Chyba się pogubiłam w życiu :( Powinnam odejść ??

Ech.. potrzebuję się wygadać .

Więc, już po spotkaniu..
Dziwnie było go zobaczyć po prawie 3 tygodniach rozłąki..
W mieszkaniu wszystko przygotowane pode mnie.. umowa podpisana, klucze w dłoniach a mi się zachciało ryczeć jak 5 letniemu dziecku..

Porozmawialiśmy szczerze od serca.. On pyta się " Dlaczego wcześniej tak nie usiedliśmy porozmawiać? Dlaczego nie było takiej komunikacji ? " ... Po tych szczerych do bólu rozmowach widzę w nim całkowicie innego człowieka.. Zauważam jeszcze więcej zalet i mądrości ..

Podobno usłyszał teraz o mnie jakieś złe rzeczy , plotki itd.. zapytał się czy to prawda ?! Ewidentnie NIE, wiem, że mi uwierzył. A mnie zastanawia co Ci "życzliwi" przyjaciele mają na celu ?!

Nie ukrywam, że na dzień dzisjejszy jestem przerażona. Gdzieś ta wiara mi uciekła..
Boje się tej cholernej samotności..czuje smutek , że rozchodzę się z facetem który wiele dla mnie znaczy..Boje się, że moje życie to będzie pustka i smutek..

Wiem, to naturalne.. takie obawy też.. Człowiek się boi po rozstaniu ,że już nic dobrego go nie spotka. Ale mimo wszystko nie potrafię sobie tych myśli wybić z głowy...

Życzyłam mu dziś wiele dobrego. Mam nadzieje, że znajdzie odpowiednią starszą partnerkę..i życie jeszcze mu się ułoży. Zasługuje na to.

On cały czas próbował mnie przekonywać, ze był dla mnie dobrym facetem. Że byłam wszystkim..
Że, dla faceta seks to sport..nic nie znaczący.
Próbował mi powiedzieć, że każdy zdradza ...i że, ciezko będzie znalezc partnera który tego kobiecie nie zrobi !

Próbował przekonywać, że to wszystko nas wzmocni. On doceni a ja mu zaufam na nowo..

Ale, nie..

Podjęłam decyzję. I chociaż, jest mi cholernie ciężko muszę jakoś dać radę. Ale lekko nie jest..

Być samotnym..

Miesza mi w głowie ..

Najgorzej jak pyta :

" czy nie widziałaś , że robiłem wszystko żebyś była szczęśliwa " ?

" czy nie widziałaś jak bardzo sprawialo mi radość Cię uszczęśliwiac " ?

" Nigdy niczego Ci nie odmowilem ,ostatnią złotówkę bym oddał żebyś Ty czula się bezpiecznie" itd..

I najgorsze jest to , że ja to wiem..
On zawsze był.. i starał się przez 4 lata bardzo mocno..wkladal 120% energii

Mam poczucie winy

Tyle mu zawdzięczam..ale widzę w nim ojca, nie partnera..
Tęsknię za seksem który był cudowny..

Wiedziałam, że będzie ciężko ale jest coraz gorzej ...

Chciałabym zaznać tego cudownego spokoju który miałam na codzień.
Brakuje mi tej cholernej troski..

W życiu jestem sama.. wyprowadzilam się gdy miałam 18 lat, mam tutaj w tym mieście jedna przyjaciółkę i miałam go..

Dobrze, że pracuje..

Tylko on się nadal o mnie martwi.

Ech, zaczęłam się uzalac..

Bet- dzięki potrzebuje takiego kopa..

Co do tych plotek to powiedział mi kto mu tak powiedział .. więc, tutaj jestem raczej pewna  , że nie kłamie..

A one brzmiały mniej więce tak : dobrze, że się rozchodzicie bo ona taka i owaka.. nie zasługuje na Ciebie..

On mnie zna bardzo dobrze. Wie, że go nigdy nie zdradziłam ..a, że ludzie lubią gadać to cóż...

Też widzę manipulację.. ale wiem, że on żałuję, że się stara.. próbuje mi powiedzieć , że dla niego seks taki nic nigdy nie znaczył i itd..i wtedy jest coraz gorzej..

Wolałabym , żeby on mnie nienawidził albo na odwrót.

Z tym mieszkaniem to sama nie wiem., zobaczymy miesiąc, dwa..jeżeli będą z jego strony jakieś naciski to się wyprowadze.

Detrminacja do zakończenia tego jeszcze jest silna.. ale czasem po prostu pojawia się panika..

Żywiec ... Z mojej strony jedno zasadnicze pytanie.

O co Ci tak naprawdę chodzi ??
Czego chcesz ??

Bo szczerze mówiąc - nie mogę za Tobą nadążyć.

Macie rację..
Chcę normalnego szczęśliwego życia. Chcę męża i dziecko..

Chciałam zacząć nowe życie bez niego..

A widzę, że chyba nie dam rady.. boję się..
Jest mi ciężko

Rycze po kątach z tęsknoty.
Rozum mi mówi to nie ma sensu, facet ma 45 lat , zapomnij

A serce ze miałam świetnego faceta który dbał o mnie jak nikt, troszcyl i kochał jak nikt nigdy..

Ja wiem, że zdradził ...

Ale wiem, że byłam dla niego wszystkim..nikt mnie nie traktował jak on.

Obym się nie poddała..
Jestem sama z zwierzakami i czuje się tak pusto...
Nie mam nikogo teraz..

Ech...

Żywiec, nie dorabiając ideologii do banalu.
Gdybyś była dla niego wszystkim, to NIGDY by Cię nie zdradził.
Przenigdy.

A taki sport, jaki on uprawia, to co najwyżej HIVa może wnieść do Waszego związku.
Nie zdajesz sobie z tego sprawy ?

Co z tego, że facio ma 45 lat, skoro jego mózg ma nadal 15.

Autorko, mysle, ze rozstanie to dobra decyzja. Zanim dowiedzialas sie o zdradze mialas ogromne watpliwosci. O tyle lat starszy mezczyzna nie odpowiadal Ci jako przyszly maz i ojciec Twoich dzieci i jest to bardzo naturalne, zdrowe myslenie. Dodatkowo pojawila sie informacja, o tym, ze ten mezczyzna Cie zdradzil.
Moim zdaniem calkowicie przekresla go jego podejscie do kontaktow z innymi kobietami. Zapewniam Cie, ze nie wszyscy ludzie zdradzaja. A ci, ktorzy zdradza, ale maja jakis kregoslup moralny, na pewno nie bagatelizuja tego wmawiajac swoim partnerom, ze to nic nie znaczy. Nie wizalabym sie w zadnym razie z takim czlowiekiem. Jestes mloda. dobrze myslaca kobieta, dasz sobie rade. Mysle, ze najlepiej poszukaj innego mieszkania. Odizoluj sie zupelnie od niego,  a za jakis czas buduj swoje zycie z kims innym.

Postanowiłam napisać, zawsze to lżej jak można przelać emocje i uczucia wirtualnie na " papier".

Pierwszy raz w swoim nie dość długim życiu przeżyłam rozstanie tak boleśnie. I mogę z ręką na sercu powiedzieć, że podziwiam wszystkie kobiety które zostały same, z dziećmi .. musicie być cholernie silne!

W momencie kiedy wydawało się, że już jest lepiej i ,że powoli się przyzwyczajam to samotnego, nowego życia .. przychodziły takie momenty ,aż mnie zadziwiało ..,że może tak boleć.
Płacz , uczucie paniki, beznadziejności.. leżenie w łóżku.. ech,..

Ale się podnoszę. Już mniej tęsknie, łapie się na tym ,że czasem nawet już wspomnienia nie bolą tak bardzo.
Na tym momencie, chyba już nie potrafiła bym żyć z nim.

Jesteśmy w kontakcie, ale rzadkim. On pierwszy nie dzwoni, nie pisze - chyba , że coś ważnego nie związanego z nami a np. mieszkaniem.

Ja się przyznaje , że miałam takie dni ,że sama do niego dzwoniłam i płakałam w słuchawkę- bo nie mogłam sobie poradzić. Chciałam tylko z nim pogadać.

Mam dziwne wrażenie, że on się z tym szybciej pogodził i pewnie zacznie za jakiś czas nowe życie z kimś innym..czego mu życzę.

A ja poczułam w dniu dzisiejszym taki dziwny spokój. W końcu poczułam,że dobrze się stało..
Uczę się powoli żyć bez niego, i wcale nie jest tak strasznie jak się wydawało.

Człowiek żyje z kimś, boi się samotności, że sobie nie poradzi.. wydaje mu się, że kocha, i tkwi w związku który gdzieś pomału uwiera. A wystarczy zrobić tej jeden krok.. odejść i zobaczyć, ze życie się na tym nie kończy.

Owszem samotność jest straszna, puste ściany, nie ma się do kogo przytulić i zwyczajnie opowiedzieć jak minął dzień.
Ale pewnie za jakiś czas to uczucie pustki się wypełni.

Dziękuję Magita za dobre słowa :-)

Przeżywam tak skrajne emocje , że zastanawiam się czy to normalne ?
Ostatnio dużo pracuje, ale i tak mam ogrom energii ! Pomimo, że mało jem.. apetyt mi strasznie spadł. Pracuje, ćwicze, czasem gdzieś wyjde i kg lecą ..
A energii wciąż full ..

Dziś w końcu 1 dzień wolnego , więc relax i wino poszło w ruch :-)

Przeczytałam moje posty i po czasie widzę,że już inaczej na wszystko patrzę. Pozostaną mile wspomnienia, czasem tęsknota .. ale czuje , że dobrze zrobiłam..

Odkrywam życie na nowo..
Wyszłam z klatki i pomimo gorszych dni dostrzegam wiele dobrego!
Forum mi dużo pomogło, za co dziękuję i jestem wdzięczna:-)

No to ja mam znacznie gorzej bo co prawda u mnie jest podobna różnica wieku z dziewczyną, jednak czuję się młodo zarówno fizycznie jak i psychicznie i do tego dziewczyna zarzuciła mi zupełnie bezpodstawnie że jej nie kocham. Nie miałem i nie mam zamiaru mieć żadnego romansu z inną. Na dowód że nie chcę jej wykorzystać seksualnie zgodziłem się z nią nie spotykać i dalej ją wspieram a ona uparła się przy swoim i nie odpisuje. Wcześniej miała jakiś problem z chłopakiem z którym była trzy lata i podobno nie miała z nim seksu ani z żadnym innym. Teraz ona ma 28 lat. Przyznała mi się że ma problemy emocjonalne i z trudem idzie jej na studiach. Zależało mi głównie na rozmowach z nią a seks ma dla mnie małe znaczenie. Liczyłem na to że nasza przyjaźń się pogłębi i ona zechce ze mną być.