Jestem chorobliwie nieśmiały i nigdy nie miałem dziewczyny

Jeżeli nadal będziesz się użalał nad sobą, że nigdy nie znajdziesz dziewczyny, to i tak też może się stać. Spróbuj się wybrać ze znajomymi do klubu, lub na inną imprezę, gdzie będzie dużo wolnych dziewczyn, któraś na pewno się Tobą zainteresuje, to nieuniknione. Tylko pamiętaj, gdy już rozpoczniesz rozmowę, nie wolno Ci milknąć, kontynuuj, wymyślaj co raz to nowe tematy, rozbawiaj ją, opowiadaj o swojej przeszłości, im dłużej ciągnie się rozmowa, tym bardziej rośnie procent udanego podrywu.

Gdy nie podołasz temu, co Ci napisałem, to możesz wypróbować wszelakie portale randkowe, dla samotnych, po rozstaniu, bądź też takie forum, jak te, nawiąż kontakt poprzez komunikator i z czasem zapytaj o coś więcej (spotkanie), któraś na pewno się zgodzi, ponieważ jest w podobnej sytuacji.

Masz 20 lat to jeszcze całe życie przed Tobą, czytając Twój post przypomniało mi się jak mój chłopak też tak kiedyś mówił (opowiadał mi) że na pewno nigdy nie będzie miał dziewczyny, a teraz ma mnie ;-)

Jeśli nie chcesz faktycznie jak piszą wyżej iść na imprezę to może czat internetowy? To wcale nie jest głupie chociaż nie wiesz na kogo trafisz, ja i mój chłopak poznaliśmy się przez internet i wiele par tak teraz się poznaje. Warto spróbować.

Nie dołuj się, fakt że ja też jestem po szkole policealnej z informatyki i mam dyplom technika informatyka i nie mogłam znaleźć pracy, ale teraz jestem na stażu po dwóch latach samodzielnego szukania pracy więc jest dobrze ;-) myślę, że będzie tylko lepiej.

Powodzenia!

Stary, pewnie że Ci się ułoży. Ja też wielokrotnie miałem myśl ze mi sie nic nie ułoży, nie należy nie spotka.. A jednak zaraz przychodzi myśl ze yyy, mam 23 lata, nie jest to zbyt dużo.. czemu niby miałoby mnie nie spotkać coś dobrego jeszcze w przyszlosci? No i tak sobie powstaje bitwa na myśli ale wygrywa ją ta pozytywna Skoro ja mysle ze sie uda, czemu niby Ty mialbys tak nie myslec?:)

Witaj,
odstawiając na bocznicę temat dziewczyn i "cofając" się wiekowo do Twojego pułapu na teraz - wypisz, wymaluj widzę siebie. Też nie miałem matury; też w liceum - zawodowym co prawda - miałem pod górkę i w połowie edukacji z klasową repetą przez swoją własną głupotę. Ze zdrowiem mam problemy od urodzenia i to nie jeden a dwa. Poszedłem na studium hotelarskie uzyskując tytuł technika i mając dwa wyuczone zawody przepracowałem w policealnym zawodzie raptem 5 lat.
Teraz pracuję w zupełnie innej branży niż obie wyuczone nawet razem wzięte, choć z jednej z nich wykorzystuję poniekąd zdobytą wiedzę i doświadczenia.
Zawodem licealnym dorabiam sobie po godzinach albo wykorzystuję go w życiu prywatnym na własne potrzeby i tak pcham swój wózek do przodu.
A że z tematem pracy nie jest lekko w Naszym potłuczonym kraju, tak też jedną swoją przypadłość zdrowotną "przekwalifikowałem" na pozazusowską grupę inwalidzką II st. i poszerzyłem przez to swoje horyzonty nie tyle może zawodowe co drogi kariery w dowolnej branży. Można powiedzieć, że z kompleksu zrobiłem atut, który mi skrzydeł nie podcina a pozwala dodatkowo czerpać profity.

Martwisz się tematem matury... na pocieszenie Ci powiem, że nawet Zbigniew Hołdys jej nie ma, a pomijając Jego celebrycki styl życia, to poczytaj sobie w wywiadach do czego doszedł własną pracą. Odszedł ze szkoły bodajże na trzy tygodnie przed maturami na znak protestu, bo wywalili z Jego szkoły uczniów innej narodowości.

Reasumując...
Znajdź w sobie to coś w czym jesteś dobry, czym się pasjonujesz, majsterkujesz i etc. i w tym kierunku szukaj własnego pomysłu na siebie i swoje życie.
Po tym co piszesz o kobietach wnioskuję, że chcesz siebie dowartościować w jej oczach lub osobie. By pokazała swoją obecnością i osobą Twoje mocne strony. A to jest pierwszy i zarazem kuriozalny błąd, bo nikt inny tego nie zrobi za Ciebie lepiej, jak Ty sam.
Partnerka ma być drogą w Twoim życiu; drogą, którą przemierzysz wspólnie, a nie tym, by Ona była Twoim celem, na którego obecny "deficytowy" brak Ty teraz rozkładasz ręce i "katastroficznie" dumasz. Jak się ze sobą pozbierasz, to nim się obejrzysz a taka osóbka sama się wprosi do Twego boku.
Tylko bądź facet z klasą i jajami a nie za przeproszeniem ciepłe kluchy.

Głowa do góry...
Powodzenia.

Do kupy i do przodu! A jeśli chcesz liczyć na kogoś to licz na siebie tylko ty możesz to zmienić, też mam 20 lat i nigdy miałam chłopaka, również łapie doła z tego powodu, ale jeśli nie dasz niczego od siebie to na 100% ci się nie uda.

informatyka, moim marzeniem jest tworzenie gier i w to będę celować, narazie w mobilne a późnej moze coś większego jak sie uda,????

jakie to obowiązki????
lubię gotować to rzadkość

obiad tak a sprzątać nie lubie

chyba masz bardzo niskie poczucie własnej wartości. całkowicie niepotrzebnie! każdy jest na swój sposób wyjątkowy. popracuj nad nastawieniem. też nieraz dopadają mnie wątpliwości, też jestem osobą nieśmiałą, ale gdy biorę się w garść i powtarzam sobie, że gorsze chwile to tylko pewien etap, który minie, czuję się znacznie lepiej. poza tym jesteśmy jeszcze bardzo młodzi. oczywiście super jest mieć przy sobie kogoś wyjątkowego, ale to, że nie masz kogoś takiego teraz, nie znaczy, że za pewien czas to się nie zmieni. ale zanim pokochasz kogoś, radziłabym pokochać samego siebie trzymam kciuki

Jak ktoś jest chorobliwie nieśmiały, to powinien sobie zrobić ćwiczenia Demonic Confidence- plany są na necie.
Przez 21 dni z rzędu, po pół godziny dziennie.
Efekt trwały i murowany.
Warunek- robić wszystko dokładnie, jak każą, bez własnych filozofii i ''a po co to''.
Pierwszy dzień: pytanie ludzi o godzinę.Itd.
Bardzo fajna sprawa.

Z osoby nieśmiałej od razu w demona?