Mam 20 lat i nigdy nie miałem dziewczyny :(

Dokładnie

Witam was ponownie.
Chciałem powiedzieć o takiej sytuacji którą miałem dzisiaj, ze względu że całymi dniami przeważnie siedzę w domu chciałem w końcu gdzieś wyjść aby już totalnie nie zwariować, udałem się do centrum miasta połazić bez celu, w pewnym momencie zobaczyłem pub i tam też się udałem aby się czegoś napić, w pewnym momencie zauważyłem dziewczynę która mi wpadła w oko, siedziała sama przy stoliku już jakiś czas więc byłem pewien że z nikim nie przyszła, tak więc poszedłem pogadać, nie liczyłem na nic, nie podchodziłem z myślą "że to będzie moja dziewczyna", chciałem tylko porozmawiać i pomyślałem że będzie co będzie, nic nie szkodzi mi tylko porozmawiać, niestety myliłem się. Podszedłem z uśmiechem na ustach, przedstawiłem się i spytałem się co sama tutaj robi, popatrzyła na mnie chwile i powiedziała że zacytuje "spier.. gościu", podchodziłem do naprawdę wielu dziewczyn ale takiej reakcji jeszcze nie widziałem, tym bardziej że chciałem tylko uciąć miła pogawędkę. Powiem wam szczerze że ja mam już dość, dość tego ciągłego upokorzenia, wiele reakcji dziewczyn było negatywnych ale ta już przebiła wszystko, wiem że w moich podejściach były błędy ale nikt nie jest doskonały, ale teraz po prostu widzę że poznanie kogoś to mission impossible, prędzej zostanę prezydentem niż będę w związku z dziewczyną, już nie będę szukać, zależy mi teraz na realizacji moich marzeń zawodowych, bo przynajmniej na to mam wpływ, muszę się powoli przyzwyczajać że życie stoczę w pojedynkę, cóż zrobić, nie każdy ma zapisane że kogoś pozna, moim przeznaczeniem jest samotność, ale przynajmniej walczyłem o szczęście i jestem z tego dumny że próbowałem, co prawda przegrałem ale przegrałem walcząc. W sumie nie wiem po co o tym wszystkim piszę, chciałem się tylko wyżalić i powiedzieć co mi leży na sercu.

Pozdrawiam wszystkie szczęśliwe pary i osoby samotne.

No tak nie do końca.Dziewczyna może sobie pozwolić na komfort czekania Bóg wie na co, bo z założenia to faceci ''wyrywają''; więc wcześniej czy później jakiś się napatoczy.
Chłopak raczej nie.Dlatego proponuję:
1. Przestań się mazać, pisać jakieś patetyczne idiotyzmy.
2.Weź się za siebie.Piszesz, że przeważnie siedzisz na dupie w domu.Kurde, człowieku, masz 20 lat.Ruszże się; powinieneś wychodzić z chałupy o świcie i wracać tuż przed północą z ciężkim wkurwem, że dzień taki krótki.To jest czas na realizowanie marzeń!Nie masz żadnych pasji, zainteresowań???
3.Owszem, powinieneś zagadywać do panien.Tylko jak masz na czole napisane ''zmiłuj się i pogadaj ze mną'' to nic z tego nie będzie.Tutaj niestety działa statystyka: im więcej prób, tym większa szansa poznania kogoś fajnego.To się tyczy nie tylko zagadywania; ale też ''bywania''- im więcej rzeczy robisz, tym większa szansa, że się napatoczy jakieś fajne mięcho.Mój przykład całkiem niedawny: w samym środku nicości, jakimś lesie zapiziałym, gdzie zające na golasa łażą,a ja sobie niedzielny jogging wymyśliłem, nawinęła mi się przepiękna pani jadąca konno.Koń na mój widok trochę zaczął cyrkować, więc go przytrzymałem- od słówka do słówka dowiedziałem się, że piękność wybrała na przejażdżkę takie zadupie właśnie dlatego, że koń bardzo boi się ludzi i pojechała w teren gdzie na pewno nikogo nie spotka...
Tak więc...jedyne miejsce gdzie nikogo nie poznasz, to własna chata.

widze ze nie jestes sam ,nie doswiadczony ,tez sie nie calowalem itp. takze trafiam ciagle na dziewczyny albo ciagle myśla o innym bylym lub nie doszlym jej facecie (pierwszej miłości) wiem co czujesz , ze nie masz kolegów itp , skoro masz jakies pasje to napewno znajdziesz w okolicy swojego domu ludzi którzy interesują sie tym samym , tym bardziej ze to jest warszawa a nie jakas zabita dechami wiocha jak u mnie

Ja wiem że powinienem codziennie gdzieś wychodzić i szaleć, bo w końcu jestem w tym wieku w którym powinienem czerpać z życia jak najwięcej, ale problem jest taki że ja nie mam gdzie pójść Nawet do tego głupiego pabu się zmusiłem, nie chce już chodzić na dyskoteki ponieważ tam ludzie chodzą w grupach, do kin, koncertów, teatrów też się chodzi z kimś, zresztą bezcelowe chodzenie po mieście czy do lasu wydaje mi się bez sensu, tym tam kogoś w lesie poznałeś a ja jedynie kogo bym tam poznał to zapewne niedźwiedzia. A jeśli chodzi o moje pasje to takie główne to aktorstwo i gry, na castingi chodzę gdzieś tak dwa razy w miesiącu, i jest tam dużo ładnych dziewczyn ale żadna nie chce ze mną porozmawiać o naszej wspólnej pasji, tylko cyk zrobią jej zdjęcia i nara, więc tam nikogo nie poznam, a co do gier to sprawa oczywista, przez nie nie da się kogoś poznać. I tak na zakończenie ci powiem że ja nie podchodzę do dziewczyn jak zbity piesek, tylko zawsze z uśmiechem na ustach i głową do góry, po prostu nie którzy mają szczęście w poznawaniu innych a inni nie, ja się zaliczam niestety do tej drugiej grupy.

Też kocham aktorstwo, ale na castingi ostatnio przestałam chodzić. Swoją drogą pamiętam ostatni - milion osób w kolejce na korytarzach, na schodach, znudzonych, zmęczonych czekaniem... sama byłabym chyba średnio zainteresowana nową znajomością, bo zastanawiałam się, czy mi cierpliwości starczy do końca kolejki. I generalnie jakoś nie przepadam, jak ot tak facet mnie gdzieś zaczepia, rzadko łażę sama, żeby kogoś specjalnie poznać. ;p

Ja na castingi chodzę tak w tygodniu ponieważ jest wtedy mniej osób i nawet z reżyserem można pogadać
A tak poza tym to ja już zauważyłem że dziewczyny nie lubią jak się je zaczepia, czy to ulica, sklep, dyskoteka, pub, to wychodzi na to że jak się jest samotnym i nie ma przyjaciół to też nie będzie się mieć dziewczyny, bo wtedy odpada opcja że poprzez nich się kogoś pozna.

Świat to zbiorowisko związków przyczynowo-skutkowych.Nic się nie dzieje ot tak sobie i wszystko ma przyczynę.
Więc daruj proszę tę terminologię: szczęście, pech.
Ja Ci nie mówię, żebyś wychodził kogoś poznawać, tylko robić coś fajnego.
Ty nie czaisz: fajne kobiety nie sprawią, że będziesz miał fajne życie.One się pojawią dopiero, gdy sam je uczynisz fajnym.
Rozumiesz?

Rozumiem cię ale moje życie nie jest nudne, cały czas wymyślam różne atrakcje aby się nie nudzić, min, aktorstwo, chodzę też na mecze, pływalnie, do sklepów, da lasów itd, ogólnie robię wszystko aby moje życie nie było nudne, to na pewno nie jest tak że ja siedzę cały czas na czterech literach i się użalam nad sobą, ale mimo iż robię wszystko co mogę to i tak żadna dziewczyna nie była mną zainteresowana, obserwuje różne pary, niektórych kolesi nawet znam i mają naprawdę fajne dziewczyny, pewnie pomyślisz że mają fajne życie, ale ich jedyną pasją jest picie piwa i jaranie (wiem bo mam tu na myśli moich byłych przyjaciół) więc moje życie w porównaniu do ich wygląda jak sielanka a czy cieszę się powodzeniem wśród płci pięknej? NIE!!! To jest kwestia szczęścia którego nie mam, będę pewnie aktorem, będę mieć kiedyś mieszkanie, super samochód, pół świata już zwiedziłem i pod tym względem mam szczęście ale pod względem miłości wręcz przeciwnie, nie można mieć wszystkiego jak widać.

ja mam 24 i nie mam i jakoś żyję

Romantycy mają najgorzej stary, jesteśmy tylko planem B w wyborze dziewczyn na potencjalnego chłopaka.
W dzisiejszych czasach liczy się tylko zabawa a nie prawdziwa miłość, oczywiście kryją się gdzieś na tej planecie naprawdę cudowne dziewczyny które liczą na prawdziwą miłość, problem w tym że 99% z nich jest zajęte a pozostały 1% cholernie ciężko odnaleźć.
No ale tak czy siak to witaj w klubie samotnych romantyków

Zgadzam się po części z tym, że sporo dziewczyn szuka rozrywki i zabawy. Jednak punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Ja na przykład raz w życiu zakochałam się tak, że stwierdziłam, że chcę spróbować, że jeśli tego nie zrobię, to mogę później żałować zmarnowanej szansy. Chłopak był wspaniały. Na prawdę istny romantyk. Cechowała go ogromna wrażliwość, uczuciowość, a do tego taka zwyczajna męskość. Bardzo podobało mi się z jakim szacunkiem traktował swoją byłą dziewczynę z poprzedniego związku (do tego pierwszego i długiego). Pomimo, że skrzywdziła starał się nie robić z niej szmaty tak zwanej. O inną starał się w bardzo pociągający sposób. Ona go nie chciała. W końcu pojawiłam się ja. Oczrowałam się nim. Pierwotnie był na mnie otwarty. Nawet z własnej woli podtrzymywał kontakt. Starałam się dawać sygnały, że na prawdę jestem nim oczarowana i chciałabym spróbować czegoś więcej. Chyba udawał, że nie widzi. Gdy powiedziałam wprost... Wygrała ze mną pasja, chociaż w głębi duszy myślę, że skrzywdzenie przez inne dziewczyny. Ja na przykład potrafię się zainteresować tylko romantykami, chociaż to pojęcie szerokie. Szacunek, uczucie, miłe gesty, elokwencja i wrażliwość obu stron potrafi tworzyć piękne relacje. Z początku również bardzo oczarowana byłam moim przyjacielem, ale raczej od początku emocje były ostudzone i rozwinęło się co innego, a stare czasy wspominam z sentymentem

Zauważyłam w sumie na własnym przykładzie, że dzisiejsze czasy są trudne. Człowiek nastawiony na sukces, ganiony przez sztuczną moralność i strofowany przez mnóstwo czynników nie jest tym, co w środku niego siedzi. Wrażliwość jest uznawana za słabość, przytulenie, czy inni drobny gest fizyczny, to już rezerwa dla związku, bo zawiera milion podtekstów. Rzecz jasna kumple, czy przyjaciele przeciwnych płci nie mogą tego tak naturalnie okazać, bo już geje, albo ktoś chce czegoś więcej. Wyścig szczurów nastawia nas na patrzenie na siebie i nie spoglądanie na innych. Nie można się troszczyć i martwić. Ot wypaczenie. Ty masz mieć najlepiej, zarabiać najwięcej i zwiększać swoją pozycję. Miłość? Tylko zjawisko ukierunowane na związek. No bo przecież jak można kochać kogoś i nie być z nim w związku, a tym bardziej żyć bez pociągu fizycznego (Dla przypomnienia. Ponoć przyjaźń jest taką formą miłości - tylko czy gdzieś jeszcze ona istnieje?) Niestety część ludzi się nie dostosowywuje. Chyba sama jestem jedną z nich, bo moje cechy takie jak troska, czy wrażliwość pozostawiły mnie na pastwę samotności. Chociaż jestem silna i stawiam czoła wymaganiom, a co więcej dążę do osiągnięcia sukcesu, to wciąż czuję takie prymitywne wartości. Pewnie sporo osób może się pod tym podpisać (zapewne Wy chłopaki tak macie), ale nieliczni potrafią się przyznać, bo w końcu panuje nastawienie, że tak nie można...

Może nieco odbiegłam od tematu i zrobiłam zbyt obszerny wpis, ale myślę, że pokazałam co wpływa również na trudności poznania, a tym bardziej związania się z kimś.

Nie poczuwam się do Twojej krytyki, więc nie mów, że wszystkie kobiety są takie same. Jeśli przeczytałbyś uważnie, to zauważyłbyś, że to ja starałam się bardziej i to właśnie o takiego faceta jakim Ty zwykłeś się opisywać. Szacunek powinno się mieć do wszyskich. Na prawdę nie wiadomo gdzie czycha ktoś wartościowy. Dlatego nigdy, przenigdy nikogo nie przekreśliłam.

Tom. Nie zgodzę się z Tobą o tyle, że również mnóstwo facetów się tak na prawdę bawi. Biorąc globalnie, to obie strony nie są bez winy, ale indywidzulnie bywa jakiś odsetek ludzi wartościowych. Mimo iż wielokrotnie byłam krzywdzona na różnych płaszczyznach, może fakt faktem, zraziłam się do dziewczyn, ale nowym ludziom nadal daję sznsę i się staram, chociaż w ostatnich czasach jest to niemal bezowocne. Jednak co jeśli przestanę się w ogóle starać co do nowo poznanych osób? Mam czekać aż same będą dawać z siebie 110% by zwrócić moją uwagę? To tak nie działa. Jeśli komuś na czymś zależy, muszą starać się obie strony. Czy to przyjaźń, czy partnerstwo. Podkreślam i Tobie, że ja poznałam romantyka i 90% starań było z mojej strony, a jak się potoczyło to opisałam z grubsza.

Tylko że zawsze to ja dawałem z siebie 100% zaangażowania a dziewczyny nawet nie raczyły się spytać co u mnie, tylko ja gadałem a one nic, owszem są gdzieś normalne osoby tylko gdzie? I tak na sto tysięcy osób, normalnych będzie z tysiąc, niestety mamy taki świat a nie inny, jeśli za wszelką cenę los chce abym był sam i nieszczęśliwy to nic na to nie mogę poradzić.

jakas rada w graniu w gierki zeby wygrywac?

10/10 ; )

no dobra ,ale  czy patrzenie sie w oczy , rozmowa twarza w twarz kobieta bawi sie wlosami ,usmiecha sie , to sa sygnaly zainteresowania przeciez?
ale niestety wiekszosc robi to tylko dla pozoru
wiem ze kobiety okazuja zainteresowanie swoim zachowaniem ,mniej wiecej umiem je czytac tylko gorzej jak kobieta wysyla sygnaly ,a pozniej postepuje sprzecznie do tego jak sie zachowuje
ale u kobiet czyny sa wazne a nie slowa

tez tak uwazam ze jak dziewczyna zainteresowana nie robi zadnych shit testow, znam kilka kobiet moich kolegow przyjaciol, ale takich kobiet jest bardzo malo

Ja cały czas wkładam dużo wysiłku w pracę nad sobą, ze mną jest wszystko ok, ideałem nie jestem ale takowych nie ma, to na co mam wpływ osiągnę, kiedyś miałem ogromną niedowagę przy wzroście 183 ważyłem 65kg a dzięki mojej silnej woli i determinacji do osiągnięcia celu ważę już 72kg, 7kg przybrałem samych mięśni, to tylko jeden z takich przykładów, do miłości nikogo nie zmuszę, dziewczyny mają mnie gdzieś, bo nawet  dobrze nie zacząłem rozmowy a już słyszę tekst "spadaj" swoje wady wyciągam i staram się eliminować ale na poznanie kogoś nie mam wpływu, to nie zależne ode mnie.

Dziękuję sarenka

To bardzo dobrze Tom że eliminujesz wady i pracujesz nad charakterem Zmień jeszcze trochę swoje nastawienie, zacznij się bawić i cieszyć życiem takim jakie masz i jakie sobie tworzysz (łatwo powiedzieć ) a efekty Cię zaskoczą
Ale tandetnie to brzmi

Widzę tutaj typowy problem, który ma wielu ludzi - to jest sytuacja obrazowana przez internetowy mem postaci "I treat girls nice - [cenzura] me, right?", albo przez jęki, że kobiety są z brutalami i chamami. Takie narzekania są najczęściej uskuteczniane przez gości, którzy zwyczajnie nie potrafią znaleźć sobie dziewczyny, gdyż... są zbyt miękcy. Trzeba sobie zdać z czegoś sprawę. Smutna prawda jest taka, że nasze wzorce męskości i kobiecości, na ile różnią się w poszczególnych kulturach, o tyle wszystkie co do zasady zostały ukształtowane w procesie ewolucji naszego ciała, naszego mózgu i naszego zachowania. Kobiety na poziomie zwierzęcym pociągają pewne konkretne zestawy cech, jeszcze inaczej gdy mają dni płodne (wtedy częściej fantazjują o seksie z innym niż obecny partner, szukają samców o bardziej zmaskulinizowanych rysach twarzy etc.) - te zestawy cech to te które nazywamy męskimi, zasadniczo. Mężczyzna jest zdecydowany, to on działa, on robi pierwsze kroki, nie jest jednocześnie nachalny i żałośnie nie skomle o zainteresowanie, gdyż jest niezależny, jest też przedsiębiorczy, jest zaradny, przynajmniej wygląda na takiego który jednak trochę szybciej działa. Feminizacja mężczyzn doprowadziła właśnie do takiego stanu, gdy kobiety wiążą się z mniej inteligentnymi gośćmi, bo oni są zwyczajnie na sposób prymitywny bardziej "męscy" - intelektualiści siedzą w internecie, wzdychają nad złym losem i złym rodem kobiecym, romantycy marzą o kobiecie, która by sama do nich podbiła i najlepiej wszystko robiła sama, etc. etc. To tak niestety nie działa. Życie jest dosyć proste, mimo wszystko, gdy chodzi o relacje damsko-męskie - na pewno nie jest żadną drogą siedzenie na forum i użalanie się. Ja sam nie miałem dziewczyny do mniej więcej 19 roku życia, więc byłem w podobnej sytuacji, nadto też byłem i jestem raczej typem domatora, swoje znajomości ograniczając do dość wąskiego kręgu - od roku jestem w szczęśliwym związku i nie zapowiada się, by miał się on szybko skończyć. Moje rady dla Ciebie - przestań szukać. Zacznij zajmować się tym co lubisz, nie zaczynaj rozmów z kobietami od nagabywania ich po księgarniach. Kiedy chcesz jakąś poderwać, to nie bądź dla niej tak obrzydliwie miły (moja dziewczyna mówi o takich gościach, że od startu są spaleni - bo co najwyżej będą w tzw. friendzone, gdyż nie zachowują się jak mężczyźni, ale jak rozmemłane koleżanki które przypadkiem dostały od natury penisa), lecz staraj się raczej traktować ją zwyczajnie, delikatnie sugerować o co Ci chodzi, być decyzyjnym, stanowczym. Z tego co mówisz jesteś wysoki i pracujesz nad sobą - to dobry początek.

Mam też radę - poszukaj sobie młodszej. Młodsze lubią starszych, to mechanizm ewolucyjny (który po prostu polega na tym, że starszy samiec da lepszy komfort potomstwu). 20 lat to może jeszcze nie ten wiek, ale tak za rok czy dwa będziesz mógł już spokojnie wyrywać młodsze studentki .

Obecnie kultura ewoluuje zbyt szybko, żeby nasz organizm był w stanie za nią podążać - w kolejne epoki wnosimy mózgi i ciała ludzi z neolitu . Więc o ile faktycznie człowiek nie przestaje ewoluować, to nie ma szansy żeby zdarzył się jakiś okres ewolucyjny, w którym przystosowania mogłyby się utrwalić - świat wygląda zupełnie inaczej dziś niż wyglądała w 1813, albo w 1013, a niż będzie wyglądał w 2213, ewolucja zaś zachodzi na przestrzeni dziesiątek tysięcy lat. Nie kilkuset. Stąd problemy z otyłością, ze wzrokiem. Także co do zasady nic się nie zmienia, może zmienia się zestaw cech które służą przetrwaniu potomstwa i tu masz rację, kobiety zwracają uwagę na inne rzeczy - na inteligencję i przebiegłość w związku długofalowym niż na siłę, bo te cechy służą strategii reprodukcyjnej. Partnerów zaś wybieramy w większości nieświadomie. Cudownych środków nie ma - ale są optymalne. Cenisz wrażliwość i umiejętność okazywania emocji? To rozsądne. Pewnie cenisz też wierność. Wszystko to optymalne strategie rozrodcze, mają zapewnić pewność związku i dobrobytu potomstwa, opiekuńczość partnera i jego zaangażowanie.

Bzdury? Uważaj jak chcesz. Starszy mężczyzna ma potencjalnie większe możliwości zapewnienia dobrobytu kobiecie i jej potomstwu (na najbardziej podstawowym poziomie ludzie myślą w ten sposób, wybacz), ma też większy prestiż społeczny w grupie jej rówieśników (np. w takich przedziałach wiekowych często ma już samochód, pracę, własne mieszkanie - to zapewnia lepszą pozycję społeczną jego partnerce) - często ma też większe doświadczenie seksualne, a to ma znaczenie. Jeśli sądzisz, że to nie ma z ewolucją nic wspólnego, to Twoja wiedza o niej nie ma z nią nic wspólnego . Odsyłam do podręczników psychologii ewolucyjnej, np. do Bussa.

Akurat mogę Ci pwiedzieć, że jeśli chodzi o ewolucję, to cenione są osobniki młode, ponieważ zawierają zwykle lepszy zestaw genów. Ale to już zupełnie poza tematem.

Gdybym marzył o tym że kobieta sama do mnie zagada i zrobi ten pierwszy krok to i minęło by z 40 lat i bym się nie doczekał.
I też wiele razy od was słyszałem że mam przestać szukać dziewczyny, więc według was aby znaleźć dziewczynę to mam jej nie szukać? Sama dziewczyna do mnie nie przyjdzie, musze działać. Ja cały czas zajmuje się swoimi hobby, aktorstwo pochłania mi trochę czasu i to jest moja główna pasja, chodzę często na mecze do sklepów itp. więc o nudzie u mnie nie ma mowy. Obrzydliwie miły to aż tak nie jestem, nie będę chwalić i głaskać dziewczyny za wszystko co zrobi, jak coś mi się nie spodoba to to powiem, zagaduje normalnie od czasu do czasu powiem jakiś komplement ale tylko od czasu do czasu, nie jest na pewno tak że ciągle podlizuje się dziewczynom i traktuje je jak siódmy cud świata, normalnie rozmawiam, jestem miły ale nie aż tak. I co do ostatniego to kompletnie się z tobą nie zgadzam, szczerze powiem że nie cierpię stereotypów, starszy facet nie oznacza że jest bardziej dojrzały i zapewni byt rodzinie, przykład mam już u siebie w rodzinie, mój brat nie umie nawet gotować, nie mówiąc już o innych ważniejszych sprawach, nie umie nawet dobrze dziećmi się zająć, bywało tak że jego ex dziewczyny przychodziły do mnie z dziećmi i były wręcz w szoku że ja się lepiej znam na dzieciach niż on, i wszystkie jego ex ( nie tylko te z którymi ma dzieci) mówiły że bije go na głowę dojrzałością, a on ma 31 lat a ja jak dobrze wiecie 20, i na koniec powiem że ja szukam dziewczyny w przydziale wiekowym 19-23.

Miałam 21 lat i nie miałam chłopaka. I nawet się nie zanosiło, że przez najbliższe 10 lat będę z jakimś bliżej niż na odległość metra... Po 10 latach nie dałabym rady policzyć ilu tę odległość przekroczyło
Z perspektywy czasu zazwyczaj świetnie widać co z człowiekiem było nie tak. Ja byłam bardzo małomówna, nie umiałam się naturalnie zachowywać w obecności facetów (uważałam ich za istoty zupełnie inne i wymagające innego traktowania, ale nie wiedziałam jakiego), nie wiedziałam o czym z nimi rozmawiać. A przede wszystkim - chyba jakiś musiałby paść przede mną na kolana i mi się oświadczyć, żebym zauważyła, że jest mną zainteresowany... Dopiero po latach widzę, że tych zainteresowanych to trochę było, ale co z tego, jeśli ja przed każdym zwiewałam, święcie przekonana, że zrobiłam z siebie idiotkę (bo się odezwałam/bo się nie odezwałam, bo spojrzałam wymownie/bo nie spojrzałam itp. )

Również jestem za tym, żebyś rozejrzał się za młodszymi. Jeśli masz 20 lat to powinieneś reprezentować sobą jakieś dojrzałe cechy, żeby zainteresować przeciętną 23-latkę. Byłam bardzo dziecinną 23-latką, ale i tak uważałam, że chłopak 20-letni to dzieciak. Z Twojego opisu wyłania się osoba niepewna siebie w relacjach, bez doświadczenia. Dziewczyny po 20-tce zwykle doświadczenie mają (mówię o umiejętności rozmowy z płcią przeciwną, nawiązywaniu kontaktów itp.) i "dziki" 20-latek niczym im nie zaimponuje. Z kolei te bardzo nieśmiałe dziewczyny i tak uciekną jak się odezwiesz, więc błędne koło Natomiast w liceum to było coś bardzo "wow" mieć starszego o 2-3 lata faceta. No i wśród młodszych dziewczyn masz większą szansę na spotkanie takich na podobnym do Twojego etapie rozwoju umiejętności interpersonalnych.

Zaczepianie dziewczyn w miejscach publicznych statystycznie powinno przynieść kiedyś skutek, ale to trudna metoda. Naprawdę trzeba dużo wyczucia, żeby w taki sposób nawiązać rozmowę z dziewczyną. Musiałabym się chyba wściekle nudzić, żeby porozmawiać z obcym facetem, który, ot tak sobie, do mnie podchodzi i zaczyna kłapać dziobem. Lub musiałby zrobić na mnie piorunujące wrażenie od pierwszego słowa. W przeciwnym wypadku po prostu bym go odprawiła w max. 3 krótkich zdaniach, żeby mi mojego błogiego spokoju nie zakłócał. To odruch automatyczny, ale przecież w takiej sytuacji działa się właśnie automatycznie.

Tylko zapomniałaś o najważniejszym, jesteś kobietą i choćbyś do to teraz nikogo nie szukała to jakiś facet na 100% by się napatoczył, faceci mają gorzej my musimy działać. I ja też nie wiem jak wy pokazujecie swoje zainteresowanie, myślałem że jak się dziewczyny do mnie uśmiechają lub patrzą długo prosto w oczy to sądziłem że to jest to, że jest to oznaka zainteresowania moją osobą, myliłem się, zawsze kończyło się to tak samo.
Młodszej dziewczyny nie chcę, przynajmniej nie teraz, za dziesięć lat może tak, widzę środowisko nastolatek i perspektywa tego że miałbym być z małolatą mnie odstrasza, one są strasznie dziecinne, i ewentualny związek traktowały by jak zabawę a nie nic poważnego, szukam dziewczyny w swoim wieku lub trochę starsza, ponieważ jest bardzo duża szansa że one traktowały by związek na poważnie.
Wiem że jak będę chciał sobą zainteresować starszą dziewczynę to będę musiał stanąć na głowie aby to zrobić, niestety zdecydowana większość ludzi myśli według stereotypowego toku myślenia.
I co do zaczepiania w miejscach publicznych to powoli rezygnuje z tego pomysłu, będę teraz próbował poznać kogoś na castingach, bo nic tak nie łączy jak wspólna pasja czyli aktorstwo, więc myślę że moja obecna taktyka jest dobra, mam nadzieje że przynajmniej poznam koleżankę.

Wysoko się cenisz jak widzę... Może to widać? Dziewczyny bucery na dłuższą metę nie lubią, chyba, że mają mentalnie lat 15.

Napatoczyć to na pewno się napatoczył ale czy owa samotna dziewczyna była nim zainteresowana to już inna historia

To, co wypisujesz o młodszych koleżankach i na swój temat jednak raczej sugeruje mi, że jesteś przede wszystkim oburzony faktem, że nie masz dziewczyny - bo przecież niejako trochę Ci się należy, jesteś ogarnięty, masz zainteresowania, jesteś przystojny, honorowy (cokolwiek to dla Ciebie znaczy)... Być może mówisz ciałem i mimiką więcej niż werbalizujesz, kobiety są dużo lepsze w takiej grze komunikacyjnej, możesz je zrażać swoim zachowaniem. Mam jednego znajomego, który też jest w miarę przystojny (ma dosyć południową urodę), co prawda niezbyt inteligentny ale zaradny (nie sugeruję, że są jakieś podobieństwa), ogólnie dobra partia zdawałoby się - a też nigdy nie miał dziewczyny, bo podobnie na te tematy się do Ciebie wypowiada.

To nie jest niesprawiedliwe. Wiele rzeczy jest niesprawiedliwych, ale raczej nie coś takiego. Twoi rówieśnicy nie starają się o względy kobiet, a jednak są w związkach - może to powinna być jakaś wskazówka...? Kobiety też lubią zdobywać. Ty jesteś dla nich oczywisty i przejrzysty jak otwarta książka, nieinteresujący niezależnie od zawartości. Masz bardzo silne podświadome i okazywane potrzeby kontaktu intymnego, na tyle duże że przyszedłeś z tym tutaj, radząc się anonimów w internecie. Sądzisz, że na żywo tego nie widać?

Moim zdaniem powinieneś zmienić podejście. Zachowujesz się tak jakby kobieta Ci się należała i na dodatek do wielu podchodzisz z pogardą, np. do młodszych od siebie. To jest droga donikąd.

PS: Rzucasz patetyczne słowa o miłości, a nie zaznałeś faktycznego, prawdziwego życia w związku. To brzmi, wybacz, trochę śmiesznie.