Gratulacje ![]()
Podobne tematy
Witajcie,
jestem z facetem 2 miesiące. Kocham go bardzo, nie sądziłam że mogę kogoś tak pokochać. Do tej pory myślałam, że potrzebuję dużo przestrzeni i czasu dla siebie, ale z nim chcę być codziennie, potrzebuję go codziennie - problemem jest to, że dzieli nas 100 km... Niby niedużo, ale ze względu na nasze sytuacje, widujemy się tylko w weekendy i to głównie na uczelni, także dla siebie mamy tylko parę godzin tygodniowo. Najbardziej przeraża mnie, że taka sytuacja nie zmieni się na pewno przez najbliższe kilka lat, a pewnie i dłużej... Co mam robić, czy taki związek ma sens? Kocham go i nie jestem w stanie wyobrazić sobie że go zostawiam, ale taki związek mnie niszczy, jestem osobą dość słabą psychicznie i potrzebuję go, a tęsknota mnie wyniszcza, nie potrafię się cieszyć wspólnymi nielicznymi chwilami myśląc tylko o tym, że zaraz on wyjdzie...
Mnie z dziewczyną dzieliło 70km i nie było problemem widzieć się kilka razy w tygodniu, bo studiowaliśmy w tym samym mieście. Jednak z inną tylko znajomą dzieliło mnie 250km (patrząc na to gdzie studiowała 120km) i do teraz żałuję, że wtedy nie zabrałem się za nią.
Pamiętaj jeśli trafisz na odpowiednią osobę to nawet lata świetlne, epoki, wojny i kataklizmy nie będą przeszkodą. Moim największym marzeniem jest spotkać taką osobę, jeśli Ty taką spotkałaś nie zmarnuj tego!
68 2015-10-24 00:29:33 Ostatnio edytowany przez agusia587 (2015-10-24 00:32:42)
Witam.
Powiem Ci z mojego doświadczenia że warto spróbować jeśli łączy was silne uczucie. Ja sama miałam faceta który mieszkał ponad 200 km ode mnie. Pierwszy rok widywaliśmy się tylko w weekendy. Potem przeprowadziłam się do niego. Nam niestety się nie udało, lecz to nie była wina odległości, ale jego przyjaciele również mieli daleko do siebie (około 300 km), jednak ich miłość przetrwałą i są do dziś razem. Są szczęśliwym wspierającym się małżeństwem. Też mieli bardzo ciężko, parę razy chcieli zrezygnować (na szczęście się udało).
Oczywiście każda taka para musi być świadoma że odległość wszystko utrudnia,trzeba być dojrzałym emocjonalnie. Im więcej się nie widujecie tym bardziej osłabia się wasza więź. Musicie oboje bardzo ciężko pracować nad relacjami i spotykać się możliwie jak najczęściej. Na szczęście jest skype itp. więc głowa do góry
. Dlatego moim skromnym zdaniem warto próbować, ja nie żałuję przynajmniej spróbowałam. My byliśmy starsi (28 lat i 34).
Jak się kocha to odległość nie jest powodem do zerwania.
100 km to mniej niż odległość dzieląca mnie i narzeczonego. Ponad 3 lata razem i dajemy rade. To nie jest dużo jak sie chce. Czasem na wakacje czy weekendy można razem wyjechać a tak to spotkania w weekendy na kilka godzin. Jak sie kogoś naprawde kocha odległość nie może przeszkodzić