mój mąż powiedział do mnie spierd...

Z tym, że to prawda tylko dla Ciebie.

"Mogłaś postąpić na milion innych sposobów, opluć go, strzelić mu w pyszczysko, cokolwiek, nie reagowałaś, więc pozwoliłaś. Proste."

Chyba nie na tym polega małżeństwo- stosowanie przemocy fizycznej wobec siebie?To jakaś pomyłka.

ależ Ty natrętnie próbujesz się łapać czegokolwiek żeby wyjść na pokrzywdzoną....
A to nie było czasem tak, że Cię przytrzymał za ramiona próbując coś powiedzieć?

Dla mnie to bez znaczenia, zabolało ją, ma ślady, powinien ją przeprosić. To by było normalne zachowanie.

Zmień swoje podejście w ocenie tej sytuacji bo nie jesteś biedną skrzywdzoną ofiarą agresora ( chyba że bywało tak wcześniej ). Sama po części sprowokowałaś tą kłótnię i obrażanie się tak naprawdę o nic potrafi wkurzyć człowieka. Tak jak pisze Cynicznahipo najpierw zgoda a później obserwacja. Ale to , że Ty pierwsza zadzwonisz nie przyniesie Ci ujmy bo zadzieranie nosa w tej sytuacji nie jest dobrym wyjściem.

nie przepraszaj pierwsza, nie Ty go wyrzuciłaś. Jak raz mu odpuścisz takie zachowanie to mu pozwolisz się tak traktować.
Moja znajoma odchodzi sama po każdej takiej i jeszcze gorszych awanturach. I co z tego skoro jej mąż wie, że ona sama wróci, bo kiedyś to powiedział.
nie rozumiem jak dziewczyny na forum mogą zrzucać winę na ciebie...

wiesz takie odejście może mu otworzyć oczy, tylko musisz być konsekwentna i musi się o ciebie na nowo postarać. z drugiej strony nie możesz też się wyprowadzać za każdym razem, bo coś ci nie pasuje.

Ja też tak uważam, ale ile ludzi, tyle reakcji...
Ogólnie należę do osób, które otwarcie mówią, jak coś nie pasuje.
Np. ''wkurzyłeś mnie takim i takim zachowaniem''. To o wiele lepsze, niż ''wyprowadzam się''.

Bemar, uwierz mi, że naprawdę nie ma znaczenia, kto przeprosi pierwszy.

Zadałam normalnie pytanie, nie musisz być grubiańska. tekst usunięty przez moderatora
Byłaś kiedyś w takiej sytuacji, że z góry wiesz, jak Autorka powinna zareagować? No ludzie.

A ja się nie zgodzę.
Ja na przykład nie życzę sobie przekleństw z czyjejkolwiek strony. Sama nikomu nigdy nie powiedziałam "spier..." i nie wyobrażam sobie, żeby ktoś - bliska osoba w dodatku, podejrzewam że słowa obcej osoby nie byłyby dla mnie istotne - tak się do mnie odnosiła. Nigdy nie słyszałam, żeby ojciec do matki powiedział "spierd..." Jest też coś takiego jak przemoc psychiczna.

"Jak nie umiesz gotować, to się naucz, to nie boli" - a czy kobieta jest kurą domową? Na Boga, czy kobieta wstępując w związek (nie ważne czy małżeński, czy jakiś inny bardziej trwały) ma obowiązek umieć gotować bo "misiowi" zachce się jeść? A nie może sam sobie zrobić???

Sama mam faceta (nie męża) od niedawna i już nie raz słyszałam, że "powinnam bardziej o niego dbać". O co oczywiście chodziło? Tylko i wyłącznie o jedzenie. A ja nie jestem pomocą kuchenną, żeby stać przy garach i specjalnie się uczyć. Ja sama z głodu nie umrę, wiem co sobie zrobić, albo wyjść i zjeść na mieście i mi tp odpowiada. Może zjeść ze mną. Jak nie pasuje to niech je co innego, nie mój problem.

Niech facet przestanie robić sobie z żony służącą i kucharkę i to w dodatku jeszcze wybrzydzać.
Ja mam do tego takie podejściej - podam przykład naszego króciutkiego dialogi z zeszłego tygodnia chyba, jak został u mnie na 3 dni.
F: głodny jestem
Ja: czuj się jak u siebie, możesz brać wszystko z lodówki i szafek.
F: ale tu są same jogurty, płatki, ryż, owoce, a chciałbym coś na obiad.
Ja: to skocz do sklepu albo zrób z tego co jest.
F (za godzinę): a może wyjdziemy na jakąś kolację, co?

Jak się od początku faceta przyzwyczai do usługiwania mu, to potem właśnie takie rzeczy wychodzą, z wybrzydzaniem w dodatku.
I myślę że trzeba się zastanowić nad szacunkiem faceta do żony, a nie dawać jej rady, żeby się nauczyła gotować.

bemar jakbyś ten obiad ugotowała jak się należy to przynajmniej dziewczyny by się nie kłóciły a tak widzisz ile nieszczęść spowodowałaś .

Hehehehehehe podwójne standardy koleżanko Pamiętasz?

Jeszcze mniej w tym uzasadnienia, a focha więcej:)

Życzliwa coś zły dzien, że sie tak wyżywasz?

A idź z tym obiadem!!!!!!!!!
Ja gonię każdego faceta, który wymaga ode mnie bycia kurą domową

A no było, ale to w panice, w górach.
Poza tym co innego kobieta do faceta, kobiecie się szacunek należy

Umiem na tyle na ile ja potrzebuję - z głodu nie umrę
Nie mam po prostu potrzeby dogadzania facetowi w tym zakresie. Chce dobrze zjeść, niech sobie sam zrobi (rączek nie poucinało...), kupi itd.

Hahaha nie rozsmieszaj mnie tymi dziecinnymi tłumaczeniami:D

Trochę inaczej, bo przerażona byłam (naprawdę, dostałam histerii - boję się burzy nawet w domu, co dopiero na otwartym terenie). Ale przeprosiłam już dawno, śmiał się z tego, mówił że to był wyraz kobiecej bezsilności

Jakby nie patrzeć, przerażenie a wnerwienie, to dwie różne rzeczy. No ale i w jednej, i w drugiej sytuacji można zareagować emocjonalnie, zdarza się...

A tu paniki nie było, tylko nerwy. Dla mnie bez różnicy jakie okoliczności.

Jego sprawa jak zareagował. Inny by Cie tam zostawił i sobie poszedł.. I lipa

A tak jeszcze co do tego usługiwania facetowi. No to sie burzysz o to gotowanie akurat dla faceta, ale jak przyjdzie coś zrobić w domu, albo jak facet coś robi i usługuje kobiecie to jest ok i jeszcze jest tekst, że to męskie zajęcie. To ja sie pytam co jest tym kobiecym? Ale to tak troche, żartem. Chociaż..

Nie lubie takiego wypominania co, kto powinien, ja nie będę usługiwać itd. Podział obowiązków, co kto umie lepiej, a nie jakieś wojny.

A to gotowanie to jakiś kurde już w ogóle temat wojen

Ale mieszkamy osobno, każdy je sam, przybija gwoździe sam, sprząta sam, pierze sam.
A tu mi znajome (i to nie bliskie koleżanki) mówią że powinnam lepiej dbać o faceta bo głodny.
A to dziecko jest albo zwierzę? Ma rozum i zdolność do czynności cywilnoprawnych won do sklepu

Ja o facetów swoich dbałam jak byli głodni. Jak ja byłam głodna, oni też o mnie dbali. Działało.

O to, to!

Jakkolwiek nie jestem entuzjastą domowej kuchni a tym samym gotujących kobiet-gospodyń, to uważa, że kobieta po prostu powinna umieć w miarę przyzwoicie gotować.
Jest pewien zespół umiejętności kobiecych i męskich, które każdy powinien mieć opanowane dla zasady.
I tak jak facet nie potrafiący przykręcić gniazdka albo przepchać zlewu , sprawia wrażenie wybrakowanego, tak samo i kobieta.
W pierwszej fazie związku to nie przeszkadza; pocieszamy się jakimś 'ale za to jest świetna w czym innym''. Ale w dłuższej perspektywie niespełnianie ''minimów'' przeszkadza.

Zgadzam się w stu procentach.

Autorko wątku - nie masz za co przepraszać.
Moje zdanie i moja rada.

Najpierw teksty jakby rozmawiał ze swoim kumplem a nie zona.
Popchniecie - szkoda ze obdukcji nie zrobiłaś. Lepiej by bylo jakbys papierek w kieszeni miala.
Nie toleruje chamstwa a taki jest Twój mąż chamski i na dodatek pojawiają sie początki na damskiego boksera.

U mnie za takie zachowanie od razu by odpadł.
Raz sie powtórzy to i drugi raz się powtórzy.

Minie troche czasu a Ty napiszesz drugi watek "mąż dalej mnie wyzywa i na dodatek bije" ciekawa jestem co kolezanki i koledzy Ci odpowiedzą z forum.

Potrzeba czasu, ja nie mowie ze nie nalezy dawac drugiej szansy, trzeba.
Ale nie tak jak Ci radzą, przeprosić a za co ? Zadzwoń, powiedz ze chcesz pogadać. Ale nie przepraszaj. Przeprosisz raz to i drugi raz go przeprosisz za to ze on Cie wyzwał i jeszcze reke podniósł.
Nie od razu wracaj, niech wie ze źle zrobil.

Jeśli nie wyszła za kretyna to facet wie, że źle zrobił. Ale ona też nie postąpiła właściwie. I w tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz .

Zrobiłaś obiad, każdy robi na ile potrafi, może kiepski, ale znaczenie ma to, że zrobiłaś, bo nie musiałaś. Może przecież sam gotować, skoro robi to lepiej, odpada ci gotowanie
Kiedyś miałem podobną sytuację - dziewczyna miała mikser do mielenia kawy, ale stary,jakoś nie umiałem go uruchomić, wkurzyłem się i nazwałem to śmieciem, reakcja była taka - kup lepszy, albo zrób coś nim, w ogóle to jak śmiesz tak mówić. Wkurzyłem się, bo mikser to faktem starodawny, ale czyja była wina?
Słowa niecenzuralne, słowa raniące bolą. Nie można powiedzieć bliskiej osobie - spierda..., bo to chamskie, bo to na zawsze będzie. I za co słowa? Za coś co nie pasuje, nie umie się?

Masz rację, że takie słowa jak "spierdalaj" nie powinny padać w związku, i nie tłumaczy go żadne bycie niby cholerykiem, czy kimkolwiek tam. Tu chodzi o zwyczajny szacunek do siebie. Można się pokłócić, ale zachowajmy trochę rozsądku i tu właśnie przy słowie "rozsądek" muszę czepnąć się ciebie, autorko, ponieważ uciekłaś i nie zareagowałaś na to, że mąż ewidentnie chciał żebyś została. Jesteś trochę zbyt dumna i rozdmuchujesz ten problem(ja to tak właśnie widzę). Zrobił źle, ale to nie jest powód aby uciekać, tylko raczej aby porozmawiać i stanowczo podkreślić, iż nie życzysz sobie takich słów i przedstawić to, jak się poczułaś. Tu nie są potrzebne ucieczki, tylko rozmowa. Pamiętaj, że każdy jest tylko człowiekiem i popełnia błędy, i to że do niego zadzwonisz (a uważam, że wcale nie byłby to zły pomysł), nie oznacza, że twoja duma straci na tym, ani, że musisz pierwsza przeprosić. Możesz zadzwonić tak, ot po prostu, bo chyba nadal go kochasz, prawda? I głupio by było robić z tego mega wielką wojnę na niewiadomo ile miesięcy. Zadzwoń, pogadaj, powiedz, że poczułaś się urażona, jestem pewna, że facet przeprosi pierwszy, ty przeprosisz i wszystko skończy się dobrze.

przypominam - mąż autorki raptem 2 mce po ślubie gdy ona zrobiła obiad i nie smakował mu, to stwierdziła, że może sam sobie gotować, na co on wiedząc, że popełnił błąd to brnął w niego dalej zamiast na 2 dzień boski obiad zrobić. Skończyło się zamiast milczeniem to chamstwem, ja takowe wykluczam, bo po co być z chamem.

Ja nie umiem gotować, a mój facet nie umie przepchać zlewu czy przykręcić gniazdka - właśnie go o to zapytałam
I nie, nie jesteśmy wybrakowani, a ja nie powinnam "w miarę przyzwoicie gotować". To, co gotuję, jest zdrowe, i to najważniejsze. Gotuję dla siebie, chce to może też zjeść. Specjalnie obiadków przyrządzać nie będę.
I nie ma w dzisiejszych czasach czegoś takiego jak "dla zasady". Mamy wiele innych zajęć, które potrafimy świetnie robić.
Ja zamiast uczyć się gotować (kilkanaście godzin straty) wolę sobie przeczytać książkę albo posiedzieć nad cywilem czy konstą - przyda się. On zamiast uczyć się naprawiać różne rzeczy woli posiedzieć nad prawem europejskim. Albo po prostu się zrelaksować.

Dla mnie nie ma za co, uciekła a co miala zrobić ? Czekac aż pan uderzy ja raz jeszcze ewentualnie wyzwie.
Zachowanie normalne.

Kolejny watek a Wasze teksty "czemu nie odeszłaś, czemu nie odejdziesz od oprawcy"

Sorki u mnie za takie zachowanie jest Zegnaj!

Zwijam manatki skoro nie jestem u siebie i lece, jestem u siebie niech pan wladca zwija manatki.

Nie toleruje wyzwisk i szarpaniny.
Mozna inaczej rozmawiać a skoro obiad jemu nie smakowal i tak się rozmowa zakonczyla to widać ze nic lepiej nie będzie. A jak chce lepszej zupiny zjesc niech SE sam ugotuje.

Gdyby to było takie proste...
obawiam się jednego, że jak zadzwonię on już nigdy nie będzie mnie szanował, będzie robił co chciał i przy następnej okazji wykrzyczy mi w twarz: PRZYSZŁAS, WRÓCIŁAŚ i nie pohamuje się przed następnym spierdalaj podczas kłótni.Niestety...

szarpanina to jednak coś więcej niż fochy....