Dziecko marnuje matce życie. Koniec z wyjazdami i imprezami!

Heh na takie tematy zawsze będą spięcia taka prawda. Szanuje osoby które chcą miec dzieci jak i te które nie chcą miec. Ale jak dla mnie paranoja po co pchać sie w takie miejsca gdzie jednak jest duza możliwość spotkania dużej ilości dzieciaczków. Jedno jest spokojniejsze drugie bardziej hałaśliwe. To są tylko dzieci. Czy Wy jak byliście dzieckiem to co grzecznie siedzieliście? Nikomu nie przeszkadzaliście swoją osoba ? Ludzie troche wyrozumiałości, tolerancji.

a znasz takie powiedzenie, ze zapomnial wol jak cieleciem byl?:) No to masz wlasnie takie przyklady demencji (i to wcale nie starczej;). Ah, sorki, 2-latki wychowane w rezimie i pod dyktatura beda szeptem mowic, spacerowac wolniutko po wodzie jak Jezus i w ogole bezszelestnie beda lewitowac z dala od bezdzietnych i znerwicowanych pan (bo panom jakos rzadziej obce smarkacze i bachory przeszkadzaja).

Dobra moje drogie panie. Cóż wy macie zupełnie inne podejście niż ja. Ok może to ja jestem w mniejszości, ale cóż nie zamierzam się dostosowywać do ogółu. Ja np. nie wierzę co niektórym tu osobą, że spędzają czas z dziećmi mają do nich anielską cierpliwość, zarywają, noce, poświęcają pracę  i są na dodatek szczęśliwe. No dla mnie ot takie trochę patrzenie przez różowe okulary. No ale widzę, że dla większości to rzeczywistość. Ale ja żyłam zupełnie inaczej i trudno mi powiedzieć ile jest prawdy w Waszych opowieściach o dzieciach więc tego nie neguję, ani nie potępiam.  A wy panie podważacie moje zdanie tylko dlatego, że mam inne podejście niż wy. Moim zdaniem to właśnie te nadopiekuńcze matki, zniechęcają te niezależne kobiety do tego by miały dzieci. Bo widać jaka jest tu nieakceptacja, dla ludzi którzy nie chcą mieć dzieci, którzy się nimi nie zachwycają. Albo dla takich którzy mają dzieci ale nie są one dla nich całym życiem, tylko maja też życie ,,poza dziećmi''. Ja tu wspomniałam o niani, romantycznych wypadach tylko we dwoje, szybkim powrocie do pracy, nauczania dziecka bycia niezależnym i silnym. A tu zostałam strasznie skrytykowana. Moje panie skoro wierzycie w to, że idealna matka to taka która porzuca całe dotychczasowe życie i podporządkowuje je dziecku to ok. Ale uwierzcie, że są tez kobiety które mają inną wizję macierzyństwa i wychowania dzieci. To, że po urodzeniu dzieci nie ,,zwariowałam'' na ich punkcie nie znaczy, ze się urwałam z kosmosu Trochę tolerancji. No ok nie przekonam was do mojego podejścia, ale Was też nie zrozumiem nigdy. Na szczęście małych dzieci już nie mam i do niczego nie muszę się już przyzwyczajać albo odzwyczajać na całe szczęście.

A tak na marginesie, to jest otwarta dyskusja, i każdy ma prawo mieć inne zdanie. I to, że ktoś nie zgadza się z Waszym albo ma zupełnie inaczej niż wy. Nie znaczy, że jest głupi i plecie farmazony. To niezbyt ładne tak ubliżać komuś bez powodu. Ja moje drogie panie piszę tu prawdę prosto z mostu. I na pewno jest chociaż jedna rzecz w której się ze mną zgadzacie, może trochę Wam dałam do myślenia, może trochę Wam pranie mózgu zrobiłam, może Was zszokowałam, jeżeli obraziłam w czym kolwiek to jeszcze raz Bardzo PRZEPRASZAM. 
Na całe szczęście mamy demokrację. I każdy może żyć tak jak chce. I nikt nikomu nie może narzucić swojego stylu życia. Albo go piętnować bo mu się nie podoba. No cóż ja nadal obstawiam przy swoim i nigdy nie zmienię swojego zdania. Wy też raczej nie. Cóż ta dyskusja zawsze będzie budziła całe mnóstwo kontrowersji.

No tak, bo jesli jakas kobieta jest szczesliwa, ze ma dziecko, lubi z nim spedzac czas i nie czuje, ze cos w ten sposob traci, to znaczy, ze "zwariowala" na punkcie swojego dziecka. I przestan farmazony wciskac, ze kazda taka matka z miejsca staje sie kocmoluchem, zakonnica i kura domowa. Ja swoje dzieci kochalam i nadal kocham, lubilam z nimi spedzac czas, jezdzic na wakacje (nawet zdarzylo sie spac w jednym pokoju czasem, masakra, tydzien bez seksu!!!), chodzic poplywac, na rowery, na lody, na spacery, do kina i jakos nie czuje sie przez to zmarnowana.
I kariere robie i dzieci mam (bez niani jakos sie obeszlo i bez wypadkow przy pracy) i super seks we wlasnej sypialni albo i w jeziorze jak nas fantazja najdzie (raczej po tym, jak wszystkie male gnojki pojda do domow:) i niezla figure bez szpilek i balsamow zachowalam. Obcych dzieciakow tez nie obcalowuje hurtowo, ale nie pozamykalabym rodzin z maluchami w getcie dla wlasnej wygody i przyjemnosci.
Jak nie lubie muzyki organowej, to po prostu do kosciola nie chodze, a nie kaze organiscie rocka na gitarze dla mnie grac.

Miej sobie swoje opinie, ale nie ponizaj innych kobiet, ktore nie mialy tyle kasy czy moze i ochoty na oddanie dziecka w obce rece. Zeby sie wyspac mogly i workow pod oczami uniknac.

'Woman nie mam anielskiej cierpliwosci,zarwałam wiele nocy,nie patrzę przez różowe okulary,nie jestem tez nadopiekunczą mamusią,ale jestem szczęsliwa
Pranie mozgu nam zrobilas? A czym?
Chwaleniem sie ze Ci niania dzieci wychowala,ze sobie seksu nie pouprawiasz bo dzieci są obok?
Ile czasu dziennie Twoje corki spedzaly z Tobą,a ile z opiekunką?
Kto przy nich siedzial jak byly chore?

Leno, nie ma sensu zadawać pytań.
Zaraz znów dostaniesz litanie jak z Mody na sukces i po co to?
Szkoda nerwów.

Woman, po co Ci dzieci?

Zapomniałaś o najważniejszym - NIANIA JEST !!!!! Bez tego ani rusz..

Cyniczna, chciałabym aby wreszcie Woman napisała coś prawdziwego, a nie tylko wyssane z palca historyjki o niani i o tym 'jak można samemu wychowywać dziecko?!'
Choć wątpię, abym doczekała się konkretnej i prawdziwej odpowiedzi.

Nie ma nic gorszego jak dążenie do jakichś wyimaginowanych ideałów z seriali lub gazet...

póki co wykład jest wciaz na ten sam temat 

ja przynajmniej poznałam co to jest "prawdziwe" macierzyństwo....

tak Nataluszku jestem dumna,zwłaszcza że szybko mamą zostałam,byłam zdana praktycznie na siebie
i dobrze,bo dzięki temu dużo się nauczyłam

po prostu prawdziwe zycie,które wiekszość z nas ma

Jesli by Ty krzyknelas tak na moje dziecko, to odrazu wywalilabym Cie z domu. Dziecko to dziecko. Z nim trzeba rozmawiac w taki sposob, zeby moglo zrozumiec, ze czegos nie wolno robic.

Oczywiscie, ze tak. To jest kwestia wychowania dzieci, ale nie o tym tu piszemy. Woman nie narzeka na dzieci ZLE wychowane, tylko praktycznie na wszystkie dzieci. Ze sa. I ruszaja sie, mowia, bawia sie, smieja, biegaja. No po prostu zyja.
Pani Woman zyczy sobie miec spokoj na basenie, glownie po to, zeby moc tam sobie z mezem poromansowac. A chyba nie w tym celu te aquaparki stworzono. Proponowalabym jakas odludna plaze i cichy hotelik w tym celu. Wrzeszczace dziko i galopujace jak stada mustangow dzieci mnie tez wk..wiaja, ale samo to, ze sa, smieja sie, skacza do wody, pluskaja sie i czynia w ten sposob halas niestety musze tolerowac w miejscach, gdzie jest ich wiecej niz sztuk kilka naraz. Alternatywnie moge wybrac sobie inne miejsce i pore. Do publicznego jacuzzi tez raczej nie wybieram sie w celach erotycznych i jesli dzieci obok siedza sobie z mama, to co w tym zlego?

Taki mniej więcej był sens rozmowy, którą przeprowadziłyśmy. Łopatologicznie.

Ja tam  jestem zdania ,ze jeśli dziecko było w swoim domu   to bym się nie wtranżalana w czyjes wychowanie ,czy brak panowania nad dzieckiem, które  nasyfilo i nie ma zamiaru sprzatac , jak dla mnie u siebie burdel  może sobie robic, nie mój dom, nie moje zasady, nie mij chlewik,a jeśli u mnie w domu robiłby bajzer to zareagowałabym..    cos w ten deseń, tylko nie pamiętam  a cofać mi się nie chce ,czy  opisane dziecko przez Woman i zdarzenie było w jej domu, czy nie , no ale mimo wszystko jakieś czary się stały... dotarło, przekaz krótki aczkolwiek treściwy  , o to chyba chodziło  każdemu i cel został uzyskany

Zająć się dzieckiem , albo znaleźć dziecku zajęcie to rodzice powinni, a nie ona.
Oni tam wszyscy byli zajęci chyba szykowaniem przyjęcia.
A niby co takiego strasznego ona powiedziałą temu dziecku, że się tak wystraszyło? Zrozumiało, że z nią nie ma wydurniania sie.
Jak moja kuzynka była dzieciakiem to też się nie słuchała rodziców, bo nie miala zadnego respektu.
Male dziecko jak pies jest, musi wiedziec, ze nie rządzi całym domem. Moja mama byla zawsze bardzo stanowcza, ale nie znaczy zaraz , ze sie darla i mnie biła. Krzywda mi się nie stała, że rozumiałam że w miejscu publicznym mam się zachowywać i się nie wydzierać. A u kogoś w domu nie robić bałaganu i nie wtrącać się w rozmowe dorosłych jak to wiele irytujących dzieci potrafi.
Demonizujecie ta wypowiedz Woman, powiedziala , ze powiedziala 'tonem dyktatorskim' wiec nie krzyczala zapewne nie wiadomo jak i dziecku to na dobre wyjdzie, ze pozna troche stanowczosci.

Stawiam flache ,ze Woman swoją wojskowa reprymendą  zrobiła przysługę i obrazy nie było , a nawet poszła na rękę ,bo wyręczyła rodzicielkę z tej nieustannej uzerki
Tak gdybam  ,że awantura się to nie skończyło, bo z tego co czytam   innych oburzenie ,to już pewna być nie mogę

Lena ja jestem zdania ,ze u siebie w domu sobie może to i owo  , jego busz, poza domem  będąc w jakimś  pomieszczeniu,  w czyimś domu na takie swawole nie  dawałabym przydziału, ani zgody

No i tak powinno byc , ze wiedza jak sie zachowac. A nie, ze przyjda do domu i ksiazki komus wywalaja, otwieraja szuflady a rodzice NIC ani slowa, albo sie jeszcze smieja. Tyle razy to widzialam niestety.
Nie rozumiem jak moze im byc nie wstyd, bo od tego sa rodzice, zeby wytlumaczyc jakie zachowania sa dozwolone, a jakie nie.

Mi akurat by korona z glowy spadla, gdybym miala sie dzieckiem zajac przez 15 minut szczerze mowiac Bo to straszna strata czasu.  No chyba, ze dziecko samo sie soba zajmuje , a ja mam tylko siedziec w pomieszczeniu tym samym.

Konsekwencja i stanowczosc to nie są pojecia rowwanoznaczne z wydzieraniem sie i rozkazywaniem malemu dziecku. Ta sytuacja pokazuje jedynie ile pani tak nauczająca inne kobiety wie o wychowaniu,a wie tyle ile osoby,ktore dzieci nie posiadają,czyli nic niestety ...Ja nigdy w życiu nie pozwoliłabym żeby ktoś sie wydzieral na moje dziecko.
To mi sie w ogóle w głowie nie mieści i w moim otoczeniu takie rzeczy sie nie zdarzają.

Mortisha, zapewniam Cię, że mój synek jest słodki i kochany, ma sporo uroku w sobie i naprawdę nie da się na niego gniewać, a psem nie jest.

Ryknąć absolutnie nie, bez względu na wiek. Stanowczy ton jak najbardziej mile widziany.

No przecież matka jesteś , no wiadomo ze takie odczucia tobie towarzyszą,  masz z nim więzi i relacje wytworzone, nie bylabym taka pewna  czy osoby nie związane z twoim dzieckiem tez tak myślą . Rodzic  prawie często jest zakochany po uszy w własnym  dziecku , trzecie osoby bardziej z obiektywizmem i powściągliwością mogą do tego podchodzić
A zresztą sam pisalas, ze nie lubisz dzieci  oprócz swojego , no to właśnie to  jest o czym pisze , dla rodzica może dziecko być  8 cudem swiata , dla pozostałych ot mały ludzik jak 7 miliardów innych na świecie, żadne bóstwo

Bostwo nie, ale jednak czyjes dziecko. W dodatku zywa istota, ktora tez ma prawo ruszac sie, smiac, halasowac, rozrabiac i przebywac w miejscach publicznych. Na ile to halasowanie czy rozrabianie wymyka sie spod kontroli rodzicoiw, to juz kwestia wychowania.
Ja mam aktualnie uparciuche nastolatke w domu i 4 miesiecznego szczeniaka - oboje kocham i oboje tak samo potrafia mnie wkurzyc. Ale jestem w stanie zrozumiec, ze to ten etap w ich zyciu.

I wlasnie - swojego psiaka kocham, inne psy mam w powazaniu, bo sraja, szczekaja, biegaja w poblizu sciezek rowerowych. Czy powinnam zabronic ich wlascicielom spacerowania z nimi, poniewaz ja chce miec komfort jazdy na rowerze? Nie musze wszystkich psow kochac, ale powinnam zrozumiec i tolerowac ich obecnosc.

No cos ty , nie uderzyłabym- NIGDY za nie wiem co mi tam  jakie pobojowisko wyrządzili, co najwyżej na posłanko do kąta zanosiłam na kilka minut karnie machają palcem przed nosem  i przez ten czas nie podchodząc do niego/ do nich ,takie smutaski zawstydzone siedziały w koszyku,  po nie długim czasie pozwalałam już przyjść i były przeszczęśliwe   Krzyczeć tez nie krzyczę, w ostateczności mocniejszy ton głosu z komenda  "ZOSTAW, Odejdź, nie ruszaj, wyjdź .." ale to nie był krzyk , tylko poważny komunikat glosie ,że Pani nie żartuje
My mamy pełno zwierzyńców w domu ( zadbanych i zdyscyplinowanych)  to się sprawdza
Do dzieci tez to się sprawdza, ale nie ma w tym agresji .Jednak niezbyt podoba mi się to ,ze każde ostrzejsze działanie ( o np. stanowczy ton z wydanym poleceniem, lecz nie agresywny ) i tak można podpiąć pod agresje, a to już jest takie zgubne  i raczej nie właściwe  kategoryzowanie

absolutnie nie jestem zwolenniczka wolnego wypasu czy chowu dzieci. I popieram stawianie granic i NAUKE, nie popieram jedynie wydawania rozkazow, na zasadzie: masz tak zrobic, bo ja Ci kaze. Bo to, akurat nie jest zaden argument. Ani wrzaskow.

Cynicznahipo, bardzo ladny chlopczyk i czapka bardzo mu pasuje

Mussuka, a co jak dzieciakowi wytlumaczyc dokladnie kilka razy a dzieciak dalej swoje? Dalej tlumaczyc?

Jak ja nie chcialam sie sluchac mimo tlumaczenia, to mama mowila 'ale juz!' i sie sluchalam. Proste.

Ja sie jak dzikus nie zachowywalam bo moi rodzice by na to nie pozwolili i mi nic sie nie stalo od tego, ze wymagano ode mnie taktu.
Z dzieci , ktorym za duzo wolno nic dobrego nie wyrasta. Pozniej jest banda gowniarzy, ktora tez wyraza siebie w miejscu publicznym drac morde, albo rozwalajac rzeczy.

Setki razy widziałam dzieci , które się zachowują jak dzieci w miejscach publicznych albo u kogoś w domu, a przy tym nie sa okropnymi bachorami. Potrafia sie bawic, i potrafia sie zachowac i potrafia sie jakos normalnie wlaczyc w rozmowe doroslych. A reszta to dzieci z ktorymi rodzice nie umieja sobie poradzic  i ci rodzice tlumacza sie tym, ze dziecko ma prawo byc dzieckiem. Rozumiem jak malec ma ADHD albo inne problemy przez co zachowanie jest takie jak nie inne, ale w innym wypadku zero wyrozumialosci.

Przytrafilo mi sie, ze obce dziecko w miejscu publicznym grzebalo w moim jedzeniu / naciskalo mi klawisze na klawiaturze laptopa/ wzielo sobie moj telefon ze stolika/ wzielo sobie moja szklanke i zaczelo pic/ klepalo mnie / darlo sie , a rodzice na to nic. Ostatnim razem zwrocilam uwage rodzicow, bo dzieciak bez przerwy przychodzil i sie pchal na moj laptop, a oni na to mdlejacym glosem 'nie rob' do dziecka i pozniej zero reakcji. No to co to ma byc za zachowanie?
Dzieciak za to oberwal jak zepchnelam jego rece z mojej klawiatury brutalnie w koncu i juz chyba widzal jak go nie cierpie w mojej twarzy, bo w koncu sobie poszedl.

Nie wiem czy przychodzi, bo u mnie go nie było, kiedy podejmowałam decyzję o zajściu w ciążę.

A co do tematu wątku - po porodzie okazało się, że sporo rzeczy wygląda inaczej niż wydawało mi się, że będzie wyglądać. To chyba zupełnie normalne. Jednak absolutnie nie odbieram dzieci jako kul u nogi. Zmieniło się głównie to, że wyjścia wymagają po prostu lepszej organizacji czasu i wiążą się z tym, że muszę je uzgadniać z innymi osobami. Mam w domu 2,5 miesięczne bliźniaki, a byłam już na 2 koncertach, meczu, kilku grillach, jednym krótkim wyjeździe na Mazury itp. 2 razy w tygodniu chodzę na salsę, raz w tygodniu na siłownię, ok. 3-4 razy w tygodniu ktoś mnie odwiedza. Życie jak życie. Teraz jestem bardziej zmotywowana, by gdzieś wychodzić, bo nie pracuję, więc czuję silną potrzebę kontaktu z innymi dorosłymi ludźmi. Co do zagranicznych wakacji, to słyszałam o ludziach, którzy wyjeżdżają nawet z kilkumiesięcznymi szkrabami, ale ja raczej tego nie planuję z wielu różnych względów. Wakacje spędzimy pewnie częściowo nad polskim morzem i trochę w górach lub gdzieś nad jeziorem.

Jedyne w czym jestem teraz naprawdę ograniczona to praca. Bardzo mi jej brakuje, Brakuje mi tego zmęczenia intelektualnego, bo fizycznego mam pod dostatkiem. No ale czas szybko leci, więc pewnie nie zdążę się obejrzeć, a już będzie po urlopie.