Jak powiedzieć ukochanej osobie żeby coś w sobie zmieniła?

Blogeer,

w międzyczasie znalazły się odpowiedzi na pierwsze pytania, które mnie się nasunęły po przeczytaniu Twojego postu, tzn. ile macie lat i do jakiej wagi ona przytyła.
Zupełnie inaczej jeśli 20 kg przytyje osoba która przedtem była w niedowadze a inaczej, jeśli już wcześniej miała nadwagę (należałoby wziąć też pod uwagę wzrost).

Ale 20 kg to sporo w tym czasie i mnie ciekawi DLACZEGO Twoim zdaniem autorze, Twoja dziewczyna tyle kilogramów w międzyczasie przytyła. Zwłaszcza biorąc pod uwagę, że sam określasz się jako facet aktywny? Jaki tryb życia prowadziła wcześniej, skoro jak ją poznałeś była fajna a teraz - w czasie kiedy jesteście razem już nie jest. Co się zmieniło? Bo ja uważam (jako osoba niestety zmuszona do pilnowania wagi), że zawsze są jakieś okoliczności towarzyszące (patrz post Nirwanki), które pomagają "złapać kilogramy" . Dlatego zanim stwierdzisz, że za bardzo przytyła, bo jest leniuchem i się obżera, zrób przeanalizuj okoliczności. Bo powiedzieć "jest leniem i się obżera" jest łatwo, ale chyba w tym przypadku to tak nie do końca wygląda?

Rzadko kiedy są inne okoliczności niż przejedzenie. To promil. A jak ktoś jest np. endomorfem tak jak ja więc musi się pilnować to i tak przyczyną jest przejedzenie.

Może gdyby znajomi zamiast Tobie uświadamiać ,że przytyła, zaczęli mówić to Jej , coś by dotarło?
W moim przypadku nie było wielkiego skoku wagi, bo zawsze 'taka' byłam...
Ale wiem,że gdyby parę osób zwróciło mi uwagę , wzięłabym się za siebie.

Tylko problem w tym,że ,tak jak wspomniałeś, Ona może przestać jeść. Też tak miałam kiedyś, na krótko.

To nie ugolniunienie tylko wnioski z wcześniejszych postów . Bo skoro rowniez ich znajomi zwracaja uwage że przytyła w negatywnym znaczeniu a nie z pochlebstwami typu " teraz świetnie wyglądasz "  to jest wniosek ze przy wadze około 80kg nie ma 184 cm wzrostu, a staje sie małą " bulinką" , kuleczką .

No dobrze. Powinnam była zadać jeszcze dodatkowe pytanie, czy razem mieszkacie (sorki jeśli przegapiłam). To ma znaczenie, że jak razem prowadzicie gospodarstwo domowe to łatwiej jest stosować subtelniejsze metody (współdziałać w zakresie zadbania o siebie) a jeśli nie mieszkacie razem, to być może nie uda się bez zwrócenia uwagi słowami. 

I tutaj niestety bezpośrednie nakreślenie problemu może nie do końca przynieść efekt na jakim ci zależy. Napisałeś, że dziewczyna ma tendencje do tycia, więc jest to jeden z jej odwiecznych problemów i kompleksów. I rozmowy prosto z mostu mogą nie przynieść spodziewanego skutku. Podejrzewam, że powiedzenie jej, że mogłaby schudnąć bo kiepsko wygląda, skończy się jej pogorszeniem samopoczucia i wielkim postanowieniem poprawy, z którego pewnie nic nie wyjdzie. Mogę się mylić, może jest to typ, który stwierdzi "oho, Huston, mamy problem", ale raczej zacznie się zadręczać tym, że Ci się nie podoba.

Dlatego zdecydowanie wyszłabym od subtelniejszy metod. Może interwencja ze strony osób trzecich. Co jej rodzina i otoczenie na te zmiany?
Może jakaś motywująca impreza (bal karnawałowy, wakacje w bikini itd.)
I jak sama podejmie temat, że chciałaby się odchudzić/o siebie zadbać, to po prostu z entuzjazmem podchwycić i zaproponować wprowadzenie zdrowego trybu życia.

Naprawdę, zdrowe nawyki żywieniowe (zwłaszcza wyeliminowanie/ograniczenie podstawowego grzechu głównego czy to słodyczy czy przejadania się czy tłustych przekąsek + aktywizacja to minimum, które przyniesie efekty. NAPRAWDĘ tyle i aż tyle. A potem można intensyfikować. (Diety + programy treningowe sa dla osób mocno zmotywowanych i wymagają dyscypliny, której u Twojej dziewczyny nie widać, więc moim zdaniem jakieś wielkie rygorystyczne programy u niej się nie sprawdzą).  Jeśli będziesz w to zaangażowany, to pewnie ona będzie też bardziej zmotywowana, zwłaszcza jeśli razem mieszkacie.

Natomiast niezależnie od powyższego to ja widzę inny problem. Bo przez jej pasywny tryb życia (częściowo jak ktoś zasugerował wywołany nadwagą, ale może też po prostu preferowanym stylem życia) to Wam może związek klapnąć. Bo jeśli Ty lubisz aktywność, a ona nie (waga jest tu kwestią drugorzędną) i nie znajdziecie kompromisu, to czas wolny przestaniecie razem spędzać.
(Ja jako osoba dość aktywna wiem, że taki układ nie przetrwałby długo, bo aktywność (niekoniecznie sportowa) leży w moim charakterze tak głęboko, że trudno by mi się było dostosować do takiego "kapcioluba" )

No to nie wiem co doradzić, jak ona nic nie chce zrobić to wsparcie i tak jej nic nie da. może ona rzeczywiście z tych co jak złapia faceta, to żrą tyją i mają już wszystko gdzieś.
Ona chyba teraz chce byc taką "Biedną Misią", chce dalej wpieprzać- bo to przyjemne, nie oszukujmy się, a jednocześnie chce byc zapewniana, że Ci się podoba i ja kochasz i, ze jest mega atrakcyjna.

Ja na przykład bym chciała, żeby mój facet mnie wspierał pod takim względem, że przy mnie by nie żarł śmieciówki, ale z drugiej strony bądźmy poważni, ja nie mam 3 lat i sama potrafię sobie ugotować coś dietetycznego. Ja jako typowy grubas, bym się dała posiekać, za faceta z takim podejściem, jak Twoje, na pewno bym wtedy się wzięła za siebie. Jeżeli ona nie chce korzystac z Twojej pomocy to oznacza jedno- "Jestem taką Biedną Misią".

A co do ćwiczeń nigdy bym się nie zgodziła na wspólne ćwiczenia z chłopakiem, bym się właśnie wstydziła swojego braku kondycji, wolę sama w domciu po kryjomciu, a z nim jedynie jakieś spacery. Wspomnę li i jedynie, że u mnie odpadają wszelkie rowery, narty, łyżwy- jestem po plastyce rzepki. Jak rower to tylko stacjonarny, bo na normalnym od operacji nie potrafię złapać równowagi.

Spróbuje z nią o tym porozmawiać. Dzięki za rady, fakt powinno się mówić o tym dość otwarcie, a bardzo mi na niej zależy i chce ją w tym wspierać.
Dziękuje za rady.

Coraz częściej mam dzień świstaka
http://www.netkobiety.pl/t73492.html

Witam ponownie.
Mam dziwny problem w związku, mieliśmy z moją dziewczyną jechać na dwa tygodnie do Hiszpanii w maju, na taki spokojny wyjazd w celu odwiedzenia kilku miejsc, jednak z powodów finansowych (duże zmiany w mojej pracy) musiałem odwołać ten wyjazd i tutaj zaczyna się problem, moja kobieta nie potrafi tego zrozumieć że muszę odwołać wyjazd, urządza mi z tego powodu kłótnie kilkudniowe, nie rozumiejąc że nie wszystko zależy ode mnie, z tego powodu zacząłem zastanawiać się nad sensem naszego związku, bo poczułem się jakby mojej kobiecie bardziej zależało na wyjeździe niż na mnie. (Ona inaczej na to spogląda, ja obawiam się o dalsze zmiany w pracy, a jej okropnie na tym zależy).

Proszę o jakieś rady, jak odbierać tą sytuacje?

Półtorej roku.
Ale to nie ważne bo mi to nie przeszkadza, jakiś sport w końcu zaczniemy uprawiać razem. Nie poruszałem z nią tego tematu gdyż po dłuższych przemyśleniach nie czuje takiej potrzeby.

Zastanawiam się nad przyszłością związku z powodu kilkudniowej kłótni którą mi urządza dlatego gdyż z powodów zmian w pracy musiałem odwołać wyjazd, na który mieliśmy jechać razem. Chociaż miałem ku temu wiele poważnych argumentów. Na pewno przez to z nią nie zerwę, ale zastanawiam się czy ostra reakcja na takie rzeczy to norma u kobiet?

Blogeer, w opisanej sytuacji reakcja Twojej dziewczyny jest nie do końca dojrzała. Dlatego jeśli nie jesteś w zwiazku z przedszkolakiem, to czegoś po prostu tutaj nie piszesz. Bo trudno jest mi uwierzyć, że ktoś urządza kłótnie, bo nie rozumie, że od odwołania wyjazdu zależy praca jego partnera.
Zastanów się dlaczego ona może mieć inne spojrzenie na sprawę i może napisz więcej szczegółów w poście. 

A swoją drogą, to ja zaczynam odnosić wrażenie, że masz powoli dziewczyny dość, tylko chyba zbierasz arugmenty na przekonanie samego siebie, że nie ma co się męczyć...

Ciśnij ją

Nie pozwalaj by w waszym związku były tematy na które nie da się porozmawiać normalnie.

Powiedz jej żartobliwie, że chcesz, żeby dla Ciebie wyglądała jak zadbany prezencik do odpakowania
U mnie by coś takiego przeszło, nie wiem czy masz taką relację z dziewczyną...

Komplementuj jej każde staranie o lepszy wygląd, akcentuj każdą zmianę którą robi na plus... Nagradzaj ją za staranie się o siebie.