32 letni prawiczek

Mam dość łudzenia się że znajdę kobietę która mnie pokocha i dołowania się ciągłymi porażkami. Staram się unikać ludzi , widok zakochanych wzbudza we mnie najpodlejsze myśli. Staje się aspołeczny.

OMG!
Za to użalać nad sobą to ty się, autorze, potrafisz po mistrzowsku...

Nie idź do burdelu, bo jak się uzależnisz to ciężko będzie przestać xD Stracisz całą kasę na kurtyzany xD

No i tu muszę się zgodzić z Przemusiem, pasje to dobra rzecz ale niestety przychodzi taki czas w życiu mężczyzny że nie może się skupić na swoich hobby bo cały czas jest myślami gdzie indziej. Czy to podczas ćwiczeń, grania czy oglądania filmu myśli ile mógłby pożyteczniejszych rzeczy robić w tej chwili. Ale prawdą jest że w większości przypadków poznając kobietę, zakładając rodzinę cały czas się oddalamy od tego co lubimy aż wreszcie całkowicie pasja zanika, niewiele jest związków które potrafią razem całe życie coś robić. Może autor sam zdaje sobie z tego sprawę i nie jest do końca pewny tak na prawdę czy chce kogoś poznać bo obawia się że skończy się jakiś etap w jego życiu.

Przyznaje racje, mężczyzna który chce się zaangażować na poważnie w relacje, będzie musiał skrócić czas poświęcony na rozwijanie pasji na rzecz czasu poświęcanego kobiecie, to zrozumiałe wspólne spędzanie czasu ważne jest, pielęgnować relacje trzeba. Doba ma 24 godziny i póki co nic z tym się nie da zrobić. Czasu nie dokupi

A co do autora, to przeglądając jego wypowiedzi nie doszukałem się stwierdzeń że autor ma problem wyboru pomiędzy kobietą a swoimi zainteresowaniami, narzeka natomiast bardzo że nie udaje mu się zapoznawanie kobiet, ja radząc mu żeby skupił się bardziej na pasji miałem na myśli to że może przez realizowanie pasji nie będzie tak pochłonięty tym zamartwianiem się swoimi niepowodzeniami.
Autorze a próbowałeś podrywu bez słów, tak na czysty pełen energii uśmiech, mnie się ostatnio udało, może tobie się uda, co ci szkodzi spróbować.

Zgadzam się niektóre porady są nieprzemyślane, o ile jeszcze dla wieku studenckiego całkiem dobre, o tyle dla mężczyzny po 30 żałosne.

No dobrze, ale co zmieni siedzenie i rozmyslanie o problemie? Wedlug mnie nic.
Rozumiem, ze jak jest ciezko a tym bardziej jak sie ma np. depresje to ciezko oderwac sie od problemu myslami. Ale czlowiek jest istota rozumna i jesli jest cos, co MOZE zrobic, moze poszukac pomocy to powinien to zrobic.

Nikt tu nie pisze "masz jeszcze czas". Na tyle, na ile zrozumialam wczesniejsze wypowiedzi roznych osob to rady o zainteresowaniach, skupieniu sie na swoich pasjach mialy raczej na celu a) odciagniecie uwagi od problemu, b) zajmujac sie pasjami czesto spotykamy innych ludzi o podobnych pasjach, c) kiedy w koncu spotkamy kobiete/mezczyzne, z ktora/ym cos zaiskrzy nie skonczy sie na tym, ze ta osoba stanie sie calym swiatem i uzaleznimy od niej cale swoje szczescie.

Tak mi sie przynajmniej wydaje.

Właśnie trzeba działać, nie wszystkie problemy da się szybko przepracować, ale siedzenie i narzekanie to takie uwstecznianie się,

Ciekawe dlaczego autor się nie odzywa, chciałbym wiedzieć co myśli o tych naszych poradach, mógłby przedstawić swój sposób myślenia, jak te sytuacje zapoznawania dziewczyn wyglądają, tyle nas się tu udziela, każdy jakieś doświadczenia z kobietami ma, moglibyśmy jakieś konstruktywne porady podrzucić

Chyba... nie popełnił samobójstwa?

a ja wciąż mam nadzieje, że autor się nie poddał i czymś nas tu zaskoczy

Spoko to był fałszywy alarm, widziałem jak wczoraj samotny był tu online czyli żyje

a na końcu czeka nas śmierć więc co za różnica kiedy to nastąpi

Ja muszę żyć. Jako żołnierz jako jeden z nielicznych Polaków dożyję swojej emerytury. Jeszcze tylko 4 lata i będę się cieszył jak będziecie pracować na moją emeryturę. ;D

ale co to za emerytura

W sumie lepiej byłoby obalić wojskowo rząd i dorwać się do koryta.

A co na tej emeryturze będziesz robił?

Może do emerytury już sobie kogoś znajdzie, w końcu to 4 lata , szmat czasu na działanie.

Samotny jak ty się na to zapatrujesz? Idziesz w podryw czy będziesz chciał odpocząć od tego, naładować baterie? I znowu spróbować

Zycie zaskakuje w najbardziej nieoczekiwanych momentach, nigdy nie wiadomo kiedy spotka sie to wlasciwa osobe

Na emeryturze planuję wyjechać do Szwecji i pracować tam jako kierowca TIR-a. Zawsze lubiłem kraje skandynawskie. O Polsce można powiedzieć jedno: "Naród wspaniały, tylko ludzie ku...y"- J. Piłsudski.

Samotny, może spotkanie??

samotny32co tam słychać. Jak się czujesz?

matylda_86 może wcześniej idz na terapie bo to niepokojące co napisałaś.

żenujące by było zrobienie tego z pierwszym lepszym, byle tylko pozbyć się ''balastu''.

Potem się dziwisz Tom, że dziewczyny brutalnie spuszczają Cię z wodą, skoro dla każdej jesteś tym +1 do jej "przebiegu".
Aktywna towarzysko i seksualnie dziewczyna powinna się wstydzić, bo duża część społeczeństwa uzna ją potem za "żenującą"...

Poważnie nie czujesz głupoty i szkodliwości takich poglądów?

Srebrny to gdzie Ty studiowałeś .

A ja autora świetnie rozumiem.

Przez wiele lat nie potrafiłem zdobyć zainteresowania ŻADNEJ kobiety. Pomimo niezłego ponoć wyglądu, inteligencji, pozycji społecznej (prowadzę z sukcesem własną firmę, skończyłem SGH i nawet dzienny doktorat podjąłem swego czasu), ZAWSZE lądowałem w szufladce "przyjaciel". Wyjątkiem była jedna babka która mnie potraktowała jako "cel zastępczy" po tym gdy jej facet ją rzucił ale jako że wcześniej mnie zlała i wybrała jego to jakoś nie potrafiłem jej zaufać.

Każda próba zaproszenia na spotkanie kończyła się sztandarowym "ok, ale to nie będzie randka".

Potem udało mi się nawiązać 7-letni związek ale tylko dzięki aktywnej pomocy przyjaciółki mojej ex, która bardzo mi pomagała (chociaż o tym nie wiedziałem). Zostawiła mnie w zeszłym roku po 7 latach, niemal w przeddzień ślubu bo "wypaliło się", traktowała mnie od jakiegoś czasu jak... przyjaciela (no niech to szlag!) i woli mieć kogoś, kto w niej będzie umiał rozbudzać namiętność niż taką fajtłapę jak ja.

Teraz nie mam nadziei na cokolwiek. Staram się o tym nie myśleć ale wiem, że nie mam szans u żadnej bo o ile jestem lubiany a dla kobiet jestem fajnym kolegą, o tyle nie jestem w ogóle atrakcyjny jako facet.

Brak zainteresowania kobiet MIAŻDŻY samoocenę. Przed pierwszymi "zakochaniami" byłem szczęśliwym facetem, teraz uważam się za nic. Myśli samobójcze i wręcz konkretne plany także zaliczyłem, ale nawet na to nie umiałem się zdobyć naiwnie licząc, że odzyskam kiedyś Ukochaną i że wolę żyć z nią niż żeby mnie miało nie być w ogóle.
Byłem u psychologa to nie miał pojęcia co zrobić, spytał się mnie wręcz "w czym ja mam Panu pomóc" LOL.

Byłem mało zdecydowany, przerastało mnie zbyt wiele problemów związanych z firmą (problemy finansowe, niewypłacalni kontrahenci...), źle nam się razem mieszkało (kłótnie wieczorami, gdy np. jedno musiało pracować a drugie chciało abyśmy spędzili razem czas), nadmiar pracy i stresu - nawet na sex nie miałem siły ani ochoty w pewnym momencie. Potem był lepszy moment gdzie zaczęło nam się układać i po paru miesiącach jeb! "rozstajemy się, do widzenia".

Wybaczyłem jej nawet skok w bok (romans, do "zdrady" w formie seksu nie doszło) z jej wcześniejszym byłym, który jest prymitywem z wykształceniem zawodowym i mentalnością typowego Zdzicha-budowlańca, który gdy byli razem ją bił i poniżał - jak widać dla niej i tak był bardziej pociągający niż ja.

Próbowałem dziesiątki razy, zawsze reakcja była taka sama, totalny brak zainteresowania. Jak wspominałem, swoją jedyną dziewczynę w życiu "poderwałem" (bardzo w cudzysłowiu) tylko dzięki jej przyjaciółce która jej poleciła spróbować, bo moja Ukochana chciała się wycofać i mnie posłać do stu diabłów (w końcu i tak to zrobiła).

Że jestem "ciepłą kluchą". W liceum gdy mnie poznała i na studiach byłem inny - niską samoocenę maskowałem udawaną (jak widać dobrze skoro się nabrała) pewnością siebie - dużo luzu, sama radość, imprezki i dużo kolegów, ale jak założyłem firmę to okazało się, że nie wyrabiam psychicznie i np. potrafiliśmy się kłócić o pierdoły. Ona też miała dużo stresu - praca w korpo po 14h dziennie - i nieszczęście gotowe. Zrobiłem się wycofany i aspołeczny.

Nie radziłem też sobie z takimi codziennymi sytuacjami, np. gdy mieliśmy kolizję samochodem to ona musiała gadać z policją bo ja byłem w strzępkach nerwów.

Nie wiem. Kobiety zawsze widziały we mnie kolegę ale nie faceta.

Niektórzy faceci nie wysyłają jakichkolwiek sygnałów zainteresowania, nigdy nie flirtują, nigdy nie wyrażają przy kobiecie swojej seksualności, unikają tego tematu jak ognia, może i powiedzą komplement, ale zawsze w bezosobowym, obiektywnym stylu "ładnie wyglądasz" zamiast "podobasz mi się". Kastrują od samego początku relację wyłącznie do płaszczyzny koleżeńskiej, sami przyjmują taką rolę.

Niektóre kobiety też mają to wypisane na czole, ten ciągły dystans.

Nie widzę sensu w zgrywaniu niedostępnego. Szczególnie jeżeli ktoś jest nieśmiały (niedostępny z założenia).

Wyrazić zainteresowanie można samym spojrzeniem dziewczynie w oczy, nie trzeba nawet nic mówić...

A jak dziewczyna nie rozpozna, że to jest ''to'' spojrzenie? O czym Twoim zdaniem to świadczy?

Nie rozumiem pytania...

Mam na myśli sytuację, w której nieśmiałej osobie radzi się "nie pokazuj, że ci się podoba, nie okazuj zainteresowania, niech cię (osoba przeciwnej płci) zdobywa" :>
Początkowo jednak trzeba nawiązać więź na tej płaszczyźnie, obie strony muszą wyjść do siebie z tymi "różowymi" sygnałami

Nieśmiała osoba powinna wyrażać zainteresowanie słowami, żeby mieć 100% pewność, że jest zrozumiana. Żeby wyrażać intencje samą mową ciała i kontaktem wzrokowym jednak trzeba mieć trochę doświadczenia i obycia.