Jak to jest z tymi jedynakami? Fakty i mity

Nino, szczerze powiedziawszy rzadko zdarza się, aby córka musiała się z kimś dzielić, bo częściej my jesteśmy u kogoś, niż ktoś u nas.
Po prostu nie jesteśmy w stanie usiedzieć w domu.
Najczęściej dzielenie się wygląda tak, że ja-mama nie tylko jej daję np wafelki, tylko daję je jej i innym dzieciom.
Nie chcę, aby wyrosła na samoluba, dla którego wszystko, a dla innych nic. Nie lubię takich ludzi i nie chcę, aby moje dziecko takie było.

Co do dawania swoich rzeczy. Da się pobawić zabawkami, którymi aktualnie się nie bawi i które leżą, ale jeśli coś trzyma w rączce to zapomnij, żeby dała.

Co do męża jedynaka. Jak coś jest jego, to jest jego. Nawet mi nie da.
Jeśli np ma coś dobrego do picia, to zapomnijcie, żeby odlał mi szklaneczkę. Mam swoje.

Insurmountable_Woman, i co z tego, że będę miała jedno dziecko? Czy to powód do tego, aby je rozpieścić?
Córka jest dla nas najważniejsza, ale nie będę popadała w skrajność i traktowała ją jak pępek świata, bo w dorosłym życiu nikt nie będzie się z nią pieścił.
I co wtedy? Wtedy nie będzie mamy, która da nawet gwiazdkę z nieba.
Co do dzieci np na rodzinnej imprezie. To kwestia charakteru. Ja nie lubię w towarzystwie dawać mojemu dziecku słodyczy, wiedząc, że inne będą patrzyły.
Tak nieładnie.

Nataluszek no to bardzo dobrze robisz
Moim rodzicom udalo mnie sie wychowac tak, ze nie wyobrazam sobie, ze mi sie wszystko nalezy od tak , od reki. A innym nic.

Mysle, ze bledem jest pokazywanie dziecku, ze jest najwazniejsza osoba w rodzinie - wazniejsza od matki i ojca.
Moja kuzynka jest jedynaczka i jest po prostu okropna, jak z podrecznika o zepsutych ksiezniczkach.
Rodzice tak ja nauczyli, ze jej potrzeby i zachcianki stoja przez potrzebami rodzicow.
Ze np mama nie moze sobie miec zachcianki zjesc calej tabliczki czekolady - bo musi jej dac.
A jak ona jadla, to nie musiala mamie dac.
I tak bylo, ze jak byla na studiach, to obrazila sie bo matka nie pytala jej jak tam w szkole jednego dnia i za kare nie kupila mamie prezentu na dzien matki.
Ale kase wydala na perfumy.

U mnie w domu bylo tak, ze rodzice nie byli do spelniania moich potrzeb. Moja mama miala jak kazdy czlowiek swoje zachcianki i zwyczaje. I ja musialam sobie z tego zdawac sprawe.
I mysle, ze to wlasnie dalo mi swiadomosc ze to nie ja jestem ciagle krolowa balu i ze inni ludzie tez maja swoje mysli i swoje potrzeby i je maja prawo spelniac.