Podsumujmy.
Typowy lekarz potrzebuje jakieś pół roku na odróżnienie grypy od gruźlicy.Złożenie prostego złamania, udaje się gdzieś tak za trzecim podejściem, po którymś z kolei łamaniu kości. Ten sam lekarz, na podstawie delikatnego sińca na łopatce ze stuprocentową pewnością potwierdzi fakt gwałtu,jak również zidentyfikuje pesel oraz adres sprawcy.
Sądy i prawnicy to elita elit, jak widać po wpisach tutaj.Błyskotliwymi intelektami przenikają każdą sprawę i wydają wyroki tak sprawiedliwe i trafne, że sam Bóg wpada w kompleksy.
Podsumujmy: na medycynie znasz się równie dobrze jak na prawie 
Jak większość społeczeństwa.
Gdybym chciała być złośliwa, to też wspomniałabym coś o kompleksach (niekoniecznie boskich), ale nie będę.
Za moich studenckich czasów, czyli 10 lat temu, akcja 'mężczyźni przeciw gwałtom' wyglądała tak, że się koleżanki odprowadzało wieczorami, a w razie konieczności spuszczało wpier*ol imprezowym natrętom.
Z tym się w pełni zgodzę.
Dlatego mojego syna od zawsze "edukowałam" w tym kierunku.
I żadne obdukcje ani zeznania nie były potrzebne, wystarczyło, że dziewczyna zgłosiła problem kolegom ze swojej paczki.
Z tym już niekoniecznie.
To zawsze było i jest konieczne, bowiem gwałty występowały zawsze i niestety będą występować.
No ale takie archaiczne metody już nie mają racji bytu i należy je zastąpić przebieraniem się w sukienki.Jeszcze kokardki na fiutach można wiązać jako szczególnie skuteczny środek zapobiegania gwałtom.
Społeczeństwo samo dostaje w łeb rykoszetem od niektórych pomysłów.
Smutna rzeczywistość jest taka, że zgłaszane gwałty stanowią zapewne tylko jakąś część wszystkich gwałtów. Z tej zgłoszonej części i tak trudno skazać sprawcę, chyba że w przypadkach ewidentnych patrz "złamany nos". Większość z tych niezgłaszanych gwałtów wygląda zapewne właśnie tak, że nie ma po nich efektownych siniaków i złamań. Udowodnienie winy sprawcy byłoby trudne, także dla ofiary.
Już pisałam, że są to sprawy trudne dowodowo.
Na pewno też ta okoliczność stanowi jedną z przyczyn, z powodu której część ofiar nie zgłasza gwałtu.
Bywają też sytuacje, że niezgłoszenie wynika ze wstydu ofiary, obawy przed nieprzychylnym nastawieniem środowiska, zwykle w mniejszych społecznościach, obawą przed etykietką.
Dlatego ta akcja "stop gwałtom" mnie co najwyżej śmieszy choć też wkurza, bo nawet może jeszcze zaszkodzić.
Mnie w zasadzie nie śmieszy. Nie uważam też, że może zaszkodzić.
Już pisałam, że wykonanie akcji nie uważam za najszczęśliwsze, ale jeśli przyjąć założenie, że nie jest kierowana do potencjalnych gwałcicieli, lecz do środowiska ofiar, to być może przyczyni się do zmniejszenia ostracyzmu wobec ofiar.
Jedyna sensowna akcja jaka mi przychodzi do głowy to taka, która uświadamiałaby kobietom, że gwałcicielem może być każdy napotkany mężczyzna. Że zagraża jej nie brudny lump z parku ale właśnie ten przystojny kolega z roku czy też przemiły kierownik kadr na firmowym wieczorku...
Uświadamianie kobiet, co do zasady tak. Jednak nie na zasadzie siania totalnej nieufności, lecz rozsądku w zachowaniu.
