Wszystkim osobą którzy odradzali mi związek z nim muszę przyznać rację...
W piątek tydzień temu (10.04) przyszedł do domu, zjadł obiad, dostał telefon....
Coś się dzieję... obiecał, że wróci do 22...
Rano napisał, że zdarzyły się sytuacje których sam się nie spodziewał itd...
W sobotę na 18 mieliśmy iść do mojej siostry na urodziny.... obiecał, że najpóźniej o 20 będzie u mnie. Moja siostra jest dużo starsza (7lat)... zaplanowała dla nas niespodziankę... kino, kręgle, wspólną kolacje, opłaciła hotel....
Czekaliśmy na niego do 20, w końcu nie wytrzymałam i powiedziałam siostrze, żeby pojechała sama z mężem.... niestety nic z tego nie wyszło...
Nie pojawił się przez następne 6dni... umierałam w tym czasie ze strachu...
Po 6dniach wypisywał mi, że jest idiotą, że nigdy nie był tak szczęśliwy jak ze mną, ale wszystko popsuł...
Zapytał czy możemy się zobaczyć, bo chcę ze mną porozmawiać...
Zgodziłam się...
Czekałam na niego cały dzień... zastanawiając się co mu powiedzieć...
Godzinę przed spotkaniem napisał, że nie da rady do mnie przyjść, bo musi jechać do Łodzi po bilety na mecz...
Zostawiłam mu wiadomość a fb:
Przykro mi jest to pisać, ale nie ma innego wyjścia. Wiem już ile dla Ciebie znaczyłam i ile znaczyło dla Ciebie to co było między nami. Mam do Ciebie żal, bo jeśli chciałeś się ze mną rozejść mogłeś chociaż przyjść i to powiedzieć, bo sposób w jaki to załatwiłeś jest okropny i czuje się z tym bardzo źle. Myślę, że zasłużyłam chociaż na jakieś słowo, a Ty potraktowałeś mnie jak gówno wiedząc co przeszłam wcześniej. Miałam nadzieję, że chociaż dzisiaj będę mogła Cię do siebie przytulić, po tym jak umierałam ze strachu o Ciebie o niczym innym nie marzyłam. Mimo tego, że bardzo mnie zraniłeś byłam w stanie Ci wybaczyć gdybym dostrzegła w Tobie skruchę, wydawało mi się że zależy Ci na tej rozmowie lecz nigdy nie wybaczę Ci tego że zniszczyłeś coś co mogło być takie piękne. Teraz wiem, że mnie nie kochasz i tak na prawdę nigdy nie kochałeś...ciężko jest opisać co czuję. Strasznie się zawiodłam . Myślę, że jeszcze za mną zatęsknisz, pewnie nawet szybciej niż Ci się wydaje, ale wtedy już będzie za późno i nie będziesz w stanie już nic zrobić...
Wiem, że czeka mnie krytyka i zrozumiem to... jednak tłumaczę sobie że każdy ma prawo się zakochać...
Teraz czuję się jakby ktoś wyrył mi wielką dziurę w sercu... 
. Nie wiem co myśleć... W gruncie rzeczy nie przeszkadzało mi to, rozumiałam tę jego pasję. Wsiąkł... mało powiedziane...on tym żyje... Ale cieszę się, że jest ktoś kto to rozumie...