Totalny mętlik w głowie

Tak, to ta piosenka
Akurat upodobalam sobie najbardziej cukierkowa z piosenkek z tego filmu
Chociaz houted beyonce tez jest fajne.

Moj gust muzyczny i filmowy to najwieksza porazka mojej matki ona chciala we mnie zaszczepic milosc do kultury wyzszej a i tak jestem dzieckiem popkultury wychowanym na Harrym Potterze, Zmierzchu, teraz Greyu i Pokoleniu Ikea i filmach w stylu kac vegas (tak bardzo uwielbiam!!!! Zwlaszcza czesc 2 z malpka! ), legalna blondynka, ted, kevin sam w domu, american pie albo psy xD
Najlepsze jest to ze moj ojciec i babcia nie podzielali jej zapalu a z babcia ogladalam iles tam czesci zemsty frajerow i kiepskich babcia chce byc ciagle mloda - na pewno jest mloda duchem. Pozyczala ode mnie kiedys plyte rihanny
A, i wilka z wallstreet uwielbiam.

W sumie moj facet jej (mojej matki) troche broni.
Mowi ze ona chciala zebym byla porzadna dziewczynka i ze powinnam jej oszczedzic sluchania w domu rodzinnym piosenek w ktorych padaja slowa w stylu "fuck me" (ale tylko po angielsku no!!!) i widoku czytania przeze mnue ksiazek w ktorych polowa to niewybredne opisy albo tego co narrator o kobietach mysli albo tego co z nimi robi.
A ja mysle ze moja matka powinna pojac ze ja dzieckiem nie jestem, sama mieszkam i moge czytac co chce i robic co chce i z kim chce. I jedyna osoba ktora moze miec co do tego obiekcje jest moj facet. Ona myslala ze jak przyjechalismy na swieta to bedziemy spac w osobnych pokojach. Jak zazwyczaj sie jej nie sprzeciwialam zwlaszcza jak mieszkalam w domu tak tu sie wkurzylam. I wyszlo na moje. Tym bardziej ze tata tez uznal ze przesadza. Jego rodzice nie robili takich cyrkow. Od razu bez pytania dali nam jeden pokoj z jednym lozkiem mimo ze maja tych pokojow od cholery a mieszkaja tylko we dwoje (no, z psami )
Jego mama jest w ogole fajna. Jak nas obudzila a ja ledwo otworzylam oczy (bo siedzielismy do pozna i gadalismy we czworke, to tez bylo fajne, i pilismy wino) to zapytala czy wstane czy chce zjesc sniadanie w lozku i czy nie potrzebuje czegos na kaca, a ze jak chce przyjsc to moge przyjsc na sniadanie w szlafroku i im to w ogole nie przeszkadza i mowila do mnie "kochanie" (moja do mojego faceta mowi per pan, na szczescie moj tata jest normalniejszy i obaj zwracaja sie do siebie po imieniu, moj facet do mojego taty tez). Przygladala mi sie mocno- to widzialam i chciala jak najwiecej ze mna gadac ale to chyba normalne dla "tesciowych" ciekawa byla po prostu co to za jedna chyba probowala ukryc radosc, ze prawo studiuje i ze tata prawnik, ale jej sie nie udalo
Moj tata z kolei oczywiscie swoim zwyczajem zdazyl juz usiasc z F. przy whisky czy jakims innym smierdzacym swinstwie ktorego nie tykam bo mam od razu odruch wymiotny i palnac mu tekst o jedynej corce ktorej jakby ktos zrobil krzywde to by nie darowal xD to dla niego standard i wiele razy go prosilam zeby tego nie robil ale nie dziala. Ale moj facet mowi ze go rozumie (????). No i tak w kazdym razie sie polubili panowie ostatecznie bo tata bardzo dobrze o facecie mowi ze rozsadny, zaradny czlowiek xD

kammiś - Jakie za mną nieraz pierdoły się uganiały, to normalnie strach A ostatnio zaczął mnie podrywać jakoś facet. Podobno miał znać kogoś ode mnie z treningów, ale szybko się okazało oczywiście, że nie zna, tylko zobaczył fotkę z sesji do kalendarza na grupie na fb. Facet miał fetysz na to żeby go ktoś po jajach kopał i zapytał w końcu, czy ja jestem zainteresowana. Nie wierzyłam po prostu w to, co widzę, też myślałam najpierw, że gość się zgrywa Ale on na poważnie niestety. Podrywał mnie też kiedyś 17 letni chłopaczek, ale przyznać muszę, że lepiej mu to szło niż co niektórym, co z racji wieku lepiej powinni wiedzieć jak to się robi.
Na studiach zdarzało mi się dla czystej rozrywki chodzić na randki parę razy w tygodniu i ani razu z tym samym facetem Gorzej jak mi się raz posrały numery w telefonie, bo było dwóch Pawłów, ale jakoś wybrnęłam.

Czyli to jest prawda, że polityka i seks są podobne, bo się sprowadzają głównie do pieprzenia

Bogusiem Lindą też się jarałam bardzo Do tej pory lubię te stare filmy.  W ogóle ja lubię sensacyjne, wojenne, horrory. Z mamą oglądam często kostiumowe i w ogóle szeroko rozumiane historyczne.
Bajki lubię. Zwłaszcza klasyczne animacje Disneya. Anime też lubię

Arktos to była kiedyś jedna z moich ulubionych postaci z bajek. W ogóle ja zawsze wolałam czarne charaktery.

A z muzyki to u mnie od lat nieustająco rock i różne odmiany metalu. Ale nie przeszkadza mi to słuchać na przykład Beyonce albo Rihanny. Ja się nie lubię ograniczać, jak mi się podoba jakaś piosenka, to po prostu słucham. Za to na disco polo i techno mam raczej stałe uczulenie

Haha, doktoranci
Ty to masz ogolnie szczescie do ludzi z tego co widze

Tez lubie animowane! Epoke lodowcowa i Madagaskar najbardziej
Piosenek slucham takich po jakich mam dobry humor po prostu

Hmm no różni ludzie się zdarzają, może to też kwestia spojrzenia. Wiadomo, że każdy z tych ludzi ma wady, ale przecież nie mieszkam z nimi, żeby te wady jakoś bardzo wypływały. Wykładowcami to ja w ogóle się fascynowałam, bo 95% moich wykładowców to byli pasjonaci, którzy umieli zainteresować zajęciami, a nie jacyś doktorzy czy profesorowie z przypadku. Jedni mieli lepsze podejście do studentów, inni gorsze, ale zawsze mieli dużą wiedzę i ciekawie ją przedstawiali. Czasami też miałam kłopot, żeby zdać jakiś przedmiot, bo zaliczenie zależało m.in. od pogody, humoru wykładowcy itp., ale po czasie fajnie ich wspominamy i właśnie najwięcej wyniosłam z takich przedmiotów.

Ja ogólnie też nie lubię wylewności uczuciowej. Może dlatego, że w domu nie byłam do niej przyzwyczajona. Moi rodzice po prostu inaczej okazywali uczucia, głównie właśnie czynami i w jakichś takich prostych rzeczach. Nie miałam żadnej wątpliwości, że mnie kochają i się o mnie troszczą, ale nie powtarzali mi tego werbalnie aż do znudzenia, nie byli też przesadnie wylewni w przytulaniu itp. Raczej taki zdrowy umiar. Dla mnie słowa "kocham Cię" nie znaczą praktycznie niczego. Tzn. chodzi mi o pisanie lub mówienie tego codziennie. Zwracam uwagę głównie na czyny, ale takie codziennie, a nie jakieś płatki róż na pościeli albo kupienie kwiatów, bo tego nie lubię i mój partner nigdy tego nie robi. No dobra, raz zrobił, ale to dlatego, że przegrałam kiedyś zakład i "musiałam" z nim spędzić "obrzydliwie" romantyczne walentynki, takie w oklepanym stylu. Ale to była raczej satyra na tę sztuczną walentynkową atmosferę, więc nie do końca się liczy.

A jeszcze co do ludzi, to są też tacy, którzy mnie irytują. Mam tu na myśli głównie matki z dziećmi. Nie lubię, kiedy w sklepach albo po chodnikach chodzą środkiem, bo gdyby chodziły po jednej stronie, to korona by im z głowy spadła. Nie lubię, gdy dzieciaki przestawiają w sklepach różne rzeczy i je ślinią, a matki na to nie reagują. A już najbardziej nie lubię, gdy wychodzę na spacery z psem, a jakieś bachory ciągle podbiegają i rzucają się z łapami na psa, zamiast zapytać najpierw o pozwolenie. Pół biedy, że mój pies ma anielską cierpliwość do gówniarzy, bo to taka rasa i tak był wychowany, ale co gdyby nie miał? A matki najczęściej stoją z boku i patrzą, zamiast się odezwać. Nie wspomnę już o tym, że większość gówniarzy po prostu nie jest nauczona jak się traktuje zwierzęta i je zwyczajnie męczą. A jak próbuję im tłumaczyć i zabieram mojego psa, to matki nagle się uaktywniają, że jak ja mogę nie pozwolić dziecku się pobawić. To rzeczywiście jedyny rodzaj konfliktowych sytuacji, gdzie całe moje opanowanie pryska i bardzo niewybrednie zwracam takim paniusiom uwagę. Zresztą na początku próbuję dyplomatycznie, ale niestety wściekła macica przesłania im jakiekolwiek racjonalne myślenie. Mnie osobiście można irytować, bo mnie to nie rusza, ale mój pies sam się nie obroni, a jest moją odpowiedzialnością, więc wtedy najchętniej rzuciłabym się z pazurami. Teraz mam niewiele takich sytuacji, bo unikam miejsc obleganych przez matki polki, więc nawet o tym zapomniałam. Jak widzę na horyzoncie kobietę z bachorem, to po prostu omijam szerokim łukiem.

Z restauracji też po prostu wychodzę, jeśli są wrzeszczące dzieciaki, ale raczej ich nie ma, bo do normalnych restauracji chodzę głownie wieczorami, a jeśli są to obiady z klientami to wtedy raczej bardzo drogie restauracje, gdzie nikt bachorów nie zabiera. Ale rzeczywiście, najbardziej mnie drażni sposób w jaki dzieci traktują zwierzęta. Mnie to po prostu obrzydza i przeraża, że dorośli nie reagują na ciągnięcie za ogon, wsiadanie na psa itp. A już nie mówię o idiotyzmie ludzi, którzy małym dzieciom kupują małe zwierzątka, np. chomiki, świnki morskie czy króliki, które potem kończą uduszone albo zabite w inny sposób. To jest naprawdę jedyny mój punkt zapalny, gdzie miałabym ochotę to samo zrobić temu człowiekowi. Wiadomo, że czasami wypadki się zdarzają, ale większość takich sytuacji wynika w prosty sposób z totalnej głupoty rodzica. Zwierzęta to nie zabawki. Z kotami jest trochę lepiej, bo kot po prostu odda dzieciakowi i tak go podrapie, że gówniarz nabierze respektu. Chociaż też nie wszystkie koty takie są, bo np. kot mojej mamy to strasznie rozpieszczona pierdoła i nie obroniłby się. Chociaż on ma swoje sposoby. Wygina się tak, że szybko się uwalnia z rąk dziecka i ucieka wtedy gdzieś na drzewo albo na parapet, gdzie dzieciak go nie dosięgnie.

cslady to masz niezłe powodzenie, ja mam faceta, ale jakiś adoratorów to brak, hehe No, a nie przeczę, byłoby miło. Oczywiście nic by nie ugrali, ale sam fakt byłby miły. No, ale nie mam takowych.

Ja dzieci akurat lubię i z facetem jak się usamodzielnimy, wyprowadzimy od rodziców, to planujemy. Inne dzieci też lubię nieraz Chociaż chyba mam szczęście tutaj, bo rzadziej spotykam takie naprawdę irytujące, wrzeszczące, bardzo źle się zachowujące. Lubię dzieci i czasem chyba to wyczuwały, bo parę razy jakaś dziewczynka do mnie podleciała, no uśmiechają się itp, a ja od razu się rozczulam i też uśmiecham Wyjątek takie niegrzeczne dzieci w muzeum Powstania Warszawskiego, gdzie jest ekran kinowy taki też i wyświetlany jest film, dzieci były z tatusiami bodajże akurat, a oni zajęci sobą, gadali, a dzieci bardzo głośno gadały, biegały, po prostu bawiły się jak na placu zabaw, bardzo przeszkadzały w oglądaniu filmu. A tatusiowie nic. W końcu ktoś zwrócił uwagę czy mogliby trochę przypilnować dzieci, to się speszyli coś powiedzieli dzieciom dopiero i tyle. No, ale tak, to było denerwujące, ale nic dziwnego, że dzieci tak się zachowywały, skoro ich rodzice się nimi nie interesują.

Ubranka sa glupie.
Znaczy o ile pies nie marznie. Bo takie chichuachua ciezko puscic bez ubranka na mroz.
Bo pies to nie kucyk zeby na niego wsiadac. Tez bym nie pozwolila. Moim zdaniem dobrze robisz.

Truskaweczka - ja lubie dzieci, ale starsze. takie z ktorymi mozna porozmawiac, umieja juz zajac sie tez same soba przede wszystkim, nie zawracaja glowy, nie trzeba z nimi robic niektorych srednio przyjemnych rzeczy (kapanie, usypianie) bo robia to ze soba same. Moga same zostac w domu, wiedza czego robic sie nie powinno itd.

No tak, jeśli pies się trzęsie to wtedy trzeba pomyśleć o ubranku. A takie malutkie psy jak yorki czy chichuachua to widzę, że ludzie noszą pod kurtkami, gdy jest zimno. Mój pies ma tylko pelerynę na deszcz i buciki, ale to ma swoje racjonalne uzasadnienie. Buciki zakładam mu tylko zimą, gdy chodniki są posypane solą i innym syfem. Zdejmuję mu je, gdy dojdziemy do parku czy lasu. A pelerynę zakładam mu, gdy rano wychodzę z nim pobiegać, a pada deszcz. Mój pies pod względem futra przypomina owcę, więc rano nie miałabym czasu, żeby go dosuszać po spacerze. Jego sierść po kąpieli suszy się ponad 2 h taką zwykłą suszarką. Kupiłam drogą i specjalistyczną, ale to nadal godzina czasu. Wiadomo, że jak lekko pada, to mu niczego nie zakładam, bo strasznie ciężko przemoczyć mu futro, ale czasami leje, więc nie ma wyjścia. Chociaż to rzeczywiście były pojedyncze przypadki.

Hehe ładnie wygląda, ale wymaga odpowiedniej pielęgnacji w przeciwieństwie do krótkowłosych psów. Codziennie go czeszę (ewentualnie co drugi dzień) i co jakiś czas przycinam mu sierść w niektórych miejscach. Na szczęście on to bardzo lubi i czasami sam przynosi mi w pysku szczotkę, gdy chce czesania. To też dlatego jest dla mnie trochę jak dziecko, bo wymaga regularnej pielęgnacji, no i przede wszystkim poświęcania mu czasu, bo świruje jeśli nie ma zapewnionej dużej dawki ruchu. Ja w ogóle nie wyobrażam sobie życia bez zwierząt w domu. To sama radość. Wiadomo, że czasem muszę zamalować jakiś odcisk łapy na ścianie albo w jedzeniu znajdzie się jakiś włos, mimo pedantycznego czesania i codziennego odkurzania z myciem podłóg włącznie. Ale nie zamieniłabym tego nigdy na życie bez psa czy kota.

Rozumiem. Ja lubię wszystkie, rozczulają mnie Niemniej może nie opiekowałam się tak z prawdziwego zdarzenia, prócz dziećmi z rodziny itp, ale już wtedy dosyć łatwo łapałam wspólny kontakt. Zadają dużo pytań, ale mi to nie przeszkadza. No, ale wiadomo, dla kogoś innego za to mogą być męczące. Uwielbiam moich braci ciotecznych, z którymi spędzałam czas jak byli mali, a teraz już mają około 10 lat, aż szkoda, że rosną Niemniej wiadomo własne dziecko to co innego też, więc zanim będę dziecko miała, to postaram się ważnych rzeczy dowiedzieć, a oprócz tego zdać się na siebie też, bo sporo rzeczy można zrobić też instynktownie, zwłaszcza właśnie jak się dzieci lubi. Tak sądzę.

cslady, nie no, to dobrze, że nie pozwalasz, by dzieci wyrywały dziecku zabawkę z pyska czy wsiadały na niego. To by było męczenie psa, jakbyś tak pozwalała, wiadomo. No tak, pies to też sztuka odpowiedzialności. Dobry człowiek nie porzuca go jak rzeczy, tak samo dziecka. Ja miałam psa, tzn ja i rodzice, bo jeszcze mieszkam z rodzicami. Sunia zmarła 2 lata temu. Ja czasem jestem zbyt pobłażliwa i mogę być chyba trochę nadopiekuńcza wobec dziecka jak mama pod tym kątem, więc nad tym będę pracować i uda mi się, wierzę w to, bo jednak można sporo samemu przepracować, tak samo jak przepracowałam nieśmiałość nawet i jestem mniej nieśmiała niż kiedyś. Także i z tą nadopiekuńczością mi się raczej uda Psa moi rodzice już nie chcą, to będę go miała jak się wyprowadzę. Myślę, że mopsa, bardzo mi się podobają, chłopak nie ma nic przeciwko i są wesołe, towarzyskie, będzie mi odpowiadać Podobno garną się do każdego domownika i dobrze, bo sunia bardziej do mamy, do tego taka niezależna była, a ja chcę, by pies garnał się do każdego w domu, żeby nie było jak z sunią, że wybierze kogoś innego i mnie będzie olewać. Dlatego wolę takiego pieszczocha, co każdego będzie kochał

Ja mam bardzo małą tolerancję na złe traktowanie zwierzaków. O ile wiem, że na hodowlę przemysłową np. kurczaków niewiele można zaradzić, to kompletnie nie rozumiem po co ludzie kupują sobie jakieś zwierzątka domowe, skoro ani się nimi zająć nie potrafią, ani nie lubią w ogóle zwierząt, albo właśnie kupują na prezent dla dzieci. Mam też sąsiadów, którzy ciągle narzekają, że mają głupie psy. To nie psy są głupie, to ci ludzie robią z tych psów znerwicowane bydlęta. Kupili kiedyś sobie najpiękniejszego dobermana jakiego moje oczy widziały. Kocham dobermany. To są świetne, super inteligentne i wrażliwe psy, bardzo bym kiedyś chciała mieć dobermana. W ciągu roku wyrobili u tego psa taką agresję jakiej jak żyję nie widziałam u żadnego psa, a widziałam sporo. Chcieli go oczywiście z tego powodu uśpić, na szczęście wetowi zrobiło się szkoda i załatwił adopcję. Pies wylądował u gościa, który od lat ma przygarnięte z różnych miejsc dobermany i podobno wyprowadził tego psa na prostą, pies sobie żyje i jest względnie normalny.

Odnośnie ubierania psów, to moja mamuśka miała przezabawną sytuację - miałam doga niemieckiego i głuptak jeden kiedyś w przypływie szajby zeżarł kawałek koca i musiał mieć operację. Po tej operacji miał szwy na brzuchu i miał zabezpieczone jak wychodził na spacer takim specjalnym ubraniem wiązanym na plecach, wyglądało to trochę jakby miał koszulę. No i moja mama go wzięła na spacer, a niedaleko była budowa. No i mija tą budowę i słyszy jak jeden facet mówi do drugiego "Patrz, całkiem fajna babka. Nawet by ją bzyknął, tylko jakaś chyba pier**lnięta, bo psa w koszulę ubiera"

Najbardziej rąbniętą na punkcie swoich zwierząt grupą ludzi są zdecydowanie jeźdźcy. Ujeżdżeniowcy zwłaszcza. Konik musi mieć sto tysięcy derek zależnie od tego jaki wiatr, jaka moda w tym sezonie i obowiązkowo tyle ochraniaczy na nogach jakby miał się przez drut kolczasty przedzierać, a nie chodzić pod siodłem na idealnie równym placu ze specjalnym podłożem. Widywałam konie stojące w derkach przy ponad 10 stopniach na plusie. A potem wiatr lekko zawiał i koń już smarka, pół stajni smarka. I tylko mój nie smarkał, bo derkę nosił nie wcześniej niż jak spadało w nocy poniżej zera, a i to tylko żeby tak sierść zimowa mu mocno nie wyrosła. I sto tysięcy różnych smarów do wszystkiego, sprayów balsamów, szamponów i cholera wie czego jeszcze.

A dzieci i zwierzęta jak najbardziej mogą się dogadywać, tylko zawsze pod nadzorem ogarniętych dorosłych. Ja miałam od małego koty, pies był i zawsze mnie uczono, że zwierzętom nigdy nie wolno robić krzywdy.

ohohohohoho
"zjedz ten jogurt, bo trace cierpliwość"
wkurzenia ciąg dalszy
co gorsza to czego się dowiedziałam? "twój ojciec prosił żebym cie przypilnował". (dziękuję ci tatusiu!)
TEORETYCZNIE mam spożywać 5 posiłków standardowo, teraz po chorobie i w czasie brania antybiotyku 7 niewielkich (o santa mater ) i spać po minimum 7 godzin dziennie. Na początek najpóźniej o 2, pobudka najpóźniej o 9 żaden sen w godzinach 5-12. a myślałam że jestem chora i skoro NIE WOLNO (wg lekarza również) mi w tym tygodniu iść na zajęcia to mogę się byczyć wedle swojego swobodnego uznania!
(jak powiedziałam o swobodnym uznaniu, to się dowiedziałam że nie jestem organem administracji publicznej i mogę sobie całe swobodne uznanie wsadzić...)
ha ha ha

a tak serio to martwie się trochę o co chodzi, że taki wściekły jest.
bo dalej nic nie wiem. dziewczyna jego kumpla też nie wie, ale twierdzi, że kumpel wie (on zawsze wszystko wie pierwszy!!!!)

Znowu mieli wymianę zdań z moją przyjaciółką (która jeszcze przez 3 dni zostaje z nami w jednym mieszkaniu!)
ona powiedziała coś o tym że jakby ci wszyscy główni bohaterowie obecnych książek i filmów nie byli przy kasie to nikt by się nimi nie zachwycał (ona cały czas robi mi przytyki do tego co czytam, ale to studentka filologii polskiej, więc zrozumiałe )
on powiedział (właściwie to tak cicho pod nosem): wy to macie zakodowane w głowie od czasów prehistorycznych.
o jezu, ale się na niego rzuciła zburzył jej obraz idealnej romantycznej wiktoriańskiej Anglii, bo tam wszystkie łapały dobrego męża.
raz jej dowalił niby nie bezpośrednio ale mocno. powiedziała cos że Reese Witherspoon jest ładna. (bo jest!!!). a F (też po cichutku): "no, jak ktoś lubi banalne blondynki...". a Ola jest blondynka. nawet we właściwie identycznym odcieniu
Ja tam się cieszę że zostaje. Już się położyła spać

Witch, sąsiad moich rodziców ma taką szajbę na punkcie swojego konia.
ale ta klacz jest PRZEPIĘKNA <3
pamietam jak raz leżę sobie na leżaku, blisko ogrodzenia właściwie. otwieram oczy i widzę konia przechylającego łeb od strony sąsiadów. myślałam przez chwilę że mi za mocno słońce przygrzało i że mam omamy

Cslady - koty w sumie chyba tak nie brudzą jak psy, tak szczerze
ze ścianami nic nie robi, a czyścioch jest prędzej ja nabrudzę niż on. No, ewentualnie może narzygać bo lubi całą trawę połykać, debil jeden

W Polsce w ogóle niespecjalnie dobrze traktuje się zwierzęta. Mam wrażenie, że im dalej na wschód, tym gorzej.

Sąsiedzi moich rodziców wzięli sobie baseta. Wtedy też jeszcze to byli moi sąsiedzi.
I uwaga - pewnego dnia siedzę i się uczę i słyszę (okna zamknięte) jakiś nieokreślony dzwięk. Jakby ktoś wiercił coś cichutko czy jak. Potem otworzyłam okno a tu słyszę wycie psa. Patrzę przez inne okno a to ten baset przywiązany do budy.
To był jeden z niewielu razów kiedy z mamą się zjednoczyłyśmy. Poszłyśmy do sąsiadów i czego się dowiedziałyśmy? że panu pies śmierdzi w domu (otworzyła jego żona, calkiem przyjemna kobieta). Ale sukces był - pies nie jest przywiązany i jest wyprowadzany na spacery. BARDZO pozytywny pies.
Z innymi sąsiadami nie wyszło. Psa do domu nie wzięli czasami szłam i ją spuszczałam. nie wiem czemu już jej nie ma a to też bardzo pozytywny pies był, mimo że nie miał lekkiego życia.
Nie wiem skąd się takie - za przeproszeniem - ścierwa biorą.
za jednych sąsiadów rodziców mogę ręczyć że dobrze traktują zwierzęta. za tych od konia. mają klacz, psa goldena i kota (na którego mówię dwukropek, bo ma takie dwie kropki na białym pyszczku, takie pieprzyki jakby ). i od iluś lat zwierzęta mają się dobrze.

Ja bym chciała wykupować konie.
na jakąś większą skalę.
chociaż wykupić to nie problem - problem trzymać.

Pitagoras, a Ty jesteś kumaty i rozumiesz, że pies psu nierówny? Że są rasy bardziej na zewnątrz i bardziej do wewnątrz? I że przede wszystkim psy są zwierzętami stadnymi i nawet jak się ma husky, które najlepiej się czują ma zimnie, to źle im jakby miały stać na łańcuchu, przy budzie, same?

Dokładnie o to mi chodziło. Mój pies często śpi w ogrodzie, bo lubi. Zwłaszcza latem. Zimą też lubi zasnąć sobie na śniegu, bo ma grube futro i wcale nie jest mu zimno. Jednak to nie jest pies do trzymania na zewnątrz, bo potrzebuje towarzystwa ludzi. Zresztą to właśnie taka rasa, która od początku przebywała w domach z ludźmi i ogrzewała ich przed zimnem. Jeśli pies ma swoje ogrodzenie i przebywa czasem, czy nawet śpi codziennie w ogrodzie to super. Chodzi mi jednak o to, że jeszcze nigdy nie słyszałam o żadnym psie, który nie męczyłby się sam w ogrodzeniu. A już na łańcuchu zwłaszcza. A ludzie, którzy kupują psy do ogrodzenia nie zadają sobie trudu, żeby z tym psem przebywać, zabierać go na spacery itp. Najczęściej po prostu siedzą tam całymi dniami same. Jaki pies lubi coś takiego i się do tego nadaje? Taki typowy kundel nie nadaje się do trzymania 24 h na dobę za zewnątrz. Pewnie, że może się przyzwyczaić, jeśli musi, ale one potrzebują towarzystwa człowieka albo chociaż drugiego psa.

Jak miałam doga, to on jak było zimno oczywiście spał w domu, bo z taką krótką sierścią naprawdę się do budy w żaden sposób nie nadawał, ale latem on sam chciał iść na dwór na noc, bo zwyczajnie to było na jego psi rozum ciekawsze. Nawet go specjalnie nie trzeba było zachęcać. No to sobie siedział latem na zewnątrz. Ale mimo rozmiarów kanapowiec był z niego straszny. Nie wyobrażam sobie takiego psa zamknąć w kojcu, bo strasznie lubił przebywać z ludźmi.

U mnie pies codziennie był wyprowadzany na spacer i miał kontakt z człowiekiem, miał się kto z nim pobawić itd. I smyczy nie ciągnął i zachować się umiał wszędzie. Zero problemów.

Teraz rodzice kupują Leonbergera i pewnie w ogóle nie będzie potrzeby żeby ten pies siedział w domu. Nie oznacza to, że będzie pozostawiony sam sobie i pozbawiony kontaktu z człowiekiem. Po prostu trzymanie w nagrzanych pokojach psa z futrem jak u niedźwiedzia jest totalnie bez sensu skoro może sobie latać do woli po dużym ogrodzie.

Jedne psy super funkcjonują w blokach inne się kompletnie nie nadają, generalizowanie jest tu bez sensu.

A Ty sie odwal ode mnie.
Ja o lancuchu pisalam, ale czytanie ze zrozumieniem jest zdecydowanie powyzej Twoich mozliwosci.

Tak. Jak ktos trzyma psa na dworze NIE NA LANCUCHU i ten pies jest zadbany i prawidlowo zywiony to ok.

Snake, a Ty wiesz ze niekarmienie zwierzecia jest sprzeczne z prawem? Tak samo jak puszczanie samopas i trzymanie na lancuchu caly czas.
I to nie jest wina psa.
I pragne przypomniec ze w swietle ustawy zwierze nie jest rzecza. I nikt mnie nie przekona ze jest inaczej.
Ale uwaga - zwracam uwage wlascicielom puszczajacym duze psy w miejscach publicznych. Dla dobra psa. Tak samo jak zwracam uwage rodzicom jak do mnie bachor do mnie z lapami podbiega i dotyka mi np.bialej sukienki, czego sobie nie zycze. I jakos zauwazylam ze - przynajmniej w miastach - duzo wiecej jest problemow z dziecmi niz ze zwierzetami.
Wiecie, jest u nas taka knajpka gdzie mozna przyprowadzac zwierzeta. Chodze czesto. I nigdy jeszcze nie bylo tak zeby zwierze caly czas zaklocalo spokoj. Zaden pies nie ujada przez caly czas pobytu tam i nie biega miedzy stolikami. A bachorstwo i owszem. Drze to morde w nieboglosy i biega w miejscu publicznym. Mordercze instynkty to we mnie budzi zawsze.

Widze panowie maja jakies antyzwierzece nastawienie.
Ale tak patrzac obiektywnie to zwierzeta przeszkadzaja innym DUZO RZADZIEJ niz ludzie, zwlaszcza ci najmlodsi. A jakby mi np. Twoja dzieciarnia, Snake, walnela pilka w samochod albo okno to tez nie mialabym zadnych zahamowan zeby od razu to zglosic gdzie trzeba. Albo jakby mi zaklocala cisze nocna - 112 natychmiastowo.
Rozumiem ze ktos sie boi duzych psow.
Rodzicow za to upraszam zeby ich dzieci postepowaly zgodnie z normami spolecznymi, bo jak nie to po dobroci rozmawiac na pewno nie bede. Juz taki przypadek mialam - pan tatus placil mi za sukienke
Takze no, uwazaj jak Twoje dziecko bedzie na ulicy cos konsumowac, bo mozesz po kieszeni dostac
Akurat to byl prezent od ojca i to MaxMara byla, wiec mowy o wybaczeniu nie bylo mowy.
Juz tatus nie byl tak poblazliwy dla swojego dzieciatka jak sie dowiedzial ze po kieszeni dostanie. Juz to nie bylo kochane ruchliwe dziecko
Mhm... Pies zaden jeszcze mi ubrania nie zniszczyl. Obcy kot tez nie. Moj wlasny to co innego, ale i tak to tylko rajstopy wiec grosze, poza tym co moj kot robi z moimi rajstopami to moja sprawa.
Zaden pies nie umilal mi zycia poprzez ciagle ujadanie bez powodu co lato. Kot tym bardziej.
Jak pies schodzi na klatce to slychac tylko tuptanie. Nic wiecej.
Ciekawe, ciekawe, niby to psy nalezy od spoleczenstwa trzymac z daleka, przy budzie przywiazane....

A Snake wiesz jak bardzo nielogiczne jest trzymanie psa na lancuchu? Powiesz mi moze w jaki sposob ten pies pilnuje? Nie mozesz sie nie zgodzic z tym, ze on w razie wtargniecia na posesje jest w stanie zrobic tylko tyle na ile lancuch mu pozwala - czyli nic.
Mija sie to z celem.

Snake w ogole serca nie ma, wiec nie ma o czym gadac.
W za pozostawienie psa do wyzywienia samemu sobie mozna w najlepszym wypadku nawet pojsc siedziec.

Rodzice mogliby nauczyc bachory wszystkiego
Od tego ze do psa sie nie podbiega, poprzez to ze nie biega sie z zarciem i piciem i nie podbiega z tym do ludzi, az do tego ze nie drze sie mordy jak opetany

Jak bylam mala to podobno chcial mnie ugryzc spaniel.
Mam na tyle madrego ojca ze dobrze wiedzial ze wystawilam lapy i ze to nie jest wina psa. Matka mowila ze jeszcze wlascicielke przeprosil.
Ja bylam mala. Przestraszylam sie i juz lap nie pchalam. Ale nikt nie mowil jakie biedne dziecko i jaki straszny pies bo ciut rozumu ojciec w glowie ma.

Pies moich rodzicow nawet kaganca nie posiada
To chichuachua ale prawda jest taka ze pare razy chcial kogos chapnac
Gryzie po stopach jak je i podchodzi sie do jego miski

Obcy pies raz tak sie cieszyl ze w momencie kiedy sie schylalam zeby go poglaskac to on chcial skonczyc i dostalam jego nosem prosto w swoj nos zobaczylam wszystkie gwiazdy

Wiesz, to chichuachua, ciezko byloby mu cos zakladac
Nawet w samochodzie jest przewozony w takim transporterze jak kot

Dużo rzeczy jest sprzeczne z prawem Piszę o pewnej praktyce, której rzecz jasna nikt nie zgłasza, bo większość tak w okolicy robi ale jaki potem krzyk jak psa myśliwy odstrzeli...

Słusznie. Mnie w przypadku jak opisywałem powyżej napotkania dużego psa bez smyczy i kagańca zupełnie nie interesuje czy to tak naprawdę miłe stworzenie. Ma potencjał aby wyrządzić poważną krzywdę nawet mnie, nie mówiąc o dzieciach. Moje dzieci się do takich same nie zbliżają, do mniejszych zresztą też nie. Pal licho małego psa, a takie np. codziennie czekają na któregoś z rodziców pod przedszkolem dziecka. Mój młodszy omija je szerokim łukiem. Mnie one nie przeszkadzają, bo to faktycznie małe psy (jeden czeka zupełnie luzem i bez kagańca, a drugi jest tylko przywiązany do słupka). Gdyby jednak ktoś tak zostawił pod drzwiami dużego psa, to pierwszy raz zrobiłbym mu awanturę w przedszkolu, a drugi raz od razu dzwonił po straż miejską
Natomiast czy jestem bez serca Moje serce kończy się tam, gdzie zaczyna się interes i zdrowie moich dzieci. Wielki pies puszczony samopas bez kagańca jest dla nich zagrożeniem. Zabicie takiego psa wybaczyłbym sobie po 5 minutach, a ewentualne pogryzienie mojego dziecka nigdy. Ja mam prawo się bać o zdrowie i życie moich dzieci, a wolę się pomylić i ponieść tego konsekwencje w postaci jakiejś kary i zadośćuczynienia finansowego właścicielowi psa niż zareagować za późno i mieć poharatane dziecko. Co innego jeśli moje dziecko wlazłoby do budy psa sąsiadów i zaczęło psa drażnić. Cóż, poniosłoby bolesną lekcję. Ja taką miałem w wieku dziecięcym jak drażniłem myśliwskiego psa sąsiada i poharatał mi dwa palce. Nikt nie latał i nie wołał - uśpić psa! Sam zaczepiałem, to dostałem nauczkę. W przestrzeni publicznej jednak pies bez kagańca i smyczy nie powinien mieć racji bytu, dla dobra psa rzecz jasna

Słusznie, nie wiem czemu zakładasz, że się z tym nie zgodzę. Rodzice ponoszą odpowiedzialność za czyny dzieci.

Przeważnie chodzi o robienie hałasu. Pies jest przy zabudowaniach, a na wsi ludzie są najczęściej gdzieś dalej, w polu itp. Pies ujada, znaczy gość w dom...

No to prawda, trzeba dobrze dobrać rasę. Ja np nie brałabym psa, który potrzebuje bardzo dużo spacerów, biegania, bo potem jak znajdę prace, to nie wiadomo jak będzie z czasem na to. No, ale dla takiego mopsa czy psa, który nie potrzebuje aż tak dużo chodzenia, to wydaje mi się, że wtedy 15-20 minut chodzenia nie jest źle. No, ale pewnie i jeden dłuższy spacer będzie np ponad 30 minut, ale przykładowo dla niego i mniej raczej nie będzie źle. Z wyglądu podobają mi się też np beagle, ale one z tego co czytałam już więcej spacerów, by potrzebowały.

Ja dobrze traktuję zwierzęta, wyjątkiem tego był czas, gdy miałam 5-6 lat i byłam u mojej babci na wsi. Był tam dorosły kot, lubiłam go, siedziałam obok niego jak spał, przeganiałam od niego muchy hehe Mimo że normalnie sama ich nie lubię jak pisałam. Raz jednak zrobiłam źle, ale to potem chyba powiedziała mi mama, bym tak nie robiła, bo złapałam go na podwórku podobno za ogon i w kółko za ogon go brałam jak karuzela. Samej mi niefajnie, że tak zrobiłam, byłam zaskoczona jak o tym usłyszałam, bo tego nie pamiętałam. No, ale wytłumaczyli mi, widocznie wtedy nie rozumiałam, że tak go krzywdę, bo naumyślnie skrzywdzić na pewno nie chciałam. Potem już nic takiego nie zrobiłam i bym nie zrobiła. No, ale byłam dzieckiem, tak to tłumaczę, więc ważne, że potem już tak nie robiłam. No, ale jak dorosły krzywdzi, z pełną świadomością wie, że krzywdzi to też dla mnie to jest okropne. Jak widzę teraz gdzieś informację, że ktoś coś zrobił zwierzęciu to od razu płaczę, ten ktoś jest dorosły i tak okrutny, zasługuje na wysoką karę.. Szkoda jednak, że nie zawsze tak jest. Moja przyjaciółka podobno w parku widziała jak jacyś chłopaki w łabędzie rzucali kamieniami Jakiś pan coś im powiedział od razu. Ja też bym powiedziała, co to ma być, żeby takie rzeczy robić.

Co do psów, to mój facet mieszka też jeszcze z rodzicami, w domu i tam właśnie pies jak cieplej to jest w budzie, pilnuje posesji, jak zimniej, to śpi w pokoju mojego faceta na podłodze, bo tak jej pasuje o dziwo rzadko wskakuje na łóżko jak wiele psów - np moja sunia spała na łóżku z rodzicami hehe. Tzn nie jest to pies, który zrobiłby krzywdę, gdyby ktoś się włamał, bo owszem zęby ma ostre, ale raczej ma charakter mocno potulny i jest wręcz aż zbyt dobrze nastawiona do obcych ;p No, ale wiadomo, że choćby wtedy, by szczekała, więc zawsze to by było coś. Na początku się jej obawiałam, bo właśnie jak widzę, że pies ma ostre zęby, to się jakoś obawiam, chociaż wiem, że może być całkiem fajny pies i że nie zawsze jest czego się obawiać, zależy od charakteru psa i wychowania. No a wielkości jest ona średniej, ale początkowo miałam obawy. Jednak jak potem zobaczyłam jaka ona jest spokojna, to już wiem, że ostre zęby owszem ma, ale nie robi z nich użytku na ludziach i do wszystkich jest bardzo miło nastawiona, taki pieszczoch ;p Bardzo lubię teraz się z nią bawić, głaskać, już wiem, że nie ma co się obawiać. Jednak na ulicy nadal mam lekki lęk jak widzę pitbulla itp, wtedy jak nie znam tego psa to staram się iść lekko z dala od niego ;p Nigdy nie wiadomo jak go wychowali, zwłaszcza jak idzie z nim jakiś dres, wiecie o co chodzi No co innego np mastiff z mojej klatki z góry, co jego też się obawiałam, ale teraz już nie, bo owszem pies wielki, potężny, ale taki milutki, że też tylko się łasi Jego pani, czyli moja sąsiadka więc zawsze mówiła, że nie ma czego się obawiać, niemniej jak łasi się to go odciąga, bo pewnie sama sobie myśli, że pewnie nie każdy ma ochotę, by do niego się łasił. Jednak ja odkąd widzę jaki fajny, to nie mam nic przeciw.

Bo najczęściej rozmnażają się ludzie, którzy robią to instynktownie jak zwierzęta i w ogóle nie powinni mieć dzieci. Nie wyobrażam sobie jaka patologia musi być w domu, żeby ktoś już jako nastolatek źle traktował zwierzęta. Przykład bierze się głównie z domu.

Nie piszesz tu o mnie? No, ale chyba nie, bo ja wtedy byłam dzieckiem. No, ale tak, jak nastolatek to co innego i tutaj raczej zły przykład w domu.

Oczywiście, że nie o Tobie, Truskaweczko. Żadne dziecko nie rodzi się z wiedzą na temat tego, co można robić ze zwierzęciem, a czego nie. Od tego właśnie są rodzice, żeby uczyć i Twoi bardzo mądrze zrobili. Ale jeśli rodzice nie interweniują i nie tłumaczą, to potem wyrastają nastolatki, które nie mają za grosz empatii. Sorry, ale jeśli ktoś jest w stanie źle potraktować zwierzę, to ja nie wierzę, że nie byłby w stanie zrobić tego człowiekowi. Może co najwyżej być tchórzem i nie mieć jaj, bo za to są większe kary.

trudno
stare 20-paroletnie babska
bachor nie jest wulgaryzmem jeszcze.

Bachor to precyzyjne określenie niegrzecznego dziecka, a nie dziecka ogólnie. Nie jest to ani wulgaryzm ani jakieś chamskie słowo. Nie będę za każdym razem pisać "niegrzeczne dziecko", żeby być poprawną politycznie. Dla mnie dzieci, które źle traktują zwierzęta to bachory właśnie. Dzieci lubię, bachorów nie.

I znowu jestem chora... Haha. To zaczyna byc smieszne.
Znaczy no, oprocz tych bakterii cos grypowego mnie chyba bierze.
Myslalam ze po braniu doustnej szczepionki mi to minie....   
Az sie moj facet zalamal i zadziwil.
"Ty masz goraczke!!!"
Zabral mi podrecznik i kazal sie polozyc. Bede mowic do niego tato. Nawet uczyc sie mi nie wolno :d