Jak powiedzieć ukochanej osobie żeby coś w sobie zmieniła?

Weź się za ćwiczenia razem z ną. Zacznijcie od spacerów, tańczenia zwykłych przysiadów.  Niech to nie będzie tak, że ty siedzisz na kanapie i żresz czekoladki a ona ćwiczy. Razem na dietę, razem ćwiczcie.

Dokładnie ! Nie ma lepszego i delikatniejszego sposobu

Proponowałem to kiedyś, nawet mówiłem że możemy iść razem na siłownie, razem jeździć na rowerze, ale jakoś to ucichło, nie powtarzałem wiele razy bo nie chce żeby jej było przykro z tego powodu że przytyła.

Ciężka sprawa bo ja proponuje to delikatnie że możemy wszystko razem robić, ale ona wykazuje bardzo mało chęci, tak jakby nie chciała wysiłku fizycznego. Ja wiem jak ciężko jest schudnąć i wiem że to długi proces ale najtrudniej jest wykonać pierwszy krok, w każdym momencie chce być z nią w tym solidarny i wzajemnie motywować się do ćwiczeń.
Tylko zauważyłem że jak mówię to bardzo delikatnie to kończy się na rozmowie, dlatego napisałem tutaj czy jest jakiś sposób nie sprawiając przykrości.

moja dobra koleżanka jak poznala swojego faceta to on był lgrubszy, nie za fajnie wygladał, ona mega szczupla zadbana laska. zaczeli razem chodzic na silke i chyba minely juz dwa lata on schudl jakos w rok 15 kg i trzyma wagę i nadal chodzą na basen, silownie i dbaja o sibie.
namów ją na silownie czy basem, zacznijscie razem ro robic + zacznijscie gotowac lkkie jedzenie, stworzcie jakąs diete dla siebie.

Skoro propozycje siłowni nie dają efektu (może nie przepada za takimi miejscami, może szkoda jej kasy, może nie chce od razu narzucać sobie regularnych treningów), to zaproponuj w sobotnie popołudnie wycieczkę rowerową do najbliższej wioski, skansenu, albo po prostu po lesie. Nawet 20km na rowerze to bardzo mało i łatwe do przejechania. Albo zaproponuj wyjście na basen, ot tak, kiedyś tam, mimochodem, na wieczór. Zróbcie spacer do sklepu zamiast wsiąść w autobus. Może jej się spodoba i sama będzie chciała regularnie sie ruszać.
Ja tak właśnie próbuję rozruszać mojego facet! Bo chociaż jest szczupły, to kondycji ani mięśni nie ma za grosz. W wakacje jedziemy na 10 dni w góry

BZDURA. Tak zaproponuj, powiedz, napewno zrobi się jej lepiej i sie zmotywuje- BZDURA. Wiecie, jak to jest być grubym? Pewnie większość z Was, nie. Nie będe sie rozpisywać o kompleksach itp, ale powiem kilka słów o motywacji, o chęci do odchudzania. Ona po prostu musi się pojawić, musi się zdarzyć jakis przełom w myśleniu, podejściu do siebie i swojej wagi, aby zacząć dietę i ćwiczenia. Raczej nie będą to bodźce z zewnątrz, czyli opinia innych, chęć pomocy itp. Takie teksty raczej wkurzaja i irytują niz pomagają. Chęć zmiany musi pojawić się w Jej umyśle. Nie teoretyzuje, ja w ciągu roku od poznania obecnego chłopaka (obecnie 2,5 roku razem) przytyłam od 15 do 17 kg, ajak się poznalismy też już miałam nadwagę. Broń boże się nie usprawiedliwiam, napiszę tylko, jak to się stało. W tygodniu jadłam normalnie, a w weekendy jadłam to co on, jego matka, nie pozwala mu jeść niezdrowych rzeczy, zatem u mnie je jadł, a że mi się nie chce gotować dla dwóch osób osobnych rzeczy i po prostu też lubię zjeść, to jadłam co on, do tego mnóstwo alkoholu. I poooszło.  Te średnio 15 kg utrzymywało się przez następny rok, 1,5 roku. Oczywiście, ze miałam zrywy "od dzisiaj dieta", ta od dzisiaj do jutra, ewentualnie do weekendu. Dopiero pod koniec listopada, poczułam ochote na rowerek, i tak sobie drałowałam, jadłam nadal niezdrowo i dużo. od połowy grudnia zaczęłam dietę, jak narazie ok 4,5 kg mniej na liczniku.  I nie wiem dlaczego dopiero teraz, nic się takiego nie wydarzyło, po prostu sposób myślenia mi się przestawił. Jem to co chcę, ale mniej, ograniczyłam słodycze, chipsyi fast foody wyeliminowałam zupełnie, od połowy grudnia ziemniaki na obiad zjadłam dwa razy,  chleb tylko razowy i bardzo mało 2-3 kromki dziennie. Do tego minimum godzina na rowerze i jakieś ćwiczenia na brzuch nogi ręce.

Chodzi o to, że trucie za uchem, czy dobre rady, na większość grubasów nie działają, bo my jesteśmy uzależnieni od żarcia, jak alkoholik od trunków, a palacz od fajek. My wiemy, że robimy sobie krzywdę, wiemy, ze powinniśmy przestać, ale to jest cholernie trudne, zwłaszcza, ze bez fajek i wódki da się żyć, a bez jedzenia niestety nie. Ale jak chce się zmienic siebie to się da radę.

Drogi Autorze najpierw zapytaj swoja dziewczynę, czy ona chce się zmienić, szczerze z nią pogadaj, ale wiedz, że na bank ją to zirytuje, mnie by wkurzyło, chociaż nie potrafię podać powodu. Ty sam nic nie zdziałasz, mój chłopak też mówił, że mu się podobam- co zresztą widziałam i widzę nadal, ale mogłabym schudnąć dla zdrowia. ZDrowie nigdy nie było moją motywacją, no może kolana, ale wizja śmierci mnie nigdy nie przerażała. Trudno się wziąć za siebie, jak się nie widzi powodu ku temu, ja np czułam  się i nadal się czuję atrakcyjna i ładna. Nie mam problemów z nawiązywanie nowych kontaktów, czuję, że się podobam.
Serio to musi wyjść od niej, inaczej się nie uda.

Kwestia z ćwiczeniami jest taka, że człowiek po wysiłku fizycznym się głodny jak wilk i je więcej.

Ja w ciągu kilu miesięcy schudłam 5 kg odstawiając fastfoody i robiąc sobie kanapki na drugie śniadanie do szkoły (ale nadal po szkole jadłam mnóstwo słodyczy. nie chciałam eliminować wszystkiego od razu). Zupełnie niechcący, po prostu stwierdziłam że zacznę prowadzić zdrowy tryb żywienia. A potem wszyscy zaczęli się martwić, że mogę mieć niedowagę. Nieważne.

Radziłabym zacząć od tego, bo da się. Nie mówię tu o jakiś dietach cud, bo ja niezdrowe rzeczy uwielbiam. Byleby nie jadła, kiedy jej się nudzi, ale racjonalnie.
Do sportu jej nie zachęcisz na siłę, nie radzę.

Ale nie mam pojęcia, jak jej to powiedzieć. Może tak jak w poście? Że się o nią martwisz?
Mam wrażenie, że jeśli ona ma nadwagę, bo sama powinna to zauważyć już dawno. Nic z tym nie robi, więc może to kwestia tego, że "ktoś ją kocha taką, jaka jest, więc nie musi się za bardzo wysilać"?

Zdecydowanie się zgadzam że nie jest łatwo zrzucić kg tak samo jak dla palacza zerwać z nałogiem, tłumaczenie że jest to niezdrowe itd. działa wkurzająco. Rzuciłam palenie z książką Alena Carra, jest też wersja dla tych co chcą się odchudzać (psychologiczny punkt widzenia). Mój były facet raczej motywował mnie szczerą prawdą, czyli krytyką na którą się oburzałam, jednak utkwiło mi to w pamięci i zmotywowało. Dieta jest najważniejsza, żadne ćwiczenia nie pomogą bez diety. Nie musi ona również być rygorystyczna, ja odstawiałam fast foody, słodycze i przekąski (owoce do południa, normalne obiady, np schaboszczak, wieczorem coś lekkiego) w tygodniu a w weekend sobie folgowałam. Obecnie nie mam ochoty na niezdrowe jedzenie, to jakby uwolnić się od uzależnienia, jedynie nie minęła mi ochota na czekoladę. Potrzebna jest motywacja, dobrym słowem nic nie zdziałasz.

Ja dostałem motywacji jak mi żona kiedyś w nerwach powiedziała nie żryj tyle spaślaku:P

A nie pamiętam do końca. Ale wkurzyła się na mnie za coś strasznie. Pewnie znowu przyszedłem do domu z czteropakiem i jakimś syfem. Na mnie podziałało:)

Półtorej roku, nie pół.

Ja wiem o czym mowa ale ciężko mi ją do takich rzeczy namówić a staram się to robić delikatnie bo nie chce żeby pomyślała że jej nadwaga mi przeszkadza.

Zobaczymy, może uda mi się ją namówić na jakieś aktywne spędzanie czasu.
Najgorsze jest to że ona nie lubi długich wycieczek, nie lubi wycieczek rowerowych i prowadzi bardzo mało aktywny tryb życia, praktycznie żadnych ćwiczeń a strasznie narzeka, wiem że motywacja zależy od osoby, ale moim zdaniem powinna zacząć ćwiczyć dla siebie, ja zacząłem kiedyś dla siebie i chciałem się podobać pewnej kobiecie, potem jak zobaczyłem jak to jest fajnie mieć super kondycje i zdrowie już mi tak zostało i staram się uprawiać jakiś sport regularnie.

Uwierz, ze byłam taka sama!  Zero wysiłku, długie spacery były męczące, żadnego sportu,nawet za autobusem nie bieglam!

Ja nie wiem o co z tym cackaniem sie tu chodzi. Kobita najwyrazniej siedzi i wp...rza co pod reke zlapie, bo 20kg w 1,5 roku w tym wieku to jest SZOK.

Uwazam , ze tu nie ma co bawic sie w dyplomacje i jakies wspolne sporty (a czy on tez musi sie odchudzac, dotrzymywac jej towarzystwa, czy panienka jest pelnoletnia i za reke nie trzeba jej prowadzac a i lustro tez przed soba chyba widzi???) tylko prosto z mostu - czas sie moja droga wziac za siebie, bo z 20kg zrobi sie za pol roku 30 i wtedy to juz naprawde ciezko bedzie.

Marcjano - bardzo dobra choc drastyczna metoda, grunt, ze podzialala:)

ryba, ale autor nie ma problemu z nadwaga, czemu to On ma sie doksztalcac ze zdrowego odzywiania? Czy ta dziewczyna jest nie dosc, ze ociezala i leniwa to jeszcze niepelnosprawna umyslowo, zeby z nia posilki robic? Dla JEJ dobra?

No mnie by cholera wziela, jakbym ja byla szczupla, moj facet tyl na potege i to ja mialabym go zachecac do ruchu albo mu kotleciki z soji smazyc, albo jeszcze je sama jesc.

Aktualnie tez chce jakies 7kg zrzucic do wiosny wiec ruszylam dupsko z fotela, chodze na spacery z kijkami, na sanki z corka (15 razy podejscie pod stroma i dosc wysoka gorke tez daje wycisk), robie brzuszki, z poczatkiem roztopow przesiadam sie na rower a do pracy sobie przygotowuje sobie pojemniki z salatka. Na kolacje podobnie. Rodzinie gotuje normalne "tluste" posilki, bo to nie ich problem tylko moj.

Ta symbioza w odchudzaniu wydaje mi sie mocno przesadzona, on moze tylko powiedziec, zrobic musi ona.

Właśnie o to chodzi że ona nie chce się ruszyć i mnie to czasami lekko denerwuje bo bardzo narzeka, wręcz załamuje się a nic nie robi, jak ja coś proponuje nie mówiąc tego w ten sposób że zadbajmy o siebie czy coś tylko po prosotu "mam dzisiaj pomysł chodźmy w góry znam super miejsce coś Ci pokaże" otrzymuje odpowiedź że nie bo woli coś innego albo że jest zmęczona albo coś innego.

Szczerze mówiąc myślałem że jak ona zobaczy jak ja o siebie dbam to też to zrobi ze względu na to żebyśmy do siebie pasowali, ale niestety to nie pomogło.
Mi nie przeszkadza że ma nadwagę, kocham ją taką jaka jest, nie interesuje mnie co ludzie o nas powiedzą bo już słyszałem opinie że do siebie nie pasujemy pod tym względem ale mam to gdzieś, po prostu chce jej pomóc bo mi na niej zależy, ja nie widzę tego że aż tak bardzo przytyła bo widzę ją codziennie (może trochę) ale sama mi o tym mówi i osoby postronne też.

Mussuka jeśli on ma wole że chce jej pomóc , chce ją zmotywować i na razie chce to zrobic delikatnie bez nacisków, natomiast ona broni sie przed ćwiczeniami ( ma jakies swoje powody - nie chce jej sie , nie lubi , wstydzi sie pokazac ze jest nie słabsza fizycznie niz autor lub inne . )  to nic jej nie zmusi do tych ćwiczeń.To ona musi chciec.  Po za tym jeśli nawet dojdzie do ćwiczeń ale nie zmieni sposobu odżywiania to ćwiczenia nic nie dadzą co ją jeszcze bardziej zdemotywuje bo nie będzie oczekiwanego efektu . 

Myślisz pojęcia : zdrowe odżywianie to nie dieta odchudzająca.

Twoj przykład z SOJA jest tego przykładem. Chodzi własnie o wyeliminowywanie ( w miare możliwości ) tych wszystkich składników zmodyfikowanych genetycznie , przetworzonych , konserwantów, nawozów itp. Moga zaczać zmiany od glowy " myślenia" i może jej sie zachce ćwiczyć.

Ja kieruje sie tylko tym ze on narazie chce przekonac ja " delikatnie"  bo ja na jego miejscu pogadałabym konkretnie bez owijania w bawełnę . On ją zna wiec powinien wiedzieć co na nią zadziała lub nie .

Ja również jestem aktywna sportowo z tendencja do niedowagi ale  zmiana sposobu żywienia pokazała pozytywne skutki w codziennej egzystencji i mam nadzieje ze w przyszłości na zdrowiu .

Rany, a gdzie ja cos o soji pisalam??? Ja nawet tego swinstwa do ust nie wezme:))

Wiem co to jest zdrowe ozdywianie i wiem co to jest dieta. Tyle, ze w przypadku nadwagi, przejscie na zdrowe odzywianie zadziala jak dieta, bo kalorii bedzie mniej i beda inaczej rozlozone w czasoprzestrzeni. Diety jako takie mozna stosowac doraznie, natomiast zdrowe odzywianie w zasadzie dozywotnio.

Kurcze nie wiem czy tak ostro jej o tym powiedzieć bo ona już myślała że się mi nie podoba itp, a nie chce sprawiać jej przykrości bo sam wiem jak ciężko jest coś w sobie zmienić jeśli ma się ku czemuś innemu uwarunkowania genetyczne i brak silnej woli.

Szczerze mówiąc jak ja bym miał super szczupłą dziewczyną która o siebie dba a ja byłym otyły to chyba bym na głowie stanął żeby schudnąć bojąc się że się jej nie będę podobał (chociaż mówiłaby coś innego) nawet że mnie po jakimś czasie zostawi że ja stracę itd. dziwne to dla mnie że kobiety tak nie myślą, bo np. ja mają taki problem odchudzałbym się dla siebie i dla mojej drugiej połowy również.

A właśnie właśnie. Ale grubasowi nie wolno powiedzieć, żeby się ruszył, bo się obrazi.

Ona jest po prostu strasznym leniem. Jakiś czas temu miałem właśnie taką sytuację, że facet przyprowadził na siłownię swoją żonę. Ona była naprawdę otyła, a facet szczupły i dobrze zbudowany. Zalecił jej jakiś program, bardzo lekki na początek. A ta ciągle jęczała. A że za trudne, a że za ciężkie. Musiałem się gryźć w język żeby niczego brzydkiego nie powiedzieć. W końcu po około 20 minutach tego jęczenia zawinęła się i tyle ją widzieli.

Najbardziej nie lubię właśnie jęczenia i nie robienia nic z tym. Na jednym działa ostra reprymenda, czyli prosto z mostu i się nie obrażam. Skoro próbowałeś łagodnie i nie wyszło... to co Ci szkodzi spróbować. Nie chodzi o to byś krzyczał i wyzywał tylko np. jak następnym razem będzie narzekać to powiedz że ma przestać narzekać i zacząć działać.

A jak zacznie mówić że się mi nie podoba itp?

Ciężka sprawa... Kobiety czasami odchudzają się bo mają jakieś kompleksy a ona się tym nie przejmuje, to jest najgorsze.

Każda rozmowa (spokojna) kończy się na tym że jest ciężko schudnąć itp, że się pewnie mi nie podoba itd...

A wiesz że dostałem kiedyś takie pytanie? I wiesz co odpowiedziałem? Tak, mniej mi się podobasz. Nie obraziła się. Zresztą ja też się nie obraziłem. Bo nikt inteligentny się na taką uwagę nie obrazi.

Jakbym był pewny że jak jej tak powiem zacznie odchudzać się z głową to byłoby ok a ona pewnie praktycznie przestanie jeść myśląc że to coś da, aż wpadnie w anemie.

Jednak muszę coś z tym zrobić bo teraz mi się podoba ale za kilka lat jak przytyje kolejne 10-20 kg nie wiem jak będzie bo będziemy wyglądać dość ciekawie, ona większa niż ja o wiele Widzę że jej z tym bardzo źle a nic z tym nie robi.

Ja po prostu nie rozumiem kobiet narzeka a nie pozwoli mi sobie pomóc, bo przez każde ćwiczenie przeszedłbym z nią, w każdym momencie bym ją wspierał, każdy kilometr rowerem pokonałbym z nią, dla mnie to żaden problem.

Nie tylko kobiety tak robią. Wysyp narzekaczy ostatnio tu był spory. To jest właśnie charakterystyczne. Narzekają a nic nie robią. Bardzo trudno jej ich zdopingować do działania. A zdjęcia np. w samej bieliźnie jej nie zdopingują. Ja najczęściej dostawałem motywacji jak zdjęcie z bebzonem widziałem:P Aż wstyd mi było:D

A nie bo nikt jej wprost nie powiedział, że wygląda gorzej. I kółko się nakręca. 20kg to duża nadwaga. Naprawdę.

Spróbuje.
Najwyżej się obrazi

Nie mam pojęcia, ale jak tak dobrze się zastanowiłem to widać tą otyłość między innymi na większym brzuchu, udach, szyi, rękach.
Nie chce "strzelać" wagą bo mogę nie trafić.

Ale takie rzeczy powinna sama widzieć...

A są takie. Niestety....:P
Moja żona cały czas mi powtarza (szczególnie jak dopracuję formę), że się boi że zostawię ją dla jakiejś fitnesski. I wtedy zaczyna ćwiczyć, ale zapał szybko spada:P

Szkoda że moja dziewczyna tak nie pomyśli bo może to byłoby dla niej motywacją jak inne rzeczy nie pomagają, chyba że tego się boi a nie mówi

Nie wiem co zrobić, bo to raczej zmiana na minus u niej, i to w tak krótkim czasie, jak nic z tym nie zrobi to za kilka lat będzie jeszcze gorzej.