Chyba się pogubiłam w życiu :( Powinnam odejść ??

Julkaxx - dziękuję Ci za post. Muszę się zgodzić, masz w 100 % racji. Uwierz, że nie mam zamiaru tu niczego ukrywać. Poznałam go po rozstaniu z dziewczyną ( która była dla niego bardzo ważna , ona odeszła wyszła za mąż  i ma dziecko ...i wiem, że za nią długo tęsknił ) . Do związku się nie pchal, ja na początku byłam bardziej za nim , teraz na odwrót ) . Nie będę ukrywać, że między nami było uczucie ... ale rozsądek to Gasi.

Teraz już wiem, że rozstanie Jest nieuniknione ...:(

Julkaxx mądrze mówisz . Jeżeli chodzi o oszczędnośći to Jakieś tam mam, cat czas oszczedzam . Samochód jest zarejestrowany na mnie ( kupiony w połowie z moich pieniędzy ) reszta dolozona przez niego jako prezent. Wiem, ze życie jest cholernie drogie.

Wynajęcie nawet małej kawalerki to koszt z rachunkami 1200 zł , benzyna,  studia, i samo zycie ...

Cóż będę musiała z czegoś zrezygnować...ale nie ukrywam , że życie w pojedynkę z tak mizerna wypłata mnie przeraża ..

Ale z drugiej strony muszę dach radę. Będzie ciężko.

Życie naprawdę piszę różne scenariusze, tego akurat się nie spodziewałam..
Wszystko układało się dobrze ( tylko mmoje ciche myśli, czy to dobry związek ) oprócz tego wszystko na plus.
Wczorajsze zbliżenie , starał się mnie zadowolić..

A dziś rano..pomylił się. Zamiast wysłać SMS-a do dziewczyny wysłał do mnie..Brzmiał : " Musimy się spotkać w innym terminie, ponieważ moja dziewczyna jest w domu . przepraszam ".

Chwile pózniej oczywiście zadzwonił.. wymyślał żałosne historie, pózniej próbował wpędzać mnie w poczucie winy, następnie przyznał sie , że popełnił błąd ale on się nigdy z nią nie spotkał... taaak, na pewno.

Wydzwaniał, wypisywał SMS, powiedziałam, żeby przestał to robić bo fakt jest taki ,że był z kimś umówiony a żadna historia zapewne nie jest prawdziwa..

Poinformowałam go, ze potrzebuje kilku dni na znalezienie mieszkania, zabieram zwierzaki i się wyprowadzę..

A byłam taka naiwna.. On mi teraz mówi , ze chciał mi się oświadczyć, mieć ze mną córkę .. takk ale przy okazji popierzyć inne.
A ja głupia byłam wierna przez cały nas związek !!!

Emocje gdy przeczytałam SMS-a , ogarnął mnie smutek i ścisnęło w środku.

Muszę odejść.. będzie cieżko .. teraz już na 100 %.

Ja będąc w twojej sytuacji bym się zwyczajnie wkurzyła.Poczekałaby na niego, dała w pysk i wypad z mojego zycia.

Dokładnie Elle. Dobrze się stało, że szydło wyszło z worka.Jest jak piszesz, zamiast się wkurzyc, to Zywiec rozpacza.Nie tędy droga.

Cóż... nie ma to, jak zakochać się w podstarzałym Casanowie. Zawsze bogaty wachlarz "atrakcji"  Najgorszy  w tym wszystkim jest fakt, że oni z tego nie wyrastają nigdy. Z czasem i rozrostem łysiny stają się tylko w tych "podbojach" bardziej żałośni. Szczerze współczuje rozczarowania i zawodu ale... ciesz się dziewczyno, że straciłaś na gnoja tylko 4 lata życia

Masz siłę!

Pisz tutaj w razie załamki, ale do dziada - ani słowa.

Gdyby nie był winny nie byłoby teraz tego nagłego gradobicia z telefonem i daremnych i żałosnych prób wyłgania się.
Na wyjątkową padlinę trafiłaś.

Ale na "pocieszenie" wiedz, że każda chociaż raz miała do czynienia z takim rodzajem imitacji mężczyzny - to się kończy w momencie kiedy pokochasz siebie i zaczniesz stawiasz twarde granice.

Wtedy taki "chłam emocjonalny" się do Ciebie nie przedostanie.

Oraz: Potraktuj tę toksyczną relację jako lekcję o tym, co w sobie poprawić i jaki związek chcesz stworzyć, bo życie mówi Ci tą sytuacją, że zgubiłaś kierunek.

Podobny charakter ma moja znajoma.Zanim ostatecznie sie rozstała ze swym mężem, to przez niemal rok była jedna hustawka nastrojów. IsaBella bardzo często kobiety tak reagują.

Zwyiec ten sms to osobna historia. Pisałam już wcześniej. Myślę, że jest coś nie tak. Młoda dziewczyna rozgląda się za mężczyzną w podobnym wieku do swojego nie za 20 lat starszym.
Miałam kiedyś te 20 lat, było wielu przemiłych Panów starszych ode mnie. Podobał mi się nawet taki jeden, miał 32 lata. Wyglądał jeszcze świetnie. Mimo to wydawał mi się jednak troszkę za stary. Nie rozumiem tego.
Teraz też mam znajomego. Jakieś chyba z 18 lat starszego. Bardzo o siebie dba. Na swój wiek wygląda wyśmienicie. Wysportowany... I co z tego...?
Zywiec może się mylę, ale wydaje mi się, że tracisz coś najcenniejszego, przepiękne lata, które już nigdy nie wrócą - młodość.
Nie kupisz jej za żadne pieniądze ani wygody. Te jeszcze kiedyś możesz mieć. Jesteś bardzo młoda.
Pisałam też już, że coś podejrzane, że facet po 40 i to taki atrakcyjny jest sam.
Dasz sobie radę:)
Skorzystałaś na tej znajomości. Nie masz się czego wstydzić. Po prostu na pewnym etapie życia potrzebny był ci taki "ojciec", "opiekun".
Dziewczyno będziesz mieć 40 lat a on 60! To jest różnica jednego pokolenia. On mógłby być twoim ojcem.
Facetowi się nie dziwię. Ci ok 40 lubią młodsze co jest dla mnie zupełnie zrozumiałe. Tylko mnie tu zalatuje handlem.
Nie dziwię się też, że chce mieć z tobą dziecko. On ma 45 lat! Też przekazuje swój materiał genetyczny. Nie jest bez znaczenia wiek mężczyzny. Jest on równie ważny jak i kobiety. Czas mu ucieka. Będzie ci ciężko odejść, raczej będzie za wszelką cenę chciał cię przy sobie zatrzymać.

Odejdź od tego starego satyra- przecież widać, że z tego związku i tak nic już nie będzie. Wykończysz się dziewczyno- za rok, dwa albo trzy wpędzisz się tylko w lata, juz tak do końca przypniesz do siebie łatkę młodej, która ciąga się ze starym chłopem, zdziczejesz w tym związku i nie bedziesz potrafiła normalnie sie zachowywać w gronie swoich rówieśników.
Będzie Ci ciężko i własnie na to się nastaw, ale przecież, jak sama wiesz, zycie pisze różne scenariusze, i może okazać się, że świetnie dasz sobie radę.
Nie idź na żaden finansowy układ z tym człowiekiem, bo potem będziesz czuła się zobowiązana wobec niego- po  co Ci coś takiego?
Dasz sobie radę- zaoszczędziłaś sobie troszkę pieniędzy, studiujesz, jesteś młoda i zdrowa- nie ma siły, żebyś nie dała sobie rady.
On będzie wmawiał w Ciebie, że bez niego Ty zginiesz marnie, Ty w to uwierzysz i ze strachu będziesz trzymała się kogoś, z kim na pewno nie będziesz szczęśliwa. Zmarnujesz swoje młode lata- nie warto, a już na pewno nie warto robić czegoś takiego dla faceta. On, jak widzisz, nie ma żadnych skrupułów, żeby trzymać Cię przy sobie, a przeciez on też zdaje sobie sprawę z tego, ile masz lat, a ile on. Daj spokój- to układ bez przyszłości. Wycofaj się z tego.
Potem ze względu na jego dobro nie dawaj mu żadnej nadziei. Postaw sprawę jasno i jesli zobaczysz, że utrzymywanie z tym człowiekiem kontaktów PO, stanie sie dla niego źródłem nadziei, to zerwij z nim kontakt całkowicie. Przyjmij jego pomoc, ale tylko i wyłącznie wtedy, gdy upewnisz się, że do niego dotarło, iż z Twojej strony, to naprawdę koniec. Bądź po prostu bardzo asertywna, bo tu chodzi o Twoją przyszłość. Nie musisz brać odpowiedzialności za tego człowieka.

Więc tak, poinformował mnie, że wyjeżdża na tydzień dwa do swojego kraju ( nie jest polakiem)

Że mogę zostać u niego dopóki nic nie znajdę.
Kawalerki nie wynajme, a wynajmując pokój w mieszkaniu wizja zamkniętych tam zwierzaków mnie przeraża.

Wiem, że muszę moje dwa wspaniałe koty zabrać.

On proponuję ,żżebym wynajela jego mała kawalerkę, spisała z nim umowę i mieszkała tam z kotami - ale nie jestem coś do tego rozwiązania przekonana. oczywiście będę mu za nią płacić.

Jeżeli chodzi o odejście to jestem tego bardzo pewna i zdecydowana

Nie ukrywam, że te zwierzaki dają mi dużo szczęścia. Nie chce ich zostawiać .
A wiem , że ciężko będzie mi wynająć pokój i to z dwoma kotami

Uświadomiłam go dziś kolejny raz ze nie dam mu na żadnej szansy- że to koniec. On mówi,ze rozumie...

Płakał jak dziecko.. ale to mnie już nie rusza..

Mówiłam, że jeśli zdecyduje się na wynajem tej kawalerki to jako obca osoba .. będę za nią płacić.

powtarza, że wie i ,że musi się z tym pogodzić

Ale ne jestem pewna czy on nie ma nadziei ... co mam robić ? jakie jest najlepsze wyjście ? Mam duży chaos

Kochana, nie zostawiaj kotów na pastwę losu- skoro jasno postawiłaś sprawę, to idź teraz za ciosem. Zrób tak, żeby i Tobie, i kotom było dobrze.
Dobrze, że ten facet postanowił wyjechać z kraju i wrócić w swoje strony- czas pokaże czy on rzeczywiście tak zrobi. Najpierw będzie musiał pozamykać wszystkie swoje sprawy tutaj (a to może potrwać) i może też zwyczajnie zmienić zdanie. Opadną emocje i wróci poczucie rzeczywistości- ja nie byłabym taka pewna tego, że on sobie gdzieś wyjedzie. To dość leciwy facet- nie wiem czy będzie mu tak łatwo rzucić wszystko, co sobie tutaj powolutku wypracował. Ale załóżmy, że on faktycznie wyjedzie. dla Ciebie byłoby to idealne rozwiązanie, bo uniknęłabyś jego jęczenia i prób odzyskania Ciebie. Takie jazdy z jego strony będziesz zaliczała na sto procent- on sobie Ciebie nie odpuści, bo gdzie on znajdzie kolejną tak młodziutką kobietę, która zgodzi się na zycie z nim. Nawet jesli znajdzie jakąś kolejną, to przecież musiałyby minąć lata, zanim on na nowo mógłby zaangażować się w nowy związek, bez obawy, że ktoś go nie wydoi.
Ze względu na koty, a więc ze względu na Twoje dobre samopoczucie (bez kotów będziesz bardzo nieszczęśliwa) zgódź się na jego propozycję, ale potraktuj to, rzecz jasna, jako rozwiązanie przejściowe. Ponieważ na razie jesteś bardzo jeszcze siebie niepewna (po związku ze starszym, zamożnym człowiekiem na pewno będziesz potrzebowała czasu, by nauczyć się rządzenia pieniędzmi- wrócę do tego wątku w dalszej części), więc nie rzucaj się tak od razu na głęboką wodę- nie musisz tego robić. Nikt nie wywala Ciebie na ulicę- korzystaj więc z tego, co daje Ci los. Twoi rodzice, w razie czego, niewiele będą mogli Ci pomóc- patrz więc realnie na swoją sytuację i nie bądź za wielką idealistką, bo nie warto nią być (kiedyś przekonasz się o tym dobitniej). Nie musisz litować się nad tym facetem, bo on cztery lata temu sam podjął decyzję, by zamieszkać z młodziutką dziewczyną. On musiał więc brać pod uwagę różne za i przeciw, i skoro zdecydował się na tak karkołomne dla niego posunięcie, to jego sprawa i jego problem.
Zrozum kochana jedno- ten chłop po prostu Cię wykorzystał- dlatego Ty dzisiaj nie masz żadnego moralnego obowiązku, by troszczyć się o niego.
Gdyby sytuacja była odwrotna, to on też patrzyłby tylko na siebie.
skoro masz koty, to musisz pomyśleć o ich interesie.
Ja nie widzę żadnego powodu, żebyś Ty musiała mieć jakies obiekcje w stosunku do tego faceta- przecież o sam proponuje Ci wygodne dla Ciebie wyjście (a mógłby przecież wystawić Cię na próg razem z Twoimi rzeczami), a skoro tak, to Ty z tego skorzystaj, dopóki sama nie staniesz na nogi.
Najważniejsze bowiem jest to, że jasno postawiłaś sprawę. Ty podjęłaś określoną decyzję, poinformowałaś go o swoich zamiarach i zachowałaś się jak normalny człowiek szanujący uczucia drugiej osoby- nie masz sobie niczego do zarzucenia.
On proponuje Ci takie rozwiązanie- ze względu na koty zgódź się na jego propozycję. W razie, gdy on będzie na tej podstawie robił sobie jakieś nadzieje, to Ty po to masz język, żebyś jeszcze raz dobitnie przypomniała mu o swojej decyzji. On kilka razy podejmie próbę odzyskania Ciebie, ale jesli Ty twardo będziesz stała za swoim słowem, to on w końcu zrezygnuje. Nie zwracaj uwagi na jego jęczenia.
Najważniejsze jest to, że nie masz zamiaru go zwodzić- jesteś bardzo uczciwą osobą- wielki szacun z mojej strony.
Wrócę do tej myśli, że Ty przez jakiś czas będziesz miała wielki problem z tym, żeby ogarnąć się z kasą, by na wszystko Ci wystarczyło.
Po związku z bogatym facetem możesz mieć pewne nawyki i przede wszystkim masz zakodowane w głowie (to na pewno zostało Ci wmówione- typowa manipulacja jaką zawsze stosuje starszy facet, jeśli chce zatrzymać przy sobie bardzo młodziutką kobietę, niektórzy potrafią nawet wplątać taką kobietę w zawiłą sieć różnych kredytów, które sami spłacają, dopóki dziewczyna jest z nimi, ale umowy są tak napisane, by w razie czego, dziewczyna nie mogła palcem o palec kiwnąć, bo kredyty zapisane są na nią), że sama nie dasz sobie rady.
Najlepszym dowodem na  to, że mam rację jest fakt, że Ty już teraz masz takie obawy. Uważaj więc- to pułapka. Obyś w nią nie wpadła.
Zafunduj sobie czas adaptacji do nowych realiów, a skoro facet, chce pójść Ci na rękę, to nie odrzucaj tego kierując się jakimś idealizmem.
Życie jest brutalne, a Ty musisz patrzeć realnie. Cokolwiek on chce teraz dla Ciebie zrobić,  Tobie słusznie się, moja droga, to należy. Poświęciłaś cztery lata swojej młodości na starego faceta- to wielka rzecz z Twojej strony. Tak na to patrz.
Za jakis czas, gdy już na dobre otrzaskasz się z nową sytuacją, wtedy zacznij powoli uczyć się życia na całkowicie własny rachunek.
Z całej tej historii wyciągnij jednak też lekcję, że mądra kobieta zawsze ale to zawsze, nawet gdyby miała nie wiem, jakiego to bogatego męża, że kobieta zawsze powinna być niezależna. Najgorszą głupotą, jaka zrobić może kobieta, to uzależnić się finansowo od chłopa. skończ studia i rozwijaj się zawodowo, by w przyszłości mieć własny dach nad głową i własne pieniądze. I pozbądź się idealizmu, bo życie tak wali po dupie, że najlepiej jest być bardzo praktyczną osobą, nie twierdzę, że wyrachowaną (to dość pejoratywne zabarwienie), ale na pewno należy byc osobą praktyczną.
Dasz radę- a pierwszy milowy krok do nowego życia już zrobiłaś.

Wynajmując od niego kawalerkę, dalej jesteś z nim- absolutnie się z tym nie zgadzam. Co ma piernik do wiatraka?
Zywcu, podpiszesz normalna umowę o wynajem mieszkania(na Twoim miejscu jeszcze bym się targowała, właśnie za te zmarnowane lata młodości) i nie podpiszesz jej na dozywocie, lecz np. na rok. No bez przesady- Ty bedziesz sobie mieszkała ze swoimi kotami, a facetowi będziesz płaciła za wynajem. Jego jęczeniem nie musisz się przejmować, bo Ty jasno postawiłas sprawę i nikogo nie chcesz zwodzić.
przez rok nauczysz się sama zarządzać pieniędzmi, nabierzesz pewności siebie i zrobisz tak, byś pod każdym względem była niezależną osobą. Koty ciągle bedziesz miała przy sobie.
Wielkie mecyje- patrz praktycznie, a nie będzie bujała w obłokach i chodziła z głową w chmurach.

Iza, mnie się wydaje, że tu nie chodzi o to, że Żywiec wymyśla sobie preteksty do pozostania z tym facetem, lecz a słuszną obawę, że ciężko jej bedzie znaleźć jakieś lokum, by ona miała pozwolenie od właściciela na zamieszkanie razem z kotami. Musiałaby dziewczyna poszukać takiego mieszkania i może miałaby farta i faktycznie znalazłaby takie bez problemu, ale nigdy nie wiadomo, jak by to było. Na razie ona stąpa po nieznanym gruncie i przypomina dzikuskę, która wyszła ze złotej klatki. Dlatego właśnie ona tak się boi. Ja trzymam za tę dziewczynę kciuki, bo bardzo ją polubiłam.

Iza, ja też jestem za kociarzami, bo sama mam pod swoim dachem takiego kociego osobnika i niechby tylko jakiś chłop spróbował tylko podskoczyć mojemu kotu, to ze mną miałby do czynienia.
Żywcu drogi- zrób tak, żeby dobrze było tobie i Twoim kotom.
I nie bój się życia, bo lepszy domek ciasny ale własny i w takim kierunku w życiu idź. Wszystko powolutku na pewno jakoś sobie ułożysz. Teraz jesteś zdziczała i przestraszona, ale to minie, gdy zaczniesz odzyskiwać pewność siebie.
Dobranoc.

Zdrady również nie widzę tylko młodą dziewczynę, która już teraz nie umie odejść od faceta ze względów finansowych.
A wbrew pozorom teraz może być jej dużo łatwiej. Straszny problem koty... A gdyby tak miała teraz odejść z dwójką dzieci...?
Teraz nie ma gdzie mieszkać i za co, a co będzie za 2 lata. Całkiem przywyknie do wygody.
Opcja wynajmu mieszkania od niego jest dalej tkwieniem w układzie. Nic nie zmienia fakt, że będzie mu płacić. To ułuda niezależności. Przede wszystkim on będzie cały czas obecny w jej życiu i będzie ją kusić wygodnym życiem i o nią zabiegać. To jest sprytny numer dojrzałego, doświadczonego człowieka. Przechytrzy Zywiec. Nie da rady od niego odejść.
Będą koty i inne sprawy stały na drodze.
Zywiec boisz się dorosłości. Chciałabyś mieć takiego "ojca" tylko, żeby miał ze trzydzieści kilka lat maximum. Tymczasem on ma dwie dekady więcej niż ty i tak już pozostanie.
Wpadasz w sidła "wygodnego" życia. Dziewczyno gdyby zależało ci na swoim życiu to znalazłabyś lokum dla sowich kotów. Jakaś starsza Pani, rodzina czy koleżanka. Wynajęłabyś cokolwiek z jakąś koleżanką. Zamieszkałabyś z kimś nawet w jednym pokoju, żeby tylko mieć dach nad głową.
Moim zdaniem sprzedajesz swoją młodość Zywiec. Przywykłaś do życia podanego na tacy.

Zywiec przepraszam jeśli poczułaś wrogość. Nie jestem ci wroga. Podchodzę do twojego problemu emocjonalnie a te koty to wydają mi się taka zasłoną przed prawdziwymi motywami być może z których nie do końca zdajesz sobie sprawę.
Uważam, że pomysł wynajmu od niego kawalerki jest zły.
Tak sobie teraz pomyślałam dziewczyno... Wyobraź sobie, że jednak zdecydowałabyś się na dziecko z nim. Po czasie może byłoby kolejne i nagle po iluś tam latach spokojnego życia i w sumie takiej trochę wegetacji ze 20 lat starszym facetem odkryłabyś, że on od lat umawia się na seks z dziewczynami.
Co wtedy byś zrobiła. To dopiero miałabyś problem. Dzieci to nie koty.
Zywiec czy ty sobie wyobrażasz dojrzałego biznesmena, który robi cyrki? Taki facet znajdzie bardziej wyrachowane sposoby, żebyś zmieniła zdanie. I to, że teraz masz takie postanowienie nie znaczy, że za miesiąc on ciebie znowu nie urobi.
Wszystkie jego kroki są perfekcyjne.
Teraz się zmył. Ochłoniesz. Przemyślisz sobie sytuację. On ciebie zna, wie na co cię stać i co lubisz.
Wie, że zgodzisz się na kawalerkę. To, że masz mu płacić to pikuś. Pozwoli ci na to, bo wie że inna opcja teraz nie wchodzi w grę.
Potem wciśnie ci jakiś inny kit na temat tego smsa, albo postara się wmówić ci, że to nic takiego...
Ty poznasz smak płacenia rachunków, życia bez niego. Za 2 czy 3 miesiące to dopiero możesz zmięknąć. On to wie, bo to stara wyga. Doskonale wie na czym życie polega.
Zywiec ty tego nie widzisz?

Zywiec ludzie którzy prowadzą interesy potrafią osiągać cele i manipulować ludźmi w taki sposób, że trudno się zorientować. Co będzie robił pewnie sama się przekonasz...
Nie jest łatwo komuś doradzać. W końcu nie jesteśmy w stanie życia przewidzieć. To co mogę napisać to tylko z własnego doświadczenia, takie moje spostrzeżenia...
Życzę ci wytrwałości i powodzenia.
Nigdy nie miałam kota. Miałam tylko psa, którego bardzo kochałam:)

Nie zarzucaj mi kłamstwa.
Zrób eksperyment i wykonaj kilka telefonów , w celu wynajmu pokoju z dwoma kotami a później tu wróć i podziel się jakie odpowiedzi uslyszalas ...

Nieumeblowane mieszkanie tańsze ... koszt ok 900-1000zł. Plus oczywiście kaucja, i rachunki , zakup nowych mebli, łóżka i generalnie wszystkiego. Nie zapominaj , że zarabiam najniższą krajową a z tych oszczędności chce żyć .

Właściciel ma to w tyłku,  czy kot będzie miauczec ale osoby z którymi miałabym potencjalnie mieszkać w mieszkaniu juz nie. Da mnie to są absurdy ...

"Nie zarzucaj mi kłamstwa.
Zrób eksperyment i wykonaj kilka telefonów , w celu wynajmu pokoju z dwoma kotami a później tu wróć i podziel się jakie odpowiedzi uslyszalas ...

Nieumeblowane mieszkanie tańsze ... koszt ok 900-1000zł. Plus oczywiście kaucja, i rachunki , zakup nowych mebli, łóżka i generalnie wszystkiego. Nie zapominaj , że zarabiam najniższą krajową a z tych oszczędności chce żyć .

Właściciel ma to w tyłku,  czy kot będzie miauczec ale osoby z którymi miałabym potencjalnie mieszkać w mieszkaniu juz nie. Da mnie to są absurdy "

Co za bzdury. Ja wynajmuję mieszkanie z dziećmi , kotem, psem i rybkami. Bez problemu. Tylko trzeba chcieć. nawet w hotelach z kotami można mieszkać. tylko trzeba poszukać.

Czytając Ciebie obawiam się ,że za niedługo wpadniesz na "cudowny" pomysł jak się ustawić. Zajdziesz w ciążę , zażądasz alimentów z górnej półki i zapewnisz byt sobie i kotom. Brrr jakoś tak mi powiało...

Dziewczyno jeśli naprawdę chcesz odejść to odejdź. Daj szansę facetowi ułożyć sobie życie. A może i do Ciebie szczęście się uśmiechnie tylko nie wymyślaj nieistniejących problemów.

Żywcu, nie rzucaj się tak od razu na głeboką wodę, bo za dwa, trzy miesiące wrócisz do tego człowieka i już tak amen przy nim osiądziesz.
Ludzie tutaj piszą Ci, że Ty wchodząc z tym facetem w mieszkaniowy układ, niby dalej z nim będziesz oraz to, że chłop ten jest sprytny (na pewno taki jest, skoro prowadzi interesy i ma ze swojej pracy niezły zarobek, no jest nadziany po prostu) i że w związku z tym on bez większego problemu poradzi sobie z Tobą, że tak Cię zmanipuluje, tak omota, że Ty nawet nie będziesz wiedziała kiedy do niego wrócisz i to z podkulonym ogonkiem.
Ci, którzy tak piszą maja troszkę racji- nie twierdzę że nie, ale moja droga- to jak bedzie dalej zależy tylko i wyłącznie od ciebie. Jesli Ty naprawdę nie bedziesz juz chciała takiego faceta, to on choćby i nawet miał usrać się po same pachy, i tak nie bedzie miał do Ciebie żadnego dostępu. Na to, by skutecznie nie ulegać jego prośbom i manipulacji, masz przecież swój rozum i jasno wyznaczony cel w życiu. Nie ma takiej możliwości, by ten człowiek znowu wlazł w Twoje zycie, jesli Ty naprawdę nie będziesz go chciała. On może namipulować skutecznie swoimi pracownikami, całym nawet imperium, ale Tobą nie będzie mógł zawładnąć, bo Ty do tego nie dopuścisz.
Na razie jesteś jednym wielkim strachem i dlatego wszystkiego aż taks się boisz. Dobrze, że masz jakieś swoje pieniądze, ale pamiętaj, że kasa szybko się rozchodzi. Pójdziesz do sklepu i wiele nie kupisz, a przecież wydasz dużo kasy, nie wiadomo na co właściwie. Do tego opłać mieszkanie, swoje studia, jakies szkolenia, podręczniki (to wszystko kosztuje)- tak tylko się mówi, że dasz sobie radę, ale spróbuj człowieku utrzymać się za 1200 zł., gdy w tej kwocie musisz jeszcze opłacić sobie mieszkanie.
Pewnie, że dasz sobie radę, ale najpierw musisz okrzepnąć po tym związku, nabrać sił i pewności siebie. A na  to potrzebny jest tobie czas i konkretny sukces, żebyś mocno w siebie uwierzyła.
Nie od razu bowiem Kraków zbudowano.
Dlatego czniaj na wszystkie te wyższe wartości, ideologie (ich do garnka nie włozysz i nie najesz się nimi|), tylko patrz na rzecz praktycznie i zrób tak, żeby to Tobie było dobrze. Jak bedziesz miała potrzebę wyższego idealizmu, to weź sobie jakąś odpowiednią książkę i przenies się dzięki niej w krainę marzeń, wielkiej szlachetności  i piękna. W życiu natomiast bądź twarda i praktyczna.
A on może sobie niebo i ziemię poruszyć, by Ciebie odzyskać i nic mu to nie pomoże, jesli Ty nie będziesz go już chciała.

Też się pogubiłam!!!
Mam 30 lat od 10 lat jestem mężatką mamy dwoje dzieci. Ale od jakiegoś roku nasz związek to wieczna huśtawka. Tydzień jest dobrze a potem dwa tygodnie nie rozmawiamy ze sobą. Mam doła nie mam z kim pogadać i sama nie wiem co robić. Mój mąz taki najgorszy nie jest ale jestem nieszczęśliwa, co z tego że pomoże mi w domu jak codziennie wypija 3-4 piwa nie je obiadu więc po całym dniu pracy i tych piwach jest dobrze podchmielony. Już nie raz z nim o tym rozmawiałam ale do niego nic nie dociera. Ostatnio zrobił się wstrętny i gburowaty wiecznie nie zadowolony. A ja przez to też mam doła i fatalnie się czuje, straciłam do niego zaufanie i nie mam ochoty na seks a on oczywiście się obraża. Wczoraj miarka się przebrała wróciłam z babskiej imprezy, na której wypiłam kilka drinków oczywiście mąż zaczął się do mnie dobierać więc poszłam spać do dużego pokoju. Po pół godziny przyszedł do mnie i zamiast mnie przytulić to znowu zaczął swoje, gdy jasno dałam mu do zrozumienia że nic z tego ubrał się i o 2 w nocy wyszedł z domu. Strasznie mnie wystraszył chodziłam z okna do okna wreszcie wyszłam z domu i poszłam do garażu a mój mąż siedział w aucie z 2 piwami jakby nigdy nic. Oczywiście dzisiaj nie rozmawiamy ze sobą a ja zastanawiam się co dalej nie chce tak żyć to wszystko jest bez sensu. Coraz częściej myślę o rozwodzie. Pomóżcie

Rozumiem Cię , ale proszę zrozum , że nie stać mnie na wynajem mieszkania i płacić miesiecznie 900zł plus czynsz i rachunki zarabiajac 1200zł . Musiałabym kupić lodówkę, pralkę i inne podstawy.. nie mówię o luksusie..

Ale na to mnie nie stać..

Nie szukam pretekstu, tylko myślę realistycznie żebym po wykorzystaniu oszczędności nie obudziła się z ręką w nocniku.

Wyprowadze się.. czy to do jego kawalerki, podpisze z nim umowę i co miesiąc będę przelewać 500 zł, albo wynajmę pokój. Z nim już nie będę, tego to akurat jestem pewna.

On wyjechał, więc jestem tu .. jak wróci to albo wynajmuje pókoj i zostawiam z nim ( na jakiś czas ) koty , albo podpisuję z nim umowę na kawalerkę.

Uwierz ją jestem bardzo zdecydowana o odejściu , i zdania nie zmienię..
i chce po prostu zrobić to jak najrozsadniej.
nic od niego nie chce, żadnych pieniędzy , za mieszkanie chce mu płacić ... i chce zapomnieć.

Minął dopiero tydzień albo aż tydzień...

Pierwsze dni były puste, nie chciało mi się wstać z łóżka..
Z dnia na dzień targały mną przeróżne emocje..
Dziś poczułam tęsknotę.. za NIM. Bo mimo wszystko uważam, że jest b. dobrym facetem. Nieba by mi uchylił , zawsze się troszczył, był ciekawy jak minął mi dzień w pracy , zachęcał do rozmowy.. I gdzieś obok po prostu był.
Teraz jest pusta..

Lecz, pomimo tej pustki jest też to uczucie wolności.

Muszę uwierzyć,że znajdę wartościową osobę w swoim życiu i , że życie jeszcze się ułoży.

On codziennie wysyła 1, 2 sms ,że tęskni itd ale bez żadnych pytań czy nacisku na powrót. Ja na nie nie odpowiadam..

Jestem zdecydowana na odejście, i wiem że nic mnie przed tą decyzją nie cofnie..
czasem tylko się boje jak to będzie ?

A jak będzie? tego nie wie nikt..

I wiem, że moim drugim problemem jest to , że Ci młodsi ( mówię o wieku 25 - 29 ) wydają mi się , aż za młodzi dla mnie. A przecież nie powinnam myśleć tymi kategoriami..
Nie chce iść teraz w żaden związek..

Mam różne myśli, jeden wielki chaos.. mam nadzieje ,że minie i nastąpi spokój .

Ale jakie to ma znaczenie, w obliczu faktu, że Ty już od dawna chciałaś się z nim rozstać .... ?

Żywiec... czytam, czytam... i ciężko mi uwierzyć...brzmi jak tandetny Harlequin.

Sorry...

IsaBella nie szkoda Ci czasu?  Żywiec bierz przykład z tej wspaniałej kobiety. Zaciśnij poślady i nie ma że boli, dasz radę.

Co do pokoju przykład:
Kraków, mały piesek i szczur, 1 m-c szukania, nie umeblowane, na drugim końcu miasta, starsza Pani, młody student medycyny, dojazd do pracy prawe 2h, za 600zł plus 100zł rachunki przy 1400zł na rękę da sie? da.... tylko trzeba chcieć! a ja jestem dumna z mojej znajomej, bo praktycznie była w identycznej sytuacji jak Twoja. O! przepraszam ma 200zł więcej.

Zywiec, madra dziewczyna jestes!   Juz kiedys skomentowalam Twoj temat, zebys porozmawiala z facetem, bo mialas wtedy watpliwosci. Potem zdecydowalas, ze jednak to TEN, a zycie poukladalo wszystko za Ciebie. Nic nie dzieje sie bez przyczyny. Nie bylas pewna swoich uczuc i dostalas jasny znak, ze ten zwiazek jednak nie jest dla Ciebie. Wierze, ze postapisz slusznie i poradzisz sobie. Wiem, ze pojawiaja sie chwile zwatpienia i wtedy najlepiej wyrzucic wszystko z siebie. To, ze piszesz o swoich chwilach slabosci nie oznacza, ze ulegniesz. A przynajmniej taka mam nadzieje.
trzymam kciuki!

Myślałam, że będzie lżej.. a wcale nie jest.
Rozryczalam się dziś znowu ..i w sumie dalej rycze..

Czuje się taka samotna ..
Zawsze był, przytulil..zawsze się troszczyl.
A teraz leżę sama i nie mogę pohamowac łez...

Zadzwonił dziś, spytać się jak się czuje i czy niczego nie potrzebuje ??

A nie miałam siły rozmawiać , bo tłumiłam łzy żeby nie słyszał...

Wbrew wszystkiemu ją go kochałam, ale ten związek nie ma racji bytu. Nie mogę być z kimś 20lat starszym, po prostu już nie mogę..

Chcę być silna, codziennie sobie powtarzam , że będzie dobrze ...

Ale dziś kolejny dzień słabości..

Jedyne o czym marzę żeby po prostu mnie przytuli i żeby to tak ie bolało..

Wiem, że się uzalam ale może będzie mi łatwiej ...

Tak , masz rację brakuje mi jego a nie tego związku...

Brakuje,bo jest dobrym człowiekiem..
Bo się troszczy..

Bo przy nim nie czułam się taka samotna
Bo zawsze mogłam i mogę na niego liczyć.

Ale wiem, że wygra rozsądek ..
Muszę to tylko przebolec.

Zywiec a czego ty się spodziewałaś...?
Rozstanie zawsze jest trudne. Chyba, że się kogoś poznaje i w nim zakochuje.
Jestem dobra dla swoich dzieci. Dbam o nie, przytulam je. To jest i ten wiek i ten sposób dbania o partnera. Nie idziecie ramię w ramię, on jest bardziej twoim opiekunem.
Jest taki mały szczegół, o którym chyba zapominasz. Ten opiekun umówił się na seks z dziewczyną będąc z tobą w związku. Jest dobry... Czy to jest według ciebie dobroć?

Twoj partner żyje fantazją mówiąc że byłas dojrzała - nie byłaś i nie jesteś.Trudno jest powiedzieć sobie samemu prawdę - jest ze mną dla kasy.Co do Ciebie - lubisz wygodne życie i łatwe pieniądze .Znajdź sobie młodszego nadzianego .

Wszystko ma swoją cenę - facet lubił bzykać młodą dupe nie będzie miał rodziny .Bo już wydaje się być swojej partnerce stary.Nie wspołczuje ani tobie ani twojemu facetowi.Każdy brał od drugiego co chciał - on twoja młodość a ty jego kasę.

Zywiec to normalne, że jest ciężko. Zawsze trudno się rozstać, pożegnać...
Pora iść dalej...
Spotka cię z pewnością jeszcze wiele dobrego w życiu i zawsze pozostaną w sumie ciepłe wspomnienia.