Wspólne mieszkanie

Z tego się jakaś telenowela robi. Czyżby trolling?

Rozmawiacie ze soba na forum zamiast sie spotkac i w cztery oczy porozmawiac

Po to by tu sie nie "przekrzykiwac" bo tu tym bardziej nie dojda do porozumienia a nawet jesli nie chca ze soba byc to w sprawie dziecka dogadac sie musza, to dziecko i tak ich w pewien sposob zwiaze do konca zycia

Jednak to, że ktoś ma pracę to za mało, aby być dorosłym. Kolejna lekcja dla mnie...

Rozmawiam na forum? A kto powiedział ze tego chciałam? Przez dwa miesiące próbowałam rozmawiać - jak ze ściana... Wysłuchałam wielu przykrych i aroganckich tekstów...
Wtedy podjęłam taka decyzje... Bo wtedy uświadomiłam sobie, ze nic w nim sienie zmieniło. TP nie była wersja tutaj opisana.. Dobrze ze mam to zapisane - jedna z rozmów mam na mailu - teraz swoich słów sie wypiera, zmienia, modyfikuje... W tym tekście który opisał jest mnóstwo głupot, choćby takich ze nie ma 4 szaf...
Niedojrzała bo właśnie chce wciąc życie w swoje ręce? Bo chce sie sama utrzymywać? Tata mnie nie utrzymuje, nie daje mi pieniędzy ... Tu rachunki sa niższe i na ich płacenie mnie poprostu stać. I mam świadomość ze nikt mi nie wyliczy ze za dużo wypsikalam odświeżacza lub kupiłam złe żarówki bo nie energooszczędne.
Koszty utrzymania oraz kredyt wyjdą mnie tyle co tam same mieszkanie... W dodatku, wiem ze nikt mnie nie zostawi w potrzebie. Ze popilnuje kiedy chociażby ja zachoruje... Ile kobiet nie potrzebowało wsparcia matki po narodzinach? Ja nie mam mamy. A tam niestety będę zdana tylko na siebie i humory. Nikt nie przejedzie 30 km żeby 5 minut popilnowa dzidzie bo chce wyjsć do sklepu po jedzenie. Nikt poza mną sie nie martwi o to, ani tez tym jak pogodzę prace z dzidzia... Bo to moja praca ...
Co ciekawe znam kilka kobiet, nawet w jego rodzinie które tak postąpiły, i jakiś nikt nie nazywa ich niedojrzałymi - wprost przeciwnie...
A ja za swoją decyzje, do której mam prawo, bo mogę mieszkać gdzie chce, i nie oczekuje w tej sytuacji nic od mojego partnera, słyszę ze mi dziecko zabierze... 
Uważam, ze po tych słowach nawet nie ma już o czym rozmawiać, a padły drugi raz....
To jest dojrzałe? Rok temu jak odchodziłam usłyszałam ze mnie zniszczy... Ze pożałuje tego ... No i tak jest...
To co narobił w przeszłości wg niego jest nieważne... bo to już było minęło... nawet to że w wrzesnie ub roku policja zgarnęła go awanturującego się z domu na izbę ... nieważne ...
Znikam z forum, już naprawdę.
Dziękuje za wszystkie rady, chciałam poznać zdanie innych.

Odbierze Ci. Bo jest niedojrzałą egoistką. Przykro mi.

Spójrzcie na siebie. Nie potraficie nawet prowadzic dialogu a co dopiero uczestniczyć we wspólnym zyciu...

Przez przypadek niejako my Forumowicze znaleźlismy sie na pozycji rozsądzającej w Waszym sporze. A zapewniam, że nikt z nas tego nie chce - jakkolwiek by interpretować nasze wypowiedzi.

Kochani... Oboje czegoś oczekujecie od życia. Ale nie patrzycie w tym samym kierunku. A to niewątpliwie podstawa czegoś, co nazywa się byciem z sobą. Przypomnijcie sobie, co czuliście w pierwszych miesiącach Waszej znajomości... Czy nie pragnęliście siebie bez względu na wszystko? Niechby walił sie cały świat, a Wy do siebie lgnęliście... Czy nie było tak?

Traktujecie siebie samych jak kontrahentów. Co kto może wnieść do... no własnie, do czego - do związku? Nie. Bo to układ. To kontrakt. To spółka. To unia....

Przykro mi, ale nic z tego nie będzie. Z Was w sensie wspólnego domu nic nie będzie. Zbyt wiele pretensji i roszczeń. Będziecie rodzicami. Mam nadzieję, że nie wpadniecie na pomysł zamieszkania razem dla dobra dziecka. W ten sposób go nie uszczęśliwicie.

Pamiętajcie o jednym: lepiej mieć dwa szczęśliwe domy.... niż piekło.

Tu nie chodzi co kto ma wnosić. Ja nie chcę aby partnerka mi coś dawała, jeśli chodzi o materialne rzeczy. Oczekuje jedynie pomocy i dokładania się do wspólnie ponoszonych wydatków. Po prostu życie kosztuje i tyle, trzeba za pewne rzeczy zapłacić i nie ma zmiłuj. To nie układ, nie unia itp. to problemy życia codziennego, wydatki, planowanie ich i uczestniczenie w nich, odpowiedzialność. Tu problem tej cały sprawy wydaje mi się ma inne podłoże. Tu chodzi o cos "głębszego".

No i o to mi chodzi o to co pisze Eilen. Tam gdzie wygodniej, to tam zostanę. O to mam pretensje, ze teraz sobie to uświadomiła gdy jest dziecko w drodze, ze ma prawo isc gdzie chce, teraz po "założeniu rodziny". Owszem ma prawo, ale dziecko na tym straci, co to za dom? Co za rodzina? Nie będziemy razem bo tam jest mniej wydatków. Owszem w domach nie placi się czynszu w mieszkaniu tak. To już dodatkowy koszt. Wiedziała o wszystkim a teraz stawia mnie w takiej sytuacji, ze odbierze mi bycie z dzieckiem. Lubie dzieci, byłem wolontariuszem 4 miesiące i pomagałem biednym dzieciom w wakacje, jak jeszcze chodziłem do LO. Nie wyobrażam sobie, tej odpowiedzialności, ze co zaoferowałem za rodzinę mojemu potomkowi bo nie dogaduje się z jego matką. Jeszcze bym rozumiał jakby była bieda, zle i w ogole ale tego nie ma. po prostu ma się dolozyc do wydatków i jest problem. Teraz sprzedam auto, żeby ona miała, aby spełnić "zachciankę" partnerki (która nie bierze tu mojego zdania pod uwagę, tylko mówi, że dla mnie auto ważniejsze niż rodzina - co nie jest prawdą), a za chwilę cos wyskoczyć to co wtedy? telewizor wyniosę bo inaczej pojedzie do taty? TO straszenie...

Co masz na myśli pisząc coś głębszego? Wiesz... Nie ma nic gorszego na świecie jak nie mieć poczucia wsparcia ze strony drugiej połówki. Nic gorszego...

Przecież ja to doskonale rozumiem. I nie ma tu najmniejszego znaczenia mój wiek. To wie każdy rozsądny człowiek. Niemniej jednak Wasza postawa - roszczeniowa względem siebie - do niczego nie doprowadzi.

Wyobraź sobie, że tracisz wszystko... Nie masz pola manewru. A zdarzaja się takie sytuacje  w życiu. Co wtedy zrobiłbyś? Co zrobiłaby ona? Nadal stałbyś na stanowisku, że musisz uczestniczyć w budżecie po połowie?

Nie... Dla mnie życie wspólne wygląda inaczej. Na pewno nie tak.

Proszę nie doszukiwać się sensacji. To moim zdaniem logiczna odpowiedź jeśli patrzy się na poprzedniego maila. Skoro jednemu idzie gorzej lub jest taka potrzeba to drugi w związku musi mu pomóc. Inaczej - czuje się odpowiedzialny za partnera i robię wszystko co mogę aby było mu lepiej, jeśli mam taką możliwość. Tak od siebie. Zresztą czuję się odpowiedzialny za rodzinę i zrobię wszystko co muszę i potrafię aby było lepiej każdemu z nas jeśli jest taka potrzeba. Może lepiej dopytać niż osądzać? Trochę mnie to uraziło...

Eileen- a jak wyprowadzi się do ojca dziecka to będzie oznaczało samodzielność ??? Choć według bilansu księgowego będzie musiała co miesiąc dokładać do życia ? czyli dług zaciągać ??/

Patrzysz tylko przez pryzmat swojej sytuacji , Ciebie stać na to i owo . Ale mało kobiet w Twoim wieku ma tak wygodna sytuację. I tak , tak- sama na to zapracowałaś , każdy ma to co wypracuje....
Ale tu mówimy o konkretnej sytuacji , z takimi jak Parasolka ma realiami.
Rzucanie się na samodzielne życie , bez kosztorysu podstawowych wydatków i źródła ich zaspokojenia ..to jest właśnie lekkomyślność.

To że Parasolka woli zostać z Ojcem- czemu tylko przez pryzmat kasy określacie ??? a może bardziej to bezpieczeństwo i poczucie "mój dom " ??? nie zapominajcie że to bardzo ważne dla przyszłej matki !!! po porodzie musi skupić się na dziecku a nie na problemach życiowych.

Ktoś kto z małym dzieckiem na ręku , nie przeżywał trudnych chwil w życiu , mieszkalno- finansowych nie ma pojęcia o czym piszę!

W okresie ciąży i po urodzeniu dziecka , matka z dzieckiem powinni być otoczeni opieką ....

.

Wszystko sprowadzasz do kwestii pieniędzy - nie chodzi o rekompensatę, tylko opiekę i zrozumienie że ciąża , poród i opieka nad niemowlakiem to cos szczególnego. I masz rację - do ciąży trzeba dwojga ... Parasolka i jej parter nie pisali że nie chcą dziecka - próbują znaleźć kompromis lub konsensus....

Zresztą , uważam że o dzieciach , karmieniu i ciąży powinny wypowiadać się kobiety co taki etap przechodzą /przeszły...inaczej wszystkie teorie to tylko pobożne życzenia." wydaje mi się " ..:)

Pięknie napisane. Może faktycznie tutaj kryje się cos głębszego. Partnerka chciała się przeprowadzać, rozmawialiśmy o tym, były problemy na tematy ogrzewania itp. rozumiem ją, że się boi ale starałem się temu również zaradzić. Problem pojawił się gdy przyszło do tematu samochodu. Tak wszystko ogólnie było w miarę ok. i dopiero po tym fakcie, mojej odmowy zaczęły się problemy. Cały czas chodzi o tą ratę. Teraz jest wyciąganie brudów na wierzch sprzed iluś tam lat itp. Pisanie o żarówkach... Bo powiedziałem, że lepiej kupić energooszczędne do lampek niż dwie o łącznej mocy 120W. Ludzie mają takie problemy na około a tutaj problemem są żarówki. O dziecko były starania przez kilka miesięcy. Ja brutalnie mówiąc jej nie zgwałciłem (przepraszam za określenie), że nagle jest ciąża. Wiedziała co ją czeka - pisząc dosadnie. Zna mnie od 7 lat a od 5 tam mieszkam. Dostała podwyżkę, na ratę spokojnie nas stać. Problemem jest, że ona nie godzi się na nią bo nie chce i koniec mimo, że chciałem jej pomóc finansowo i auto ma być na nią. Ja mam zrobić coś co ona chce albo urywa kontakt, odbiera mi przyszłego potomka i będę go widywał tylko czasami. Nie zarzucała mi, że tam czuje się bezpieczniej czy tego typu sprawy tylko cały czas mowa o finansach. Ze tam będzie ją na więcej stać, co według mnie nie do końca jest prawdą i nie rozumiem takiego podejścia.

Była mowa, że tam ma bliżej koleżanki itp. no ale czy to jest takie ważne? Nawet jej mówiłem, że przecież będzie mieć samochód, może sobie jezdzic gdzie chce jak będę w pracy, zapraszać kogo chce. Jechac do taty i zostać tam na noc jak będzie chciała. Moja mama zaproponowała, żeby kupić ewentualnie drugie łóżeczko tam a jedno byłoby u mnie. Czuje bliskość bycie z tatą, znajomymi ok. szanuję to. No ale nie można rozbijać przyszłej rodziny bo nie spedałeś auta a ja nie będę płaciła rat...

No zaproponowałem taki podział że np. po 80% lub po jakiejś określonej sumie każdemu z wypłat zostanie, to stwierdziła, że już nie mamy o czym rozmawiać bo padło za dużo słow i zostaje tam. a te 500zł które miało mi zostawać miało iśc na paliwo na dojazdy do pracy. reszte wyplaty chciałem przeznaczyć do wspólnego worka. Ja nawet nie wspomniałem ani słowem o przyjemnościach. To nie jest ważne teraz. Teraz jest dziecko, jak cos zostanie to wtedy można pomyslec.

Również ją uspokajałem i mówiłem, że to przejściowe i że się to spłaci szybciej. Szkoła jeszcze rok i też będzie więcej a póki co z wszystkim spokojnie damy sobie radę.

Zgadzam się.

Eillen, ja wiem, że ciąża bez komplikacji, a ciąża zagrożona to co innego, owszem. Z tym, że ona w ciąży nie zacznie zarabiać więcej raczej, bo do innej pracy na stałe jak będą wiedzieli, że w ciąży to nie przyjmą. Dlatego raczej ona musi teraz się trzymać tego co ma. Tzn może np pójść dodatkowo do pracy na zlecenie, coś sobie dorobić do tego co ma, ale jednak dla kobiety w ciąży nawet nie zagrożonej raczej wystarczająca jest praca około 8 godzin, nie bardzo, by sobie miała dorabiać, tzn czasem tak i może na początku ciąży, ale raczej przez całą ciąże nie. Pracę już ma, on wiedział, że ona zarabia mniej. Autorka sama pisze, że jak będzie taki wkład jak on pisał, to ona będzie na minusie, będzie u niej bardzo kiepsko z kasą. No i właśnie o to mi chodzi, że czy Twoim zdaniem to jest w porządku, że on będzie się przyglądał jak ona wychodzi z siebie, a ma na minusie, a on po prostu będzie miał to gdzieś, to jest w porządku dla Ciebie? Nie mówię, że ma obowiązek dawać, nie, ale no dla mnie to źle świadczy o facecie, jak dziecko w drodze, a on nie wiem będzie wydawał na swoje gadżety, kobiecie jego nie zostanie nic, będzie bardzo ciężko jej finansowo, a on to oleje. Tutaj po prostu dla mnie brak pewnej troski, a wcale mi nie chodzi, by kupować wszystko drugiej stronie, bo jasne, że są granice, ale postawa "to moje pieniądze i nic z nich nie dostaniesz, choćbyś nie miała złamanego grosza" też mi się nie podoba.

Ty zarabiasz Eillen i sama odpowiadasz za siebie, ale jak jest para i mają mieć dziecko to też za nie są odpowiedzialni. A jeżeli facet nie przejmuje się, że kobieta, która nosi jego dziecko będzie na minusie, nie będzie może czym nawet miała jeździć z dzieckiem, no to dla mnie kiepsko. Najbardziej jesteśmy odpowiedzialni za siebie samych, ale jak powstaje rodzina, to jednak pewna odpowiedzialność spada na każdego członka rodziny moim zdaniem. To pokazuje, że wszyscy o sobie myślą. Owszem, można nie chcieć dzieci i wtedy sytuacja może wyglądać inaczej i może nawet sprawdzić się taki model jak piszesz, ale przy dziecku jednak lepiej żeby była pewna elastyczność, przy tym nie chodzi o całkowite utrzymywanie, bo tutaj nikt tego nie oczekuje.

Edit: Cslady, racja, ale autorka pisała, że płaci jeszcze kredyt po zmarłej mamie, kredyt za samochód i inne. Ile prawdy, to nie wiadomo, bo autorka i jej facet zupełnie inaczej przestawiają ten obraz.

No i teraz jak napisałeś to nie wiadomo kto mówi prawdę. Widzimy tylko to co piszecie, a Twoja wersja i jej są zupełnie inne. Wiesz, nie mamy tego jak zweryfikować. Z wersji Twojej dziewczyny wynikało, że jesteś skąpy, na wszystko żałujesz, że ona będzie żyć w nędzy, a Ty będziesz miał to gdzieś, będziesz kupował sobie tylko rzeczy drogie, a o niej i dziecku nie pomyślisz. Niezbyt to fajny obraz, przyznaj. Co innego miałyśmy napisać autorkę jak to, że w takim facecie to nie będzie miała wsparcia, skoro nie poda jej ręki, jeśli jej zabraknie pieniędzy i to nie z lenistwa, ale dlatego, bo zarabia mniej i ma mniej opłat. Ona pisała, że zarabiasz dużo więcej od niej. Pisała, że wypominasz jej nawet to jakie żarówki kupiła. Ty za to piszesz coś zupełnie innego i piszesz, że nie jesteś skąpy, wręcz przeciwnie, nie żałujesz na nią, na dziecko, a wręcz dużo wydajesz! No więc zupełnie inny obraz. No i jak tu powiedzieć kto mówi prawdę? Nie wiemy tego. Ona przedstawia Ciebie jako skąpego, a siebie po prostu jako kobietę, która potrzebuje jak większość z nas faceta, który nie będzie wyliczał każdej złotówki, który nie będzie uważał, że jest równo, jest, a potem ona ma sobie radzić sama i nieważne w jakich warunkach, ale sama i Ty masz to gdzieś. Tak to przestawiła. Ty za to przedstawiasz ją jako no raczej materialistkę, która na wszystko narzeka, chce wyciągnąć ostatni grosz, która oczekuje, że facet jej wszystko sponsoruje: wszystkie wyjścia, wszystkie wakacje, jak piszesz, że robiłeś. No to skrajnie różne opisy sytuacji, więc któreś z Was kłamie, to niemal pewne.

My raczej do nie dojdziemy do tego kto kłamie. Tutaj musicie się jakoś sami dogadać. Jeżeli Twoja wersja jest prawdziwa to rozumiem Cię i przyznam Ci rację, jeśli jednak to autorka pisze prawdę, to wtedy o Tobie uważam tak jak pisałam wcześniej. No, ale nie wiem co jest prawdą. Na forum radzimy na podstawie tego co ktoś napisze, jak ktoś kłamie, no to dla mnie sam w razie czego nie dostanie dobrej rady i to już jego problem. Pytanie tylko po co któreś z Was kłamie. No chyba, że pisze to troll, ale ok zakładam, że może nie i wtedy po co te kłamstwa jednego z Was? Jedno z Was chce się wybielić? Pasowałoby, że to Ty chcesz się wybielić po tym co napisała, bo prawda w oczy kole albo Twoja dziewczyna kłamie, bo chce uzyskać poparcie - kłamiąc. No, ale to już mówię, raczej nie dojdziemy do tego... Spróbujcie się jakoś dogadać, dostaliście wiele rad. Teraz przyjdzie na świat dziecko, ale zastanówcie się oboje jakie macie oczekiwania. Być może są zupełnie różne po prostu mimo wszystko, a wtedy no nie ma sensu po prostu mieszkać razem tylko dlatego, że dziecko w drodze i że niedługo przyjdzie na świat. Lubisz dzieci, to Twoje dziecko, ok, ale jeśli autorka nie chce z Tobą mieszkać, to wiele nie zrobisz. No, ale może się dogadacie, chociaż.. niezależnie które z Was kłamie, to wydaje mi się, że po prostu do siebie nie pasujecie, zbyt dużo u Was widać ciągle sytuacji konfliktowych. Naprawdę chcesz, by dziecko dorastało w takiej atmosferze? Dziecko będziesz mógł odwiedzać, może to nie to samo, ale czasem to lepsze po prostu jest.

Zmyła się? - Kiedy pisałam to była niedojrzała. Teraz jestem niedojrzała bo się zmywam. A prawda jest taka, że to nie miejsce do dyskusji.  Czy ktoras  zauważyła, że piękniś ani razu nie wspomniał, "chodź dziewczyno porozmawiamy?". Płacze, że unikam z nim kontaktu. A która z was wytrzymałaby miliony! połączeń, sms, maili. Wiecie, że nie jestem w stanie pracować? Co rusz otrzymuję maila wiadomej treści - odpisuję, przepraszam jestem w pracy - nie ma to żadnego znaczenia. Dlaczego nie chcę rozmawiać? Bo słyszę, że mi dziecko zabierze... funduje mi taki stres, że nie jestem w stanie funkcjonować. Brzuch mnie boli. Jak tak dalej pójdzie wyląduję w szpitalu... Zamiast przybierać na wadzę ciągle chudnę i śpię całymi dniami ... tak właśnie reagują wyrachowane pipy jaką jestem.
Zmyłam się? Nie, po prostu to nie miejsce na dyskusję...
Brudów sprzed lat? On pije cały czas... na jesień wylądował na izbie po tym jak się awanturował, wyzywał mnie od ku#w, szmat i dziwek... (kolejny raz po alkoholu! zapomniałabym jednorazowy incydent, ale nie któryś z kolei...) w to też mi nikt nie chciał wierzyć, i nie uwierzyłby gdyby nie to że był włączony telefon. Wystarczy jakakolwiek impreza i brak kontroli..  (podobno ktoś mu coś dosypał - już drugi raz w życiu, a to pech... chociaż potem stwierdził, że wtedy kłamał, a teraz mówi prawdę, sama nie wiem)na moje sugestie jak zwykle uważa że nie ma sobie nic do zarzucenia. I tak jest w każdej możliwej kwestii.
Rok kiedy odeszłam, to był rok śledzenia, jeżdżenia za mną, grożenia, straszenia samobójstwem, picia, wydzwaniania, nękania, szarpania, kłamstw prosto w oczy, zamykania mnie na klucz w mieszkaniu itp. Teraz widzę, że ja również mam problem - tylko osoba o bardzo niskim zdaniu o sobie może to wszystko wybaczyć i uwierzyć się coś zmieni.
Dałam to forum do poczytania kilku osobom... wszystkie podkreśliły jedno - większego obłudnika nie znają.
Proszę powiedzcie mi jedno - jeżeli jestem taką złą osobą, a on taki wspaniałomyślny, który wszystko dla mnie chce - to o co mu chodzi? czego ode mnie chce? Ja wiem jedno, źle mi z tym człowiekiem i nie chcę z nim niczego budować. A on próbuje mną manipulować na wszelkie sposoby. Jak mnie nie chce zniszczyć to chce odebrać dziecko. Robi wszystko, żebym tylko zgodziła się na to co on chce.
Łóżeczko... nawet nie chciał mi pomóc go przywieźć... w ostatniej chwili zadzwoniła jego mam, kiedy już po nie wychodziłam ze znajomymi - i wiecie jak wyszło? No zła ja, nie chcę pomocy.
Ja wszystkie jego słowa mam na mailu co tyle razy podkreślałam. Zestawiając je z tym co on tu napisał - nie mają nic do siebie. Jakim człowiekiem musiałabym być, żeby przy tym co napisał, tak postępować.. Nawet nie wiecie jak bardzo chciałabym, żeby tak było... A jak jest? Wypominanie wszystkiego, nawet balu sylwestrowego, który był" kochanie o nic się nie martw, to za te wszystkie krzywdy, które ci wyrządziłem." Wakacji: " Kochanie to jest czas dla nas, żebyśmy mogli poczuć że coś nas łączy wszystko naprawię o nic się nie martw" - zresztą też włożyłam to co miałam... Heh ostatnio zadzwonił do mnie popołudniu, że nie wyłączyłam mu sprzętu grającego - a to kosztuje i mam tak nie robić. Szafa? Taak najpierw usłyszałam jakie mam wymagania i on mi nie będzie szaf kupował mam sobie ograniczyć... Prawda jest taka, że z każdym problemem zawsze zostawiał mnie samą... Głupoty wypominam? Która z was została wyzwana od popieprzonych bo odświeżacz do kibla kosztuje? Albo wyzwana od egoistek i materialistek bo poprosiła o wkład w prezent na wesele.. "Co? Ja jestem zaproszony i mam się dokładać? muszę sobie kupić garnitur, to kosztuje - co ty sobie myślisz?" - " Ok zapłacę sama, ale mam ograniczony budżet, będę miała mniej na wakacje" - "CO ty mnie wakacjami straszyć będziesz? To co mam jechać sam? Teraz mi to mówisz?" - to jedna z wielu, naprawdę wielu rozmów... Płaci za badania? Płacimy obydwoje.. na początku to ani grosza nie chciał dać...
Albo będąc w ciąży poprosiłam żeby mi kupił owoce - kupił mi dwa banany i kiwi. Smak miałam ogromny i liczyłam na duży zastrzyk witamin, zapytałam czemu tak mało, miałam ochotę na więcej, zwłasza że wtedy to była jedyna rzecz po której nie wymiotowałam - bo nie dałam pieniędzy... 
Co do finansów, rachunek jest prosty: 1000 zł (mieszkanie) + 400 zł (szkoła) + 555 (rata kredyt auto) + 60 zł (telefon) + paliwo 700 zł (teraz tyle płacę) + 100 zł (minimum jakie muszę dać tacie za kredyt po mamie przy racie 1500 zł miesięcznie to naprawdę minimum... ) = ile? wychodzi mi ponad 2700 zł ...
Nie miałabym z tym najmniejszego problemu, gdyby nie to, że wiem jakim skąpym jest człowiekiem... Gdyby nie to, że wiem jak wszystko wylicza. Światła, sprzęty.. jedynie nie szkoda mu pieniędzy na auta...
To mieszkanie cały czas mi wypomina - że on zapewnił... boże no to je ma, nic mi do tego, nie chcę go, nawet nie chcę tam mieszkać... Wolę żyć w jednym ciasnym pokoju z dzidziusiem ale spokojnie, wiedząc że mam tu wsparcie.
Próbowałam rozmawiać wiele razy, naprawdę... ale nie da się... Jak on tą "swoją" wersję wciska tak wszystkim - to ... brak słów... dobrze, że mam wiele osób, które były ze mną przez całe 7 lat. Które wszystko widziały z boku - one mają określone zdanie i to dla mnie jest wykładnia.
Najgorsze jest to, że zanim odeszłam, również nie miał sobie nic do zarzucenia. Blisko rok zajęło, zanim zdał sobie sprawę z tego co robił źle. "wiem, że za bardzo liczyłem pieniądze, ale teraz to nieważne, teraz zrozumiałem, że najważniejsza jest miłość, miałaś rację, bez ciebie nie mogę żyć" "sprzedam auto, żeby ci udowodnić, że cię kocham, tylko powiedz" "Ty jesteś wspaniałą osobą, mądrą, zorganizowaną, dobrą, a ja zachowywałem się okropnie" - i wiecie kiedy nadeszła metamorfoza? Kiedy zaszłam w ciąże. Obrósł w piórka.
Gdybym żyła sama wróciłabym do partnera? Nigdy w życiu, może to powiedzieć tylko ktoś kto mnie nie zna.
W jednym ma rację - mogłam odejść...
Wyjścia mam 2. Nie wiem, co trzeba mieć w głowie, żeby w tym momencie proponować żebym się wyprowadziła i wynajęła mieszkanie. To jest największa głupota jaką mogłabym zrobić. Coś miałabym komuś udowodnić?
Tak czy owak - to nie miejsce na dyskusje. Nie zmywam się, swoje sprawy załatwiam inaczej. Zamierzam udać się po pomoc do ośrodka dla kobiet w takiej sytuacji jak moja.On stosuje wobec mnie przemoc psychiczną - na którą mam świadków, całe mnóstwo, i jeżeli to się nie zmieni, będę wyciągać konsekwencje, takie jakie są przewidziane.
Teraz ma okazję pokazać jaki jest wspaniały, wybielić się, wyprzeć wszystkiego co powiedział - dołożyć mi i wzbudzić we mnie poczucie winy... To nic nowego... Proszę, śmiało, to tylko forum, możesz sobie używać - jak będzie trzeba porównamy z mailami, sms które pisałeś...
Nikomu nie życzę, aby przechodził to co ja. Całe szczęście są jeszcze ludzie, na których mogę liczyć.

Tutaj oczekiwałam tylko rady - zresztą jest to napisane w pierwszym poście.
I na miłość boska,  która kobieta rezygnuje z bliskości kochającego mężczyzny,  ojca dziecka,  który w dodatku ma takie dobre serce,  z niezaleznosci swojego mieszkania?  Żadna...  I ja tez nigdy bym tego nie zrobiła.  Problem w tym ze tego nie ma. Problem w tym ze wole samotność i brak tych rzekomych luksusów.
Żegnam wszystkich serdecznie.

zgadzam sie z przemowcą. Nie chce zle dla mojej partnerki. Jak tak zadecydowala to ok, ma jak pisała do tego prawo. Dziwi mnie jedno, ze skoro komus jest tak zle i ten ktos jest taki zly to czemu godze sie na dziecko, staram sie z nim o nie i wiem co mnie czeka?  Czemu teraz gdy przychodzi fakt zamieszkania razem, nagle jestem alkoholikiem (?!), egoista, materialista i wyjatkowo nieodpowiedzialnym, tyranem? Akurat wtedy jak nie chce sprzedac auta bo nie ma moim zdaniem takiej potrzeby? Fakt mial miejsce incydent, ze na imprezie narozrabialem. Byla to impreza firmowa i zostało to zgloszone przez mnie w zakladzie pracy. Wyjasnilem wszystko, przedstawilem dowody o na dodatek kilka osob z pracy mialo podobny przypadek i tak samo sie zachowywalo. Ktos zrobil glupi zart. Partnerka nie odzywala sie do mnie 2 tygodnie po tym. Przepraszalem wyjasnialem i wrocila. Myslelismy o przyszlosci... Miejsce z tekstem o odswiezaczy mialo miejsce ok 2,5 roku temu i teraz jest wyciagane. Pisanie o jakims moim piciu nie jest prawda. Ja nigdzie nie wychodze, na zadne imprezy spotkania (oprócz tej imprezy firmowej, czyli raz w przeciagu roku) gdy jestem z partnerką. Cale weekendy przebywalismy razem. Fakt wczasy i te pozostale sprawy robilem od siebei, nikt mnie nei zmuszal. To fakt mowilem, ze dobrze nam one zrobia i robilem to miedzy innymi dla nas i zwiazku. Napisalem o tym bo zostalem przedstawiony jako egoista ktory nic nie daje. NIech partnerka zaprzeczy tutaj,jeśli to nieprawda ze za 99% wszystkich naszych wypadow do restauracji itp nie placila. No to czemu nagle obawy i teksty, ze ja taki skapy i bedzie miaal przy mnie tak zle? No bo za malo. Wiecznie malo. Za malo owocow kupiles, za malo sie starasza, za malo dajesz, za malo tego i owego.Teraz uwaza ze nalezy jej sie ode mnie samochod bo nie bedzie rat. Co do rat... heh najpierw bylo 400zl pozniej 500 a teraz juz jest 555? Ja chcialem dolozyc partnerce do auta i miala sprzedac swoje po zakupie nowego i mialo to isc na szybsza splate. To te auto juz teraz jest za 25-30.000 przy takiej racie i mojemu wkladowi? Nawet nie miala miejsca przeprowadzka a juz problemy z szafami itp. Zaproponowalem, ze dorobie polek, zeby popakowac narazie niepotrzebne rzeczy w kartony bo w ciazy chyba nie bedzie chodzic w sukienkach i spodniach, a pozniej sie pomysli.
Pisane jest, ze nie proponowalem checi porozmawiania a za chwile, ze pisze sms, dzwonie i maile. A w tych sms i mailach (5-6 wyslalem wczoraj) co robilem? Straszylem Cie? Wyzywalem? Bo wydaje mi sie ze pytalem sie o samopoczucie i zebys sie oszczedzala ( w odpowiedzi na Twoja wiadomosc, czyli byla konwersacja). Pytalem co proponujesz i czy musimy sie tak klocic oraz czy sie dogadamy.
Co do paliwa hmm... auto mialo palic 8-10 litrów gazu (mialo byc z instalacja). Daje to 20zł. 700/20 = 35. Te 35 x 100km, daje nam 3500km w miesiacu. czyli ok 100km na dzien. Juz widzę jak Ty smigasz tym autem z brzuchem 100km dziennie, tymbardziej, ze nie lubisz jezdzic. Juz przedstawiam to tutaj "łopatologicznie". Uwazam, ze jest tutaj szukanie problemu. Bardziej zlozona sprawa.

Watek byl założony i nie bylo tam co mam robic bo partner pije (nagle teraz pije i jestem alkoholikiem) tylko ze sa problemy z finansami a wydzwiek tego byl, ze jest egoista bo nie sprzedam auta i nie kupie jej i nie zgadzam się na warunki partnerki. Po przedstawieniu takich faktow i uzyskaniu paparcia kilka osob tutaj. Partnerka wydrukowala to i przesła do mnie ale tylko do momemntu gdy wszystkie osoby mowily odejdz. Juz wpisow Eilen nie, z dopiskiem idzcie z mama po rozum do glowy. Tu taj jest moim zdaniem jeden z problemow tej sprawy.

Zle sie dzieje... Martwi mnie to wszystko. Chyba odpuszcze dyskusje bo widzę, że moze to faktycznie miec negatywny wplyw na stan partnerki. Ona to bardzo przezywa wszystko. Uczestniczylem w tych rozmowach, bo zostalem przedstawiony stronniczo. Wyrazilem swoje podejscie. Partnerka wydaje mi sie, ze bardzo szuka poparcia swojego rozumowania i tutaj je otrzymywala (no bo po co ta sytuacja z tym wydrukiem).  Skoro sytuacja jest przesadzona to i tak nic nie wskóram.

Ale po co miałabym to robić cyniczna?   Po co?  To jest rozsądek? Być sama i może rzucić jeszcze prace żeby się opiekować dzieckiem?  Chyba nie wiesz co mówisz...
Tak,  odchodzę.
I proponuje przeczytać pierwsze pytanie: czy ma ktoś propozycje rozwiązania problemu.
Czemu wątek z alkoholem poruszylam? Bo daleko mu do ideału jakim się przedstawia....
A ty za nim coś napiszesz - pomysł ż,  moze spójrz na godziny zanim wyciagniesz błędne wnioski.
Usuwam swoje konto z tego forum,  szlag mnie trafia jak czytam takie rady (ciekawe ile przyszłych matek wyprowadzilo się na swoje)  i te wszystkie kłamstwa z jego strony.

Tak, to jest właśnie rozsądek.
I owszem, wiem, o czym mówię.

Konto możesz usunąć, ale wątek zostanie, taki regulamin. Więc jeśli kłamałaś, to dowód pozostanie.

Znam wiele samotnych matek/kobiet w ciąży, które musiały drastycznie zmienić swoje życie.
Niektóre skończyły w domu samotnej matki. Jest to jakieś rozwiązanie. Lepsze od partnera tyrana/alkoholika - jeśli Twój FAKTYCZNIE taki był.

Proponowalam wspólnotę -  przecież o to walczylam,  ale wspólnota kończyła się w momencie :"twoje auto - twój luksus",  "kredyt po mamie  twój problem,  inne kobiety przynoszą spadki",  "twoja szkoła,  twój kłopot"
Rozsądek?  Mam gdzie mieszkać,  a mam iść do domu samotnej matki?  Dziękuję,  nie skorzystam.

Pięknie się starał...  Albo pięknie udawał kogoś kim nie jest do czasu kiedy zaszłam w ciążę...

Wiem ze zostanie,  i bardzo dobrze, nie obawiam się o kłamstwa...  Lecz o moje zdrowie..  Co do kłamstw to nie ja się bym nadtym zastanawiała -  dowód zostanie.

Nie zamierzam mu niczego utrudniać,  rozumiem że jest tata...  Jakikolwiek by nie był...  To nie ja grozę odbieraniem dziecka.

Nic ode niego nie chce,  poza spokojem,  bez szantazy i gróźb...

Skorzystać z pomocy profesjonalnego mediatora.

Moja droga... Tez to proponowałam ...

Profesjonalny mediator to swietny pomysl ale nie wiem czy w tym przypadku, autorka nie ma sobie absolutnie nic do zarzucenia, cala wina obarcza partnera i nie wiem czy nawet profesjonalista sobie tu poradzi. Z tego co autorka opisala to ona nie potrzebuje partnera do wspolnego zycia tylko faceta ktory bedzie ja utrzymywal, nawet jesli jej partner powiedzial cos w stylu " masz stare auto? to twoj problem" ile mozna? Nikt niechcialby byc traktowany jak chodzacy bankomat

Dokadnie przeczytałamm cały wątek i jedno stwierdzam na bank: nie wiem kto kłamie a kto mówi prawdę, ale Parasolka na bank wyolbrzymia i ma postawę ofiary wiecnie obrażonej. Jak on mówił Sylwesterze to ona stwierdzała, że jej wypomina. I że jej w kółko coś wypomina. Myślę, że ona obraża się za wszystko co on powie, obojętnie czy w dobrej czy  w złej wierze. Jak to jest wg Ciebie dziewczyno wypominanie to obawiam się, że wszystko co opisałaś wyło wyolbrzymione. Ktoś z Was z pewnością ma olbrzymie problemy z psychiką, obojętnie kto, i tak nie powinniście ze sobą być, bo to co reprezentujecie razem to jest czysta patologia.

Mnie w tej całej sprawie zdziwiło, że autorka okazuje się być 30letnią kobietą, a byłam święcie przekonana, że te posty pisze jakaś 20letnia dziewczyna. Sorry, ale wg mnie Parasolka jest trochę infantylna i niedojrzała.

Poza tym uważam, że forumowicze, którzy obcym ludziom "doradzają" aby odeszli od swoich partnerów i w ogóle stosują jakieś zero-jedynkowe podejście, "bo była już podoba historia na tym forum gdzie skończyło się tak i tak, więc tutaj też będzie podobnie" powinni się nad sobą zastanowić, bo mieszają ludziom w życiach i ich zachowanie jest skrajnie nieodpowiedzialne. Nie ma dwóch takich samych sytuacji, a też nigdy nie wiadomo czy osoba, która zakłada temat rzeczywiście podaje wszystkie okoliczności, a nie układa historii "pod siebie" tak aby stadko z forum poklepało ją po pleckach utwierdzając w przekonaniu że dobrze robi.

Jako jeden z osobników ze wspomnianego "stadka" pragnę zauważyć, że Twoja wypowiedź poddaje w wątpliwość zasadność istnienia niniejszego Forum. Pominę już fakt, że taki tekst traktuje jako lekko obraźliwy...
Zakładając z góry, iż każdy opisujący swój problem ubarwia, dodaje wymyślone informacje i ogólnie konfabuluje - jakiekolwiek (na w/w podstawie) powstałe porady czy sugestie - jak sugerujesz - są błędne i robiące więcej szkody niż pożytku.
Owszem, tego uniknąć się nie da i bywają wątki, gdzie porady powstałe na fałszywych założeniach niweczą jakiekolwiek szanse na poprawę - nie przeczę. Ale są tu też całkiem liczne przypadki, gdy porady i opinie tego ...sfrustrowanego "stadka" okazują się jednak pomocne, bo ...otwierają komuś oczy na niedostrzegalne sprawy, uświadamiają coś, bądź ukazują drogę do wyjścia z sytuacji. I niekoniecznie - jak tu temu "stadku" zarzucasz - są to sugestie rozstania, czyli pójście po najniższej linii oporu.
Nie da się uniknąć - z racji publicznego charakteru Forum - postów osób wykazujących brak doświadczenia czy umiejętności różnicowania rangi faktów i nadawania im stosownej wartości w ocenach. Jednak prócz takich jest całkiem spore grono osób mających spory bagaż życiowych doświadczeń i na jego podstawie umiejętność "wyczucia", wyłapania niuansów, które dają dużą dozę prawdopodobieństwa w sensownej i pomocnej opinii...