mój mąż powiedział do mnie spierd...

Poczekaj jak się studia i słodkie pierdzenie skończy a zacznie życie. Bo uważam Cię z każdym postem za coraz zabawniejszą osobę. Dziewczynko Ty nie masz pojęcia co to znaczy życie. Humor mi poprawiasz, bo nie wierzyłem nigdy, że można być tak oderwanym od rzeczywistości.

kammiś, wyraźnie piszę: to wyłazi po jakimś czasie; Ty jesteś teraz na etapie zachłyśnięcia i gadania z facetem karteczkami chowanymi w samochodzie. Poczekaj pół roku.

Oj, wyniosłość jakąś widzę...
Uważasz, że każda osoba musi umieć gotować? Moja matka ma obecnie 55 lat i nie gotuje. I co? I nic. Głodna nie chodziłam.
Znam wiele rodzin w których gotuje się tylko w niedzielę czy sobotę - oni jedzą na mieście, dzieciaki w stołówce. Tragedia?
Mój facet skończył studia już dawno i co? Znaczy że ma zapałać wielką chęcią do prac domowych? Żyje właściwie tak samo, jak i na studiach, tyle że pracuje i robi doktorat i JESZCZE MNIEJ czasu spędza w domu.
To Ty jesteś oderwany od rzeczywistości, skoro uważasz, że je się głównie w domu. Nie w dzisiejszych czasach, kiedy każdemu się spieszy. Coraz więcej kobiet po prostu nie gotuje, bo nie ma czasu i ochoty i pracują po 8-9-10 godzin dziennie i mają do tego święte prawo. Osobiście wolę harować i nawet 12, niż spędzać czas przy garach - bo po prostu tego nie lubię, nie rozumiem oburzenia.

Nie dziecino. Nie uważam, że każdy musi umieć gotować. Moja żona np. nie umie nie lubi, a ja umiem i lubię. Twój facet skończył już dawno studia i jest doktorantem który nie potrafi przykręcić gniazdka czy przepchać zlewu. Powód do dumy to raczej nie jest, bo te czynności specjalnie umiejętności nie wymagają. A inteligentny człowiek jak Twój facet rzuciłby na to okiem dwa razy i skumał o co chodzi. Ale w sumie co za problem zapłacić elektrykowi 200 zł za przykręcenie gniazdka. Żaden problem. Albo 200 zł hydraulikowi za przepchanie zlewu. Się ma to się płaci. Zamieszkaj sobie najpierw z nim, gdzie będziecie widzieć siebie codziennie, gdzie nagle pojawią się obowiązki o których w Twoim wesołym życiu studenteczki nawet się nie śniło to sobie porozmawiamy.
Tak. Wśród moich znajomych je się głównie w domu i głównie z rodziną.
Ja nie jestem oburzony. Czemu miałbym się oburzać. Po prostu zwracam uwagę, że nie masz pojęcia o życiu. A życie się zacznie. I to już niedługo.

Otóż to.Dopóki zapchany kibel był problemem abstrakcyjnym, względnie rozwiązywał się ''sam'' poprzez zameldowanie tatusiowi- to problemu nie ma i nie było.
Ale jeśli ów kibel zapcha się akurat w pierwszy dzień długiego weekendu a hydraulik zaproponuje najbliższy wolny termin za dwa tygodnie, to już wesoło nie będzie, bo panienka Kamilcia nie nauczona srać za stodołą.
Osobna sprawa, że facet-lewus wcześniej czy później staje się pośmiewiskiem znajomych czy rodziny co też- wbrew pozorom- baaardzo przeszkadza, kobietom właśnie.
  Mój znajomy -nomen omen- prawnik kupił niedawno dzieciakowi huśtawkę w castoramie; przywiózł ją w kartonie do domu i zaczął montaż- kilka elementów do skręcenia.I totalnie nie miał pojęcia jak się zabrać do tej banalnej czynności...
Jego żona nic nie mówiła, nie stroiła fochów, ale widziałem na jej twarzy bezgraniczną pogardę dla męża.A jak kobieta gardzi facetem to już jest źle.

Jasne, powinien... Ale czy to pewne? Kto namawia Autorke do "przeprosin"? Namawiamy ją jedynie do zaaranżowania spotkania, rozmowy z jej mężem, niekoniecznie obfitujacego w wyznania i przeprosiny. No wybacz, ale takie twarde z odbu stron, wręcz ...zatwardziałe obstawanie "przy swoim" doprowadzi do końca małżeństwa. Chyba zdajesz sobie z tego sprawę?
ŻE "jest pewne" iz będzie gorzej... Skąd to wiesz? Nie znasz ich (Autorki małżeństwa), wiec też i tak twierdzić podstaw nie masz. Powinien, powinien... Jasne... Oboje powinni, bo on zachował sie jak cham, a ona jak mała dziewczynka uciekająca pod maminą spódnicę (mam nadzieję, że "mamusia" jej nie doradza...). Skoro on ni razu nie wykazał inicjatywy by znaleźć z własną żona kontakt - to moze zrobić ona, czyli nasza Autorka. A jesli nic z tego nie wyjdzie, czy też sytuacja sie powtórzy - będzie mieć przynajmniej czyste sumienie, ze próbowała, ze własne małżeństwo traktowała serio i chciała je w miarę własnych sił ratować.
I to chyba tu jest najważniejsze.

Dobrze zrobiłaś ale ten dodatek na końcu niepotrzebny zupełnie. On Ci odpisze pięknym wierszem a na końcu doda Twój mąż - który ma żonę co nie umie gotować.

Do czego to doprowadzi? Do kolejnej awantury? Chcesz się niby godzić ale szpilę musiałaś wbić. Po co?

Widzisz, wśród moich nie. A z racji ex-pracy w biurze poselskim znajomych mam głównie starszych, z którymi do dzisiaj utrzymuję kontakt i widzę jak żyją. Widzę też jak żyje ojciec z matką, rodzina, ich znajomi - głównie prawnicy. Wyjście z domu o 9 i powrót o 19-20. Tak też sobie swoje życie i życie swojego obecnego partnera (niezależnie od tego czy nam się uda) w przyszłości wyobrażam i ono mi odpowiada.
Większość je na mieście, mimo że mają rodziny i 2-3 dzieci, to korzystają z takich udogodnień jak żłobek czy przedszkole (i nie, nie są to zamożni posłowie, tylko zwykli pracownicy tychże biur) czy stołówka szkolna, a sami wielokrotnie wszyscy zostawaliśmy po godzinach.
Wesołe życie studenteczki? Widać oceniasz studentów przez pryzmat imprez i obijania się. Nie, wyobraź sobie, jestem pedantką a w domu mam wysprzątane na błysk. Nie imprezuję co tydzień i nie jestem rozrywkowa. Umiem zrobić pranie, rozwiesić je, wyprasować i posprzątać mieszkanie. I nie zaniedbuję tych obowiązków. Masz może obraz studenta chlejącego raz w tygodniu? Wyobraź sobie, nie chleję wódy nawet raz w miesiącu i nie mam rozrywkowego trybu życia, a mój promotor mówi, że jestem "nadmiernie pracowita". W pracy również byłam "nadmiernie pracowita". Nie oceniaj wszystkich miarą większości wesolutkich studencików, bo nie wszyscy tak żyją. Jestem osobą, która ma hopla na punkcie czystości, zdrowego odżywiania, punktualności itd.
Wyobraź sobie, że przy dwóch osobach roboty jest niewiele. A obowiązki wówczas mają dwie osoby, nie tylko kobieta, prawda? Powiedz mi, jakie to nowe obowiązki będę mieć, jeśli zamieszkam z facetem? Bo myślałam, że takie same jak w każdym domu. Zapłacić rachunki, posprzątać raz na dwa tygodnie (nie syfimy jak fleje, i ja, i on mamy odruch sprzątania PO SOBIE - z czym w wielu domach widzę ogromne problemy ), zrobić pranie swoich rzeczy, wysuszyć, wyprasować, zmienić pościel, nakarmić zwierzaka, raz na jakiś czas umyć okna, podlać kwiaty. Wszystko to robię i u siebie, regularnie, nie mam z tym najmniejszego problemu. Śmieszy mnie za to Twoje wyolbrzymianie problemów. Jakież to inne obowiązki spadłyby mi na głowę, jeśli mieszkałabym z facetem, co? Może buty będę mu ściągać jak muzułmanki? Robiłabym to samo, co i u siebie w domu (a mam do ogarnięcia całe mieszkanie, nie jak większość studentów pokój w akademiku), na dodatek podzielilibyśmy się obowiązkami.
Zapytaj nawet Insurmountable_Woman, jak można sobie poradzić z obowiązkami domowymi. Nie wszystko trzeba rozwlekać w czasie w nieskończoność.

to nie była szpila- mam prawo mówic o tym co mnie boli. on musi wiedziec że zranił. dalej jestem jego żoną. chce zeby wiedział że to boli i tego nie bede ukrywac.

Nie ja zaczęłam, to Marcjano i Pitagoras zaczęli swoje złośliwości i pogardliwy ton.
Oj, była walnięta instalacja elektryczna u mnie w domu rodzinnym. W styczniu. Dwa dni siedzieliśmy tylko przy kominku i grzejnikach elektrycznych - a rodzice mają ogrzewanie tylko na prąd, bo przecież nikt się nie będzie w węglowym babrał na co dzień, a gazu matka się bała. Jakoś żyjemy, mimo tego, że ojciec nie umie No i życie zweryfikowało - pomarzliśmy trochę i tyle. Pamiętam, jaka matka wściekła chodziła Tak samo będzie, jak się u nas coś popsuje, wielkie mi halo. Podstawowe rzeczy każdy umie zrobić. Co lepsze - mój facet świetnie prasuje, lepiej niż ja. Ostatnio mi wyprasował bluzkę, to pod wrażeniem byłam. Na koszulach się tak wprawił

Pisząc mu wiersz o miłości czy małżeństwie to nie jest miejsce na pisanie takich rzeczy. Na to przyjdzie czas podczas rozmowy, na spokojnie. Po prostu nie dorzucaj do pieca bo jest to niepotrzebne.

Ja Cię rozumiem Sama bym uciekła do rodzinnego domu albo do swojego starego mieszkania - ale w rodzinnym domu przynajmniej jest z kim pogadać.

Bemar, spokojnie. Prawnicy ponoć tak już mają
I lekarze
Najważniejszym problemem mojego ojca jest to żebym się teraz koniecznie zapisałam do elsa mój facet jest za, a ja mam 2 kierunki, szefowanie kołem naukowym, dużo praktyk w ciągu roku i nie wiem czy to ogarnę ale to jego podstawowy problem - to dobrze charakteryzuje prawnicze życie więc się pewnie zapiszę, ponoć to bardzo dobra organizacja
Nie zamierzam z tej prawniczej rodziny się wyłamywać, mój facet też nie - u niego też są silne tradycje rodzinne. I wcale nie narzeka, skończył aplikację, za rok broni pracy doktorskiej, żyje mu się wygodnie, ma dobre zarobki, ma się przejmować że nie potrafi kranu skręcić? Naprawdę?

Kurde zwykły facet... ten mail to swoista zaczepka z mojej strony tzw nawiązanie kontaktu. żadne dorzucanie do pieca. zupełnie neutralna sprawa. nie filozuj

Sorry, ale jak dla mnie jesteście siebie warci. On-toksyczny cham z tendencjami przemocowymi, Ty-upierdliwa, prowokująca do konfliktu,obrażalska i oderwana od rzeczywistości.

Mi się wydaje, że jesteś klasyczną kobietą, której się wydawało, iż poślubia księcia, a wyszła za ropuchę. Pewnie też twój mąż jest takim typem udawacza", który umie się kontrolować w celu zrobienia dobrego wrażenia. Ślub był no to czas, żeby zacząć być sobą.
Nie znacie się dobrze i na dodatek nie umiecie ze sobą rozmawiać oraz rozwiązywać konfliktów, czyli nie macie podstawowej umiejętności koniecznej do życia pod jednym dachem.Jak doczekacie w małżeństwie pierwszej rocznicy ślubu to będzie sukces.

Jednak ja zdecydowanie przyznam Ci rację, że niezależnie od twojego irytującego zachowania, nikt nie ma prawa Cię zastraszać czy potrząsać Tobą. Zareagowałaś na to właściwie, jest to zdecydowanie zachowanie, które nie powinno mieć miejsca. Nigdy.

Ja nic mądrego nie doradzę, nie zazdroszczę Ci sytuacji. Na pewno będziesz musiała się z nim pogodzić, ale z ustaleniem jasnych granic.
Według mnie wulgarne słowa można wybaczyć, ale wredne uszczypliwe komentarze i próba zastraszania i manipulowania, poprzez wzbudzanie poczucia winy, jest nie do przyjęcia. No ale, każdy ma gdzie indziej postawione granice.

Nie uważam, że pieniądze to wszystko!
Wręcz przeciwnie - właśnie w rodzinach uboższych (np. u koleżanek ze szkoły) zauważyłam, że ludzie strasznie myślą o pieniądzach, o tym żeby w przyszłości mieć pieniadze, pieniadze, pieniądze, pieniądze... tak w kółko. Jak pieniędzy nie brakuje (nie jesteśmy też multimilionerami, po prostu żyjemy na normalnym poziomie, takim średnim w sumie ) to się tak o tym nie myśli i otwiera na wyższe potrzeby: na edukację, na PORZĄDNĄ rozrywkę (nie TV, tylko kino, teatr, matka mnie zabierała do filharmonii, sport, ojciec grywa w tenisa, ja jeździłam konno itd. - kultura jakaś, a nie TV i "Kiepscy" albo "Trudne sprawy"), na pomoc drugiemu człowiekowi - rodzice brali udział w akcjach charytatywnych, nauczyli mnie wrażliwości na cierpienie zwierząt, na zdrowie i zdrowy styl życia itd. Także wcale nie uważam że pieniądze to wszystko.

Pitagoras ma rację, jesli będziesz tak robić, to owszem zaczepisz go, ale do kolejnej kłótni.

Może i spowoduje to kłótnię, ale przecież musi wiedzieć, że źle zrobił....

Neutralnie to by było jakbyś napisała: Twoja Zona . Zobaczymy co z tego wyjdzie. Daj znać co tam słychać czy odpisał .

Troche mi to pachnie taką zabawą w dom..
Troche pomieszkaliśmy sobie,ślub a teraz..no cóż,teraz prawdziwe życie..
Bemar kierowanie sie urażona duma to nie jest naprawde dobry pomysł
Bo wy dopiero tak naprawde zaczynacie i przed wami mnóstwo ale to mnóstwo bedzie spięć,niedomówien, cichych dni

A sztuką bedzie umiejętnie wychodzić z sytuacji..
Nie, nie odpuszczac,nie kulić ogon, ale można naprawde delikatnie wybrną z sytuacji..
Rozwiązywanie problemów tekstem " ty sie wyprowadzasz" no wybacz ale jest z deka dziecinne..
Potem dodałaś dramatu do tego wszystkiego..
A powiedz mi jak następnym razem jego uwaga ci nie bedzie pasowac to rzucisz hasło "biore rozwód"
To jest wtedy szantaż..
Więc nim zaczniesz dramatyzowac na skale swiatową zastanów sie czym jest dla ciebie małzeństwo

Powodzenia

Post poniżej poziomu forum.

moim zdaniem nie słuchaj aż tak ludzi na forum wszystkich bez wyjątków, tylko każdą radę przemyśl i podpasuj do siebie
bo widać ze niektórzy tutaj pozjadali wszystkie rozumy i bawią się w psychologów, terapeutów
zaraz posypia się na mnie gromy niektórych
ale niektórzy za bardzo wtrącają się w życie ludzi tu piszących, ktoś pisze o jednej rzeczy a zaraz cala ,,terapia,, wywlekanie spraw dotyczących ojca matki itd. , obrażanie się nawzajem, zawiedziona jestem poziomem tym forum bo myślałam ze znalazłam dobre miejsce gdzie można porozmawiać z ludzmi,
widziałam ostatnio ze przyszło wiele ludzi nowych na forum i po paru postach zostali wyśmiani, obrażeni i odeszli
sama tez czasem pisze irytujące rzeczy ale mam nadzieje ze nie az tak jak pare osob z forum, bo nie wszyscy sa tacy, az tak nachalnie i tonem ,,znawcy,,
jest tutaj tez wiele osob którzy tylko jednym zdaniem potrafią podnieść czlwoieka na duchu, postawić do pionu, mi dużo forum pomogło,
samo czytanie historii innych pozwolilo mi uporac się z pewnym problemem ale watku swojego raczej o swoim problemie nie założyłabym teraz i dobrze ze nie zrobiłam tego pare miesięcy temu bo zjadliwy ton paru osob pewnie by mnie skutecznie stad przegonil

Bardziej pasują do złej macochy niż do kopciuszka

Bemar powodzenia .

Nikt święty nie jest, ale rzeczywiście masz rację . Jeśli ktoś wchodzi na forum, bo chce otrzymać porady takie jak u psychologa (specjalisty) to się zawiedzie i radzę podchodzić do wszystkich postów z wielkim dystansem. Każdy ma swoje wartości w życiu i jak widać dla jednych spier... to tylko słowo, a dla innych coś nie do przyjęcia (nie oceniam, stwierdzam fakty po przeczytaniu postów). Opinie ludzi pozwalają niejednokrotnie spojrzeć na swoją sytuację w innym świetle (jak inni postrzegają sytuację), co niejednokrotnie pomaga .

I to w jaki sposób co poniektórzy wtrącają się do życia co poniektórych uważając, że Oni ZNAJĄ ŻYCIE . Nikt nie zna życia! Myśl jak ono powinno wyglądać według Nas kreuje  OTOCZENIE w którym przebywamy, nasze poglądy i to co przeżyliśmy. Niektórzy do tego nie dorośli, pomimo swojego wieku. Radze to olewać i nie karmić trolli. Trzeba wiedzieć kiedy kończy się konstruktywna rozmowa.

Bemar życzę Ci udanego związku i tego abyście w przyszłości umieli konstruktywnie rozwiązywać problemy . I abyś nie uciekła z forum .

mój mąż powiedział do mnie spierd...
a nie można było powiedzieć: you too

być może i tak:) a dystans należy mieć do wszystkiego,
a z tym ze będzie jeszcze gorzej to chodziło mi o to, ze jeśli ktoś odważy się raz na takie słowa, na szarpanie to bardzo prawdopodobne ze zrobi to kolejny i kolejny raz
niepotrzebnie pisałam ze na pewno, zależy wszystko od tego jak się dogadają, dobrze ze to maz pierwszy się odezwał bo to on zawinil a nie ona

oby tak było, może się dogadają, słowa wiadomo mowi się czasem szybciej niż myśli, bardziej niepokojące jest to szarpanie,
każdy mowi na swoim przykładzie czy obserwacjach innych ludzi, ale może będzie tutaj ok, to młode malzenstwo, wiadomo trzeba się dotrzeć:)
moim zdaniem dobrze dziewczyna zrobila ze się wyprowadzila na te pare dni, może to dziecinne ale przynajmniej były konsekwencje jego zachowania

Ja bardzo dobrze rozumiem Twój bunt przeciwko usługiwaniu" misiom "wykorzystywaniu kobiety w kuchni itp.. ale Ty przesadzasz ze swoim myśleniem, ja też nie jestem typową kura domową ale dom,rodzina,ciepło i atmosfera również składa się z kucharzenia i naprawdę miło jest nieraz przygotować ten obiadek dla męża czy partnera, mi to sprawia przyjemność, często też  mąż garnie się do pomocy, nie wyobrażam sobie takiego podejścia jakie masz Ty,to nie do końca jest fair, bo przecież można robić wspólnie te obiadki na tym polega partnerstwo.. a nie głodny jesteś to zrób coś z niczego albo idź do sklepu,

To była tylko odpowiedź na prowokacje żonki. A żonka szanowała swojego męża prowokując go?

Zawsze są wyjątki, ale niestety nie jest ich za dużo.
Jeżeli raz zdradził/a to zrobi to jeszcze raz, jeżeli podniósł/a rękę to zrobi to jeszcze raz.
Owsem, są wyjątki, które wyciągają wnioski z popełnionych błędów.
Tylko niestety są to nieliczne przypadki.

Czyli według Ciebie to najlepsza metoda to:
Oko za oko;
ząb za ząb;
zdrada za zdradę.

Żonka czy mąż podniesie głos to trzeba odpłacić tym samym, żonka czy mąż się puści to my to samo mamy zrobić .
Czy to rozwiąże problem?
Ja mówię, że nie rozwiąże a wręcz przeciwnie.
Już nie raz mówiłem, że kompromis w małżeństwie/ partnerstwie jest bezcenny.

Marcjano z całym szacunkiem, ale wybacz ja w jej zachowaniu nie widzę nic złego.
Każda kobieta i każdy facet chce trochę szacunku, docenienia, uznania ze strony partnera.
Czy według Ciebie powiedzenie spierd**aj  i ją poszarpał to jest właśnie okazaniem tego .
Dlatego będąc na jej miejscu zachowałbym się tak samo tym bardziej, że to miało miejsce 2 miesiące po ślubie.
Jestem przekonany, iż myśli, że jak to jest jego żona to na zawsze.
Niestety to goofno prawda i oby nie obudził się z ręką w nocniku.
Na tym forum można zapoznać się z wieloma wątkami gdzie facet płacze, rozpacza, że zaniedbał swoją żonę, kobietę a ona od niego odeszła.
Wiesz każdy chce być kochany, doceniany, potrzebny etc. a w partnerstwie są dwie osoby a nie tylko jedna.