Witam, jestem w 29 tygodniu ciąży, w 22 tygodniu na badaniach prenatalnych dowiedziałam się, że moje dziecko ma podejrzenie zespołu pottera, pojechałam do Warszawy, tam diagnoza się niestety potwierdziła . Lekarzy proponowali jedynie terminowanie ciąży , lecz na to nie pozwoliłam ponieważ serduszko mojego maluszka bije. do dnia dzisiejszego od początku ciąży, przytyłam 10 kg, mam spory brzuszek, maluszek się rusza, jeżdżę co tydzień na badania, czy bije serduszko, ostatnio poprzez badanie dopochwowe lekarz stwierdził , że mój maluszek ma mocz w pęcherzu... chciałabym się zapytać , czy któraś z kobiet miała taki przypadek, i jak wygląda przebieg takiej ciąży, a dokładnie , czy brzuszek normalnie rośnie ? Proszę o odpowiedź jeżeli któraś z was miała taki przypadek. Pozdrawiam.
Podobne tematy
- czdzik29
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
d? Nowoczesna medycyna? A może trochę jedno i drugie? Amerykańska kongresmenka dziękuje Bożej Opatrzności oraz lekarzom za ocalenie życia jej córeczki. To pierwszy w historii pediatrii przypadek uratowania dziecka z syndromem Potter.
Jaime Herrera Beutler, 34-letnia członkini Izby Reprezentantów z Partii Republikańskiej, zasiada w Kongresie Stanów Zjednoczonych już drugą kadencję. Jest dziewiątą kobietą w historii amerykańskiej polityki, która zdecydowała się urodzić dziecko w czasie pełnienia obowiązków w Kongresie.
W czerwcu br. Herrera Beutler ogłosiła, że podczas rutynowych badań przeprowadzanych w czasie ciąży, u jej dziecka zdiagnozowano zespół Potter. To sekwencja poważnych wad wrodzonych spowodowana niedorozwojem lub brakiem nerek i małowodziem. Sekwencja Potter objawia się charakterystycznym zniekształceniem twarzy (płaski nos, cofnięty podbródek, zdeformowane małżowiny uszne), wygięciem kończyn i przykurczami stawowymi. Do deformacji dochodzi wskutek braku ochronnego działania wód płodowych. Patogenezę i obraz kliniczny sekwencji małowodzia opisała w 1946 r. dr Edith Potter.
Prawdopodobieństwo przeżycia choćby jednego dnia po narodzinach dla dziecka z zespołem Potter wynosiło dotychczas 0 proc. Lekarze przedstawili państwu Beutlers trzy możliwości. Dziecko zapewne nie doczeka terminu porodu, śmierć może nastąpić w każdej chwili. Jeśli jakimś cudem urodzi się żywe, po kilku minutach udusi się. Dlatego ?najlepiej? przeprowadzić aborcję, po co męczyć matkę i dziecko...
Państwo Buetlers zdecydowanie odrzucili aborcję. Napisali na Facebooku: ?Medycyna jest bezradna. Modlimy się o cud?. Ale nie porzucili nadziei na ludzką pomoc. Pojechali do kliniki Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa w Baltimore. Tamtejsi lekarze zaproponowali eksperymentalną terapię zwaną amnioinfuzją. Do matczynego łona podawano roztwór, który zastępczo spełniał część funkcji wód płodowych.
?Z każdą wlewką widzieliśmy na monitorze ultrasonografu, jak nasza córeczka reaguje na płyn, jak porusza się, połyka i ?ćwiczy oddychanie?? ? pisali na Facebooku rodzice. ?Początkowy brak wód płodowych spowodował, że ściany macicy uciskały jej główkę i klatkę piersiową, ale w trakcie leczenia mogliśmy obserwować jak Abigail nabiera właściwych rozmiarów i kształtów. Jej ściśnięte stópki wyprostowały się. Wprawdzie nikt nie ma pojęcia, czy terapia skutecznie wpłynie na prawidłowy rozwój płuc, ale z sercem pełnym nadziei, pokładamy naszą ufność w Panu i nadal modlimy się o cud?.
Poród zaczął się przedwcześnie, w 28 tygodniu ciąży. Przez 4 dni lekarze próbowali zatrzymać akcję porodową. Nie udało się. Noworodek był malutki, dziewczynka ważyła zaledwie kilogram. Na szczęście oddychała. Płuca były rozwinięte odpowiednio do wieku płodowego dziecka.
Abigail żyje! Jej stan jest stabilny. Ponieważ nie ma obu nerek, musi być dializowana. Dziewczynka ma już prawie 1 miesiąc. Czeka na swoją kolejną szansę, na transplantację nerki.