na psychikę, bo miałam takie problemy z jelitami, straszne bóle brzucha i gorączkę, że nie miałam siły myśleć o czymś innym. Ale i tak trwało ze 3 miesiące zanim mogłam myśleć o tej stracie bez płaczu. We wrześniu postanowiłam iść do lekarza, żeby się przebadać czy już organizm doszedł do siebie. Poszłam do Invicty, tam trafiłam na świetną lekarkę, która nie tylko porobiłam mi wszystkie niezbędne badania, ale i tchnęła nadzieję, że skoro raz się udało to teraz też się uda. No i zaraz w pierwszym cyklu od wizyty zaszłam w drugą ciążę
Co do samego łyżeczkowania, to miałam podaną rano globulkę (nie pamiętam nazwy), ok. 15 zaczęło się mocne krwawienie i bóle jak na miesiączkę i wtedy większość ze mnie wyleciała, ok 17 zabrali mnie na łyżeczkowanie, a potem pamiętam, że już tylko do rana spałam. Nie krwawiłam zbyt mocno po zabiegu, a miesiączkę dostałam w terminie. Trochę się bałam jak łyżeczkowanie wpłynie potem na moją płodność, bo oczywiście naczytałam się różnych historii, ale na kontroli moja lekarka stwierdziła, że zostałam "ładnie oczyszczona". No i jak widać faktycznie w niczym to nie zaszkodziło. Tak więc nie martw się na zapas Wiem, że teraz jest trudno, ale wszystko się ułoży, zobaczysz Co do badań histo, to nic się z nich nie dowiedziałam, bo nie znaleźli jaja płodowego - pewnie wyleciało ze mnie wcześniej, przed zabiegiem.

Piokowa, ja fizycznie bardzo szybko doszłam do siebie... Przyjechałam do szpitala ok 9:00, ok 10:00 podali mi tabletki dopochwowe na rozmiękczenie szyjki i tabletki doustne na wywołanie poronienia. I praktycznie po 15 min zaczęłam plamić i towarzyszyły mi bóle miesiączkowe. Później leciało ze mnie dość mocno... Ok 11:30 miałam zabieg w pełnej narkozie, który trwał z może 15-20 min. Również po zabiegu bolał mnie brzuch, no ale macica musiała się zacząć obkurczać... Około 14-15 wyszłam do domu. Plamiłam przez jakiś czas, może tydzień. Następną miesiączkę dostałam w terminie. Niestety teraz od grudnia nie mam okresu, ale że mam babcie położoną to mam informacje z pierwszej ręki i mówi, że mam się nie martwić, bo podali mi bardzo dużą dawkę hormonów co na pewno wpłynęło na mój organizm... Psychicznie czułam się fatalnie. Zabieg miałam 27.10, a przecież zaraz było Wszystkich Świętych... Niedaleko grobu mojego dziadka jest pomnik dla dzieci nienarodzonych... Domyślacie się chyba jak wyłam gdy zapalałam znicza dla mojego Aniołka... No ale czas leczy rany, pozbierałam się i doszłam do siebie. Nie robiłam jeszcze żadnych badań, bo wtedy miałam pusty pęcherzyk ciążowy, a teraz serduszko przestało bić. Jak porobię badania to być może się dowiem czy te dwie sytuacje mają ze sobą coś wspólnego... Oczywiście lekarz kazał zrobić badania z krwi na coś, ale wybacz nie pamiętam nazwy, a karteczkę mam w innym pokoju-napiszę jak będę miała chwilkę. Czekam po prostu aż organizm całkowicie dojdzie do siebie. Nie ma co się spieszyć...

Muszę się Wam pochwalić, że zarezerwowaliśmy dziś termin naszego ślubu. 09.06.2017 będzie weselisko!

Cześć kochane :*

Hmm ostatnio z wizyty u gina dupa , nie było go i przełożone na nast tydzień ale mam dostać @ więc nie wiem czy nie pójdę dopiero po @ ...
Odebrałam wyniki swoje i nie wiem co mam myśleć bo się głupia naczytałam w necie . Może któraś z problemami z owulką mi podpowie ? Mam wyniki dobre  Androstendion 1.93 ( norma 0,30-3,30 ) i TSH spada ładnie bo już mam 6,76 ( tak wiem , za wysokie ale przy moich wysokich wynikach te jest naprawdę niskie i widzę po wynikach co badanie   że jest coraz niższe )
ALE nie pokoi mnie Testosteron 0,229 ( norma 0,008-0,48) i FSH 5,36 wynik w surowicy ( i pusto min max ) ....a potem tu jest kilka norm faza folikularna 3,50-12,50 owulacja 4,70-21-50 faza lutealna 1,70-7,7mężczyźni mnie nie interere  ale teraz zdębiałam czy wyniki mam w normie czy mam prlobelmy z stymulacją owulacji( wyczytane z neta ) czy jaki h...?????? Ktoś coś ???? PLIIIISSS

A co u nas .. w przedszkolach masowe choróbska od przeziębień do oskrzeli po ospę ...w grupie Nadii jest tłum ... uwaga uwaga ------8 dzieci zdrowych !!! Szał co nie ?
Nadia póki co zdrowa , nie mam z nią większych problemów jeśli idzie o zachowanie , i cieszy mnie to że mimo iż nie lubię tego przedszkola to będzie chodziła jeszcze rok do niego a nie do szkoły W ciągu roku jeszcze się podciągnie z nauką( szlaczki rysowanie kolorowanie nienawidzi tutaj tego a dziwne bo nie dalej jak rok temu była uzdolniona bardziej od starszaków złapała jakąś blokadę i mam nadzieje że ją " odblokujemy " itd , zaczyna się za to pokazywać w teatrzykach , lubi śpiewać ... także aktualnie w tę stronę poszła
A z moim się układa dalej tak jak było Miłość kwitnie :D:D Bez parcia na dziecko , ślub , żyjemy tu i teraz , codziennie staramy się o siebie , wspieramy ( on mnie psychicznie w kontekście ginekologicznym , a Ja go tak po prostu praca i to jak w domu ) , cieszę się tym co jest , co mam , wielki skarb !!!!!!

Bardolka a kiedy ty masz ten zabieg ? Ja się w ogóle nie orientuje co to itp ... to nie doradzę mogę jedynie mentalnie wspierać :*

Piokowa o Ku*wa ............ :(:(:(:(
Przykro mi kochanie że tak się stało , wypłacz , wykrzycz , to Twój czas na żałobę Rozumiem co czujesz ...:(:(Kochana pamiętaj ze jesteśmy tu z Tobą , że dużo tutejszych forumowiczek też ma za sobą taką stratę ..Trzymajmy się razem to pomorze , tymczasem ściskam mocno i tulam ogromnie i wspieram Cię mentalnie jak tylko potrafię aby było tylko lepiej z czasem ... Teraz odpoczywaj , dużo spokoju :*:*
u mnie nie było wiadomo przyczyny .. jedynie w tej większej ciąży z synkiem , serce źle funkcjonowało aż przestało bić .. ale czemu , nawet lekarze nie umieli wyjaśnić tak naprawdę ...Czytam o Tobie i szpitalu i przykro się robi , powiem Ci że mnie też z babą w ciąży położyli ale poprosiłam o przeniesienie że nie dam rady a że płakałam non stop to powiedziała mi tylko pani że poszuka kogoś do zamiany bo full sale były .. no i leżałam z 3 starszymi babciami wręcz ...ale położne czy lekarz chodzili pytali się o samopoczucie ...
ale słyszałam o tutejszym szpitalu same negatywne opinie , nawet od mojego gina więc jak coś Ja pojadę do innego miasta po prostu .. Co jak co ale jak psychicznie ktoś Cię wesprze pokaże że cię szanuje to łatwiej jest się pozbierać a tym tam u Ciebie to w mordę aż się chce dać ...ehh :*
Fizycznie doszłam w tydzień do siebie z krwawieniem , miesiączki regularne od razu , psychicznie zbierałam się parę miesięcy

Vandea @ przyszła ? Cholera jedna nie dobra rozregulowała się ?
Zazdraszczam Ale tak pozytywnie , cieszę się Twoim szczęściem ;*

KsiężniczkaOLa A widzisz lala , na wątku obok to zlewają nawet "stare " forumowiczki co się jakiś czas nie odzywały ( bardzo bardzo dużo bo 30 bab odeszło chyba ) została garstka , więc nie przejmuj się .. z papierami niestety nie potrafię Ci pomóc

Dziewczyny jedno jest ważne nie ma znaczenia która ciąża obumarła , czy jak się od razu zaskoczy czy jak się latami czeka , czy to pierwsza czy piata ciąża ... poronić można zawsze , dziecko może przestać żyć w każdym tyg ciąży , taka prawda , brutalna ...ale tak jest . I nawet jak kobieta dba chucha na siebie , wyniki są dobre może nagle coś wyskoczyć ....nie ma reguły , nigdy

Od grudnia nie miałam miesiączki. Jeśli w marcu też nie dostanę to wybiorę się do gina...

Witam skróci ktoś  mi wątek? :*

Ja ostatni tydzien miałam zapracowany bardzo więc nie pisałam, ale czytałam

U mnie bez zmian zdrowotnych, po staremu czekam na marzec i zabieg.

Vendea, a ja z kolei mam kogo polecić jeśli chodzi o zespół w okolicach południowej i centralnej Polski

Ksiezniczka Ola no badanie miałam robione w 7 dniu cyklu , powinnam w 4 ale na finanse musiałam poczekać i stad ta obsuwa

Nie no tak tylko pytałam bo ciekawa byłam może troche zmartwiona ale już nie myślebo tym wyniki powinny być ok a jak nie to tabletki jakieś dostane i tyle

A to że u nas dobrze nie znaczy że nie potrezba mi wsparcia bo to że się układa i jestem zawieszona ale mimo to działamy , seksimy bez zabezpieczenia to trochę dobija że się nie udaje co chwila moje znajome albo zaręczyny albo ślub albo ciąże i rodzeństwa dla aktualnych dzieci a my tak wszystko git ale lipa trzeba czekać . Niby wiem że warto i nie ma co się spinać ale czasem i Ja dołka łapie

Miłego dnia dziewczyny :*

Madzia, to luzik, zobacz, masz wynik 5,36 a norma to 3,50 do 12,50 czyli jak najbardziej pomiedzy!

Vendea a skąd dokładnie jeśli mogę zapytać bo i ja z zach pom jestem

Hej dziewczyny, bylam dzis u lekarzy, juz wiem co zrobic z papierami.
To juz oficjalne, oboje z mezem jestesmy bezapelacyjnie plodni. Cos kurde poszlo nie tak...
Spadam spac. Dobranoc!

Hej Kohane witam ze szpitala

W sumie to zależy od dnia jakby się tak bardziej zastanowić Jednak ginekolog mnie czeka, muszę zobaczyć co tam się we mnie dzieje

Bardolka, starość, nie radość

Halooooooooooo kobiety!

hejo niki

zatem oby się jakaś miła niespodzianka przytrafiła, życzymy ;-)

Mój medicinum doctore przełożył mi wizytę na przyszły piątek ... trochę mi się to z pracą skomplikowało, ale cóż zrobić, jakos to ogarnę

Hej Dziewczyny, przyjmiecie mnie do swojego grona?

My z mężem planujemy zacząć starania pod koniec roku, ale widząc co piszecie zaczynam się zastanawiać czy nie powinniśmy już teraz... W końcu nie jest powiedziane, że uda nam się za pierwszym razem. Po jakim czasie, tak statystycznie, udaje się parą?

Mam dużo obaw i wątpliwości, zaczęłam nową pracę 6 miesięcy temu i boję się, że moja ciąża może pokomplikować wszystko... ale zbliżam się nieuchronnie do 30tki i to chyba już najwyższy czas... Boję się o to czy schudnę po ciąży, czy już nie uda mi się powrócić do sylwetki, którą mam teraz. Boję się też czy dam radę być dobrą mamą i czy między mną a moim mężem nie pogorszy się... A z drugiej strony mam wrażenie, że dziecko to takie dopełnienie naszej relacji i nadanie kompletnego sensu w życiu.

Mogę i ja się przyłączyć? Jestem już mamą małego urwisa,  ale niedawno zaczęliśmy z mężem starania o rodzeństwo dla niego:-) Przyznam że trochę boję się kolejnej ciąży,  nie mówiąc już o opiece nad dwójka maluchów, ale lepszego czasu na takie decyzje pewnie już nie będzie;-)
W miarę możliwości postaram się poczytać wątek i troszkę Was poznać.

Mam dość nieregularne cykle, więc u nas to będzie rzeczywiście rola przypadku...

Jestem już po wstępnych badaniach, badania krwi i TSH w normie, usg ginekologiczne i piersi, cytologia - wszystko ok. Jeszcze jakieś hormony?

Ustaliliśmy koniec roku, bo chcieliśmy jeszcze pojechać na choć jedne spokojne wakacje i odczekać trochę od września, kiedy zaczęłam nową pracę. Nie wiem sama, mam ostatnio coraz większe tzw "ciśnienie" żeby może nie czekać do końca roku, ale może to poprostu hormony mi buzują

hej hej

ja jestem w rozjazdach ostatnio i czasu nie ma w ząb

byliśmy dziś u mojej przyjaciółki pierwszy raz u dzidziusia Maluszek śliczny, ale ma kolki i bardzo płacze i co najgorsze nic mu nie pomaga ...

Ja juz sobie zabukowałam urlop w pracy na mój wyjazd do sanatorium

Oho, a do mnie chyba miesiączka postanowiła zawitać

Ja się akurat cieszę, nie miałam jej od grudnia Nie wiem czy czytałaś nasz wątek od początku, ale tam cała moja historia jest opisana

Czesc i czolem, jestem. Jade do pracy... Ja wiem, trzeba sie cieszyc, ze jest, ale... Mam plan. W tym roku biore sie za solidna nauke jezyka, rozejrze sie do tego za jakims kursem, zeby miec miejscowy papier na wykonywanie roboty i po nowym roku, po bonusie, zmieniam prace. Mam dosc tego dojezdzania, a na maciezynski czas przestac liczyc.
A tak bardziej na czasie, to czekam na okres i w piatek siup do doktorka. Bardolka, my chyba razem mamy wizyte na piateczek ustawiona, co?

Gabri, Merigold, witajcie, rozgosccie sie i piszcie, bo po to mamy ten watek!
Gabri, ty sie dziewczyno praca nie przejmuj. Pracodawca nie zwroci ci lat, ktore u niego siedzialas, zamiast zachodzic w ciaze. To tak naprawde nie ma znaczenia. Jesli jest w porzadku, to bedzie ok i za pol roku i za tydzien. A jak jest bucem, to bucem zostanie i bedzie ci robic problemy. A pol roku to nie tak malo, najwazniejsze zeby okres probny miec za soba. A co do twoich watpliwosci to sluchaj... To normalne. Zastanawianie sie, czy wrocisz do figury sprzed jest troche egoistyczne, ale moze pomartwisz sie o to jak juz bedziesz miala z czego wracac? A czy bedziesz dobra mama: napisze smialo, kazda z nas zadawala albo ciagle zadaje sobie to pytanie. Moim zdaniem juz sam fakt ze chcesz, ze tak myslisz, stawia cie na dobrej drodze do bycia wspanialym rodzicem. Nie pozwol, zeby takie przemyslenia cie zablokowaly. Nie dowiesz sie, jesli nie sprobujesz. A nikt od początku nie byl idealny. Przy czym ja w zadnym razie nie namawiamp do pochopnych decyzji. Spojrz w glab siebie. Dziecko to powazna decyzja zmieniajaca na zawsze przyszlosc rodzicow. To nie szminka, ktora po sezonie mozna zastapic nowa, w modniejszym odcieniu.
I tak jak pisze Vendea, bo ja to przerabialam: zebys mi od poczatku nie siedziala z nosem w planie owulacyjnym! Jak bardzo nieregularne sa te twoje nieregularne cykle?
Ja wam proponuje sie na tych "ostatnich wakacjach" odstresowac i zabawic na calego:)
Jesli chodzi o badanie hormonalne, to miedzy 3-5 dc mozna zrobic podstawowe badanie hormonow kobiecych. Dodatkowo ok 12 dc powtorzenie i potem po owulacji, ok 18-21dc. Tak powstaje pelen obraz, jak zmieniaja sie wartosci hormonow w cyklu i mozna wylapac jakies nieprawidlowosci.
Powodzenia!

Merigold, co to jest kangurowanie? Czekamy na pozytywny test, ale nie uciekaj od nas od razu, troche swiezej krwi nam trzeba, bo tu juz same stare wyjadaczki, tylko malych dzieci na dodawanie otuchy brak.

Vendea, no nareszcie! Wiesz, jak sluz byl bialy to ja podejrzewalam, ze to juz tuz tuz musi byc, nie bylo innej opcji
Ja teraz swiruje bo na dniach powinnam dostac, najgorsze pms juz za mna, brzuch pobolewa, ale wiesz jak to jest, ciagle czlowiek ma te iskierke nadziei ze moze jednak... I tak sie mecze. Najchetniej to bym te iskierke utopila w pacyfiku i miala troche spokoju, ale coz...

Piokowa, milo cie widziec kochana! Dajesz rade, to dobrze. Wiesz, to ze w pierwszej ciazy statystycznie jest wiecej poronien (a jest wogole? Ktos to sprawdzal?) moim zdaniem wynika z faktu, ze nikt sie takimi konietami za bardzo nie interesuje, tzn, jest w ciazy to dobrze, zobaczymy co sie stanie. A jak maja juz historie poronien, to zaczyna sie szukanie przyczyny i w wielu przypadkach pewnie leczenie i podtrzymywanie ciazy duzo daje. Ale sama wiesz jak trudno wyciagnac od lekarza skierowanie na badania.

Niki, robisz test?

Milego dnia kochane!

Merigold, ja tez sie lubie tak przytulac z moim mezem
Samo slowo kangurowanie to mi sie bardziej z jakimis podskokami albo podrzucaniem kojarzy...

Bardolka, ja juz po. Nastepna w pn, sprawdzimy czy sie wszystko dobrze rozwija i jak pojdzie zgodnie z oczekiwaniami, inseminacja w nastepny pn. Czekam na twoja relacje, teraz twoja kolej podac jakies optymistyczne nowiny!

oj przepraszam na wstępie ... te weekendy znikają nawet nie wiem kiedy

no to tak: u mnie wszystko okej, wypisał mi skierowanie do szpitala na 7 marca. Nie mam wykonywać żadnych badań, bo wszystko mi zrobią w szpitalu najgorsze, że musze być na czczo a do szpitala mam ponad godzinę drogi. A ja zawsze jem śniadanie rano, bo jak nie jem to mi zaraz niedobrze ... a tu ze 2 godziny będę bez niczego, kiepsko ...

zabieg mam zaplanowany na środę 9 marca a wyjście  do domu albo 10 albo 11

musze pazurki ściągnąć a takie mam ładne ...

a po szpitalu mam tydzień urlopu jeszcze i będę się z rozkoszą oddawać zajęciom poza - zawodowym i uszyję sobie firanki do jadalni

Hej Kochane witam stare i nowe mamy i przyszłe mamy i strączkowe

Hejo

ja sie intensywnie pakuje w myślach, zakupy robię jak bym do Tajdlandii na pół roku jechała

a mój mąż ma taką nerwówkę, że to aż słodkie

Chodzi za mną, ciągle się przytula i mówi, że będzie tęsknił, bo jeszcze nigdy nie wyjeżdżałam na tyle dni aż sie lżej na sercu robi Ja tam się nie denerwuję, na razie jest ok poki co praca, praca, praca- do niedzieli włącznie ...

Trzymam kciukasy!

Dzień dobry )

Jeszcze wczoraj myślałam,ze zdarzył sie jakis boski cud i zaszłam w ciąze z partnerem, który od 3lat jest bezpłodny. Nie staraliśmy sie o dziecko, bo nie mamy jeszcze własnego kata na stałe jednak skoro badania wykazuja, że jest bezpłodny- nie zabezpieczamy sie podczas współżycia.. Okazało sie po wykonaniu testu płytkowego, że nie ma sladu ciąży.. Cos we mnie pękło. Nie myślałam o dziecku ale gdy wczoraj pokazała sie Ikreska popłakałam się i to NIE z powodu szczescia. Jestem podłamana- Ja chciałam tego maluszka ! Chce.. Mój partner uwaza,ze jesli stał by sie jakiś cud i zaszłabym teraz w ciąże to będzie szczęsliwy choc też uważa,ze nadejdzie na to jeszcze odpowiedni moment. Zdałam sobie sprawe, że nigdy moge nie zajść w ciąże.. Zaczynam miec wątpliwosci co do trwania w obecnym związku.

Wiem, że jest to samolubne i okrutne ze mysle w taki sposob..`nie da mi dziecka, poki mam czas i jestem młoda poszukam partnera płodnego` .. Ale .. której z Was taka mysl by nie przeszła przez głowe ?

O 3lat sie leczy i  już 4 razy zmieniał lekarza,( o pieniądzach nie wspomne ile już poszło `w błoto)` i u zadnego nie nastapil zaden postep..
Zero światełka nadziei.. Na dodatek mój partner pracuje za granicą więc leczenie też tak troszkę odstawił na boczny tor..

Na wątku obok napisałaś że zbyt mała ilość plemników a to nie znaczy że jest całkowicie bezplodny i że od 4 miesięcy wspolzyjecie bez zabezpieczenia, także to nie aż tak długi czas współżycia bez zabezpieczeń.

Witam dziewczynki

wyobraźcie sobie, że piszę już do Was z domu

w sumie wszystko poszło bardzo gładko, po histeroskopii o 12 już o 17 byłam na nogach. Nie miałam żadnych dolegliwości ani po narkozie ani po samym zabiegu. W ten sam dzień miałam jeszcze plamienia, ale dziś już nic. Już na wieczornym obchodzie lekarze zdecydowali o wypisie na dziś, więc można powiedzieć, że poszło gładziutko. Mam nadzieję, że zabieg da oczekiwane efekty

pobyt w szpitalu oceniam bardzo dobrze - mili lekarze, pielęgniarki, dobre jedzenie, na nic nie mogę narzekać

Lekarz powiedział, że cykl powróci do normy za około 6 tygodni i kazał się umówić na wizytę na maj. I się zobaczy