Czy mój facet zdradził mnie z moją przyjaciółką? Mam mętlik w głowie:/

Masz problemy... Jak się zaprasza na imprezę wolną, wyposzczoną koleżankę i upijacie się wszyscy w trupa to możesz mieć pretensje tylko do siebie. Gospodarz zwykle powinien być najtrzeźwiejszy, a nie zostawiac dwoje upitych napalonych w pokoju i idzie się położyć...
Poza tym wydaje mi się, że Twój chłopak jest egoistą. Czemu wypominał Ci brak dziewictwa? W końcu był to Twój poprzedni związek i nie zdradzałaś go podczas trwania waszego więc teksty w stylu "zobaczysz, też się prześpię z inną" są bez sensu... A on liczył pewnie na świętą dziewicę i czuje się teraz "brudny"??

kurcze najlepiej zapytaj, może być foch z jego strony że pytasz ale tylko tak się dowiesz;/

Dziewczyny dziękuje wam za odpowiedzi!
Pierwsze co chcę napisac - jeśli chodzi o te jego głupie gadki, że on też się z kims prześpi żebym czuła to samo - wiem że to jest głupie i o to wiele razy się kłóciliśmy. Tłumaczyłam mu że to jest zupełnie coś innego bo w ten sposób on by mnie zdradził a z mojej strony nie była to zdrada bo wtedy jeszcze nawet go nie znałam. Ale jemu nie dało się nic wytłumaczyc podczas tych kłótni. Był zazdrosny o to że spałam z innym i nie mógł sobie darowac że nie był pierwszym. Kiedys nawet chciałam go przez to zostawic ale wtedy starał się o mnie, walczył, zapewniał że się zmieni. No i zmienił się. Zmienił się właśnie po tej imprezie. Nie wspomniał ani słowem o tym.
Macie rację, czego ja szukam na tym forum?
Co chcę osiągnąc, czego chcę się od was dowiedziec?
Sama nie wiem. Napisałam bo liczyłam że napiszecie mi swoje odczucia, co wy myślicie na ten temat.
Jesli chodzi o to jak ja żyłam z tą świadomością tyle czasu. Odpowiadam, żyłam normalnie. Te myśli o zdradzie szczerze mówiąc przyszły do mnie później. Przyszły z czasem, nie od razu. A po za tym nie mam żadnych dowodów że to się stało więc nadal jestem ze swoim facetem i nadal nazywam tą dziewczynę przyjaciółką.
Dobrym sposobem było by przyparcie do muru mojego chłopaka jak napisała szyszek ale mój facet się wyprze. To samo z przyjaciółką. Sądze że ona nie przyznała by się za nic w świecie. Mam jej powiedziec że mój chłopak się przyznał? Ale jeśli okaże się to nieprawdą to wszystko się pokomplikuje między mną a nią i między nią a moim chłopakiem. Więc jestem trochę w kropce.
Kiedys próbowałam mojego chłopaka jakoś przekupic, zaczęłam ten temat, drążyłam ale on mnie wyśmiał a potem zapewniał że do niczego nie doszło prócz oczywiście tego pocałunku. Ale ja wciąż mam wątpliwości:(

Wielokropku ja się go zapytałam wręcz żartobliwie nawet wtedy, że może cos więcej robili jak do pocałunku doszło, także nie jest tak że ja go pytam o to ciągle i go zadręczam. Ja to cały czas trzymam w sobie... Radzisz mi żebym to zachowała dla siebie i nie znała prawdy?? Tak będzie lepiej??

Po co mi myślenie o czymś co miało miejsce rok temu??
Sama nie wiem, po prostu wcześniej nie miałam tak dużych wątpliwości, odganiałam tą myśl od siebie.
Nie tak dawno, jakieś 2 tygodnie temu rozmawiałam z ta koleżanką przez telefon. Prosiła mnie o radę w jakiejś tam sprawie. Na koniec rozmowy zapytałam kiedy powtórzymy imprezę, ona wtedy jakoś nie była zadowolona z tego pomysłu, a jest bardzo rozrywkową dziewczyną i zawsze lubiłyśmy nasze domówki. A tu ona odmawia?? To mnie najbardziej zastanowiło. Może sobie tylko wmawiam??

Drugie pytanie, to myślenie przychodzi po prostu wtedy kiedy przypominam sobie tą imprezę. Nie używam do niczego myślenia o tej zdradzie Wielokropku...

Pytanie 3. Sama nie wiem, sądze że bym mu to wybaczyła. A dlatego że wiem na 100 % że to było jednorazowe, że to było pod wpływem alkoholu. Owszem, bolało by mnie to bardzo, nie mogła bym po tym zaufac chłopakowi tak jak dawniej ale wybaczyła bym chyba...

Dzięki Wielokropek. Zrobię tak jak mi radzisz, założę że to się nie wydarzyło, tak?

Wielokropku mam zaufanie do chłopaka. Bo właściwie nie mam powodu by nie miec tego zaufania. Zawsze wszystko mi mówi, gdzie idzie, kiedy wróci, nie znika z domu nie mówiąc mi o tym, nie podejrzewam go o jakiś romans czy inna znajomosc, nie chowa przede mną telefonu, no tak najprościej mówiąc mam do niego zaufanie.

A może oni czyli Twój chlopak i Twoja koleżanka po tej imprezie,po tym pocałunku jednak poczuli się nieswojo jak już wytrzeźwieli? Może Twoja koleżanka na drugi dzień się trochę tego wstydziła itp. A może jak wyszłaś z pokoju to ona mu coś za dużo powiedziała albo on jej i poczuli na drugi dzień, że ta sytuacja cała była dość głupia?

Czy Twój chłopak po tej imprezie zaczał jakoś szczególnie się starać? Traktować Cię jakoś wyjątkowo, co wcześniej bywało sporadyczne?

Mam takie poczucie, że chciałabyś się pozbyć tych myśli i tej niepewności, chciałabyś zyskać pewność, że między nimi wówczas do niczego nie doszło. Nie tyle chcesz poznać prawdę co przekonać się, że Twój facet był Ci wierny i możesz spokojnie mu nadal ufać.

Tylko co jeśli prawda okazałaby się niekorzystna dla Ciebie, czy dałabyś sobie radę z tą wiedzą? Tym bardziej, że jak sama twierdzisz i tak pewnie byś mu wybaczyła, zatem czy na pewno potrzebujesz to wiedzieć?

Musisz postanowić, że albo drążysz temat i za wszelką cenę dochodzisz do prawdy, albo raz na zawsze dajesz sobie spokój z tymi domysłami, bo inaczej się wykończysz.

Witaj.
Myślę, że tak naprawdę ciągle wracasz/będziesz wracała myślami do tej imprezy.
Upłynął już rok, a Ty nie zapomniałaś, a wręczeń przeciwnie utrwalasz "to" zdarzenie oraz zachowanie  chłopaka i przyjaciółki "po" ? analizujesz wszystkie okoliczności towarzyszące. Wykazujesz się retrospektywną pamięcią ( pamięć zdarzeń przeszłych). Bezwiednie (mimowolnie) obserwujesz ich zachowanie i układasz kolejne puzzle.
To, że naruszyłaś etykietę savoir-vivre, jest tematem pobocznym. Przecież nie pytasz czy Twoje zachowanie było w porządku wobec gości. Ponadto to, że poszłaś spać i zostawiłaś ich samych wynikało z faktu, że źle się poczułaś z powodu wypicia większej ilości procentów a może i zatrucia, jakimś jedzeniem.
Piszesz, że takie wspólne imprezy miały już miejsce z Waszym udziałem, ale rozumiem, że po raz pierwszy miałaś taką reakcję po alkoholu.
Nie wykazałaś się dobrymi manierami jako gospodyni, co nie znaczy, że sprowokowałaś umyślnie/nieumyślnie sytuację ?dwuznaczną? dla całej trójki.
Przyjaciółka mieszka w tym samym bloku, ba, nawet parę pięter niżej. Dlaczego zatem, gdy poszłaś do drugiego pokoju i zasnęłaś, nie pożegnała się i nie poszła do siebie?

Zdarzenie miało miejsce rok temu i w tym czasie nie było żadnej wspólnej imprezy, pomimo że nadal się przyjaźnicie, nawet rewizyty. A i obecnie Twoją propozycję przyjaciółka nie przyjęła z entuzjazmem. Myślę, że masz rację, że Cię unika.
Na koniec piszesz:

Fakty wskazują na to, że zasiał w Tobie ziarenko wątpliwości i tak naprawdę nie ufasz mu już w 100%.
Ale chcesz mu ufać, bo nawet to , że nie wypomina Ci już poprzedniego partnera bierzesz za "dobrą monetę".
Jesteś dobrym analitykiem, potrafisz łączyć pewne fakty w całość i NIC nie umknie Twojej uwadze.
Dlatego, nie wierzę za bardzo w to, że po tych kilku opiniach forumowiczów zmieniłaś swoje nastawienie - detektyw nadal będzie siedział w Tobie. Raczej na ten moment schowałaś temat do szufladki, bo kochasz chłopaka i chcesz z nim być.
Oczywiście od Ciebie zależy czy kiedykolwiek do niej jeszcze zajrzysz.
Pozdrawiam.