Ciągle i ciągle bez faceta..

Tak, chyba macie rację. Powinnam się skupić na samorozwoju, a nie narzekać, że mi chłopa brakuje Boję się jednak, że ten stan potrwa jeszcze bardzo długo, że coś jest cały czas na  rzeczy i nigdy nie będę w stanie stworzyć z kimś normalnego, szczęśliwego związku.

Nie mam specyficznych preferencji, po prostu zobaczyć jak najwięcej świata.
Ale nie tak, że szybko Last Minute i na leżak w jakimś hotelu all-inclusive. Chodzi o wyrobienie sobie emocjonalnej więzi z jakimś miejscem. Tak, żeby później wspominać to jako sentymentalną podróż.

Może to głupie, ale zawsze chciałam pomieszkać w USA. Popracować tam(perfekcyjnie znam angielski, więc z komunikacją nie byłoby problemu), poznać mentalność ludzi, przejechać się po pustej autostradzie.. Głupie, rozdmuchane marzenia, ale one są ze mną odkąd miałam 13 lat, więc już dawno zdążyłam je oswoić

Możesz zdradzić jak to osiągnąć i czy Tobie się to udało? Na czym polega Twoja aspołeczno-introwertyczność?

Nie wiem jak bardzo jestes introwertyczna, pewnie takie zachowanie moze byc w niektorych sytuacjach mocniejsze ale ogolnie ja mam np tak ze (ciekawe czy tez tak masz):
1.uwielbiam byc sama. Nie potrafie byc ciagle przyklejona do kogos. Potrzebuje wlasna przestrzen i czas tylko dla mnie. Tak z 2-3 razy bardziej niz przecietny Kowalski
2.mecza mnie rozmowy o niczym, takie pitolenie. Cenie jakosc a nie ilosc rozmow.
3.nie lubie i nie potrafie pracowac w grupach. Gdy cos robie to lubie robic sama, ew maly zespol ale wtedy bardzo, bardzo konkretnych osob.
4.nie lubie gdy ktos zadaje pytanie chociaz nie interesuje go moja odpowiedz (o to zawsze byly wojny z moja mama:)
5. mam bardzo mala grupe przyjaciol. Sa to osby sprawdzone. Nie szastam slowem "przyjaciel" ani slowem "kocham"
6.nie lubie pochwal ani krytyki, gdy cos robie to tylko dla siebie, w takim sensie ze musi mnie to interesowac na 90%.
7. nie lubie mowic gdzie ide, co planuje, co robie (tutaj musialam troche sie przemoc bo mam swoja rodzine ale jak bylam mlodsza to doprowadzalm tym rodzicow do szalu).

Plusy z bycia introwertykiem -
-nie przyklejasz szybko latek i nie oceniasz, wolisz zrozumiec
-jestes dobrym obserwatorem i sluchaczem a przez to tez dobrym analitykiem
-jestes elastyczna, szybko dostosowujesz sie do sytuacji
-w sytuacji stresowej potrafisz zachowac spokoj i nie wpadasz w panike. Nie ekscytujesz sie byle czym jak 3 latek. W sytuacji paniki zaczynasz dzialac, wlacza sie tryb zadaniowy. Co dla niektorych jest sytuacja stresowa i bardzo emocjonalna ty widzisz jako burze w szklance wody.
-masz dobra intuicje wiec naucz sie jej sluchac bo to bardzo przydatna umiejetnosc
-zadowalaja cie male rzeczy ale masz duze marzenia (nawet jesli boisz powiedziec sie o nich glosno)
-interesuja cie rzeczy ktore z pozoru moga miec niewiele wspolnego, niektorym moze sie wydawac ze sie wykluczaja. Laczenie roznych dziedzin jest bardzo przydatne na rynku pracy.
-nie jest latwo ci zaimponowac. Po prostu nie kupujesz bzdetow w ladnym opakowaniu.

Powinnaś przestać szukać akceptacji w internecie i wyjść do Świata zewnętrznego

Seymour- masz jeszcze naprawdę bardzo dużo czasu. Pewnie Cię dołuje to, że wszystkie koleżanki wokoło kogoś mają, a Ty nie. Jeżeli chodzisz do pracy, studiujesz, a jak masz wolne to rozmyślasz, to naprawdę nic Ci to nie da. Lepiej zająć się czymś co lubisz robić, albo szukać fajnych kursów. Chodzi o to, żebyś zajęła sobie czas, była radosna, a przy tym miała satysfakcję z tego co robisz. Możesz iść na kursy tańca, językowe, różne i spotkać wielu ciekawych ludzi. Na pewno daliby Ci dobrą energię smile Naprawdę warto. Jesteś jeszcze b.młoda, szkoda tego wolnego czasu na rozmyślanie. Pomyśl o sobie, rób swoje:) Życie nie kręci się tylko wokół związków. Jest też wiele innych fajnych rzeczy i zajęć, z których warto korzystać.

Ostatnio znowu złapałem doła i zacząłem szukać. Coś mi się wydaje, że na siłę chciałem się uspołecznić, wbrew mojej introwertycznej naturze i to spowodowało łańcuch kolejnych dołów jakie ostatnio łapałem. Chciałbym dowiedzieć się więcej o sobie, o tym czym tak na prawdę jest introwersja. Polecam Ci zrobić to samo. Ja zacząłem od książki. Co prawda książek nie lubię czytać, ale coś czuję, że ten temat mnie bardzo wciągnął i dla tej jednej książki (i pewnie nie ostatniej) zrobię wyjątek. Sport podobno pomaga na przygnębienie i depresję (polecam: http://www.reddit.com/r/eood), dlatego staram się częściej wychodzić na rower, zwłaszcza wieczorami. Uwielbiam jeździć, tak w ogóle, ale najbardziej gdy jest ciemno. Wtedy też dostrzegam ile osób chodzi parami, i też mnie to dołuje. No ale co poradzić. Szukam też kogoś, żeby ze mną pojeździł czy pobiegał, ale jeszcze nikogo nie znalazłem. Introwertykom raczej ciężko nawiązać nowe znajomości, ale jeśli obie strony są uparte na pewno coś z tego wyjdzie. Kropla drąży skałę, jak to mówią. A jak już zaskoczy to jest z górki, i myślę, że introwertycy bardzo silnie mogą przywiązać się do drugiej osoby. Skupiają się na tej jednej znajomości, zgłębiają relację, zamiast rozszczepiać się na wiele płytszych. Zauważ, że to jak dwie pieczenie na jednym ogniu. Jeżeli już będziesz w związku to będzie to raczej bardzo głęboka relacja, a przy tym będziesz miała niewielu znajomych. Nie wiem czy chciałabyś mieć wielu, ale jeśli chodzi o mnie to kilku znajomych jest wystarczająco. Co do książki, ma tytuł "Introwertyzm to zaleta", jeszcze nie mogę polecić, bo nie przeczytałem, ale z wielu opinii w Internecie wnioskuję, że jest świetna.

seymour napisał/a:

Wiem, że takich tematów jest na pęczki, ale nie mam komu się wygadać, wybaczcie
Mam prawie 23 lata i nigdy nie miałam faceta. Zdarzyło mi się zauroczyć w kimś 2 razy, oczywiście bez wzajemności.
Nie byłam nigdy na randce, nie mam absolutnie żadnego powodzenia u płci przeciwnej i sama też nie potrafię podrywać, być uwodzicielska. Ktoś mi to powiedział prosto w oczy, więc wiem.
Znam dobrze tę śpiewkę "zadbaj o siebie i wyjdź do ludzi", ale co z tego - studiuję, pracuję, ćwiczę na siłowni, coś tam robię z tym swoim życiem, a wszystko to jak krew w piach.
Mężczyźni mają o mnie mało pochlebne zdanie, w pracy wiele razy słyszałam na swoj temat teksty typu "jakbyś była inteligentna to tu by stał wianuszek adoratorów, ładna buzia ci nie wystarczy", "bo to trzeba myśleć".
Powoli zaczynam wierzyć w to, że nie jest mi pisane coś takiego jak związek. Jestem trochę nudna, ale nudziary też mają partnerów. Tyle lat ciągnę sama i coraz mocniej wierzę, że to się nigdy nie zmieni. Zaczęło mnie to dobijać, zwłaszcza teraz jak jest wiosna. Mogę się już czuć jak beznadziejny przypadek, czy może jest światełko nadziei?

Możesz zrobić następujące rzeczy:
1. Zacznij biegać wieczorami, są portale gdzie można umawiać się na wspólne biegi sport42.com
2. Nie zgrywaj nie dostępnej, gdy ktoś mile do Ciebie zagada.
3. Możesz zacząć jeździć rowerem wieczorem,
4. Chodź na imprezy do znajomych.
5. Zapisz się na serwisy randkowe.
6. Nie bądź desperatką, baaaaaaardzo ważne.
7. Poszukaj wspólnych hobby ze znajomymi
8. Pójdź do biblioteki
9. Stwarzaj możliwości i rozwijaj swoją osobowość, wtedy staniesz się atrakcyjna.
10. Rozmawiam na forach z facetami.
11. Poszukaj porady o nowej karcie graficznej w sklepie, nie zgrywaj wszystkowiedzącej.

Stwarzaj możliwości i ubieraj się kobieco ale bez przesady. Mam pisać dalej?

krb87 napisał/a:

seymour nie chce Ciebie obrażać ale napisze jak ja widzę Twoja osobę po tym co piszesz. Jesteś osobą z bardzo dużym dystansem nawet chłodna w relacjach damsko męskich mam wrażenie ze oceniasz ludzi z góry(choć pewnie tego nie chcesz) a siebie uważasz za tzw "lepsza" osobę. Z jednej strony piszesz że meczy Ciebie brak drugiej osoby ale sama odpychasz swoim podejściem. Może się mylę, ale warto spróbować trochę się wyluzować, uśmiechnąć się, uwierz mi tym o dużo więcej zdziałasz niż ciągle wmawiając sobie ze jesteś nudna, nie ciekawa i nikt sie Toba nie interesuje ( trochę odsłoń się opuść bariery ;-)

Z tym dystansem to masz rację, jest bardzo duży. Nie jestem szczególnie otwarta w stosunku do ludzi, nie wybucham z inicjatywami. Ale nigdy nie uważam się za"lepszą", w większości przypadków jest na odwrót. Lubię słuchać do ludzie mają mi do powiedzenia, bez ogródek mogę przyznać, że jestem dobrym rozmówcą, bo patrzę w oczy, zadaję pytania, jestem zawsze zainteresowana. Ale to nie chodzi o to, właściwie sama nie wiem o co. Żadna ze mnie gwiazda towarzystwa Jeśli chodzi o bycie wyluzowaną i uśmiechniętą.. Cóż, to jest dla mnie żaden problem. Lubię żartować z ludźmi, jestem chętna do rozmowy i nigdy nie uchodzę za "gbura". Taki typ miłej osoby z poczuciem humoru, która nie wyróżnia się niczym szczególnym, jest taka bezbarwna i neutralna.

GetReal namówiłaś mnie, żeby spróbować tego na 100% W przyszłe wakacje znajdę jakiś program studencki, póki co odkładam kasę z wypłaty.

wojciiiiech napisał/a:

Możesz zrobić następujące rzeczy:
1. Zacznij biegać wieczorami, są portale gdzie można umawiać się na wspólne biegi sport42.com
2. Nie zgrywaj nie dostępnej, gdy ktoś mile do Ciebie zagada.
3. Możesz zacząć jeździć rowerem wieczorem,
4. Chodź na imprezy do znajomych.
5. Zapisz się na serwisy randkowe.
6. Nie bądź desperatką, baaaaaaardzo ważne.
7. Poszukaj wspólnych hobby ze znajomymi
8. Pójdź do biblioteki
9. Stwarzaj możliwości i rozwijaj swoją osobowość, wtedy staniesz się atrakcyjna.
10. Rozmawiam na forach z facetami.
11. Poszukaj porady o nowej karcie graficznej w sklepie, nie zgrywaj wszystkowiedzącej.

Uśmiałam sie troche, sama nie wiem czego, fajnie to napisałeś ;D Ale biegam wieczorami, jak również jeżdżę na rowerze(strasznie lubię to robic wieczorem i wyjeżdżać na długie trasy). Na imprezy czasami chodzę, choć ostatnio nie ma ani chęci ani czasu. A jeśli już to są to sprawdzeni ludzie, których znam jak łyse konie. Wybacz, ale serwisy randkowe to coś, na co mam uczulenie. Poznawanie się przez internet w moim mniemaniu jest wymuszone i sztuczne. Mogę mieć swoje zdanie, więc mam - jestem absolutnie przeciwna serwisom randkowym, są dla mnie troche żenujące. Nie jestem desperatką Z tym hobby to ciężko, bo moi znajomi nie są specjalnie chętni do takich przedsięwzięć. Do biblioteki, a co tam takiego oprócz książek? Seksowny bibliotekarz?
Punkt 9: staram się, ale różnie z tym bywa. Właśnie rozmawiam na forum z różnymi facetami Z kartą graficzną - umarłam hahaha

Seymour, piszesz że nikt nigdy nie wpadł Ci w oko a czy wiesz jakich cech pożądasz u partnera? Może być tak, że sama jesteś nieokreślona jako człowiek dlatego za bardzo krytycznie podchodzisz do innych ludzi i nie możesz znaleźć w nich fajnych cech. To jest jednak odczuwalne, więc może tworzyć ścianę wokół Ciebie, bo nikt nie lubi ludzi idealnych.

seymour napisał/a:

krb87 napisał/a:

seymour nie chce Ciebie obrażać ale napisze jak ja widzę Twoja osobę po tym co piszesz. Jesteś osobą z bardzo dużym dystansem nawet chłodna w relacjach damsko męskich mam wrażenie ze oceniasz ludzi z góry(choć pewnie tego nie chcesz) a siebie uważasz za tzw "lepsza" osobę. Z jednej strony piszesz że meczy Ciebie brak drugiej osoby ale sama odpychasz swoim podejściem. Może się mylę, ale warto spróbować trochę się wyluzować, uśmiechnąć się, uwierz mi tym o dużo więcej zdziałasz niż ciągle wmawiając sobie ze jesteś nudna, nie ciekawa i nikt sie Toba nie interesuje ( trochę odsłoń się opuść bariery ;-)

Z tym dystansem to masz rację, jest bardzo duży. Nie jestem szczególnie otwarta w stosunku do ludzi, nie wybucham z inicjatywami. Ale nigdy nie uważam się za"lepszą", w większości przypadków jest na odwrót. Lubię słuchać do ludzie mają mi do powiedzenia, bez ogródek mogę przyznać, że jestem dobrym rozmówcą, bo patrzę w oczy, zadaję pytania, jestem zawsze zainteresowana. Ale to nie chodzi o to, właściwie sama nie wiem o co. Żadna ze mnie gwiazda towarzystwa Jeśli chodzi o bycie wyluzowaną i uśmiechniętą.. Cóż, to jest dla mnie żaden problem. Lubię żartować z ludźmi, jestem chętna do rozmowy i nigdy nie uchodzę za "gbura". Taki typ miłej osoby z poczuciem humoru, która nie wyróżnia się niczym szczególnym, jest taka bezbarwna i neutralna.

GetReal namówiłaś mnie, żeby spróbować tego na 100% W przyszłe wakacje znajdę jakiś program studencki, póki co odkładam kasę z wypłaty.

wojciiiiech napisał/a:

Możesz zrobić następujące rzeczy:
1. Zacznij biegać wieczorami, są portale gdzie można umawiać się na wspólne biegi sport42.com
2. Nie zgrywaj nie dostępnej, gdy ktoś mile do Ciebie zagada.
3. Możesz zacząć jeździć rowerem wieczorem,
4. Chodź na imprezy do znajomych.
5. Zapisz się na serwisy randkowe.
6. Nie bądź desperatką, baaaaaaardzo ważne.
7. Poszukaj wspólnych hobby ze znajomymi
8. Pójdź do biblioteki
9. Stwarzaj możliwości i rozwijaj swoją osobowość, wtedy staniesz się atrakcyjna.
10. Rozmawiam na forach z facetami.
11. Poszukaj porady o nowej karcie graficznej w sklepie, nie zgrywaj wszystkowiedzącej.

Uśmiałam sie troche, sama nie wiem czego, fajnie to napisałeś ;D Ale biegam wieczorami, jak również jeżdżę na rowerze(strasznie lubię to robic wieczorem i wyjeżdżać na długie trasy). Na imprezy czasami chodzę, choć ostatnio nie ma ani chęci ani czasu. A jeśli już to są to sprawdzeni ludzie, których znam jak łyse konie. Wybacz, ale serwisy randkowe to coś, na co mam uczulenie. Poznawanie się przez internet w moim mniemaniu jest wymuszone i sztuczne. Mogę mieć swoje zdanie, więc mam - jestem absolutnie przeciwna serwisom randkowym, są dla mnie troche żenujące. Nie jestem desperatką Z tym hobby to ciężko, bo moi znajomi nie są specjalnie chętni do takich przedsięwzięć. Do biblioteki, a co tam takiego oprócz książek? Seksowny bibliotekarz?
Punkt 9: staram się, ale różnie z tym bywa. Właśnie rozmawiam na forum z różnymi facetami Z kartą graficzną - umarłam hahaha

Biegaj biegaj, i zakładaj częściej legginsy. Wytrenowana zgrabna pupa to bardzo fajna rzecz Poza tym ćwiczenia powodują wydzielanie hormonów szczęścia, więc nawet pomagają w dobrym psychicznym samopoczuciu.

A czy ten facet w życiu naprawdę aż taki ważny? Wiele lat byłam sama, fakt nie było może cudownie, bo także marzyłam o miłości, ale nie było też jakoś źle. Życie ma tyle do zaoferowania, naprawdę za dużo skupiamy się w nim na facetach. Bycie w związku wcale nie jest tak różowe i piękne, ma mnóstwo wad. Czasem wolałabym być sama tak mnie irytują cechy partnera. Bycie w relacji jest trudne. To tak na pociechę

Wojciechu, znowu muszę tłumaczyć, już po raz kolejny z resztą, że nie jestem zdesperowana. Gdybym była zdesperowana, łapałabym na siłę pierwszego lepszego, aby tylko przerwać swoją samotność. Sęk w tym, że się tak nie zachowuję. Żyję normalnie, jak każda dziewczyna w moim wieku. Studiuję, pracuję, lubię od czasu do czasu wyskoczyć gdzieś i się rozerwać np. wczoraj byłam na fajnej imprezie po pracy. I to w gronie wielu osób, których nie znałam wcześniej, a bardzo fajnie się z nimi rozmawiało. Nie zabijam nikogo wzrokiem, często słyszę od ludzi, że mnie lubią etc. Jasne, przyznam, że tak naprawdę wolę samotnosc, bo jestem introwertyczna. Ale to nie przekreśla szansy na znalezienie partnera np. moja znajoma i jej chłopak rzadko wychodzą do ludzi. Większość czasu spędzają u niego na stancji, jedzą pizzę i się wygłupiają Są jak brat i siostra. Sporo osób mi mówi, że sie dziwią dlaczego nie mam chłopaka i nikt sie mną nie interesuje, a ja nie wiem co im wtedy odpowiedzieć, po prostu wzruszam ramionami. Ale odkąd zaczęłam pracować to słyszę coraz więcej pytań na ten temat, jeden gość mi kiedyś powiedział "fajna jesteś, masz męża?" to myślałam, że spadnę z krzesła ze śmiechu W głębi duszy czuję, że chciałabym już kogoś mieć, po prostu pierwszego chłopaka. Nie musi to być wielka miłość jak z bajki(hello, takie chyba nawet nie istnieją) ale chcę wiedzieć jak to jest. Po prostu pierwszy raz w życiu zakochać się

Co prawda jestem nieśmiały i to jest mój największy problem przy zdobywaniu znajomości. Chociaż raz bardzo się motywowałem, że nawet zagadałem do osoby ot tak na ulicy, ale później wyczytałem na fb jak to "nieznajoma osoba która mnie zaczepiłaś ... ... ...  jesteś żałosna"

Tak ze nauka, zabawa i relaks. Przynajmniej na moim przykladzie, to dobra droga do bycia  w zwiazku. Pozdrawiam milo:-).

Jako, że lubię obserwować związki moich przyjaciół i znajomych(wiele razy siedziałam jako "przyzwoitka" na takich spotkaniach) mogę powiedzieć, że damski pierwiastek w tych duetach zachowuje się czasami jak dzikie małpy w zoo. Przykłady:
- kolega spóźnił się 8 minut, (...) On cały wieczór do niej wydzwaniał z przeprosinami.

- chłopak mojej koleżanki z pracy(...)Sytuacja wyglądała tak, że on była na niego fochnięta przez tydzień, a on ulizywał ją do skutku.

- Moja dobra znajoma i jej chłopak, z którym jest od 2 lat poszli razem do restauracji. Tam pokłócili się o zamówienie, ona chciała pizzę, a on jej zabronił, gdyż to niezdrowe. Oczywiście wybuchła z tego wielka afera, z dyskusji wyszły straszne rzeczy wykrzyczane na forum całej klienteli restauracji, a foch trwał ponad 2 tygodnie.
(...)

Sprostuję: nie szukam managera swojego życia, kogoś kto mnie będzie prowadził za rączkę - umiem sobie radzić sama. Szukam partnera, kogoś, kogo będę podziwiać i współtowarzyszyć mu w życiu. Nie wiem jednak czy jestem w stanie stworzyć taką relacje, boję się, że chłopak mógłby mi się znudzić po zgaśnięciu pierwszego ognia namiętności.

wojciiiiech napisał/a:

seymour napisał/a:

Ciekawe skąd takie przypuszczenie, że zabijam wzrokiem
Jestem normalną, kulturalną osobą i praktycznie ciągle sie usmiecham. Ale kuźwa albo chłopak zajęty, albo nie zainteresowany. Jak sie dobrze z kimś dogaduje i fajnie  sie gadka klei to zawsze tekst "a moja dziewczyna to.." i facepalm

Wydaje mnie się, że próbujesz na siłę szukać. Tak to nie wychodzi i zainteresujesz tylko tzw. jednorazowych gości. Pamiętaj, że desperację czuć na kilometr. Sam próbowałem czasami szukać na siłę i efekt był całkowicie odwrotnie proporcjonalny do starań. Więc to olałem i cieszę się życiem. Co oznacza "facepalm" bo nie jestem na bieżąco?

Z tego co ja w życiu doświadczyłem, to wiem, że idioci zawsze robili wokół siebie najwięcej szumu i oni przebierali w dziewczynach. Po patrz na skromnych chłopaków. To, że nie brylują w tłumie nie oznacza, że nie mają nic do powiedzenia...i czytaj literaturę to wspaniałe ukojenie dla duszy. Tuwim mawiał, "wybieraj męża uchem a nie okiem a będziesz szczęśliwa". No cóż, interpretację pozostawiam Tobie.

fajnie napisane, faktycznie nic na sile, samo przyjdzie
tylko gdzie Ci normalni sie chowaja na codzien:P