Wyrzucił na śmietnik jak znoszony łach...błagam, pomóżcie...

ja nie oceniam Mussu  z pozycji: winny - niewinny, winna-niewinna.

Krukruki poprosila o pomoc. Jak dla mnie pomocne jest /byloby, gdyby zdala sobie sprawe w przyszlych zwiazkach co lezy u podstaw takiego jej pojmowania swiata . I nad tym pracowala.
Wedlug mnie rozwazania, czy zrobil zle czy dobrze, moralnie czy niemoralnie nic jej nie dadza i nie posunie sie ani o krok dalej, bo ciagle bedzie zatrzymywala sie na NIM.Dlatego skupilabym sie na SWOIM rozwoju a nie na rozpatrywaniu co mi zrobil, jaka krzywde etc.

I tak i nie. Owszem, autorka ma dluga droge w samorozwoju ale uswiadomienie sobie, ze nie musi cala wina o rozpad obardczac tylko siebie tez jest pomocne. Mnie chodzi o to aby zdjela swojego eks z piedestalu i zobaczyla, ze ideal tez moze siegnac dna. Moze to nauczy ja dystansu w przyszlych zwiazkach?

Rozumiem. Jednak choroba zazwyczaj ma to do siebie, że przemija. I jeżeli Twoje zachowanie było spowodowane chorobą to mniemam, że partner o tym wiedział. I w tej sytuacji może nie był wstanie/nie chciał być z Tobą gdyż było to dla niego za trudne/ przerastało go.

Myślę, że każdego z nas coś cieszy, interesuje, lubi coś robić, co nam daje radość. Więc myślę, że Ty też masz coś takiego. Codziennie chyba nikt nie robi prania a nie prasuje. A nawet, jeżeli by tak było to można by zawalić w jednym dniu pranie/ prasowanie ( chyba partner nie miał jednej koszuli czy Ty bluzki) nic by się nie stało. Latem, o 19-stej jest widno, więc nic nie stało na przeszkodzie by wyjść np. na spacer ( powołuje się na spacer, bo ja lubiłem spacerować) lub w inny sposób spędzić czas z partnerem poza domem.

Nie powiedziałem, że bez powodu. Jednak, jeżeli już pojawiły się w/w symptomy to według mnie już było za późno nawet na rozmowę o histerii nie wspomnę.

rozumiem.
Ale zycie jest pelne ambiwalencji...

widzisz tylko jego jasna strone.Tej ciemnej nie chcesz przyjac do wiadomosci, bo "lepiej " Ci z ta dobra
zyc/wytrzymac.

Zajmowanie się przyczynami zachowania drugiej osoby skutecznie odwraca uwagę od własnej osoby i motywów własnego postępowania i utrudnia/uniemożliwia pracę nad sobą.

Ja mama takie zdanie, że należy uwzględnić to, że nie wszyscy ludzie zachowają się dokładnie tak jak my. Ty być go nosiła na plecach gdyby nie miał nóg. A on zawinął się gdy Ty miałaś załamanie. To, że Ty tak postrzegasz świat nie oznacza, że inni też.
Piszesz, że: Chyba jeździć na kurs salsy, na który nas zapisał, (bo jego kochanka tańczy salsę, więc postanowił, że my też pójdziemy. To był moment, w którym należało się zastanowić, dlaczego tak jest.
Myślę, że kłamał, bo sam nie wiedział, co zrobić/, kogo wybrać. A może po prostu grał na czas by pewne sprawy mu się wyklarowały. Trudno gdybać na ten temat. Ja tego nie wiem. Bo jestem konkretny i jeżeli mi coś nie odpowiada to staram się o tym rozmawiać. Jak to nie przynosi rezultatu to zamykam za sobą raz na zawsze drzwi. Tak też było w moim małżeństwie. A gdy ex na moje oświadczenie, że składam pozew o rozwód zaczęła się irracjonalnie zachowywać ( szantaż, płacz, błaganie, potem oczernianie mnie). To sprawiło, że z każdym takim jej zachowane bardziej się utwierdzałem w tym, że dobra decyzje podjadam. Trudno poradzić Ci coś mądrego. Wydaje się, że w tym przypadku najlepsze będzie czas i wyciągnięcie wniosków. A życie stanie się lepsze.

"Kobiety, może niech moja historia będzie dla kogoś przestrogą...może któraś z Was, będzie potrafiła wyjaśnić mi to, co się stało...." - mi się wydaje, że dobrze wiesz, co się stało.

"Biorę winę na siebie, bo nie sprostałam jego wyobrażeniom o kobiecie, z którą chciałoby się przeżyć życie...opowiedział mi o swojej "nowej miłości", cyt: "jest piękna, mądra, ambitna, seksowna, potrafi wiele rzeczy, mamy milion wspólnych tematów (przez pierwsze dwa lata naszego związku tez nie mogliśmy się nagadać...), umie piec ciasta, zna się na motoryzacji, umie pięknie tańczyć, etc., etc." tym samym pokazując mi, że ja taka nie jestem...i to jest moja wina, niczyja inna.. " - napiszę to, co inni - ona jest po prostu "nowa". w rzeczywistości może być o wiele gorsza od Ciebie i to pod wieloma względami, ale on "zauroczony" tego nie widzi. jeszcze:).

"Boję się tylko, że już nigdy nikogo tak nie pokocham...że pokocham inaczej, że będzie to miłość taka...niepełna, wybrakowana...taka...taka nie moja...że już nigdy w życiu nie poczuję tego co czułam. Że przegrałam życie, które tylko jedno jest nam dane. Ja potrzebuję  kochać, a co, jeżeli już tak nie pokocham? tak strasznie się tego boję...." - nie martw się, z czasem pokochasz na nowo, wejdziesz na ten wątek i będziesz się śmiać do monitora.

Twój wątek śledzę od samego początku i różne emocje we mnie on wywołuje. Na początku konsolidowałam się z Tobą, Twoimi odczuciami. W dodatku też cierpię na pewien rodzaj nerwicy lękowej, na szczęście ona sama ustępuje. Przede wszystkim musisz chcieć dopuścić do siebie pewne rzeczy - to kim jesteś, jaka jesteś, to na co chorujesz i wyleczyć się z tego. Bo uwierz mi, żaden facet, nawet ten najbardziej kochający, może nie wytrzymać takich "napadów" (wiem coś o tym).

I właśnie im więcej Twych postów czytam, to odnoszę wrażenie że jesteś strasznie "nabuzowana". Post ma już kilka dni, wydarzenia też i Twój niepokój powinien powoli gasnąć. Domyślam się, sama wiem też, jak to jest - utworzyłaś w tym związku bazę "siebie" - podstawę swego bytu i nagle ta podstawa runęła. Ale z tego co zrozumiałam - pracujesz, masz swoje życie. Zajmij się sobą. Wiem, paraliż ze strachu przed samotnością, przed tym że znów zostaniemy oszukani jest wszechogarniający i też go doświadczam. Ale nie myśl o tym póki co. Po prostu zajmij się sobą.

Wszyscy w tym wątku chcemy Ci jakoś pomóc, mamy swoje pobudki, każdy inne zapewne. Ale przyznam, że kole mnie już w oczy, to co piszesz. Uspokój się. Zajmij się czymś. Ogarnij się !!!
Ten facet prędzej czy później dostanie za swoje, lecz swoją nerwicę, i idź do przodu !!!

On nie wróci, teraz bzyka tamtą, mówiąc już tak wprost o jego podejściu i pogódź się z tym, spraw by Twe lęki znalazły ujście, rozmawiaj z ludźmi, ale przede wszystkim na tematy niedotyczące JEGO, tylko CIEBIE.

Co niektorzy pisali ci o tym ale tam .najwazniejsze ze dostrzeglas w czym problem.