Wyrzucił na śmietnik jak znoszony łach...błagam, pomóżcie...

Do krukruki..

Ok, a pięty szorowałaś bo co.. bo plecy bolały i ciężko było się schylić, proszę Cię...
nikt nie mówi,że tym chciałaś mu zaimponować.. robiłaś to z miłości..., ale są pewne granicę wiesz jak się to czyta to mam wrażenie,że chętnie byś tyłek pudrem zasypała jakby go zaszczypał.
Nie tędy droga.. Kochana tak jak było wcześniej pisane, gdzie był Twój czas,gdzie byłaś Ty? Tliłaś się gdzieś tam w cieniu męża,zapomniałaś o sobie a mężczyzna przy takiej kobiecie która flaki sobie wypruwa,żeby tylko jemu było dobrze i ze wszystkim i we wszystkim się wypala.. taki maminsynek przedłużony w małżeństwie.On o nic się nie musi starać.. bo się przyzwyczaił,że całe życie to o niego się starano, widzisz a skupił się na babie, która była niezależna z pasją itd.. dbała o siebie o swój rozwój.

Proszę weź sobie na to poprawkę i nie popełniaj tych samych błędów w następnym związku, który prędzej czy później Cię zaskoczy, swoją drogą bardzo Ci współczuję że tak Cię skrzywdził ten masłem smarowany dupek. niech sobie żyje z ta tańczącą glizdą, a Ty skup się na sobie,najpierw przepracuj swoje cierpienie a potem dużo sił Ci zyczę i do przodu

Wiem, dziękuję za każde słowo. To jest moje marzenie - po prostu być...i żeby to była ta podstawa, która starcza...

Zgadzam się z tym...tylko że utrzymanie status quo nie odcinało możliwości zmian. Chodzi o utrzymanie najważniejszych dla mnie wartości (kocham, szanuję, nie zdradzam, nie okłamuję) jako fundamentu. Wymyślałam milion sposobów na to, żeby zmienić nasze życie, pytałam go o to, co by chciał zmienić, co mu nie pasuje, jak sobie wyobraża życie. Mówił mi, że nie chce nic zmieniać, że czuje się bardzo dobrze w tym, co jest. Teraz wiem, że po prostu kłamał, bo nie miał odwagi powiedzieć: jedyną zmianą jakiej chcę, to to, żebyś zniknęła z mojego życia, bo już Cię nie kocham, bo kocham kogoś innego.

Żadnych paznokci szorowania stópek i krochmalenia koszulek, żeby pięknie się prezentowały....odkąd odszedł nie mogę dotknąć żelazka...:) Coś już się zmienia:) Ściskam!

Masz dobre wrażenie Poly...tak było...ja go zabolała głowa, to dawałam proszek, robiłam kompres i masowałam...jak się skaleczył, to zalewałam wodą utlenioną, dmuchałam i naklejałam plasterek... tak było...faktycznie, teraz jak tak sobie myślę, to traktowałam go jak dziecko, a nie jak mężczyznę...

To prawda...to mnie boli najbardziej...bo sama z siebie zrobiłam kocmołucha, w dobrej wierze, ale sama to zrobiłam...stałam się nieciekawa, bezsensowna, wiecznie przestraszona, w dodatku przyszła choroba, której on nie mógł znieść, bo wtedy byłam baaaardzo dziwna...Wybrał prawdziwą kobietę. Wybrał kobietę, która potrafi zaspokoić jego potrzeby. Potrzeby wyższe.  Ja widocznie zaspakajałam te niższe. No i przestał mnie kochać...powiedział, że czuje do mnie ogromna sympatię, przywiązanie, szacunek (?),że jestem mądra, piękna, oddana, że nigdy go nie zawiodłam,  ale to nie jest miłość. Że miłością jest to, co on czuje do tej drugiej kobiety. To motylki w brzuchu.

To prawda, w domu rodzinnym nie miał żadnych obowiązków, brakowało mu tylko ptasiego mleczka...mama i tata bardzo go kochają, mają go tylko jednego....i dbali o niego, chuchali i dmuchali...wydawało mi się, że jak jest do tego przyzwyczajony, to po prostu ja też muszę taka być...
Nie wiem, czy kiedykolwiek jeszcze będę z jakimkolwiek mężczyzną, ale wiem jedno...jeżeli tak będzie, o chciałabym, żeby on był Mężczyzną przez duże M. Dziękuję bardzo, zawsze w stronę słońca...:)

Wielokropku,ja doskonale wiem o co chodzi i zgadzam sie z tobą.
A porównanie do Jezusa nasuneło mi sie stąd że momentami ta miłosc własnie tak mi  sie kojarzy jako  biblijna,mistyczna, fanatyczna ta o której nauczał Jezus.

Dla mnie właśnie taka była ta miłość...właśnie taka...tak ją czułam...doskonale to ujęłaś, doskonale!!!!!!

ale mistyczna i fanatyczna milosc nie jest zdrowa(rzepraszam wszystkich wierzacych ze akurat w tym miejscu to pisze )
To wymyslona milosc. Nafaszerowana jakimis wyobrazeniami o milosci, czyms egzaltowanym i nierealnym.
Z jednego powodu, bo zaden czlowiek nie jest idealem i nie sprosta takiemu postawieniu na swieczniku/oltarzu.

Ale co tu zwalac cala wine na autorke i jej postawe. OK, dla mnie tez zbyt ulegla ale nie mozna tylko tu dopatrywac sie przyczyn odejscia. Prawie maz mojej kuzynki zostawil jej kartke na stole kilka dni przed slubem (zaproszenia rozeslane, wszystko gotowe, zero klotni czy innych symptomow rozstania), ze odchodzi, bo ona jest za gruba (bzdura, bo dziewczyna ma figure szczupla i wysportowana ale nie jest chuchrem i anorektyczka) i UWAGA: za dobrze gotuje. Zadna ulegla kobieta, w policji pracuje i asertywnosci jej nie brak. Mozna znalezc powod? Mozna.

A iluz to odchodzi od wspanialych i madrych i niezaleznych kobiet do kocmoluchow jakichs, bez skonczonej podstawowki, bezrobotnej, bez ambicji..tylko dlatego, ze sie odkochali i znalezli kobiete zycia? Nie ma na to reguly. Odchodza do mlodszych, starszych, ladniejszych, brzydszych - nie doszukujcie sie winy w sobie kobiety. Skoro tyle mowil a tak postapil to jest tylko jedno okreslenie i wyjasnienie na calosc - kawal sk..la i juz. I Tobie krukruki zyczyc nalezy, zebys jak najszybciej otworzyla oczy i zobaczyla, z kim tak naprawde mialas przez tyle lat do czynienia. W nastepnym zwiazku wiecej asertywnosci i zdrowego egoizmu dorzuc.

ale ja mam wiare w sprawcza moc milosci, krukruki. I ja tez jestem romatyczka (chyba )

ale to nie zmienia faktu, ze widze u Ciebie takie a nie inne cechy/postawy.
Z jednej strony jestes na pewno fajna babka, wrazliwa i delikatna.
Ale nie potrafisz ( tylko na podstawie tego co nam napisalas wnioskuje ) zadbac o siebie jak jestes w zwiazku.Moze jestes uzalezniona od milosci ?od dawania ? a nie potrafisz brac?

Nie wiem, odnajdz to z kims madrzejszym od nas. Porozmawiaj z kims , kto sie na tym zna . I wie jak to sie je.

ale czemu ma nie zechcec? Mloda jestes, madra, ladna (jesli to Twoje zdjecie w awatarze). I do tego dobra, moze az za ale bez przesady. Sa tacy, ktorzy by taka kobiete na rekach nosili i w rece calowali. Ale to nie byl ten Twoj, on chcial kobiety wampa, weza, bizneswoman - Ty taka nie jestes. Lepiej, ze teraz sobie poszedl, krzyz mu na droge.

Nie rozpaczaj, on by Ci cale zycie zmarnowal, bo wybitnie mial postawe roszczeniowa. Ty badz dobra ale dla kogos, kto tez bedzie dobry i kto to doceni. Widzisz, ja tez moge plecy swojemu partnerowi umyc czy go pomasowac czy kanapki do pracy robic albo pomoc obciac paznokcie u lewej czy prawej dloni - tylko, ze on o to PROSI ladnie (nie zada) i on za to DZIEKUJE. To duza roznica.

Naucz sie dawac ale tak aby bylo to docenione i szanowane. A teraz daj cos sobie i przestan juz o sobie w negatywny sposob pisac i myslec, zadnym psem nie jestes. I jeszcze dodam tylko, ze predzej czy pozniej on stanie na Twojej drodze, nawet przypadkiem. Niech nie zobaczy wtedy slabej, zaleknionej, zalamanej i smutnej kobiety. Zrob wszystko, na zewnatrz i wewnatrz siebie, aby mu szczeka opadla przy tym spotkaniu. Nie o fryzjera mi chodzi (to tez), ale o to jak Ty na niego spojrzysz i jak sie odezwiesz. Z godnoscia i duma z samej siebie. Nad tym czas juz teraz pocwiczyc, nie czekajac na kolejnego partnera.

KRUKRUKI, nie umiem tak kochac jak ty,nigdy tak nie kochałam. W sumie przy Tobie moge powiedziec  ze nie wiem czym jest miłośc.
Ktos kiedys powiedział ,, ten kto nigdy naprawde nie kochał,nigdy naprawde nie żył,,.

Wbrew pozorom nie jestem romantyczką:) Naprawdę:)

Tego nie wiem, jedyne, co chciałabym wziąć od drugiej osoby to spokój i pewność, że będzie przy mnie, gdy będzie taka potrzeba. Reszta sama się ułoży. Więcej chyba nie potrzebuję.

Wielu psychologów i terapeutów próbowało...myślałam, że może oni pomogą, ale są zbyt tendencyjni światopoglądowo. Nie dali rady.
Dlatego tutaj zajrzałam. Uwielbiam ludzi, uwielbiam ich słuchać. Właśnie z Waszych opinii i przemyśleń Dziewczyny czerpię najwięcej. Czasem mam wrażenie, że jak pewien temat przejdzie przez filtry różnych głów i serc to się krystalizuję. Każdy ma w sobie mądrość wszechświata:) Oh god, jakie to było patetyczne...ale, kurczę, tak jest

ale caly Witz polega wlasnie na tym, by zrozumiec, ze TEJ PEWNOSCI nikt nam nigdy nie da.
Bo kazdy jest wolny, moze chciec nam to dac, moze przestac chciec.

Pierwszej swiezosci? Ty masz jakis termin przydatnosci gdzies przyklejony? Super mezczyzne zycia mozna poznac i w dojrzalym wieku, czego jestem chodzacym zywym dowodem.
Zobacz jak Ty o sobie piszesz - zeby przypadkiem nie za dobrze bylo. Zamiast: mloda, wyksztalcona, inteligentna, ladna, zgrabna, samodzielna itp. to Ty cos o pokrakach, swiezosci, trybach itp.  Kobieto, duzo mniej warte szantrapy potrafia sie lansowac i wylansowac (ciekawe czy ta Twoja konkurencja wlasnie taka nie jest), z pustego w prozne przelewaja jakie to nie sa ach i och i wygrywaja. Podpatrz to i ucz sie na wzorach. Bez przegiecia w druga strone:)

A poza tym, czy Ty sadzisz, ze kazdy tak ocenia i analizuje osobe, ktora mu sie podoba? Biedny moj eks w takim razie, juz go 2 zony po 10 latach malzenstwa z kazda zostawily. Na pewno cos z nim nie tak i juz zadna go nie zechce. A zechciala:)

Troche wiecej wiary dziewczyno, w siebie, w ludzi i w swoje przeznaczenie.

Ale wygrywać faceta na lans? Toż to jest prawie jak wygrać konkurs miss piękności za przespanie się z szanownym jury

Wczoraj (to trochę zabawne) w chińskim ciasteczku znalazł karteczkę z "mądrością": trafi w końcu swój na swego. Przepraszam, tak mi się od razu skojarzyło:) Coś w tym jest:) w przeznaczeniu:)

nie o lans chodzi tylko o wiare w siebie, o pewnosc, o poczucie wartosci. Jesli sama dla siebie bedziesz wlasnie taka NAJ to i z takim haslem wyjdziesz do mezczyzn. A oni wola takie naj niz takie "przepraszam, ze zyje".

na pustaka tez malo kto reflektuje, kobieta NAJ to ceniaca siebie ale i z klasa i z umiarem. Ani szara mysz ani rozwrzeszczana Doda - wiesz, tak po srodku;)

no widzisz, podstawy sa, nie ma sie co martwic:) Tylko w mysl Kantowskiego - nie krzywdz tez samej siebie, bo jak Ty siebie nie bedziesz kochac, to jak inni maja to zrobic?

Wiem to, ale prosiłam go o podjęcie decyzji. Zanim jeszcze tak mnie poranił. Podjął się tego i zdezerterował.

Być może masz rację. A raczej na pewno ją masz. Nie mógł oddychać. To też wiem. Udusiłam, wiem. Wiem, gdzie zrobiłam błąd. Mam nadzieję, że to jest szansa. Czas pokaże. Pozdrawiam ciepło!

Moja droga...byłaś po prostu dla niego za dobra a on baran (wybacz za to określenie) nie potrafił docenić tego co ma. Niech mieszka z tą kobietą ale jak posmakuje z nią "prawdziwego życia" to może się ocknie.... Dostałaś lekcję od życia i minie sporo czasu zanim się pozbierasz a rany się zagoją ale DASZ RADĘ ! Pozdrawiam

Przebaczyc ,przyjac I dalej zyc.krukruki piszesz tez w poscie Michasi ktora maz tez porzucil ,ze przebaczac trzeba ,Wiec teraz tylko trzeba miec nadzieje ze szybko sie znudzi nowa kobieta.

Krukruki - Czytając to co piszesz aż się włosy jeżą cały czas Go bronisz ,usprawiedliwiasz całą winę bierzesz na Siebie tylko za co ? za to że tak Go kochasz i jesteś w stanie wybaczyć zdradę ! Pozwalał na to abyś się poniżała (myjąc Mu nogi ) jestem mężatką 32 lata i nigdy bym się tak nie poniżyła każdy ma swoją godność i nie pisz bzdur że jeśli się kocha to takie rzeczy się robi . Jesteś młodziutka ile zdrad jesteś w stanie Mu wybaczyć a jak spróbuje raz to zrobi to ponownie wiedząc że ma taką naiwną Żonę która uwierzy w byle bajkę i Przebaczy . No cóż każdy uczy się na błędach Ty też musisz tylko nie wyobrażam sobie dalszego życia z kimś kto zdradził uraz pozostanie do końca życia tego się nie da zapomnieć .

Nie sądzę, żeby się "ocknął"...powiedział mi, że ona jest po prostu we wszystkim "lepsza" i pasuje mu pod każdym względem, a ja...ja po prostu nie odpowiadam mu, cyt."z tej mąki już chleba nie będzie". Nie łudzę się, nie potrafię po prostu zrozumieć, jak człowiek, który przez wiele lat mówił mi, że jestem miłością jego życia, że jestem najlepszym, co go w życiu spotkało, że poprosił mnie o to, bym została jego żoną...po prostu po tym, jak ta druga pojawiła się w jego życiu, tzn. zaczęła go odwiedzać, opowiadać mu o osobie, wyciągać zwierzenia,  on zmienił się o 180 stopni.... z dobrego, prawego, oddanego człowieka stał się po prostu skurczysynem....i tyle...

Nie wiem, czy mam na tyle siły...moja Mama przebaczyła ojcu, który wrócił, przeprosił, powiedział, że zrozumiał swoje błędy....ja usłyszałam tylko, że "wiem, że cię skrzywdziłem, ale nic na to nie poradzę...przestałem cię kochać i nie chcę z tobą być. Nie moge przestać myśleć o kobiecie, która, jak mi się wydaje, jest miłością mojego życia. Ona nią jest, nie ty, pomyliłem się"...

Biorę winę na siebie, bo nie sprostałam jego wyobrażeniom o kobiecie, z którą chciałoby się przeżyć życie...opowiedział mi o swojej "nowej miłości", cyt: "jest piękna, mądra, ambitna, seksowna, potrafi wiele rzeczy, mamy milion wspólnych tematów (przez pierwsze dwa lata naszego związku tez nie mogliśmy się nagadać...), umie piec ciasta, zna się na motoryzacji, umie pięknie tańczyć, etc., etc." tym samym pokazując mi, że ja taka nie jestem...i to jest moja wina, niczyja inna...

On nie chce do mnie wrócić, on ma teraz nowe, szczęśliwe życie z kobietą, która jest idealna, a ja po prostu nie potrafię tego przeżyć...tego, że dałam z siebie wszystko, a to i tak było za mało, żeby być dla ukochanego mężczyzny kobietą na życie....

Dlaczego bierzesz winę na siebie ? Przypomnij sobie czas narzeczeństwa jak było? skoro zdecydował się na małżeństwo z Tobą to spełniałaś wszystkie kryteria kobiety o jakiej marzył . Zadręczasz się nie potrzebnie On chyba nie zasłużył na Twoją Miłość życz Mu Szczęścia bo Tobie ono jest nie potrzebne Ty sama w Sobie jesteś Szczęściem

Krukruki - ona NIE jest idealna, ona NIE jest lepsza niz Ty, ona jest po prostu NOWA. I to wystarczylo, ta nowosc i odmiennosc, by zapomniec o wzsystkim, co Ci mowil i obiecywal. Dzis ona jest miloscia jego zycia, wczesniej Ty bylas, za rok, dwa pewnie kolejna go otumani - to taki typ motylka zapylacza. Jesli tak opowiada kazdej kobiecie to znaczy, ze jego slowa sa tyle warte co zeszloroczny snieg w Karkonoszach, nie warto po nim plakac tylko cieszyc sie, ze pokazal swoje prawdziwe oblicze poki jeszcze jestes mloda i piekna i mozesz sobie spokojnie ulozyc normalne zycie u boku przyzwoitego mezczyzny. Tesknota i bol mina, zawsze mijaja.

Nie, po prostu jesteś człowiekiem. Człowiek to cała paleta uczuć i emocji. Jesteśmy wredni, chciwi, egoistyczni, czasami mili, wyrozumiali etc. Taki gatunek z nas. Spotkała Cię krzywda, to jak masz myśleć.

O to to Ty sie nie martw, jeszcze nie raz i nie dwa poczujesz motyle w brzuchu. I obys sie TAK nigdy nie zakochala tylko zakochala jak kobieta w pelni swiadoma swoich zalet.
Kazdej po rozstaniu wydaje sie, ze to juz koniec, zaden inny, nigdy wiecej. Ja tez tak myslalam, jak mnie pierwszy narzeczony zostawil i na dodatek w ciazy, nie uznajac dziecka i odcinajac sie calkowicie od jakiegokolwiek kontaktu czy pomocy. A mialam prawie tyle lat co Ty. Teraz mam sporo wiecej i jestem po 10 letnim malzenstwie (tez milosc na zawsze i na zaboj az sie wypalila), rozwodzie i zakochana od paru lat po uszy we wspanialym mezczyznie. Ale moze gdybym go spotkala 10 lat wczesniej, to wcale tak bym go nie kochala? Bylibysmy wtedy jeszcze inni, nie tak na siebie gotowi jak teraz.
Zycie to jest kalejdoskop, nie wiesz jeszcze co i ile Cie czeka. Teraz na nowa milosc nie jestes gotowa, ale bedziesz, na 100%.

Cześć,
coś mógłbym napisać w podobnej ( taki mi się wydaje) sytuacji. Z jednej strony bardzo podziwiam zaangażowanie autorki w związek, chciałbym kiedyś spotkać taką osobę na swojej drodze.  Z drugiej ubolewam, że zatraciła się sama ( swoją wartość) przez to zaangażowania. A mając na uwadze jej wypowiedzi, dobór słów, empatie, jaką zauważam w postach autorki, to w żaden sposób nie mogę się zgodzić z określeniami typy " kura domowa, kuchta itp. Wydaje mi się, że autorka popełniła błąd w tym związku  poprzez to, że zbyt wiele dawała z siebie. Owszem to nie jest złe samo w sobie. Jednak, gdy facet widzi niezadowoloną z życia, płaczącą, panikującą irracjonalnie się zachowującą kobietę to może go to męczyć. A gdy taki stan trwa długo to wówczas zazwyczaj pojawia się ktoś, kto okazuje się być silny psychicznie, mocno stąpający po ziemi. Wówczas facet zaczyna się interesować tym kimś innym. Gdyż naprawdę niejednokrotnie lepiej się rozmawia z kimś, kto może wnieść coś w nasze życie. Coś ciekawego poradzić mądrze, podzielić się czymś z nami, co nam imponuje. Nie znam partnera autorki, więc nie będę się wypowiadał. Jednak niejednokrotnie kobiety swoją nadopiekuńczością odpychają mężczyzn. To nie jest tak, że Twój partner nie zauważał tego, że Ty też np.: świetnie pieczesz ciasta czy też jesteś seksowna. Lecz walory tej drugiej osoby w danej chwili są ważniejsze dla niego niż  walory Twoje. Nieraz ludzie mówią, ? czego ten facet chce od kobiety? Przecież ona mu pierze, gotuje, sprząta, prasuje itp. A on ma jeszcze, ale do niej". A no właśnie wykonuje te wszystkie obowiązki zatracając tym samym swoją wartość. Ja na przykład wolałbym by moja partnerka. Nie poświęcała się dla w/w prac. Bo te rzeczy możemy zrobić wspólnie lub mogę to zrobić sam. Natomiast wolałbym by moja partnerka wolała wyjść ze mną na spacer czy też np.: poszerzała swoja wiedzę z zakresu jej pasji. Dla faceta ważniejsze jest pokazać się np.: na spotkaniach czy to prywatnych, czy to zawodowych z kobietą, która umie się we właściwy sposób zachować a swoim zachowaniem wykazuje, że jest mądra, inteligentna, towarzyska itp. Niż z kobietą, która jest zmęczona i przytłoczona zmartwieniami. To wiele dla faceta znaczy. I zapewne nie  jeden z nas na rzecz tego, co napisałem powyżej wolałby sam zająć się domem czy też obiadem. W sytuacji, gdy już kobieta zaczyna panikować z powodu, że partner ją zostawi to już zapala się światełko facetowi. To jest pierwszy znak, że z tego związku nic nie będzie. To oznacza bynajmniej dla mnie, że kobieta nie ma swojej godności. Możemy spokojnie porozmawiać, może mi kobieta powiedzieć, czego się boi, co ją niepokoi. Ale w momencie, gdy zaczyna histeryzować, snuć domysły to już za dużo.
Rozpisałem się, chciałem coś w tym temacie wtrącić od siebie bo bardzo mnie zaciekawił, coś z mojego życia, coś z podobnej historii z tym, że z drugiej strony medalu. Moje wywody w żaden sposób nie miały na celu nikogo obrażać. Jeżeli ktoś poczuł się urażony to przepraszam.

Oby tak się stało...:)

Teraz to i do mnie dochodzi...:)