Budżet domowy - młoda para

A to dziecko jest jego? Czy to jest tylko Twoje dziecko?

Podaj go o alimenty i mieszkaj u rodziców, jedyne rozsądne wyjscie

Ja tu nie widzę żadnej miłości z jego strony. Ani do ciebie ani do dziecka.
Facet który wypomina, że musiał utrzymywać partnerkę w ciąży, matkę swojego dziecka to dla mnie jest do odstrzału.

Teraz mieszkasz z rodzicami, ty i dziecko. I jakoś on się nie kwapi abyście mieszkali razem mimo, że są warunki, jest mieszkanie, on zarabia odpowiednio aby utrzymać was wszystkich.
To nie jest normalne zachowanie osoby , która kocha i zdecydowała się na powiększenie rodziny.
Za mało rozmawialiście zanim zdecydowaliście się na dziecko jak to będzie gdy dziecko się pojawi.

Oj - to jestem zaskoczona, bo z opisu wynikało, że tylko Twoje...

Kilka tematów tego typu się tu pojawiło i nie ukrywam, że otwieram oczy ze zdumienia. I to nie dlatego, że są takie chore układy, ale dlatego, że babki piszą "kochamy się, tylko te pieniądze"...

Ja mam wrażenie, że nie o pieniądze tu chodzi, naprawdę, tylko o zaburzone pojęcie czym jest wspólne życie i rodzina.

PS. U mnie w związku pieniądze nie były temat kłótni, wszystko było wspólne na maksa. Nie uważam, że taka wspólność TOTALNA jest jedynym słusznym rozwiązaniem, ale układy partnerskie są różne, ale nawet w najbardziej wyemancypowanych układach okres ciąży i połogu u kobiety musi być do cholery jasnej specyficzny...

Rozmawiałam z nim przed chwilą na ten temat. Stwierdził, że mam bardzo wygodnie teraz, bo niczym się nie przejmuję tylko opiekuję dzieckiem. Fakt, mam zapewnione spanie, jedzenie... nie muszę się za bardzo o to martwić, ale nie mam pieniędzy dla siebie, nic a nic. Oszczędności właśnie mi się kończą stad ten wątek i rozmyślanie co dalej.

Co ważne (bo może to wynika z jego dzieciństwa, wychowania?) powiedział, że on o wszystko musiał prosić, aby coś dostać, nic nie miał wciskane na siłę, więc i mi nie będzie wciskał. Będzie się wtedy czuł jak sponsor. Kiedy mu powiedziałam, że skoro by chciał to by mi po prostu dał, bo zna moje potrzeby i mówię o nich. W zamian miałabym być po prostu bardziej miła i nie stroić fochów. A na moją propozycję pracy, powiedział, że conajmniej przez rok mam wychowywać córkę a nie pracować teraz. I nie proszenie go o pieniądze w mojej sytuacji jest głupotą. Może i ma racje, ale nie wyobrażam sobie powiedzieć mu, potrzebuję na majtki, buty... bo na razie mam w czym chodzić, co prawda jest to stare dlatego chciałabym poczuć się lepiej i zadbać o siebie.

Nie wydaje mi się, że nas nie kocha. Inaczej widzi temat pieniędzy, a ja nie mam pojęcia w jaki sposób z nim rozmawiać żeby i jemu i mi było dobrze.

Pierniczenie. To znaczy to ważne ale dorosły człowiek jest po prostu tym kim chce.

Dlatego pytam jak to ma wyglądać, bo sama się w tym pogubiłam.

Zostaw go bo to jakiś psychopata.
Złóż wniosek o alimenty, weź tę pracę za 650zł, kończ studia.
Gdy dziecko trochę podrośnie, pójdzie do przedszkola to może wtedy na cały etat czy jakaś lepiej płatna się trafi.

Podobno masz partnera, który na brak kasy raczej nie narzeka... Gdybyś nie pisała w taki sposób - miała pieniądze czy własne, czy od niego - można byłoby mówić, że "masz partnera". W świetle Twoich słów tego glusia nawet partnerem nazwać nie sposób...

Czyli wyznaje tzw. rewanżyzm: mnie było źle, to niech i innym, nawet - jak tu - mojej kobiecie, a pośrednio i mojemu dziecku. Czyz nie? Akceptujesz i rozumiesz taką postawę? Wiesz, ja tego nie pojmuję. Bo według mnie, jesli ktoś myśli i ma serce, to zaznawszy jakichś niemiłych doświadczeń i problemów - stara się czegoś takiego innym oszczędzić, a szczególnie komuś bliskiemu...

Nie ma racji! To jego ... obowiązek dbać o Ciebie i Twoje potrzeby. Takie słowa, że masz "prosić" jest oczekiwaniem na Twoje korzenie się przed nim o ...jałmuznę. Pasuje Ci takie coś? Odpowiadają Ci takie relacje w tym niby związku?

Nie da się przemówić komuś o takich priorytetach i takim ...rozumieniu "związku". To, co ten człowiek Tobie ofiaruje - według mnie - z "kochaniem" nie ma nic wspólnego. Ale ja to już człek starej daty i chyba zupełnie inne zachowania i uczucia nazywam tym słowem...

No tak, czuję, że coś nie gra.
Bo jesteśmy rodzina, a utrzymują mnie rodzice. I nie wyobrażam sobie sytuacji żeby oni musieli robić to jeszcze przez rok.
Teraz widzę to tak: kiedy nie pracuję, mam być u rodziców i to oni mają mnie utrzymywać, a kiedy zarabiam to możemy żyć razem bo dokładam się do budżetu rodzinnego.

On chciałby abym była bezpośrednia. On nie ma z tym problemu, żeby powiedzieć, że coś potrzebuje. Ostatnio rodzicielka zakupiła mu pare sprzętów domowych i sam jej powiedział, że chce. Więc może on po prostu tylko taką formę przekazu akceptuje od zawsze.

Nie sądziłam, ze z boku to aż tak złe wygląda.

A gdy rodziców zabraknie to gdzie pójdziesz w razie gdybyś straciła pracę, zachorowała?

Chcesz takiej przyszłości, ciągle w stresie, w niepewności jak on sie zachowa gdy nie będziesz w stanie na siebie zarobić?

Nie lituj się nad nim, ni9e broń go , nie usprawiedliwiaj jego prymitywnego zachowania dzieciństwem i wychowaniem.

Normalny człowiek nie powiela w swoim dorosłym życiu tego co było złe. Bo nic dobrego z tego nie wychodzi.

Jeśli się kogoś kocha to nie chce się mu sprawić przykrości, poniżać go, upokarzać, podkreślać swoją wyższość w jakiejkolwiek dziedzinie.

A tu jak widać on wyładowuje na tobie wszystkie frustracje i traumy z dzieciństwa. W przyszłości może to samo co z tobą teraz robić z dzieckiem.
Chce się dowartościować zmuszając ciebie do pokazania jaka przy nim jesteś malutka.

Od takich ludzi trzeba się trzymać z daleka.

Oczywiście, że nie chce takiej przyszłości, nie wyobrażam sobie tego.

Powiedział mi także, że kiedy on w przyszłości będzie potrzebował pomocy to wie, że ja mu nie pomogę, bo on teraz nie pomagał mi, bo nie chciałam pomocy.

Wiesz, ten drobny wpis powinien - gdybyś sama go dokładnie przeczytała - otworzyć Ci oczy by zrozumieć z kim jesteś...
Słowa "pomagać"... W związku z kimś będąc, a tym bardziej będąc i ...kochając nie ma czegoś takiego jak "pomaganie". Pomagać to można staruszce przejść przez jezdnię a nie własnej partnerce. Jezu... Już wcześniej pisałem, to powinna być z jego strony normalna zasada: Ty masz mniej lub wcale, on sporo - więc nie ma proszenia a jest normalne wspólne, bez czekania na prośby.
To upokarzające, abyś musiała się łasić o pieniądze w takiej sytuacji. Gdyby ten facet potrafił myśleć, miał choćby cień szacunku i uczucia do Ciebie -  to wiedziałby jak się zachowywać i co robić. To jednak tylko chłopiec, który nie ma zielonego pojęcia jeszcze o bardzo wielu sprawach...
Osobiście bardzo Ci się dziwię.

Takie wypominanie kobiecie jest 'tylko' buractwem.
Ale wypominanie,czyli de fakcto psychiczne dowalanie kobiecie w CIĄŻY jest tym samym czym kopanie po brzuchu, bo stres matki automatycznie ryje psychę dziecku.Więc tu sorry- nawet jakby był realny powód do jakichś pretensji, to morda w kubeł i odkładamy sprawę na 'po połogu', gdy ewentualne niesnaski ugodzą w samą kobietę.
Takie moje zdanie szowinistyczno zaściankowe.

Macie razem dziecko, więc myślę, że warto próbować.

Może policzcie ile potrzebujecie na jedzenie, dziecko i na twoje wydatki, załóżcie wspólne konto i niech on co miesiąc przesyła tą kwotę? Umówcie się, że jak pójdziesz do pracy to też się dołożysz, a teraz jasno daj mu do zrozumienia ile potrzebujesz miesięcznie i zobacz czy się zgodzi.

tu nie ma sie nad czym zastanawiać. od jutra zacznij dzialac. oznajmij mu że to już koniec że nie masz po co wracać i tego ciagnąc, że zakladasz sprawe o alimenty a pozniej juz zacznij snuć sobie plany co do pracy i swojego życia. Wszystko pomalutku i Ci sie uda, jesli jestes na tyle mądra i odważna...

Wypominanie jest obrzydliwe, zwłaszcza takie, skoro się na to zgodził.

Mnie jednak zastanawia coś innego. Jak wyszło z tym, że on Cię utrzymuje? Z Waszym wspólnym mieszkaniem? Bo pojawiło się dziecko? Czy mieszkaliście razem już wcześniej i po prostu on Ci zaproponował, że będzie Cię utrzymywał?

Rzeczywiscie to ten sam watek co drugi w tym dziale i ten sam problem, oczekiwan materialnych parnerow, wyduszania jednego z drugiego, walka o kontrole finansów i o niezaleznosc finansów. Moim zdaniem sprawa jest prosta. W kwestii nieznaleznosci finansowej trzeba ja sobie wypracować samemu. Np. z moim budzecie domowym wygląda to tak, ze czesc piniedzy idzie na zycie (wydaje glownie zona), czesc na oszczednosci (razem uzgadniamy na co wydajemy ale nie zawsze), czesc każdy ma do swojej dyspozycji. Kiedy jedno nie pracuje to niestety nie ma wtedy tych dodatkowych pieniędzy do swojej dyspozycji nawet jeśli drugie ma a wszelkie zakupy indywidualne np. buty robi się z puli wspólnych oszczednosci albo na zasadzie prezentu z puli idywidualnej ale na zasadzie dobrowolnosci. Wogole nie ma możliwości kontroli tej puli indywidualnej zadnego z nas przez żadne z nas. Jest to jakiś element niezaleznosci która oboje cenimy.

Polecam tutaj reklamę banku slaskiego i podstawowy fakt ze trzeba mieć własne srodki żeby nie siedzieć u kogos w kieszeni. Mnie kontrola partnera który więcej zarabia pachnie jednak zwykla zazdroscia i kontrola. Problemu raczej nie ma jeśli partner przeznacza te srodki na wspólne rzeczy a jest jeśli szasta tym, kiedy można w cos inwestować.

Wogole problem "wspólnych" finansów w związku jest problemem zlozonym i sa rozne rozwiązania, wypracowane przez poszczególne pary. Nie ma jednego slusznego.

W np. konkretnej sytuacji kiedy chcesz nowe buty to możesz poprosić partnera o prezent, sama zaoszczedzic, lub zarobić albo zdecydować się na tansze lub chodzic w starych.

Zdanie kobiet tutaj jest dla mnie nieadekwatne. Tutaj jest kwestia kontroli, pozyzji w związku a kontrola finansów zawsze taka daje. Jedni zgadzają się na taka kontrole parnera, inni nie, jeszcze inni wypracowują jakiś kompromis.

To nie jest tak, że mu zazdroszczę. Cieszę się, że spełnia swoje marzenia i kupił sobie auto takie jakie dawno chciał, buty itd. Zaoszczędził, zarobił, więc ma. Mieszkaliśmy razem wcześniej i nigdy się nie czepiałam o to, nie miałam prawa, jego to jego i dobrze, że radzi sobie w życiu. Mi chodzi konkretnie o podział finansowy w domu. Wiem, że każdy ma inne zdanie i podejście. Chciałabym jak najbardziej zdrowo do tego podejść, bo kiedy spędzamy ze sobą weekend i za zakupy zapłacił on lub po połowie, czasem nawet tylko ja i spędzamy razem czas, gotujemy to jest cudownie. Problem zaczyna się tam gdzie zaczyna się temat pieniędzy. Kiedy miałam swoje oszczędności i nie czułam potrzeby brania od niego było dobrze. Widać on ceni niezależność kobiet. Sama chciałabym się usamodzielnić finansowo, dlatego znalazłam pracę na pół etatu na początek w wieczornych godzinach, kiedy on byłby już w domu. Nie wiem gdzie miałabym włożyć te pieniądze, sądzę, że w jedzenie, siebie i częściowo dziecko. Rozmawiałam z nim i chyba nie do końca spodobał mu się ten pomysł, widocznie wygodnie mu tak jak jest teraz, kiedy jest sam. Bo zamieszkanie razem wymagałoby dużo więcej obowiązków z jego i mojej strony. Ja nie miałabym przez cały dzień pomocy mamy i nikogo znajomego wokół siebie w mieście, a on wieczorami musiałby zajmować się dzieckiem a nie odpoczywać czy zajmować hobby.

W takich sytuacjach widać komu na czym zależy. No trudno. On widzi to tak : teraz ja zajmuje się dzieckiem i jestem u rodziców, robię jakieś kursy (skąd pieniądze na nie?), po roku dziecko do żłobka a ja do pracy i mieszkamy razem. Trudny charakter ma, ale porozmawiam z nim spokojnie, tylko tyle mogę zrobić. Może to doprowadzi jednak do kompromisu.

Śledzę wątek parasolki o podobnym problemie. I kiedy on miał 2 samochody i jeden mi proponował na chwilę dać, stwierdził, że może go później sprzedać to odmówiłam. Nie był mi potrzebny aż tak bardzo, wolałam żeby sprzedał go już, kiedy jeszcze się trzyma w miarę dobrze i zainwestował pieniądze np. w swój nowy. Wolałabym zarobić na swój pierwszy samochód - większa satysfakcja i wiadomo co swoje to swoje, bez stresu. Wiadomo, że gdybym spowodowała stłuczkę jego samochodem musiałabym za to zapłacić, a nie stać mnie było w tamtym momencie na branie takiej odpowiedzialności. Ułatwił by mi życie, ale daję radę też bez niego, tak jak do tej pory.

Nie jestem naciągaczem. Nie bronię go tylko próbuję zrozumieć, bo każdy jest człowiekiem i widzę, że w kwestii finansów on ma problem, w dzieciństwie mial bardzo mało, później też musiał sobie sam radzić dlatego takie wyjście uważa za słuszne. Szukam rozwiązania w naszym przypadku, bo wiem, że istnieje sensowne wyjście.

Vinnga - Dziękuję za odpowiedz, masz rację.

Nie mówię, że jest jeden słuszny, ale wiesz, jak partner ma lepszą sytuację, sobie kupuje co najlepsze, a kobieta żyje w biedzie, bo on się nie zainteresuje to jak to nazwać? Zwłaszcza, że sytuacja szczególna jak jest w ciąży. A co jakby była ciąża zagrożona? A jak Twoja żona naprawdę nie może chwilowo zarabiać? Wyliczasz jej skrupulatnie te buty? No chyba nie, dajesz jej jak piszesz z puli oszczędności i już. Chyba nie kazałbyś jej żyć w biedzie, a sam jak pan, bo akurat, by nie mogła pracować? Taki przykład. Jasne, niezależność też, ale są sytuacje szczególne, a wyliczanie wtedy każdego grosza, a partnerka nie ma w czym chodzić - no dla mnie to jest chamstwo. Przy czym oczywiście niezależność nie mówię, że zła, sama szukam stałej pracy, ale też w kochającym się związku no ciąża to szczególna sytuacja, powinien poczekać z pretensjami do czasu połogu. Kobiety w ciąży i tak do pracy by już za bardzo nikt nie przyjął. A oczywiście po połogu mogłaby pójść do pracy i sama pisała, że chce.

Autorko, a czy partner płaci alimenty na dziecko ?

Opieka nad dzieckiem jest bardzo kosztowna, zobacz ile kosztuje wynajęcie opiekunki na 8 godzin - skoro to obowiązek obojga rodziców, proponuję Ci egzekwować tą kwotę od ojca dziecka - Ty swój obowiązek spełniasz pozostałe godziny z doby skoro nie mieszkacie razem.
Wtedy będzie kasa na kursy , i na inne rzeczy.
Nie wymagając alimentów dla dziecka krzywdzisz je - dziecko ma prawo do takich samych warunków jak rodzice- skoro tatuś taki zaradny i nieźle sytuowany .. to niech podzieli się z dzieckiem.

Gdyby facetowi zależało na Was to by zrobił wszystko .. wiele,  byście byli razem, ma warunki , stać go na utrzymanie rodziny .. ale  pasuje mu bzykanko bez zobowiązań.. dziecko na kilka godzin...i bez konsekwencji .
O Ciebie nie dba ..a myślisz że o dziecko będzie ?? maleństwo ma się prosić tatusia o kasę na mleko ???

Potraktuj go tak jak on Ciebie - finansowo .

Chcesz dobrze , ale z egoistą i materialistą nie uda się ... wiem co mówię .

Alimentów nie płaci, kupił wózek, pamperersy, parę rzeczy jeszcze...
Na razie dziecko oprócz mleka (nie karmię już niestety piersią), pampersów, chusteczek nie potrzebuje wiele.
koszt opiekunki 8 godzin dziennie wynosi jakies 1120. Sporo, na pewno nie zgodzi się na taki układ.

No tak, to prawda. Nie przywiązywałam wagi do tych kosztów, które są jak najbardziej słuszne.
Nie chce wojny, nie lubię walczyć, a zapowiada się na masakrę.

Oczywiście jeśli chodziłoby TYLKO O CIEBIE to rób co chcesz. Ale walczysz też o zdrowie dziecka, pamiętaj o tym. Niestety gdyby w życiu spotykało się samych empatycznych i nieegoistycznych ludzi to by było za nudno .
Tak jak chceuciekacstad dobrze zauważyła On nie nadaję się do poważnego związku, najwyżej do nastoletniego związku gdzie każdy mieszka z rodzicami. No i nie jestem pewna czy na 100% nie widziałaś jakichkolwiek oznak Jego prawdziwego charakteru , chyba czegoś nie chciałaś dostrzec.

Ja przez moje doświadczenia , staram się być egoistą - bo to jest zdrowe w relacjach gdzie druga osoba tylko bierze ... ale to nie jest rodzina , nie jest związek - raczej umowa wzajemnych korzyści... tylko co wtedy gdy korzyści zabraknie ? Wywali Cię z dzieckiem ??? bo np. stracisz pracę ? Albo dziecko zachoruje ????

Masz bardzo wyraźne obrazy  jego charakteru- tego   jak było.. nie potrzeba dużej wyobraźni żeby zobaczyć jak źle może jeszcze być...

Martek - teraz musisz walczyć o dobre życie dla swojej córki .. dla siebie również.
Ja nigdy nie byłam zdania , że kobieta powinna siedzieć w domu a tylko facet zarabiać- ale nawet jeśli ktoś tak ma , to praca w domu jest bardziej uciążliwa niż etat - a niedoceniana i nieopłacana ...
Dlaczego mało ludzi ma pomoce domowe ? sprzątaczki? opiekunki ? kucharki ? - bo ich nie stać na to ... czyli ile taka kobieta zajmująca się domem i dzieckiem oszczędza ? ???

Martek, może niech pan Ci płaci za to co wyżej, a Ty z tej kasy będziesz płacić połowę czynszu ... plus usługi seksualne ..to dopiero jest w cenie będziesz miała na ekstra wydatki .
heh ... jak kuba bogu tak bóg kubie przecież on za wszystko chce od Ciebie kasy .. więc Ty możesz podobnie