Totalny mętlik w głowie

Jaka szkoda, że prokurator zajmujący się sprawą przeciw nastolatce, która spowodowała wypadek w wyniku czego musiałem wybulić parę tysięcy na naprawę samochodu nie miał do tego serca. Tak jak w sprawie seryjnego włamania do naszych piwnic, gdzie dostaliśmy wszyscy takie ładne, standardowe pisemka - umorzone z powodu niewykrycia sprawców. Za to proszę, z powodu jednego kundla i serca pani prokurator machina rusza... żałosne.

Nie moje pieniądze, a ubezpieczyciela. Miałem autocasco więc nie o pieniądze mi chodziło, a o elementarną sprawiedliwość czyli choć symboliczne ukaranie bezmózgiej panienki. Zastanawia mnie za to jedno, jak te kancelarie potrafią brylować w takich sprawach o kundle, a ja znów musiałem pisać klientowi pismo o charakterze procesowym, bo jego kancelaria prawna tego nie potrafiła zrobić. Za to ładnie potrafili zrobić "kopiuj-wklej" Przy czym ja nie mam pretensji do tej akurat kancelarii, bo zdaję sobie sprawę, że nie odbiegają od normy. Za to kundelki, rozwodziki, tam można brylować...

Nie powiesz mi, że takie reprezentowanie za darmo ładnie nie wygląda w wizerunku Wiadomo, że najlepiej robić to właśnie chroniąc zwierzątka i do wizerunku +10
Nie wiem do jakiej innej kancelarii miałem iść? W sprawie samochodu? Przecież to sprawa z urzędu przeciwko sprawcy wypadku, a ja miałem zaufanie do wymiaru sprawiedliwości Co do piwnicy, to wiesz - jeden sąsiad miał tam np. rower o dużej wartości sentymentalnej nie mówiąc o rynkowej. Inny skrzynkę dobrego wina. Ciężko cierpiał psychicznie na myśl, że jakieś żule to wypiły. Do innej kancelarii w sprawie, w której pisałem pismo? To nie ja, tylko mój klient, a jego stać na porządne kancelarie tyle, że nie ma takich w Polsce, które się na tym znają. Za dużo czasu koncentrują się na zwierzątkach
Kundel to obraźliwe? Ach....

Stagnacja Cię zasmuciła. Musisz zrobić coś, co sprawi że znów poczujesz ile jesteś warta. Wyznacz sobie konkretny cel, rozplanuj i poczuj "flow". Jak chcesz o tym pogadać napisz na maila.

Ogarniam sie, odpale kompa (jak zwykle tel) i pisze do Ciebie. Ostatnio mi ta opcja nie dzialala, mam nadzieje ze bedzie dzialac teraz.
Od razu podpytam o kota, jesli mozna
Ta psycholog mowila, ze jestem typem "zadaniowca". Cokolwiek to oznacza, a za bardzo nie wiem, bo spieszylam sie na zajecia.

Spoko o kocie też możemy ja mam widoczny adres, więc możesz go skopiować do poczty, bo opcje wysyłania wiadomości na forum są nieaktywne od dawna. Zgadzam się z Twoim psychologiem, właśnie taka mi się wydajesz od początku jak czytam ten wątek.

Chodzi mi ogólnie o typ urody. Biorę poprawkę na zmęczenie, złe ujęcie itp.

W tamtej sprawie, to muszę ci wyjaśnić, że niczego nie oczekiwałem od adwokatów. Chyba nie muszę ci przypominać, że takimi sprawami zajmuje się prokuratura i sąd. Też niby kończą prawo ale adwokatami ich bym nie nazwał.
Natomiast co do innych spraw o jakich pisałem, nie moja broszka, że polski system szkolenia nie jest w stanie wypuścić na rynek absolwentów zorientowanych w pokaźnym zakresie polskiego prawa. Nawet lepiej, bo więcej zostaje dla innych, tylko śmiechu kupa jak potem robią kopiuj-wklej...

Ale o wygląd w ogóle nie ma sensu być zazdrosną. Przecież nie jesteś brzydka, ani nawet przeciętna. Po prostu wyglądasz inaczej niż one. Mój facet umawiał się swego czasu z miss Polski i jakoś nie mam zamiaru się do niej porównywać. Ona nawet nie jest w moim typie, ale ogólnie jest ładna. Nie widzę sensu, żeby przeglądać jej zdjęcia. Wiadomo, że jeśli mężczyzna jest wolny i szuka kobiety do seksu, to będzie się umawiał z modelkami czy miss. Nie ma tu o co być zazdrosną. A co do tej drugiej kobiety, to sądzę, że po takim świństwie Twój facet w ogóle by jej nie brał pod uwagę, nawet gdyby przypełzła do niego na kolanach i błagała o wybaczenie. Faceci mają swój honor i godność. To spora część kobiet by wybaczyła takie upokorzenie, bo mają słabe charaktery.

Ale tak się właśnie dzisiaj czuję.

Zależy która - przeglądałam ich zdjęcia i nie o wszystkich powiedziałabym że są ładne.
Z modelek (nie miss) ładna jest np. Iza Miko.
Ale on się z modelką nie umawiał jako z kobietą do seksu. Kobiet do seksu szukał sobie po klubach i spotykał się z nimi kilka razy, nie regularnie przez prawie 2 miesiące.
Ale naprawdę, ona nie jest żadnym problemem.

Może po prostu jesteś przemęczona i stąd te myśli? Mimo, że lubisz się uczyć i interesują Cię Twoje studia, to każdy potrzebuje odpoczynku. Ja myślałam podobnie o ex mojego partnera, bo one dużo umiały i robiły (były starsze ode mnie), a ja byłam wtedy tylko studentką. Ale akurat na mnie dobrze to wpłynęło. Tzn. ja nie porównywałam się do nich odnośnie mojego partnera, tylko raczej były dla mnie wzorem do naśladowania, bo też chciałam tyle umieć i odnieść sukces. Jedna z nich zresztą podczas rozmowy mnie zainspirowała do nauki 2 języków, których zapewne nigdy bym się nie nauczyła, gdybym sama miała wybierać. A okazało się, że był to strzał w dziesiątkę. Dzięki drugiej dziewczynie miałam romans z pracą w dyplomacji, czego sama też bym nie spróbowała. Uważam, że mój partner miał świetny gust jeśli chodzi o kobiety. Ty też powinnaś się w sumie z tego cieszyć, że wiązał się z kobietami na poziomie. A dopiero teraz masz takie myśli, czy zawsze miałaś? Bo jeśli teraz, to pewnie kwestia okoliczności, tj. zmęczenia, niewyspania, braku słońca, ostatnich problemów zdrowotnych (pewnie musiałaś nadrabiać zaległości na studiach) itp. Jak jestem zmęczona, to też głupie myśli mi przychodzą do głowy.

Wydawało mi się, że wyraziłem się dość jasno:

Nie mógł wejść ot tak. Musiał dokonać włamania, a chyba wiesz, że zmienia to kwalifikację czynu Ofierze gwałtu też udzielisz porady prawnej, że mogła się nie szlajać po nocy...?

Też tak sądzę. Tym bardziej, że człowiek może sam siebie bronić i np. wynająć lepszą kancelarię, czy też walczyć o swoje prawa na drodze cywilnej. Pieniądze to tylko pieniądze. Na drugi raz po prostu lepiej zabezpieczałabym swoje rzeczy. A samochód zawsze może ucierpieć, takie ryzyko. Po to się go ubezpiecza. Natomiast pies sam siebie nie obroni i nie ma żadnych szans, by dochodzić swoich praw.

A czyja to jest wina? Wina ludzi, którzy nie umieją wychowywać psów obronnych, a biorą sobie takie rasy. Nie jeden raz widzę jak to działa w tymi pitbullami, jak dresy szczują je na spacerach na jakieś małe psy. Nie psa trzeba karać, tylko człowieka. W ogóle powinno być jakoś bardziej uregulowane kto może mieć psa rasy uznanej za niebezpieczną. Bo dochodzi do absurdów, że byle dres może sobie kupić.

No tak, ja się odwołuję do nazewnictwa, które jest ogólnie stosowane. Istnieje lista ras niebezpiecznych i właścicieli tych ras obowiązują bardziej zaostrzone przepisy, np. co do noszenia kagańca. Chociaż w praktyce nie widzę, żeby ktoś się do tego stosował. W każdym razie agresja psa zawsze wynika z wychowania albo jakichś jego doświadczeń. Odpowiednio zsocjalizowany i wychowany pies nie zabije przypadkowego człowieka. Zresztą przywoływanie takiego przypadku w ramach argumentu jest delikatnie mówiąc idiotyczne, bo jest mało tak agresywnych psów, które są w stanie zabić dorosłego człowieka. Większość psów nie umie się bronić, nawet jeśli ma warunki. Dlatego ludzie powinni ich bronić. Nie można tego porównywać z jakąś trywialną kradzieżą.

Jeśli to było podczas reanimacji, to zgodnie z logiką psa ten facet robił krzywdę jego panu. Nie mówię, że to jest ok, ale zachowanie psa ma swoje wyjaśnienie. To nie było jakieś przypadkowe zabicie przypadkowej osoby. Po prostu zbieg mało sprzyjających okoliczności. Nie możesz tego porównywać z krzywdzeniem psów przez ludzi, bo oni to robią dla zabawy i jako ujście frustracji.

Bez obrabiania rowniez

Edit:
No. Swietnie. A raczej do d*py.
Snake, Pitagoras - blagam Was o jedno - chodz raz nie badzcie zlosliwi. Bo ja nie wytrzymam. I nie w kontekscie tego ze sie wkurze i bede oburzac na forum tylko tak wewnetrznie. Miejcie litosc. Bo naprawde nie mam komu tego powiedziec. Rodzicom nie, kolegom nie, przyjaciolce ktora jest niepoprawna romantyczka-idealiska tym bardziej.
Powiedzial ze powinnismy odpoczac. Ze ostatnio w ogole nie rozmawiamy, ze ja (bo to oczywiscie moja wina) przychodze po zajeciach, spie po poludniu albo wieczorem zamiast w nocy, ze sie ostatnio prawie wcale nie odzywam i zamykam sama w pokoju mimo ze nie mam duzo nauki teraz (prawda, nie mam  w porownaniu do tego co bylo rok temu i co bedzie w przyszlym roku).
Super. Za 3 miesiace sie bronie na licencjacie. Od wtorku zaczynam staz. Badam kota. Swietnie ze bede z tym wszystkim sama. Ale jego to przeciez nie interesuje. On sie musi skupic na zakonczeniu swojego cudownego przewodu jeszcze bardziej cudowna obrona.
Najgorsze jest to ze ja wcale nie watpie w to ze to jest moja wina. Jezeli wina jest czyjas jest latwiej. A teraz wcale nie jest latwo.
Siedze i rycze zamiast spac. Oczywiscie to tez go nie interesuje. Powiedzialam mu zeby sobie poszedl. I sobie poszedl. Wcale tak nie myslalam.

Nie. Nie jaram sie obrona licencjatu. Nie wiem czemu o tym napisala..
Masz racje. Nic nie mam do zaoferowania.
I w ogole masz racje. Jestem do d*py.

Nie jesteś do dupy.
Po prostu ten konkretny człowiek nie jest dla Ciebie dostatecznym bodźcem, abyś się mocno wczuła.
3m się Mała.

kammis mam nadzieje, ze ta twoja wypowiedz to ironiczna byla. Wiesz jaki jest problem z Twoim facetem? On sobie nie radzi w sytuacjach stresowych i odreagowuje to na slabszych. Vide pielegniarka, ksiegowa, teraz Ty.
Nie daj sobie wmowic, ze nie masz nic do zaoferowania. A nawet gdybys sie jarala obrona licencjatu to masz do tego prawo. Przeciez to dla Ciebie tak samo wazne jak dla innych doktorat. I nie to nie jest Twoja wina. Jesli juz musisz rozpatrywac to w kategorii winy to wspolnej.
Troche mi to podchodzi pod tchurzostwo ze strony doktoranta. Cos nie wychodzi wiec najlepiej uciec.
On chcial byscie odpoczeli od siebie czy w ogole?

Od siebie.

Pitagoras mylisz sie. Akurat nie ma dla mnie silniejszego bodzca zebym starala sie dla kogos.

Jozefina, Pitagoras ma racje ze nie mam nic do zaoferowania. Prostym dowodem jest to ze nie wiem co moglabym w tym punkcie wymienic.

Kammiś, ale dziwisz mu się? Studia studiami i robota robotą, ale jeśli piszesz, że się w sumie mijacie (inne godziny funkcjonowania itp.) i nie rozmawiacie, to chłop miał prawo mieć dość. W końcu nawet rok nie jesteście razem i to powinien być najbardziej intensywny etap znajomości, zamiast życia jak stare małżeństwo. Co Ty jemu dajesz od siebie? Tylko nie odbieraj tego jako ataku. Sprawa jest o tyle prosta, że wszystko zależy tak naprawdę od Ciebie. Jeśli będziesz chciała, to przecież możesz się poprawić i porozmawiać z nim o tym, żeby dał Ci na to szansę. Tylko widzisz, jeśli robisz jedyny priorytet ze studiów i pracy, to ten związek i tak się rozpadnie albo w najlepszym razie będziecie dwójką prawie obcych sobie ludzi, którzy po prostu żyją razem i mają podobne cele w życiu. Jesteście razem prawie rok, więc do zdechnięcia motyli już bliżej niż dalej i co zostanie, gdy ta pierwsza fascynacja się skończy? Niestety, ale facetowi trzeba poświęcać czas, żeby się udało. Nie zgodzę się, żeby zrzucać winę na niego i mówić, że jest tchórzem (o ile jest tak jak tutaj piszesz, bo w końcu nie znam Was). I nie chodzi też o to, że Ty nie masz niczego do zaoferowania, bo masz. Tylko czy rzeczywiście mu to dajesz? Jeśli nie rozmawiacie i mało czasu z nim spędzasz, to rzeczywiście słabo. A jak już spędzaliście czas, to on skakał wokół Ciebie, bo byłaś chora, siedział z Tobą w szpitalu itp. A gdzie zajmowanie się nim i jego potrzeby? Bo tutaj niczego takiego nigdy nie opisywałaś, więc rzeczywiście wyglądało na to, że on wokół Ciebie ciągle skakał i teraz po prostu ma dość. Dlaczego nie dbasz o Waszą relację i np. zamykasz się sama w pokoju, skoro nie masz dużo nauki? Przecież to wygląda jednoznacznie, jeśli nie jest się Tobą i nie zna wytłumaczenia. Też bym na jego miejscu doszła do podobnych związków. Jeśli coś nie gra, to musisz mu to wytłumaczyć i nie oczekiwać, że on będzie z Tobą niezależnie od Twojego olewania go.

Może po prostu nie jesteś gotowa w tym momencie na stały związek? Dla mnie to w pełni zrozumiałe, że chcesz się teraz skupić na studiach i pracy, ale wtedy to się odbywa kosztem życia prywatnego. Mam wrażenie, że Ty chcesz mieć wszystko, a jednocześnie oczekujesz, że on będzie za Tobą latał i zawsze Ci pomagał. A on to faktycznie robił. Nie wypominaj mu, że teraz chce się skupić na doktoracie, bo to nie jest Wasz prawdziwy problem. Zawsze, gdy go potrzebowałaś, to był i umiał to pogodzić z doktoratem. To jednak musi działać w dwie strony, bo Ty chyba bardziej szukasz ojca, który się Tobą zaopiekuje, zamiast partnera, gdzie oboje będziecie "poświęcać" swoją pracę/studia.

No właśnie. Nawet nie chodzi o to, żebyś się za wszystko rewanżowała, ale jeśli Ty niczego nie robisz, to dajesz znać, że jesteś nierentowną inwestycją emocjonalną, bo to jemu zależy bardziej. On Ci nie siedzi w głowie i liczą się Twoje czyny. Z tego, co pisałaś, to on naprawdę mnóstwo dla Ciebie robił i zawsze ze wszystkim Ci pomagał. Ile kobiet może to powiedzieć o swoim facecie? Naprawdę nieliczna garstka. Natomiast Ty ciągle tylko brałaś. Chyba, że faktycznie nam tego nie opisywałaś, wtedy jesteśmy w błędzie. Tylko zawsze się chwaliłaś, że tego dla faceta nie zrobisz, tamtego też nie. Jemu bardzo na Tobie zależy, ale Tobie może rzeczywiście nie bardzo. Nawet jak tutaj pisałaś o tym odpoczęciu, to nie napisałaś, że go tak bardzo kochasz i nie wyobrażasz sobie dni bez niego, tylko że Cię samą ze wszystkim zostawia i kto Ci teraz pomoże.

Napisz co myslisz.
Chodzilo mi o kasliwe celowo zlosliwe uwagi w stylu gadek Pitagorasa "ty i tak nie zrozumiesz".
Nie o sama tresc tylko o jezyk wypowiedzi.
Ja zawsze chce znac prawde jaka by ona nie byla. Nie lubie siebie sama oszukiwac. Wbrew temu co Wam sie moze tutaj wydawac nie zyje zludzeniami. Lubie wiedziec jak jest i dostosowac do tego swoje "zadania" - mniejsze albo wieksze.

Ostra, ale nie zlosliwa?
Ok.
Dlaczego w nocy???
Wyspac bym sie chciala...dzisiaj zasnelam po 6.
Jak przeczytam rano to jesli to faktycznie brutalne to nie bedzie ciekawie funkcjonowac caly dzien na uczelni, gdzie zreszta moge go spotkac.
Aaa jesli to ocena ze jestem darmozjadem ktory zeruje na knnych w sensie emocjonalnym to mozesz nie pisac - Pitagoras mi to naprawde uswiadomil. Nic nie pisze bo sie zgadzam i to jest bolesne.
Z jednym sie pomylil, bo nie jestem borderline, zdaniem psycholog. To sie nazywa "osobowosc neurotyczna".
Cslady - ja go kocham. Moze mam problemy z okazywaniem ale nigdy nie mialam co do tego wewnetrznych watpliwosci.
Pitagoras - my sie wzajemnie raczej "nie dokarmiamy" i nie gotujemy. On gotowal raz na dwa tygodnie w ramach rozrywki. Jak mieszkal sam to tez to robil. Ale jak np widzialam ladna koszule to mu ją kupowalam. Jak wstawalam wczesniej to zawsze robilam mu kawe. I ukladalam mu papiery na biurku, tak o sama z siebie. No i robilam to co zawsze w domu robie niezaleznie od tego czy mieszkam z kims czy sama.
A przy kocie to generalnie ja robie wszystko. Wyjatek to choroba albo wyjazd. Tak to ja go karmie, czesze, sprzatam kuwete, chodze do weta.

Kammis, a ja potrafie. Pierwsza jaka mi przychodzi do glowy to to, ze jestes niesamowicie lojalna w stosunku do swoich bliskich, i jestes tez taka w stosunku do niego.
Tak to prawda, znalazlas sobie faceta, ktory w jakims tam stopniu mial Ci zapewnic opieke- takie zastepstwo ojca. Padlo tu kilka zarzutow ze Ty nie odplacasz mu tym samym. Naprawde nie troszczysz sie o niego? W zaden sposob? Czy on Ci kiedykolwiek mowil, ze powinnas sie zmienic? Mowil czego oczekuje od waszego zwiazku? Dawal znaki, ze jest niezadowolony?

Sratatata.Facet to nie baba i nie będzie kłapał dziobem bez sensu.
Symetria w związku jest oczywistą oczywistością i sam fakt, że trzeba się o nią upominać jest chory.
To już jakaś totalna pizda może się tak zachowywać.Normalny facet toleruje rzeczy nietolerowalne do pewnego momentu, oczekując że laska sama z siebie się skapnie i nadrobi.
Jeśli nie to jest bajbaj.
Tu oczywiście, za parę dni znów będzie sielanka, ale ogólna tendencja spadkowa jest faktem.

Tu mam trochę mieszane uczucia. Z jednej strony coś w tym jest, że to jakaś taka podstawa i powinna być oczywista. Ale z drugiej strony, skoro on nigdy nie narzekał, to Kammiś mogła mieć wrażenie, że on to akceptuje i odpowiada mu rola ojca w tym związku. Chociaż ja faktycznie też bym wolała, żeby facet mi powiedział takie rzeczy. Nawet nie chodzi tu o rozmowę, ale żeby jednym zdaniem powiedział, że coś nie gra. Tylko mam wrażenie, że to nie było nagle, bo Kammiś już od jakiegoś czasu pisała takie posty pełne wątpliwości, po których mnie w zasadzie nie dziwi taki obrót spraw. Bo gdyby było tak, że wszystko super, idealnie, a motyle fruwają w powietrzu, to wtedy można byłoby mówić o zaskoczeniu, a Kammiś chyba jednak coś przeczuwała, że jest nie tak.

Sratatata. Tu nie chodzi o klapanie dziobem bez sensu tylko o ustalenie jakie potrzeby mamy w zwiazku. A nie nie domyslasz sie wiec papa. Zwlaszcza, ze w konkretnym przypadku mamy do czynienia z 21 letnia dziewczyna, ktora takiego zwiazku jeszcze nie miala, wiec od kogos sie powinna nauczyc, skoro nie nauczyla sie w domu. A o tym pan doskonale wiedzial. Cos Ci nie pasuje to to artykulujesz a nie obrazasz sie, zabierasz zabawki i czekasz az druga osoba sie domysli.
Symetria w zwiazku nie jest zadna oczywistoscia. Natomiast oczywistoscia jest, ze skoro cos Ci nie pasuje a na drugiej osobie Ci zalezy to o tym rozmawiasz. Bo jesli nie rozmawiasz to albo to Ci to tak bardzo nie przeszkadza, albo Ci tak bardzo nie zalezy.
Co do tendencji spadkowej oczywiscie. Ale to tak jakby wszyscy wiedzieli od dawna.

Nie mam zamiaru klocic sie z rzeczywistoscia. Natomiast z kilkoma  Twoimi teoriami  o  rzeczywistosci jak najbardziej. Moje teoretyzowanie jak powinno byc, jest rownie dobre jak Twoje teoretyzowanie na temat jak jest.

I jak tam wyszlo z pania border-line ktora nauczyla sie dla Ciebie gotowac?

No, wróciłam z uczelni, posprzątałam, przewietrzyłam, muszę jeszcze kazus zrobić (opinię nam kazał napisać, tylko nie to - nie że trudne, ale długie), chociaż kazus nam dał (dla chętnych) konkretny. Przygotowałam ciuchy na jutro, spakowałam torbę na fitness, drugie śniadanie, torebkę, będę się jakoś trzymać. Cieszę się, że jest ten kazus. Czymś zajmę myśli.
Nie piszę Wam tego dlatego że uważam że jestem taaaaaka za*ebista bo sobie daję radę z podstawowymi rzeczami. Piszę to tylko dlatego żeby sobie właśnie z tymi rzeczami dać radę a nie siedzieć i ryczeć. Bo nie mam komu się wygadać. A jak sie komuś powie, że się zrobiło coś i że coś się jeszcze musi zrobić to jakoś łatwiej się zmobilizować. Także nie zdziwcie się, że będę sie tutaj teraz rozliczać z podstawowych rzeczy, bo dzisiaj dla mnie wyczynem było wzięcie prysznicu, umycie zębów i mojego durnego łba i ubranie się.
Jak ogarnęłam mieszkanie to przynajmniej mogę powiedzieć, jak to kolega z grupy mawia: "jest ch*****, ale stabilnie". Nie wiem czemu, to głupie, ale łatwiej mi z tym. Jakieś głupie złudzenie że skoro poradziłam sobie z porozrzucanymi rzeczami na podłodze i głupim kazusem to poradzę sobie z innymi rzeczami. Głupie, ale lekko budujące złudzenie.

Co do mojego "trybu nocnego" to za to jestem zła przede wszystkim na siebie - w 90 procentach, w 10 procentach na rodziców.
W ogóle mam wrażenie że za moje dzisiejsze funkcjonowanie winę ponoszą w jakichś tam 10% rodzice.
Chodzi o to że ja byłam wychowywana bardzo specyficznie. Z jednej strony dużo ode mnie wymagali więc można stwierdzić że to był jakiś tam rygor, z drugiej strony tego rygoru nie było.
Moi rodzice oceniali po efektach. Miałam bardzo dobre oceny, wykonywałam to co miałam wykonać - dodatkowe lekcje języka, taniec, jazda konna - to były moje obowiązki, nie piłam, nie paliłam, nie ćpałam, na moje zachowanie absolutnie nikt się nie skarżył, nie byłam pyskata (nigdy mnie nie upominali, to i po co miałabym być), ubierałam się przyzwoicie - więc nie czepiali się niczego.
Obce mi było coś takiego co miały inne dziewczyny w gimnazjum - jakieś wpadanie do pokoju, kazanie iść spać o tej i o tej porze, kazanie sprzątać (ja sama miałam porządek, bo lubiłam), kazanie wstawać w weekend bo tak, sprawdzanie zeszytów, grzebanie po rzeczach itd.
Nikt tego nie robił. Jak coś chcieli - pukali do pokoju. Nigdy nie wchodzili bez pukania. Nikt nie sprawdzał mi telefonu, nikt nie interesował się tym z kim rozmawiam, nikt nie sprawdzał mi laptopa, nikt nie nic nie mówił jak chodziłam spać o 3 w nocy i spałam po południu. Mogłam właściwie robić co chcę, dla nich ważne były efekty. I w sumie robiłam. Raz jeden jedyny miało to bardzo negatywny skutek - w wieku 13 lat naoglądałam się "egzorcyzmów Emily Rose" i nie mogłam spać i bałam się wszystkiego. Aż ojciec musiał spać ze mną i prowadzać mnie do kibla i stać pod drzwiami, bo się bałam. Ale mi przeszło. Nikt i tak dalej nie sprawdzał tego co oglądam i co czytam.
Nie wpadłam w złe towarzystwo - w sumie dzisiaj myślę, że to aż dziwne. Ale byłam od dziecka strachliwa - to dlatego. Nie chodziłam po nocach bo się zwyczajnie bałam. Jak musiałam wracać z zajęć i było ciemno to dzwoniłam po ojca albo po taksówkę. Nie wzięłabym nigdy narkotyku - nawet teraz - z jednego prostego powodu: bałabym się reakcji swojego organizmu, tak samo jak nigdy nie wezmę ani trochę alkoholu jeśli biorę leki.
Trochę mam o to do rodziców żal, że mi wtedy nie powiedzieli że mam chodzić spać w normalnych godzinach.
A ja głupia byłam. Nie myślałam o skutkach.

Cslady - z tym zamykaniem to chodzi o ostatnie dni, jak doła miałam. Wcześniej czegoś takiego nigdy nie było. Zawsze "rzucałam się mu na szyję" jak wracał do domu.
Z tym rzecz - ja mu nie mam tego za złe - ale moja kuzynka powiedziała (możecie oceniać czy ma rację czy nie, ja nie mam dzisiaj do tego głowy), nawet ją zacytuję "on się nie urwał z choinki, nie studiował politologii, nie spadł z kosmosu, tylko kończył te same studia i tą samą aplikację na którą ty chcesz iść. i wie jakie mają wymagania, bo między innymi sam je ma".  On jest świadomy tego że u nas z wielu przedmiotów nawet na 3 wiele osób musi się naprawdę bardzo napracować. Znam osoby, które rzuciły te studia - miałam w grupie dziewczynę - na naszym 1 roku prawa była jeszcze na 3 na socjologii. i rzuciła, bo jak to powiedziała "to mordownia, a nie studiowanie" - taka jej opinia była wtedy, to nie jest moja opinia. Ja mam w sumie dobrą pamięć i się uczę szybko i dokładnie, nie czuję żebym miała z tymi studiami problemy. Ale wie, jacy są nasi wykładowcy. U nas nie ma czegoś takiego jak jest np. na filologii polskiej (moja przyjaciołka studiuje) że można mieć ogólne pojęcie i się zda. Nasze "ogólne pojęcie" ich za przeproszeniem g**no obchodzi. Masz umieć niby nie słowo w słowo cytaty z ustawy, ale i tak zapyta Cię tak, że masz użyć określenia użytego w ustawie. Nie wysilają się żeby coś tłumaczyć. Najlepiej postawił sprawę pan z prawa pracy - jasno. "I tak nie przerobimy nawet 1/4 na zajęciach. Musicie kodeks wykuć" i "jak ktoś tego nie rozumie to jest jego problem. może się nauczyć na pamięć do egzaminu, bo pytanie z tego na pewno będzie".
Dobrze wie że 60% wykładowców tego wydziału ma co roku stały pułap  - uwalam 70 procent i koniec. Dobrze wie, że są ludzie którzy kilka lat po studiach co roku męczą się z KPA. Są w jego wieku Wszystko mają zdane oprócz jednego przedmiotu. Bo babka chce, żeby nawet przypisy jej cytować słowo w słowo. Sławna się zrobiła przez to
Ja nie uważam że są to studia wybitnie trudne, bo nie są. Ale wykładowcy na naszym wydziale mają inne podejście niż np. na filologicznym czy nauk społecznych, bo chcą być "elitarni".
Cytuję wykładowcę: "to nie jest wydział dla intelektualistów, to wydział dla kujonów, jedziemy".

Eh, narzekałam że nie jestem atrakcyjna.
Dzisiaj się wspięłam na wyżyny nieatrakcyjności. Profesor od cywila, półtora roku zajęć, półtora roku mnie facet lubił najbardziej z całego mojego roku i nie poznał mnie w windzie. Powiedziałam mu dzień dobry, odpowiedział i po minucie patrzy: "o, pani kamila, nie poznałem, przepraszam". Szczerze mówiąc wyglądam gorzej niz najbrzydsza dziewczyna w naszej grupie. No, poza tym że nie mam 30 kilo nadwagi, ale reszta jest gorsza. Zero makijażu, okulary zamiast soczewek, włosy związane w nieporadny kucyk, szeroka bluza, dżinsy, buty emo. Nie ma co, nie dziwię się, że mnie nie chce i chce odpoczywać. A, z nerwów obgryzłam sobie akryle.  to jest dopiero masakra.  Opiekun koła się spytał czy wszystko w porządku z moim zdrowiem i czy u rodziców wszystko ok (tatę miał okazję poznać). Powiedziałam że jestem zmęczona "bo wie pan profesor, tyle nauki, a studia najważniejsze i to dlatego kiepsko wyglądam". Nie uwierzył, ale nie drążył tematu.

Macie rację. Spieprzyłam wszystko. Nie komentuję, bo się zgadzam z Wami. No i nie chcę się rozklejać,
Dobra. Idę robić ten kazus. Miał mi pożyczyć laptopa, bo ma na nim i lexa i legalisa, no ale trudno, dam sobie radę sama. Ewentualnie poproszę tatę żeby mi poszukał orzecznictwa.

Chciałabym to połączyć.
Przecież to nie jest tak, że ja nie mam wolnego czasu. Na pewno jestem gotowa w przyszłym roku w II semestrze ograniczyć współpracę z ojcem i wyjaśnić mu że mam najcięższy semestr na studiach.
Co konkretnie chciałabym wynieść ze studiów? Na pewno nie tylko zaliczenia. Ja LUBIĘ te studia. Lubię swoją uczelnie - nie dlatego że on tam jest, bo lubiłam ją odkąd tylko zaczęłam studiować. Lubię konferencje itd. Chcę mieć dobre oceny, to dla mnie naturalne.
Samo to że mam czas siedzieć na forum (ok, były też luki gdzie mnie nie było np. jesienią ostatnią) świadczy raczej o tym że mam jakiś tam czas.
Jakby leżał w szpitalu, to też bym z nim siedziała. Nawet jakbym miała kolokwium tego dnia. Nie poszłabym na nie po prostu i umówiła się na inny termin.
Nie chcę zeby pilnował żebym jadła i spała. To nie mój pomysł tylko jego głupi wymysł i mojego ojca. To oni sobie coś ubzdurali.
On też się czasem zamyka i pisze.
Skoro do siebie nie pasujemy i on od początku wiedział że mam 2 kierunki, że nie byłam wcześniej w żadnym bardziej stałym związku (nigdy z nikim nie mieszkałam odkąd wyprowadziłam się z domu rodzinnego), że zależy mi na dobrych ocenach, to po co w takim razie w ogóle się zaczynał ze mną spotykać?