gdy chłopak kocha inną...

To już jest przesada...

I tak już wszystko zrozumiałam, nie ma sensu tego roztrząsać. Jestem Wam wdzięczna za wsparcie i zrozumienie. Pewnie będę jeszcze trochę w dołku, ale co nas nie zabije, to nas wzmocni. Na razie zamierzam odnaleźć spokój w samotności...

Ty za to nie masz tego problemu. Otwarte karty co?

Nie wstydź się swoich emocji, płaczu. Owszem on nie jest wart Twoich łez, ale lepiej się wypłakać niż tłumić emocje. A zrozumiałe, że zaangażowałaś się i jest Ci ciężko. To zrozumiałe, że boli, nie wstydź się płaczu. On jest niedojrzały moim zdaniem i to on powinien się wstydzić, ale takie osoby zazwyczaj mają mało empatii, więc on pewnie nie rozumie jak źle postępuje, ale zobaczysz, minie czas i jakoś ból zelżeje, a kiedyś znajdziesz fajnego faceta, który będzie Cię kochał i będzie tego pewny, takich nie brakuje, ale trzeba dać sobie czas. A on niech nadal lata jak głupi za tamtą, kiedyś będziesz się z tego śmiać. A najpierw poświęcisz czas sobie czego na pewno potrzebujesz. Co do kursu, to skoro jest dla Ciebie ważny, to nie rezygnuj z niego, a kontakty z nim na kursie też postaraj się ograniczyć do minimum. To trudne, ale myślę, że najlepsze skoro chcesz się od niego odciąć i słusznie.

Dziękuję za miłe słowa. Muszę być twarda, na zewnątrz staram się trzymać fason, ale wewnątrz krzyczę z rozpaczy... Nie jest łatwo, gdy świadomość, że on ma mnie gdzieś i nie zawalczy o nas dociera do mnie każdego dnia coraz bardziej. Spotykanie się z nim na tym kursie jest dla mnie katorgą. Siedzimy obok siebie, czasem się odezwiemy, spojrzymy, dotkniemy, a potem gdy czas wychodzić, on będzie chciał mnie za każdym razem podwozić... Nie mogę tak, tym bardziej, że nie chciałabym rzucać się mu na szyję z tęsknoty, bo nie mogłabym, straciłabym twarz... Jeśli on nic nie czuje i jest mu to wszystko obojętne, to mi będzie ciężko jeszcze bardziej. Zrezygnowałabym z tego kursu, zresztą to dla niego zgodziłam się tam uczęszczać, poświęciłam się, bo chciałam, żebyśmy mogli robić razem coś fajnego i pożytecznego. Co ja mam zrobić? Czuję, że nie dam rady...

no ok. Pomijając patos to dobrze wyrzucić emocje z siebie.

Ale nie wysyłaj mu tego, bo on czytając to nic nie poczuje. To przykre, ale uwierz mi, że tak jest.
Przed chwilą kolejny raz musiałam 'pożegnać' kogoś, kogo emocji nie odwzajemniam i niestety, ale nie czuję w związku z tym wielkiej przykrości. Nie dlatego, że jestem bez serca, ale nie da się żałować czegoś, co nie miało odzwierciedlenia w uczuciach danej osoby.

Dlatego nie wysyłaj mu żadnych listów, długich ani krótkich - to niczego ani nie zmieni, ani wbrew pozorom nie spowoduje, że on będzie przez to więcej czuł, lub 'poczuje twój ból'. To tak nie działa.