Totalny mętlik w głowie

Widzisz to ty tak ostro zareagowałaś i zabolało Cię to, ze twój facet to taki ,,pies na baby'' jak twój ojciec. Ale wy jesteście na początku związku, a on te wszystkie przygody zaliczał zanim był z tobą, więc nie masz prawa mieć pretensji czy żalu. Ale czujesz się zawiedziona i zabolało to jednak. To pomyśl to poczuła twoja matka jak się dowiedziała się o mężu, po tylu latach małżeństwa, że byle nastolatce nie przepuści.

Wiesz sama kiedyś wyszłam za mąż bardziej z rozsądku niż z miłości. Mój były mąż bardzo pasuje do opisu twojego ojca.
Wiedziałam o nim tyle ile ty teraz się dowiedziałaś o swoim facecie. Mimo wszystko udawałam twardą, ze mnie to nie obchodzi, że mnie nie rusza. Starałam się nie przeżywać. A szkoda, bo widać, że i ja i twoja matka uniosłyśmy się dumą niepotrzebnie. Woleliśmy udawać że jest ok. Także uważam, że nawet chyba dobrze, że ty umiesz wyładować emocje i taka emocjonalna jesteś, że od razu wyładowujesz co Cię boli.

Ale dobrze, że potrafisz mówić o emocjach o tym co Cię dołuje, co sprawia przykrość...

No nie wiem czy to dobra myśl żeby słuchać dołujących piosenek akurat jak powinnam się ogarnąć... Tym bardziej że nie mam pojęcia o której dzisiaj wróci, więc pewnie wcześniej, i usiłuję wykalkulować o której zmyć się na te fitness, bo przecież 7 godzin ćwiczyć nie dam rady. Chyba że poszłabym do czytelni wydziałowej...
Ale żeby nie pokazać że mnie to dotknęło musiałabym o tym w ogóle nie rozmawiać i usiłować udawać że żadnej rozmowy nie było.
Bo wiem że jak zacznę o tym gadać to się nie opanuję i nie będę "harda"
Z drugiej strony jak nie rozmawiać jak mnie obrzydza to co robił i nie wyobrażam sobie teraz go pocałować a coś więcej to już w ogóle
W ogóle to jakiś absurd. Chcę uciekać z własnego domu który zawsze był dla mnie azylem

To, że mieszkacie razem nie ułatwia sprawy. Dalszy ciąg zależy teraz tylko od Ciebie, od tego czy zaakceptujesz jego przeszłość. Jeśli się go teraz brzydzisz to kiepsko. Powinnaś spędzić trochę czasu bez niego. Pojedź gdzieś, ale nie mów mu, że to aby od niego trochę uciec tylko tak towarzysko.

Zostanie z nim, przecież się lubią

Właśnie kammiś a może jak będziesz miała trochę wolnego, wyjedz gdzieś na kilka dni w góry czy nad morze ale sama. Uspokoisz się, porozmyślasz, poukładasz pewne sprawy.
No właśnie rodzice wezmą kota. A ty odpoczniesz od wszystkich od rodziców, faceta, kota i od studiów. To Ci się przyda.

Jak będziesz daleko od nich wszystkich, nabierzesz dystansu i może chwilowo staniesz się obiektywna, pomyśl o nich ,,oni'' o każdy z osobna on, ona, tak jakbyś nie była z nimi związana. Spójrz na wszystko z góry, tak jakby z roli narratora, na siebie tez spróbuj spojrzeć w osobie 3 czyli nie ja, tylko Kamila, pomyśl tak. Np. Jak się Kamila urodziła to... Jak Kamila poznała x to wtedy...Kamila to chciałaby od życia...tego i tego.
Takie rozważana czasem są dobre. Ale jest warunek musimy chwilowo ,,wyłączyć się'' z życia i odciąć od najbliższych.
Takie miejsca jak góry, czy morze bardzo sprzyjają...jakiś hotel jacuzzi z widokiem na morze i wtedy to można medytować.

Aha. Wraca (słyszę po domofonie bo wtedy jest takie delikatne pipipipi).
Kończę.
Odezwę się.
Nawet nie mam żadnej "strategii".
MASAKRA.

No dobra a teraz więcej szczegółów jak ta rozmowa przebiegała...

To w ogole ciezko nazwac rozmowa.
On chyba myslal ze na mnie ta wczorajsza informacja nie zrobila zadnego wrazenia!
Przyszedl sobie jakby nigdy nic, nie reagowalam, zalozylam sluchawki na uszy. A on mnie calowal po szyi. Powiedzialam zeby mnie zostawil. Wiem ze zabrzmialo to lagodnie bo probowalam nad soba panowac a (i to mowili mi rozni ludzie ktorzy to zaobserwowali) jak sie denerwuje i chce nad soba panowac to sie tak spowalniam i robiw wrazenie bardzo lagodnej osoby. I on moze wzial to "zostaw" za takie niepowazne nie (czasami tak robie)  i nie przestal. No to dostal w twarz. Od razu przestal ale mi z tym wcale nie jest lepiej.
Drugi raz za to ze powiedzial ze zwariowalam. Trzeci juz nie pamietam. Wiem chociaz tyle ze on nie ma nawet odruchu obronneto wiec muchy by nie skrzywdzil. Serio. Nawet odruchu obronnego zatrzymania reki, az mnie to zdziwilo.
Jestem w szoku bo on bronil....mojego kota. Ja mowilam ze nusze odpoczac i ze kotem zajmie sie ojciec. A on ze nie moge 11letniego zwierzaka narazac na stres i go wywoic itd. Jakby bronil kumpla. szok.
Powiedzial ze czasu nie cofnie i ze nic na to nie poradzi
Wiecej sie na siebie darlismy. Znaczy no ja sie darlam. On tylko raz podniosl glos i krzyknal dwa slowa. Przestan wreszcie

Nie. Nie bede pic. Juz sobie powiedzialam wlasnie ze co by sie nie dzialo bede silna. Ja nie placze jak cos sie dzieje. Ja staram sie zyc dalej. Nie oplakuje tylko sprzatam itd. zaraz pojde kupic cos do jedzenia bo mam pusta lodowke. W sklepie musze wziac sie w garsc.
Nauczylam sie tego w domu. Nie moglam dac poniesc sie emocjom nawet jako nastolatka, musialam "spelniac wymagania". To teraz tez spelnie wymagania tylko ze sama je sobie postawie.

Dla mnie? Nie. Ja go kocham.
On powiedzial ze musi ODPOCZAC.
Tylko ze ja nie wiem jak to rozumiec. Ale zostaly jego rzeczy. Wlasciwie wzial tylko laptopa i papiery. Zostawil nawet toge. Koszule, krawaty, tableta. I duzo innych rzeczy

Teraz pytanie czy on mnie tak wlasnie traktuje
Bo zarzekal sie ze nie ale ja i tak sie na niego darlam wiec nic nie wiem

Myślę, że nie, ale czas pokaże jak będzie i czy zrobi krok w Twoją stronę. Póki co odparuj trochę, zrób sobie babsko-koci wieczór.

Tu widzę jakąś "jutrzenkę swobody". Może jednak można cię "wyzwolić" :-)

OK nic nie mówię, przecież najważniejsze że teraz Ty chcesz decydować.

IMHO ten spóźniony proces  adolescencji skierowany przeciw otaczającemu cię zakłamaniu i hipokryzji (a także przeciw samookłamywaniu) jest OK, szkoda tylko że dostał odłamkami gość, który tego zapewne w ogóle tego nie rozumie i jest jedynym elementem układanki który jeszcze rokuje - (ale to moje zdanie - mogę się mylić).

OK, Jak ci taki "test" pomoże to "Why not"?
Zachowanie jest lepszym wskaźnikiem do oceny osobowości niż deklaracje słowne :-)

Wlasnie pisala dziewczyna jego kumpla. Planuja sobie...wyjazd w gory. Super naprawde, zaje*****
Oni dwaj, ona nie jest taka wredna

Ja powiem tylko jedno - jak Ci sprawia satysfakcje dobijanie ludzi to mozesz byc z siebie naprawde dumna. Ale wiesz co? Mam nadzieje ze to do Ciebie wroci. Tak, zycze Ci zeby Ciebie ktos tez kiedys tak psychicznie dobijal wiedzac ze sobie z czyms nie radzisz, z premedytacja.
Twoim zdaniem pewnie powinien mi oddac z calej sily, nie? No, jak trafialas na facetow ktorzy by oddali to szczerze wspolczuje.
I tyle powiem, bo Tobie sie tlumaczyc nie zamierzam.

14.02 to akurat najmniejszy problem. Przegiełaś z tymi plaskaczami. Zaczekaj aż wróci z gór i pogadajcie jak dorośli. Przeproś za to i powiedz jasno jak się czułaś i czego oczekujesz. Nie ma co lamentować. Odzyskanie kontroli przez drobne czynności do spraw ważniejszych to teraz najlepszy plan.

gdy będziesz odrobinę starsza, Twoje obecne problemy wydadzą się błahostką. Bo takie są sorry

Emilia - no wlasnie do mnie nie trafia. Czuje sie wtedy jakby mowila do mnie matka. Tak - czytajac jej wypowiedzi slysze glos wlasnej matki. Ona tez byla bezposrednia, zwlaszcza wtedy jak ktos i tak juz zalowal to ona tak samo - tym bardziej dowalala.
Do mnie bardziej trafia to co Wy mowicie. A ja juz i tak wiem ze zrobilam zle i tego ZALUJE, wiec nie musi mi tego uswiadamiac, co uswiadomilam sobie sama od razu.

Mevel - wiem ze przegielam. Staram sie z tymi prostymi czynnosciami... Problem robi sie wtedy jak juz wszystko co moglo zostac zrobione zrobione zostalo. Zakupy sa, kot wypielegnowany spi, mieszkanie na blysk, kwiaty podlane, pranie zrobione, rachunki poplacone, ba, nawet pulpit uporzadkowalam, powywalalam stare maile. I jak juz to zrobilam to mysli same przychodza. Staram sie czytac ale ciezko mi sie skupic.

Emilia - wlasnie tego sie boje. Ze nie bedzie chcial. Ale jesli tak to wolalabym zeby zabral wszystko od razu i mi to powiedzial wprost. U mnie ostra jedna glebsza rana lepiej sie goi niz rozdrapywany plytki strup, ze tak obrazowo powiem. Jesli ma juz nie byc nic to wole nie robic sobie nadziei i ukladac sobie zycie sama, bo pewnie nie bede nikogo szukac przez dluzszy czas - znam siebie akurat w tym aspekcie na tyle, ze to wiem.

Danzelwashin - nie. Nie uderzylam wczesniej nigdy nikogo. Wlasnie dlatego tak to przezywam. No, oprocz pianego kumpla na wycieczce na Ukrainie ktory przystawial sie do nieletniej. Ale to zrobilam z premedytacja i akurat po 2 latach nawet uwazam ze dobrze zrobilam i jestem z tego zadowolona. I na zarty z kolezanka (ale to nie w twarz, takie szturchance ze potem obie mialysmy siniaki ).

Zzbajone - pewnie tak. Albo nie. Nie wiem. To zalezy. Mi jest ciezko kogos znalezc - akurat znam siebie. Rzadko w ogole z kimkolwiek sie spotykalam i dosc dlugo bylam sama. I pewnie jakbym nie poznala jego to dalej bym byla bo do tej pory nikogo wiecej interesujacego nie spotkalam. To nie tak ze dyskwalifikuje ludzi. Jestem domatorka. Malo sama wychodze a jesli juz to do babskich miejsc - fitness, babska sauna - a spotykam sie glownie z zajetymi facetami (spotykam bez podtekstow) ktorych ja traktuje jak psiapsiole a oni mnie jak kumpla. Wiec wiesz, jedyne kogo moge spotkac to kogos na uczelni. A tutaj prawdopobienstwo male bo mamy stale grupy od lat. Ewentualnie na ulicy/w sklepie ale to sie raczej nie zdarza albo bardzo rzadko. Wiec wiesz, ciezko mi poznac faceta. A nie mam potrzeby udawania sie w miejsca gdzie oni szukaja kandydatek na dziewczyny.

A skąd u Ciebie aż taka agresywna reakcja, żeby uderzyć raz, drugi, trzeci, wiesz, że to bardzo poniżające, to okropne uczucie dostać w twarz, strasznie upokarzające. Skąd u Ciebie taka reakcja? Wyniosłaś to z domu? Matka tak policzkuje ojca czy na odwrót?
Bo to jest zachowanie skandaliczne, i naprawdę nie jest to normalne. To nie powinno się zdarzyć. Musisz popracować nad tym i zacząć panować nad takimi sytuacjami. Bo twój facet nie zrobił nic tak strasznego żeby tyle razy go uderzyć.
Ale trudno stało się. 
Teraz potrzeba Wam dystansu, przerwy, odpoczynku od siebie. Zróbcie sobie tymczasową ,,separację'' nie wydzwaniaj nie przepraszaj nie tłumacz póki jesteś zdenerwowana. Ochłoń. 
Mam nadzieję, że wyjazd aktualny? Bo tego teraz Ci najbardziej potrzeba. Świętego spokoju i dystansu. Nie przeżywaj walentynek, bo sama możesz sobie je zorganizować. Świętować można na wiele sposobów. Najgorsze co możesz zrobić to zacząć szukać pocieszenia, jakiś nowych facetów, ostro imprezować, pić, beczeń. To najgorszy scenariusz.
Po prostu pobyć sama ze sobą, musisz sama siebie ogarnąć. Przemyśleć, przepracować wiele rzeczy.

Kammiś, bo to jest tak, świetnie, że żyjemy, że mamy okazję znosić smutki i radości, że było nam dane się urodzić. Jeszcze do tego mieć szanse i perspektywy. Ale kobiety które nie mają żadnego instynktu macierzyńskiego, nie chcą dziecka, ,,wrobione'' w nie będą bardzo nieszczęśliwe, i przeniosą to na dziecko. Taka nastolatka, która wpadła ale gdzieś tam podświadomie miała już jakiś instynkt to dzieci, będzie szczeliwa, pokocha i zaakceptuje dziecko.
Twoja mama naprawdę musiała mieć problem z ciążą i nie chcieć dziecka. To nie do końca jej wina. Bo jak już była w ciąży i mówiła o usunięciu. To znaczy, ze wołała o pomoc. Skoro ojciec chciał ciąże utrzymać, i żeby i matka i dziecko były, zdrowe i szczęśliwe. Już wtedy twoja mama powinna być pod opieką specjalisty, psychologa, psychiatry, kogoś kto by jej pomógł zaakceptować jej stan, dziecko. Kogoś kto by je pomógł. Twoja mama może mieć nieleczoną depresję poporodową która przerodziła się w chorobę.
U Was problem został zlekceważony, twój ojciec dolał oliwy do ognia, odsuwając żonę faworyzując córkę, ona wtedy dodatkowo poczuła się upokorzona, odrzucona. No zabrakło jej miłości wsparcia w momencie kiedy tego najbardziej potrzebowała. Ojciec powinien od początku Was do siebie zbliżać, pokazywać, że jesteście jednakowo ważne, dziecko powinno ich złączyć a nie podzielić. Pokazanie kto jest ważniejszy, jest wręcz rozdzielanie matki z dzieckiem. Jak rodzi się dziecko bardzo trzeba zadbać o to żeby żadne z rodziców nie poczuło się odrzucone. .
Mówi się, ze szczęśliwa matka to szczęśliwe dziecko i coś w tym jest.

On też najbardziej się zdenerwował za to że nie dopuściłam go do głosu.

Będę się pilnować, jeżeli w ogóle mam już po co się pilnować.
Nie wiem czy do niego nie napisać. Chociażby po to żeby wiedzieć na czym stoję. Niepewność jest najgorsza, zawsze mnie po prostu niszczy psychicznie.

Nie znam na tyle jego rodziców... wyglądali mi po prostu na ludzi zapracowanych ale łagodniejszych i bardziej wyluzowanych niż moi.
I całkiem sympatycznych.

Zastanawiające jest też to, w jakich okolicznościach go uderzyłaś. Chyba nawet już nie o te dziewczyny. Tylko o to że dotykał Cię jak ty mówiłaś stanowcze nie. Może wystarczyło krzyknąć lub stanowczo powiedzieć. A nie od razu lać jakby to próba gwałtu była. Zareagowałaś bardzo mocno. A może to był pewien schemat? Temat seksu już Was kiedyś poróżnił prawda, ty miałaś egzamin, on chciał się kochać itp... i tez się zdenerwowałaś. A może to też wyniosłaś z domu? Może twój ojciec też tak dostawiał się do żony i wtedy dostawał. A ty byłaś dzieckiem trudno Ci było zrozumieć, dlaczego...ale gdzieś tam w podświadomości, to jest, stąd takie reakcje...

Zareagowałaś jakby nie wiem jak Cię krzywdził. Ty go prawie pobiłaś

Powinnaś przerosić zdecydowanie, ale najpierw daj mu ochłonąć ze dwa dni. Bo pewnie jest w szoku. Ale też głębiej zastanów się dlaczego tak postąpiłaś, co wywołało taką agresję

Nie. To jest niemożliwe - nigdy nie widziałam nawet jak rodzice się całują, a co dopiero jak tata się dostawia do matki.
Dlatego go uderzyłam bo mnie obrzydzało to co robił i nie wyobraziłam sobie go pocałować a iść do łóżka to w ogóle abstrakcja.
Ale WIEM że mnie to nie usprawiedliwia.

W górach to go ubawiło a nie wkurzyło....

Wiem, tylko nie wiem czy mam po co.
Bo pewnie od dzisiaj mogę już tylko siebie samą lać po twarzy i drzeć się na własne odbicie w lustrze, więc i pracować nie ma po co.
(na kocie nigdy się nie wyżyłam, zapewniam)

Słuchaj, postąp tak jak dojrzała kobieta i go przeproś za swoje zachowanie. Przestań być małą dziewczynką. Powiedz mu też dlaczego tak zareagowałaś (chociaż ja nie rozumiem takiej reakcji, przecież wiedziałaś, że nie był prawiczkiem a przecież liczba partnerów nie ma żadnego znaczenia jak jest się już z nowym).

Pogodzilismy sie jestem taka szczesliwa ze nie moge dzisiaj zebrac mysli chce sie tylko cieszyc i cieszyc
Mam najkochanszego i najbardziej wyrozumialego faceta na swiecie. I jest o wiele madrzejszy ode mnie. I ma lepszy charakter.
Tylko skonczyl z rozcieta warga (zanim ktos powie ze jestem sadystka niech doczyta dlaczego).

Wczoraj juz nad soba nie panowalam. Ryczalam, glownie do sluchawki kolezanki-dziewczyny jego kumpla, potem sama do poduszki. Wzielam jego koszule i tak z nia lezalam, ze sluchawkami na uszach tak glosno ze az bolalo ale przynajmniej troche zagluszalo mysli, po ciemku, z zamknietymi oczami. To bylo jakos kolo polnocy max o 1, tak leze i rycze. I nagle poczulam ze ktos dotyka mi plecow. Jestem strachliwa, w jednej chwili zaczelam piskliwie wrzeszczec i sie poderwalam. Okazalo sie ze to on. Ale bylo za pozno bo chcialam gwaltownie wstac od razu a on byl pochylony i przywalilam mu kolanem w warge, niechcacy, ale z rozpedu. Nie spodziewalam sie go, nie pamietalam czy drzwi sa zamkniete i balam sie ze to ktos obcy nie wiadomo kto. Wiem ze glupie ale przerazona nie mysle racjonalnie. Przeprosilam go i pomoglam mu to ogarnac, przemyc zimna woda itd.

Powiedzial ze chce porozmawiac. Byl w ogole bardzo spokojny. I ze wyszedl bo nie chcial sie ze mna wyklocac i mnie przekrzykiwac jak bylam wsciekla. A wrocil bo kumpel mu powiedzial ze siedze i rycze jego dziewczynie do sluchawki. Mowil ze nie chce zebym plakala, pare razy to powtorzyl. Powiedzial ze woli dostac w twarz niz patrzec sie jak placze. Powiem szczerze ze to mnie zdziwilo i nie do konca go tutaj zrozumialam.
Na poczatku troche mnie wcielo i zaniemowilam potem mu przerwalam i przeprosilam go za to ze sie tak zachowalam, ze go uderzylam, ze sie tak darlam, ze nie dopuscilam go do glosu i ze strasznie mi glupio i ze zaluje. Powiedzial ze sie wkurzyl ale od razu wybaczyl. I ze "nie pierwszy i nie ostatni raz bo kazdy facet kiedys tam od kobiety dostanie". Powiedzialam mu ze ode mnie juz nigdy wiecej i ze obiecuje. I sobie tez w myslach obiecalam ze bede trzymac lapki przy sobie. Powiedzial ze mu to uswiadomilo iak bardzo mnie zabolala cala ta sytuacja i to wszystko czego sie dowiedzialam.

strasznie dlugo rozmawialismy i ciezko mi tu to strescic ale sie postaram. Ja teraz mysle emocjami i tym jaka jestem happy ale Wy pewnie zauwazycie cos madrego czego ja nie widze.
Sprobuje to jakos uporzadkowac zeby nie pomieszac.

1. Wytlumaczyl mi dlaczego zyl w taki a nie inny sposob. Powiedzial ze on wtedy myslal ze juz w ogole z NIKIM nigdy nie bedzie w zadnych zwiazku. Jego byla dala mu skutecznie do zrozumienia ze taki facet chocby nie wiem jak byl idealny nie bedzie zadnej normalnej kobiecie potrzebny i ze ona woli sie pieprzyc z firmowym kierowca ktory jest "pelnosprawny". No i zyl tak jak zyl. Ale mowi ze zdaje sobie z tego sprawe ze to bylo karygodne i ze na swoje usprawiedliwienie ma tylko tyle ze nigdy zadnej nie obiecywal niczego i nie zwodzil.

2. Mowil o tym tez co bylo na 2 roku. I tu sie wcale nie tlumaczyl. Powiedzial ze byl mlody i glupi.

3. Zapytal czy kiedys zapomne. Powiedzialam ze nie, bo taka jest prawda. Ale ze nie mam zalu. Zapytal tez czy sie go brzydze. Powiedzialam ze nie ale ze to co robil bylo obrzydliwe. Powiedzialam dokladnie o tym ze obrzydliwe jest miejsce i ze ja sobie tego nawet nie moge wyobrazic itd. Powiedzial ze przeprasza ale nic nie moze zrobic zeby poradzic cos na to co robil kiedys. Wytlumaczylam mu dlaczego go uderzylam i co wtedy myslalam. A myslalam ze chce byc sama i nie wyobrazam sobie zeby mogl mnie pocalowac bo wtedy przed oczami mialam jego z jakas pijana lafirynda w smierdzacym obskurnym kiblu. W sumie byl troche w szoku jak uslyszal ze o tym myslalam jak wrocil i chcial sie przywitac.

4. Rozmawialismy o tym jak sie poznalismy  i zaczelismy spotykac. I o tym ze tez mialam byc jego zabawka. Potwierdzil ponownie, mowi ze jakos na 4 randce zmienil sposob myslenia, czyli jeszcze przed naszym pojsciem do lozka pierwszy raz (chociaz tyle, jakos mi latwiej z mysla ze nie spalismy ze soba wtedy jak mnie traktowal tylko jak rozrywke). Zapytalam go dlaczego zmienil zdanie. Powiedzial ze pare rzeczy mialo na to wplyw, wymienil m.in. to ze powiedzialam kiedys tam w gronie znajomych ze raczej nie chce dzieci a na pewno nie przed skonczeniem aplikacji i doktoranckich, ze dobrze mu sie ze mna rozmawialo, ze "nie jestem plastikowa", ze czul ze chce sie mna opiekowac (powiedzial ze czasami mial wrazenie jakbym byla mala bezbronna dziewczynka) i ze... to mnie zdziwilo - ze nie poszlam z nim od razu do lozka tylko musial mnie najpierw choc troche poznac. Powiedzial jeszcze ze odkad poszlismy na 1 randke to nie spal juz z zadna. Mowil ze pamieta ze bardzo go zastanawialo i irytowalo wtedy to ze na pierwszej randce nie dalam mu sie nawet delikatnie pocalowac (alez mi powod do irytacji.... )

5. Zapytalam go o to o co sie najbardziej balam - czy nie jestem dla niego zabawka tylko ze latwo dostepna i z innymi "atrakcjami" (bo tak jak gadalam z przyjaciolka spod Tatr, pewnie malo ktora sie godzi ot tak z prawie obcym gosciem na seks analny itd). Powiedzial mi zebym popatrzyla na to logicznie i zebym policzyla sobie ostatnie poltora miesiaca i to ile chorowalam i ile mial celibatu (podkreslil ze nie ma pretensji tylko ze chce mi pokazac cos na zdrowy rozum). No faktycznie. Przed swietami tydzien, na swieta przerwa z chorowaniem na krotko, potem przed sylwestrem mialam okres wiec tez nie, potem  pare dni ok, a potem juz dwa dni po sylwestrze bylam chora i leczylam sie 3 tygodnie. Wczesniej moze nie bylo takich chorobowych maratonow, ale tez okazem zdrowia nie bylam, nawet na wakacjach. Powiedzial mi wprost - ze jakby chcial wygodnego dostepnego seksu to powiedzialby do widzenia zamiast sie "meczyc z wlasna reka". To prawda. Zajmowal sie mna i urywal z pracy nawet w tym celu. Bez "nagrody" wieczorem. Ale z drugiej strony powiedzial tez ze seks jest dla niego wazny i nie wyobraza sobie zeby go mialo w zwiazku nie byc albo zeby ktoras strona kilkanascie dni z rzedu odmawiala bez powodu (powiedzial ze choroba jest powodem) albo zeby byl zlej jakosci (ciekawe co dla niego znaczy zlej jakosci... A jak teraz jest zlej jakosci??? Ja nie mam takiego doswiadczenia jak on. Chociaz on mowi ze te przypadkowe numerki to zadne doswiadczenie bo tam sie mysli tylko i wylacznie o zaspokojeniu fizjologicznej potrzeby). A, wlasnie. Mowil mi tez ze seks dla faceta w jakims stopniu zawsze bedzie fizjologiczna potrzeba. Ale ze jak sie jest w zwiazku to do tej fizjologicznej potrzeby dochodzi tez sfera emocjonalna. Ale ze to nie jest nic strasznego ze i dla kobiety i dla faceta to jest rowniez fizjologia i nie bedzie ani siebie ani mnie oklamywal ze jest inaczej i ze to tylko i wylacznie potrzeba wyzsza.

6. Powiedzialam mu ze boje sie ze mnie zdradzi. Powiedzial ze po tym wszystkim zdrada jest dla niego tak samo obrzydliwa jak dla mnie ten kibel w klubie. I mowi ze o ile byl wolny to zyl jak zyl o tyle zdrady nie uznaje. I mowi ze swojego czasu tez sie obawial ze ja jak sie dowiedzialam o jego chorobie(?) to sie obawial ze go zdradze. I mowil ze jest mi wdzieczny za wyrozumialosc w tej kwestii (???). Tego tez nie rozumiem. Jak sie moglam inaczej zachowac? Przeciez to nie jego wina, nie on cos zrobil, to od niego niezalezne. O tyle ten seks w kiblu byl zalezny od niego, o tyle to nie.

7. Obiecalismy sobie ze bedziemy ze soba szczerzy. a ja ze bede wyrazac swoje emocje w sposob artykulowany i jak na czlowieka normalnego przystalo.

Mowi ze mnie kocha. Mam nadzieje ze to prawda. Albo ze to nie jest tak ze tylko mu sie tak wydaje. Najbardziej mnie zdziwilo to ze juz po tej rozmowie ZAPYTAL czy moze mnie pocalowac. Przeciez mogl po prostu pocalowac. Bez pytania.

To chyba najwazniejsze rzeczy o ktorych gadalismy w takim maksymalnym skrocie. Mial dzisiaj nigdzie nie wychodzic, zrobic sobie wolne ale musial isc bo jeden kumpel lezy z grypa jelitowa i musi go zastapic. No ale tylko 3 godziny. Milo ze zrezygnowal z pracy i chcial zostac w domu ja wlasciwie dopiero wstalam (znaczy sie obudzilam bo leze sobie jeszcze) on dopiero co wyszedl a ja juz czekam az wroci