Szkoła która chce się pozbyć 8 latka z ADHD

No właśnie to niby taka klasa wychowawczyni jest specjalistą a mimo to nie wie jak ma z nim pracować

Czyli rodzice takich dzieci radźcie sobie sami a najlepiej to oddajcie dzieci do szkół specjalnych prosta odpowiedz , ja rozumiem trudności nauczyciela ale czy ktoś rozumie moje i mojego dziecka nikt nie pomógł tylko sugerował że dziecko jest zaniedbane a teraz jeszcze może mam się zwolnić z pracy i sam zacząć prowadzić nauczenie indywidualne.

Pamiętaj, że Twój syn nie jest jedyny w klasie. Dzieci, które widzą, że jednemu wolno "brzydko" się zachowywać , a im nie, będą miały poczucie niesprawiedliwości. Będzie to negatywnie wypływało na relacje z nim.
Dziecko z czasem będzie miało coraz większe problemy z nauką. Prawdopodobnie ma problem również z koncentracją uwagi, ze zmuszeniem się do robienia niefajnych rzeczy jak pisanie, czy czytanie. Z czasem te zaległości napiętrzą się. Chłopiec może być inteligentny, a mimo to będzie miał problemy z nauką.
Ty - jako rodzic, chyba już masz trochę dosyć tej etykietki "niegrzeczny, nieprzystosowany", mimo iż wkładasz tyle pracy w wychowanie dziecka. To też może negatywnie wpłynąć na Twoją relację z synem.

ADHD to pewnego rodzaju dysfunkcja, nawet chyba nie choroba, dlatego klasa intergracyjna nie jest złym pomysłem. W takich klasach jest dodatkowy nauczyciel, który koncentruje się na dziecku z dysfunkcją. Przypilnuję, czy zapisał pracę domową, pomoże ogarnąć bałagan na biurku, wyciszy, gdy dziecko będzie za bardzo pobudzone. Oczywiście dalej będziesz musiała pracować z dzieckiem, ale już bez negatywnego wydzwięku etykietki "ADHD".
Nie poprzestawaj na specjalistach szkolnych, czasem są to "urzędnicy" robiący karierę. Szukaj dla swojego syna takich metod, które zadziałają. ADHD jest tak szerokim zagadnieniem, że nie ma złotej metody, która działałaby na wszystkich. Być może w skrajnym przypadku zdecydujsz się na leki, ale jeśli jesteś w stanie oddziaływać na niego psychologicznie, to próbuj!

Większość ludzi z ADHD to wybitni, niezwykli ludzie i tak myśl o swoim dziecku. Nie obwiniałabyś swojego dziecka, gdyby miało wadę wzroku i nie widział dobrze, albo gdyby było niepełnosprawne ruchowo i nie mogłoby biegać, jak inne dzieci. Twoje dziecko takie jest, nie jest to jego winna, ale trzeba go nauczyć funkcjonować z nadpobudliwością.

Drogie  Panie jak pisałam on jest w klasie integracyjnej !! W tej klasie sobie z nim wychowawca nie radzi , ja w domu nie mam problemów z synem a nie będę karała dziecka za to że nie zapisał zadania czy chodził po klasie. Skandalem jest fakt że wychowawca wysyła mnie do opieki społecznej , że muszę przynosić dodatkowe ćwiczenia by udowodnić że syn pracuje w domu, że wychowawca nie chce zabrać dziecka na wycieczkę bez mojej opieki. Ja ze swojej strony zrobiłam wszystko co mogłam by syn nie był szykanowany , by nadrobić materiał czego nie zrobi bo kiedyś musi spać a szkoła nie udziela pomocy żadnej chce się ucznia pozbyć a to dopiero 2 klasa.

Dodam że , program który został dobrany dla syna jest zaliczany na 3,4 i 5 ale jak twierdzi wychowawca to za mało bo sprawdziany napisze ale trzeba mu przeczytać polecenie i nie dlatego że , nie umie tylko za długo to trwa.

Alez to czemu mialabys nie karac syna za to ze chodzi po klasie, i nie wykonuje polecen wychowawcy? no doprawdy czemu twoim zdaniem karcenie w tej sytuacji jest zlym pomyslem? koniecznym i jeszcze raz koniecznym
Pytanie zasadnicze!Czy po szkole twoje dziecko ma gdzie wylac energhie? wybiegac sie, wyzyc sie fizycznie? Moja chodzi na gimnastyke lekkoatletyczną,a po niej dluugi spacer z psami i to pochlania jej duuzo energi, wtedy nie czuje sie taka przytloczona nadmiarem energi
Dziecko musi sie wymeczyc ruchowo kiedy go nosi ,a sadzanie go przed tv, czy kompem to zabojstwo,i widze po mojej ze jak nie ma wysilku fizycznego gdy np nie mogla pojechac na zajecia,czy co innego,za malowyszalala sie na dworzu,to prawie chate rozwala tak ją nosi
Zapewnic dziecku aktywny tryb dnia po szkole i wekendy,do wymeczenia

Apropo z tego co czytam,to jakbys mu zrobila testy, to do pakietu ADHD zapewne by doszla jeszce dysortografia ,dyslekcja i dyskalkulia na deser Teraz to plaga tych "zaburzen"

mortisha bez obrazy ale  poczytaj najpierw o metodach pracy z dziećmi z ADHD a potem udzielaj rad dotyczących kar. On zna zasady wie co jest dobre a co złe , potrzebuje krótkich konkretnych poleceń nieraz wracał zapłakany ze szkoły tłumacząc że on chciał zapisać zadanie ale nie zdążył ile ja się nasłuchałam że on wie że jest głupi i najgorszy. Nawet pedagog szkolny przyznał że , dziecko zostało zaszczute ale nic poza tym.Oczywiście ma kary adekwatne do wybryków, ale nie można go karać za coś co robi mimowolnie odruchowo.

ps. Miał testy jak pisałam i ma orzeczenie i nie każdy kto ma ADHD ma również pozostałe dysfunkcje.

Spodziewalam sie oburzenia i takiej odpowiedzi, a teraz fajnie by bylo abys choc w jednym zdaniu nawiazala do drugiego pytania, jak z aktwnoscią fizyczną syna? zapewniasz mu rozrywke w postaci wysilku fizycznego/ ruchowego??

Po lekcjach syn nie ma czasu na zajęcia dodatkowe bo od 14 do 18 odrabia lekcje .Zajęcia dodatkowe odpadają , chodził na karate ale kazali go wypisać zbyt energiczny. Co do weekendów ma dużo ruchu jeździmy z nim do jego babci nad wodę pływa na łódkach , rower , ma psa z którym chodzi na spacery ale to w czasie wolnym od nauki.

Co do zmiany nauczyciela to podobno jedyna nauczycielka która , ma tak duże doświadczenie ja nie szukam metod pracy z dzieckiem bo ja je znam ja nie mogę liczyć na szkołę , jedyna życzliwa osoba to pan od świetlicy który bardzo chwali syna i mimo iż, przyznaje że ciężko się z nim pracuje to mówi o kwestii odpowiedniego podejścia . Nie rozumiem dlaczego szkoła zamiast ustalić wspólnie co można zrobić zwala odpowiedzialność na rodziców, dlaczego nikt nie chce pomóc nam a jedynie szuka drogi do pozbycia się problemu i dlaczego mam cały czas wysłuchiwać skarg i roszczeń. Nikt nie popatrzy na to inaczej co ja bym zrobił mając takie dziecko , inne dzieci odrobią lekcje i idą się bawić a mój syn ciężko pracuje by usłyszeć że i tak za mało.

Ale ja się z tym zgadzam , samo badanie w poradni to był początek potem psychiatra który zlecił badania tomografia , krew , jakieś badania z elektrodami i pół roku obserwacji i wizyt. Lekarka do dnia dzisiejszego nie podjęła decyzji o podaniu leków na poprawę koncentracji bo twierdzi że , syn nie jest agresywny owszem ma napady histerii bo nie umie czegoś policzyć ale nie bije dzieci czy nauczycielki płacze. Zawsze myślałam że szkoła w takich przypadkach pomaga ustala  co można jeszcze zrobić a oni żądają  bym coś zrobiła bo tak być nie może. Dodam że wychowawca przyznaje mi racje że syn nie nadrobi materiału bo ma wolne tempo brak skupienia , ale widzi rozwiązanie jedynie w zmianie szkoły no litości.

Powiedźcie mi co się stało z  dziećmi w ostatnich latach. To jakas epidemia tego adhd i różnych dys....
Dlaczego nie było tej plagi w czasach gdy ja sama chodziłam do szkoły? I nie było tego wtedy, gdy moje dzieci się uczyły w latach 80-tych i 90-tych? Zawsze były dzieciaki łobuzy, dzieci nadpobudliwe, dzieci z trudnościami w tym czy tamtym, ale nikt nie przyklejał im etykietek zwalniających z wysiłku. Moja córka sadziła byki na dyktandach i miała problemy z czytaniem. Dzisiaj pewnie by miała ulgi z powodu jakiejś dys..... Dobrze, że ich nie miała, bo dzisiaj  nie byłaby tym kim jest. Bez ulg musiała się napracować, ale jest tego efekt.
Czy ta epidemia ulg nie ma przypadkiem związku z tak zwanym "bezstresowym wychowaniem"? Z tym, zeby było łatwo, lekko i przyjemnie? Żeby przypadkiem nie było trudno? Żeby dziecko nie doświadczyło przypadkiem jakiejś przykrości?
Nie wiem, nie znam się na tym, ale mnie to zadziwia. Kiedyś inaczej niż dzisiaj wychowywało się dzieci.
Mortisha, uważam tak jak Ty.

Fenix- jak liczna jest klasa,do której chodzi syn? Ile jest dzieciaków z dysfunkcjami?  Co z tego,że wychowawczyni ma kwalifikacje do pracy z dziećmi takimi,jak Twój syn,skoro nie ma tam nauczyciela wspomagającego?Nie uważasz,że jeden nauczyciel w klasie integracyjnej zwyczajnie sobie nie poradzi?

W klasach integracyjnych (takich prawdziwych) są nauczyciele wspomagający, czy i w tej klasie jest taki dodatkowy nauczyciel? Jeśli nie, to coś jest nie tak z tą integracją. Po to jest ten dodatkowy nauczyciel, zeby zajął sie dziećmi, takimi jak twój syn, pomógł mu sie skupić.

A co z pozostałymi dziećmi? W klasie mojego syna jest dwóch chłopców z ADHD, obaj rozwalają całą lekcję. Nauczyciel 50% czasu spędza na uspokajaniu ich, pilnowaniu, żeby nie przeszkadzali innym dzieciom. Nie jest to klasa integracyjna, więc nauczyciel jest jeden. Nie jeżdżą w tym roku  na żadne wycieczki, bo wychowawczyni się boi o bezpieczeństwo tych chłopców. Oni potrafią nagle po prostu się gdzieś "urwać" . Cierpi cała klasa, a matki tych chłopców nie widzą problemu.
Szkoła sobie jakoś radzi. Jakoś, znaczy jakoś wszyscy dotrwają do końca edukacji, a że pozostałe dzieci w klasie będą poszkodowane z powodu dwóch chłopców to już nie ważne.  Wkurza mnie takie podejście: "szkoła ma obowiązek sobie radzić". Po coś przecież są szkoły integracyjne,

Dokładnie o to mi chodziło, o nagły wysyp dzieciaków z ADHD. U ilu jest to prawdziwa diagnoza, a ile dostało papierek na(że się tak wyrażę brzydko) gębę.

Nie postawiłaś sobie szubienicy, przynajmniej nie u mnie. Dziecko ma wiedzieć, że są jakieś zakazy. Potem rodzice wołają do domu Supernianię, ponieważ pociecha nie jest już pociechą, tylko tyranem.

Pozwól, że poprawię Cię. Nie "integrowne nauczanie", a zintegrowane. Zacytuję swój poprzedni post.

Być może każda z piszących ma rację?
Fenix - a jakby tak zamiast roszczeń pójść jak do ludzi którzy mają TEŻ ten problem? Z TYM, że ty "tylko" w postaci 1 osóbki, sprawiającej problem - szkoła/pani TAKŻE z pozostałymi 19 (?) na głowie...
Masz może pojęcie jakie inne problemy występują w klasie (czy ci to lotto?)

Można zaproponować współpracę i poprosić o wskazówki... Twoje dziecko potrzebuje wsparcia a nie wojny, nad głową! Czy zapytałaś się o jakąś reedukację itp? Czy w Waszym rodzinnym życiu nie zaszły jakieś zmiany, które miały wpływ na niego?
ZASADY to zasady - uważam jak Mortisha - jeśli syn je łamie, a Ty mu to puszczasz płazem i nie reagujesz, to dajesz mu przyzwolenie na takie zachowania. BRAK konsekwencji, rozważ, długofalowo może szkodzić.
Spróbuj wyjść z propozycją "wspólnego frontu" by mu pomóc. (Mam nadzieję, że przy dziecku nie komentujesz niekompetencji i nieudolności wychowawczyni, tak jak nam? Bo wtedy, już pozamiatane).

Zawsze odpowiadasz wybiórczo na pytania? Tak jak ci wygodnie?
Idzie dziecko do psychologa - bo tak szkoła sobie radzi - źle - nie zajmują się nim w specjalny sposób, też źle. Reedukacja jest czy jej nie ma? Z "innymi" nie mają takich problemów? Jak widziałaś, że "inni" zachowywali się agresywnie czemu czekałaś "aż syn wrócił do domu poobijany" zamiast zareagować, gdy działo się to na twoich oczach?
Czytałam twoje poprzednie tematy - nie było dotąd problemów z synem. Zajmowałaś się czymś innym, gdzie on i jego problemy były wówczas? Mnie nie musisz odpowiadać... Uwzględnij WSZYSTKIE zmienne...

Fenix- niech syn przed wyjsciem do szkoly pije rano melise,moze nie bedzie mial takich chwiejnych emocji jak placzliowsc,czy nie powtrzymanie sie przed chodzeniem po klasie.W termos tez mu melise nalewaj.Na przerwie niech sobie pije przed lekcją.Napewno nie zaszkodzi
Co do innych dzieci, no to tu nie ma co zaprzeczac, zdarzają sie male bandziory,łobuzy cholerne aż agresorka z nich kipi,mysle ze nauczyciel nie traktuje to jako cos normalnego,lecz ma rece uwiazane,bo jesli widzi jak naskargi reagują rodzice tych  "pociech"   i slyszy, ze rodzic to traktuje jako cos "normalnego"  broniąc dzieciątko  "bo ono juz takie jest" ,albo  "nie mozliwie, kłamie Pani, Damianek? napewno to nie on.." to też nauczyciel jest baaardzo okrojony z praw wychowawczych do ucznia ,tym bardziej gdy nie ma checi wspołpracy obupolnej

Ty jak piszesz, starasz sie pracowac ze szkolą, lecz jakos dotrzeć sie nie potraficie,i cięzko powiedzieć gdzie lezy przyczyna, czy w tobie jako matce dziecka, ktore jest chronione diagnozą adhd w związki z tym nalezą mu sie jakies przywileje i tolerancja na brak przestrzegania zasad,bo nie stosuje sie do wymogow na lekcjach(tak nie powinno byc), czy tez szkola biernie podchodzi do ucznia i umywa rece ,nie przykladając sie do swoich obowiązkow.Trudno  powiedziec

Anhedonia albo czytasz wybiórczo albo nie rozumiesz lub faktycznie ja opisuje zbyt oględnie?
Sama poszłam do psychologa po skierowanie do poradni  bo wychowawczyni nasłała na mnie opiekę społeczną , kazała mi podpisywać kontrakt w którym mam się zobowiązać do odrabiania lekcji czytania z dzieckiem i innych obowiązków np. cotygodniowa wizyta.
Każda matka na moim miejscu wpadła by w furie po czymś takim ale doszłam do wniosku że najpierw sprawdzimy w czym rzecz bo może faktycznie źle pracuje z dzieckiem. Po doniesieniu opinii był spokój do teraz , bo wychowawca stwierdził że poza nadpobudliwością  pojawiły się braki których on nie nadgoni ze względu na wolne tępo. Syn chodzi w szkole na zajęcia wyrównawcze 1 godzina tygodniowo na zajęcia z logopedą i psychologiem. Każda rozmowa kończy się na stwierdzeniu że coś trzeba zrobić ale oni nie wiedzą co a ja niby mam wiedzieć . I tak chodzę do szkoły dla zasady zasięgałam opinii innych pedagogów, byli oburzeni takim podejściem i kazali zgłosić się do kuratorium ale ja nie chce robić wojny tylko by dziecku pomóc.
Co do kwestii innych uczniów mój syn nie jest wyjątkiem  tyle że inne matki nie latają na każdy telefon do szkoły bo powiedziały że nie będą . Co do mojej reakcji na agresje innych dzieci rozdzieliłam je i zgłosiłam wychowawcy który jak pisałam powiedział mi że kłótnie to rzecz normalna.
Moje życie nie ma nic wspólnego z obecną sytuacją bo ja nie jestem nauczycielem i nie nadrobię z dzieckiem materiału też muszę pracować zająć się domem . Ja zarzucam szkole bierność bo do dogadania się trzeba dwóch stron które pracują a nie staja na pozycji roszczeniowej no niech pani coś se zrobi z tym dzieckiem , bo ja pytam co ?

Jeszcze w kwestii zasad i przywilejów syn nie wysiedzi w ławce 45 minut i nauczyciele o tym wiedzą ma 3 razy w ciągu lekcji np. umyć tablice tylko po to by wstać i oni mają to w wytycznych ja rozumiem zasady i on też je rozumie ale nie może nad tym zapanować o czym nauczyciele wiedzą.

Syn ma system zbierania punktów wymiennych na nagrody w postaci np. wycieczki,karami są brak dobranocki, szlaban na komputer itp..
Pisząc o laniu miałam na myśli przenośnie bo chodzenie po klasie akurat miałam ustalone z wychowawcą że ma mieć 3 przerwy w ciągu lekcji na wstanie z ławki.

Dzięki spróbować można, tylko dalej pozostanie brak koncentracji czyli braki w nauce

To już jest specyfika nadpobudliwości psychoruchowej. Nie tylko nauczyciele muszą wiedzieć, jak z tym sobie dać radę, ale przede wszystkim rodzice.

fenix mam obok siebie identyczny przypadek ADHD jak Twój syn. Nauczyciele reagowali tak samo, skargi, pretensje, z dziećmi się bije, na lekcjach wychodzi, krzyczy, nie chce pracować.

Takie dzieci  W OGÓLE nie powinny uczyć się w szkole z innymi dziećmi. Powinny dostać NAUCZENIE INDYWIDUALNE i szkoła ma obowiązek takie zapewnić ALE! Takie dziecko powinno być pod stałą obserwacja psychologa, a wcześniej przejść szereg badań psychiatrycznych, nie psychologicznych, PSYCHIATRYCZNYCH włącznie nawet z półroczną/roczną obserwacją i uczęszczaniem do specjalnej szkoły. Potem, takie dziecko z odpowiednimi dokumentami i opiniami wraca do szkoły, gdzie na ich podstawie tworzy się specjalny plan indywidualnych zajęć dla dziecka.
Tylko tak, szkoła sama nic nie zrobi i nie będzie chciała zrobić.

Czytam ten wątek od jakiegoś czasu. I martwi mnie ta  sytuacja fenix. Z jednej strony nadbobudliwe dziecko, z drugiej strony sytuacja w domu(przepraszam, fenix, że wtrącę tu też wątek domowy-relacje z męzem), ale wydaje mi się ,że to też ma pośredni wplyw na zachowanie dziecka(ono nie zna realiów, ale wyczuwa nastroje związane z daną sytuacją, powtórzę za Babą Jagą). Bardzo wspólczuję autorce i wiedzę, że wkłada wiele wysiłku w to, aby sprostać oczekiwaniom szkoły, sama też nie pozostaje bierna.

Chciałam tylko przyznać racje autorkom tych wypowiedzi, ktore uważają, że dziecko powinno mieć kształcenie indywidualne. Tylko co z tego, jak system za tym nie nadąża.

Ja mam w jednej klasie dziewięcioro uczniów z opiniami( na 17 osób). Powiem wprost i brutalnie-nie ma srodków na to, aby te dzieciaczki mogły się uczyć inaczej, bez tej całej nagonki, diagnoz, itp, itd:-(Efekt jest taki, że cierpią na tym całe klasy.

Uratowane jest dziecko z zespołem Aspergera, które ma przyznane nauczanie indywidualne, na razie na rok, ale mama poświęciła temu całe zycie, łacznie z utratą pracy włącznie..Trudna to sytuacja. Ja na miejscu autorki zahaczyłabym o wszystkie możliwe instytucje:psychiatryczne, psychologiczne. Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego a orzeczenie z poradni psychologiczno-pedagogicznej to dwie odrębne kwestie.

Tak, nieprecyzyjnie się wyraziłam. W kwestii opinii dyrektor indywidualnie podejmuje decyzję co do zaleceń poradni, w kwestii orzeczeń musi już działac obligatoryjnie, orzeczenie ma wartość decyzyjną i nie ma przeproś... Chodziło mi o kwestię zastosowania tych dwóch dokumentow  w praktyce, a wiadomo, jak to się odbywa..

Czyli jakis z tego konkretnie wniosek? taki że uczeń moze przeszkadzac na lekcji,byc niegrzeczny (i to co podkreslilam w cytowanym fragmencie) a nauczycielowi jak to sie nie podoba gdy uczen przeszkadza w prowadzeniu lekcji i nie dostosowuje sie do wymogow ,jak i zasad jakie powinny panowac na lekcji,wymaga ciszy a nie małpich wariacji,to niech uczy manekiny tak? a moze by tak chwycić za wsiarz i wyrzucic z klasy za drzwi? a no przepraszam, teraz nie wolno dziecka stresowac,i robic cos przeciwko jego oczekiwaniom,a  wygonienie z klasy rowna sie bezprawiem,wiec smarkate bachorstwo ustala zasady i reguly jakie na lekcji mają panowac,nie dany nauczyciel, ani to co w regulaminie szkoly widnieje, w tym prawa i obowiązki ucznia??
Jam jestem niedzisiejsza doprawdy, przeraza mnie to
Matka tego chlopca jakas zachłysnieta swoim niunieczkiem ,widocznie jakim prawem owy nauczycielm wymaga ciszy ,i nie przeszkadzania na lekcji? przeciez to jest cos niebywalego, takie straszne te wymogi ,ze az mamcia sie zbulwersowala

Problem w tym że syn jest pod opieką PSYCHIATRY i dokładnie jak pisały przedmówczynie obserwacja trwa już pół roku ale lekarka, nie widzi potrzeby włączania leków, mało tego twierdzi iż nauczyciele nie są przygotowani do pracy z takimi dziećmi z uwagi na nie brak chęci ale system.

Może to moje subiektywne odczucie ale niestety powiem wprost ja już mam serdecznie dość straty czasu jaką są pogadanki w szkole typu co pani zamierza zrobić z synem a gdzie jakiś konkretny plan działania?
I co z tego że ciągle chodzę na wezwania nauczycieli i pedagogów gdyby choć raz ktoś zaproponował konkretne działania a tu nic , to oni oczekują wyjaśnień i propozycji z mojej strony a bez obrazy ale to nie ja mam wykształcenie pedagogiczne.
Wszyscy kierują się dobrem dziecka a gdzie w tym wszystkim ono jest dziś znów płakał po przyjściu ze szkoły że jest głupi że nic nie umie , na litość jak można doprowadzać dziecko do takiego stanu.
Ja w domu tłumacze swoje a szkoła swoje i dołuje 8 letniego chłopca wmawiając mu że jest gorszy od innych to niedopuszczalne ale co ja mogę jutro rozmowa z całym gronem i zobaczymy co znowu zarzucą mi .

Fenix:"jutro rozmowa z całym gronem i zobaczymy co znowu zarzucą mi ": zapytaj o plan dzialań wspierających, o to, o czym pisała Ci Zuzia z Warszawy

Zgadzam się z wypowiedziami Baby Jagi, która dużo wie o szkole z racji zawodu, który wykonuje Jej mama.

witam ,jesli można sie wtrącić .ten problem dotycz też mnie i mojego syna .przez coła podstawówkę  gimnazjum bywałam w szkole dwa razy w miesiącu .do tego jeszcze między czasie iles telefonów ...syn chodzi po klasie , syn biega po korytarzu i wiele innych ale jal dostałam poinie od psychologa były wytyczne na jednej stronie dla mnie ,których szkoła wymagała całkowicie ,,,,,,,i była jeszczejedna taka niewidzialna dla szkoły .nawet nie wiem czy ktokolwiek ją czytał bo przez wszystkie lata właściwie tylko jedna osoba jej starała się stosowac pomocy tęż mósiałam szukać poza szkołą

A i owszem ! Tylko nie wszyscy rodzice chcą dać tam swoje dzieci...

Poza tym są bardzo szczegółowe przepisy mówiące ile dzieci i z jakimi niepełnosprawnościami mogą znaleźć się w klasie integracyjnej...

A już w ogóle poza tym - żeby być przyjętym do klasy integracyjnej jako dziecko kwalifikujące sie do bezpośrednio opieki nauczyciela wspomagającego trzeba posiadać orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego czyli mieć jakąś niepełnosprawność. NA ADHD orzeczenia takiego się nie dostaje... ADHD stwierdza się w opiniii PPP - a to zupełnie co innego.

No i teraz w klasie integracyjnej może być do 5 ( bodajże) uczniów z orzeczeniem  o potrzebie kształcenia specjalnego + 15 uczniów  "normalnych" ... Tę  piątkę wspomaga nauczyciel wspomagający, który w praktyce wspomaga tez inne dzieci w tej klasie. Ale mało któey dyrektor zdecyduje sie do klasy integracyjnej , w której jest 5 orzeczeń dorzucić jeszcze dzieci z ADHD z opiniami.

Takie dzieci idą do klas ogólnodostępnych najczęściej ... i jesteśmy w punkcie wyjścia...

Tyle z praktyki...

Fenix , powiedz jak tam dziś w szkole było? Czego się dowiedziałaś??? Zapytałaś o ten Plan działań wspierających???

A tak mi się nasunęło ostatnio....

Czytam mnóstwo opinii bo mamy multum w naszej szkole...

I co zauważam ??? O ile jeszcze kilka lat temu  na co trzeciej opinii było ADHD - tak ostatnio poradnie chyba tego unikają bo dzieci z ADHD w opiniach właściwie nie ma... Takie moje spostrzeżenie.... Przynajmniej "warszawskie"

Pomóc może psycholog. Mój syn też ma problemy z koncentracją i chociaż w sumie dobrze się uczy, nie sprawia problemów wychowawczych, to poszłam z nim do poradni, żeby zobaczyć jak można  z nim popracować, żeby mu pomóc. W jego przypadku dobrze się sprawdza metoda z czasomierzem. Przy odrabianiu lekcji na biurku ma tylko zeszyt i ksiażkę, które akurat sa potrzebne do odrobienia zadania, ustawiam mu minutnik  (taki do gotowania jajek) np. na 15 minut i on musi się w tym czasie zmieścić. Teraz juz prawie nie muszę tego stosować, syn nauczył się skupiać na zadaniu. Ma ciagle problemy z zapominaniem różnych rzeczy, ale jest już coraz lepiej. Fenix, nie oczekuj po szkole cudów, pamietaj, że tam są jeszcze inne dzieci i ich dobro też sie liczy. Pracuj z psychologiem, włącz leczenie, jesli jest potrzebne, czasem pomaga. Masz dziecko, które potrzebuje o wiele więcej uwagi i pracy, musisz sie z tym pogodzić i dla jego dobra robić wszystko aby mu pomóc,  a nie obrażać się na szkołę. Problem sam nie zniknie.

No więc byłam i cóż wysłuchałam cierpliwie choć nie ukrywam że mnie telepało ze złości. Fakt faktem w końcu sam dyrektor okazał się kompetentną osobą i ustaliliśmy pewien plan działania. Szkoła wstawi się w placówce wsparcia dziennego (druga świetlica w szkole sponsorowana przez MOPS) o przyjęcie syna główny cel zajęcia z terapeutami typu rozładowanie emocji , socjoterapia i wiele innych w tym dodatkowe korepetycje. W związku z gubieniem przyborów szkolnych co stawiano nam za zarzut jako byśmy nie przygotowywali dziecka do szkoły w końcu wychowawca wpadł na pomysł drugiego piórnika trzymanego w szkole, no i ok bo mój syn fakt faktem potrafi zgubić piórnik w szatni jak i ołówki , kleje  i tym podobne. ponadto wychowawca przygotowała dodatkowe zadania specjalnie opracowane dla syna w celu poprawy czytania ze zrozumieniem.
Jedyną rzeczą która mnie  ubodła było stwierdzenie że niewłaściwie przygotowujemy czytanki do odczytania na lekcji  ( zabrzmiało to mniej więcej jakbym z dzieckiem nie pracowała w domu) oraz braki w odrabianiu zadań choć nauczycielka sama przyznała że widziała raz jak syn wymazywał zakreślone ołówkiem zadanie. Co gorsza okazało się  że dziecko często mówi o zabiciu się i o karach cielesnych co jest totalną bzdurą bo my go nie bijemy choć i o nauczycielach też nam donosił że go za ręce szarpią wniosek sprytna manipulacja mająca na celu odciągniecie uwagi od pracy na lekcji lub w domu. Podałam mu  wczoraj tą melisę i zobaczymy jak będzie działać do szkoły też dostał.
Dyrektor okazał się najbardziej kompetentną osobą i nie powiem że trochę odetchnęłam choć wiem że na jego wybujałą fantazje trzeba mu zmienić repertuar bajek   bo np. pingwiny z madagaskaru po tym co usłyszałam w szkole odpadają. Pani pedagog stwierdziła że faktycznie dziecko jest szalenie zdolne ma bardzo duży talent do matematyki i bardzo prawidłowy tok rozumowania logicznego jednak emocje z którymi sobie nie radzi zaburzają możliwości. W kwestii nauczania indywidualnego nie ma ku temu ani podstaw ani orzeczeń, szkoła specjalna jak sam dyrektor stwierdził mogła by pogłębić wykluczenie społeczne , syn jest jedynakiem i musi nauczyć się egzystować w grupie.
Dziwi mnie tylko fakt że nagle po tylu miesiącach nauczyciele stwierdzili że są sposoby i da się coś zrobić , nie wiem czy to wpływ dyrektora czy też obawy że sprawa trafi do kuratorium.
Dodam że mamy tak się spotykać co miesiąc więc może faktycznie w końcu się coś poprawi.