Co sądzicie o facetach z kulturą.

A jeszcze za chwile bedziemy odrozniac ludzi kulturalnych od cwokow po tym jak operuja nozem, widelcem, czy serwetke wkladaja za kolnierz czy na kolanach klada - to nie kultura tylko protokol dyplomatyczny.

A dlaczego "będziemy" (czas przyszły)?
Ja odróżniam i bardzo mnie razi brak umiejętności właściwego posługiwania się sztućcami, czy w ogóle zachowania przy stole i estetyki jedzenia.
Ale to już bez względu na płeć

nie mialam na mysli tego czy ktos umie trzymac noz i widelec czy je reka, ale takie faux paus jak np. nieznajomosc ktory widelczyk do czego albo potraktowanie ryby nozem:) Na takie pierdoly, to ja naprawde nie zwracam uwagi. Bo czy taki czlowiek, to z goryzakladamy  czlowiek niekulturalny czy moze nie bywajacy od malego na salonach i przez to nie obyty z cala ta swita, krolewskim dworem i manierami?

I to jest przyklad wlasciwie rozumianego rownouprawnienia

To już tzw. "etykieta", niekoniecznie świadcząca o "kulturze" człowieka. Iluż takich "obytych" na salonach, "ą, ę przez bibułkę" - a w rzeczywistości ...prostaków i chamów? Dbałość o nienaganną prezencję, zachowanie i maniery nijak się ma z tą szeroko pojętą "kulturą". To moje zdanie. W sumie to przykre, że takie pierdoły jak łyżeczka miast widelczyka urasta do wykładni poziomu kultury człowieka

Rany, kolejny...
Nie pisałam o braku kultury tylko obycia.

Nie tylko salonach i nie tylko polskich.
Pewne kanony zachowania są zbliżone (niekoniecznie identyczne).
Np. wspomniane wcześniej mówienie z pełnymi ustami, czy siorbanie, mlaskanie etc.
Takie zachowania są wspólne. Natomiast oczywiście są kręgi czy środowiska, w których nikt na to nie zwróci uwagi.
Są wreszcie kultury gdzie takie zachowanie należy do pożądanych.

Znów popadasz w pewne skrajności.
Wygląda na to, że nie ma osób, które potrafią się zachować przy stole i być jednocześnie sympatycznymi?

Czy drobiazgi i czy istotne, to zależy od okoliczności.
Na co dzień na pewno mało istotne.

Sztuczne z reguły dla nas jest to czego nie rozumiemy
Ja używam takiego sformułowania, tak jak i "potrafi się zachować na drodze" (jako kierowca), "potrafi się ubrać" (stosownie do wieku, okoliczności etc.), "potrafi się wysławiać".
Nie widzę w tym nic sztucznego.
Zresztą to jest tylko nomenklatura.

Na co dzień może być nieistotne (choć po to się kładzie całe sztućce na talerzu aby resztki jedzenia nie "spływały" na stół - więc nie do końca jest to obojętne ).

Jak już wcześniej wspominała Benita, warto jednak pewne rzeczy znać, bo nigdy nie wiadomo kiedy się mogą przydać.
W restauracji jeżeli nie złożysz odpowiednio sztućców to możesz czekać do śmierci, a kelner nie zabierze Ci talerza i nie poda kolejnej potrawy

Żeby nie było off topu - to dotyczy zachowania obu płci

Ani oni światowi, ani kulturalni. Co najwyżej bywali w świecie.
Zjawisko zresztą dość powszechne (pomijając prawdziwe elity). Kultura spsiała i ludzie na świecznikach też stali się prymitywniejsi.

Mnie też prostota nie przeszkadza. Oczywiście prostota, a nie prostactwo.
Jeżeli u prostego człowieka w parze idą uczciwość, lojalność etc. to wszystko jest w porządku. Ale przecież nie zawsze tak jest. Tak jak nie można twierdzić, że każdy obyty w świecie człowiek jest chamem.

Nie do końca wiem co chciałaś przez ten przykład pokazać
To, że wszyscy są równi? Czy to, że nawet człowiek postawiony wyżej w hierarchii nie musi być nadęty?
Wszyscy równi na pewno nie są. Chyba tylko pod jednym względem - każdy umrze.
Ludzie, których los lub własne zasługi postawiły wyżej od innych, zachowują się różnie.
Dopiero wtedy okazuje się czy ktoś ma klasę.

Nie pisałam o francuskim bon ton, ale nieważne.
Jeżeli chodzi o prostotę, to jakkolwiek jest pożądana w wielu dziedzinach (nawet w nauce), to nie zawsze jest możliwa. Też ją lubię, choć nie zawsze można ją stosować. I nie chodzi o zniewolenie konwenansami, tylko o zwykłym dopasowaniu do okoliczności.
Można na raucie np. jeść palcami tylko, że wtedy nie będzie to prostota lecz prostactwo.
Można w otoczeniu innych popisywać się swoją erudycją, obyciem, wykształceniem, pozycją, etc., tylko, że wtedy nie ma to nic wspólnego z kulturą lecz znów jest to prostactwo. Jeżeli do tego dochodzi pogardliwe traktowanie innych, to już jest zwykłe chamstwo.

W gruncie rzeczy nie różnimy się zbytnio w tym podejściu.
Natomiast niewątpliwie różnimy się w ocenie zwykłych gestów mężczyzn wobec kobiet

Jak bylam mloda nastolatka, to pamietam takiego pana w swoim miescie. Byl bardzo bardzo stary ponad 90 lat.
I byl tez bardzo bardzo elegancki. Mial piekne ubranie czyste i perfumy i sygnet i byl zawsze ogolony. Mieszkal sam, a jego zona byla w hospicjum w tamtym czasie i zwykle widywalam go w sklepie jak kupowal dla niej jogurty i inne takie. Bardzo lubil rozmawiac z ludzmi, szczegolnie mlodymi, ale zwykle go omijali bo komu chce sie gadac z dziadkiem starym o ksiazkach czy obrazach.
Pamietam, ze zwrocil na mnie uwage, chyba dlatego ze nosilam sie jak z dawnych filmow.
I pamietam tez ze bardzo mnie oczarowal jego sposob bycia, jego elegancja, ton glosu jakiego uzywal.
I jak pocalowal mnie w reke co mi sie pierwszy raz w zyciu zdarzylo, i nie bylo to jakies okropne cmokanie do przesady tylko ledwo dotknal ustami mojej dloni.
Bylo w tym starszym panu cos dostojnego, eleganckiego i poza tym byl swietnym kompanem do rozmowy bo mial wiedze i byl blyskotliwy.
I to zrobilo na mnie tak duze wrazenie ze uksztaltowalo czesciowo to czego szukam i co doceniam

Szczegolnie te, ktore maja "wiele" do powiedzenia w swoim domu:) Ale to inny temat. Dla mnie, znajacej i kulture polska i zagraniczna, nie ma wiekszego znaczenia cala ta pseudo szrmancka otoczka , jesli niewiele sie pod nia tak naprawde szacunku kryje. Ale zabraniac przeciez nikomu nie zabraniam.

Moje Drogie Panie. Niestety, nie od dziś staje się jasnym, że feminizm i rycerskość nie muszą się wykluczać, a wręcz jedno zjawisko napędza drugie. To jest dla współczesnych mężczyzn największą tragedią. Na tym polega perfidia i przebiegłość zwłaszcza feminizmu liberalnego i chrześcijańskiego, że próbuje "godzić" te dwie pozornie sprzeczne tendencje. Jednak nie są one sprzeczne. Wiadomo bowiem, że rycerskość pozwala trzymać, nawet tych najbardziej niepokornych mężczyzn w ryzach, a współczesne kobiety mogą nadal pławić się w postfeministycznej równości - z tym zastrzeżeniem, że jest to równość tylko dla kobiet, a dla mężczyzn rodzaj obyczajowego zniewolenia. Mamy w efekcie taką sytuację, że kobiety mają wszelkie korzyści z równouprawnienia, a od mężczyzn nadal mogą wymagać dżentelmeńskich zachowań, które nie są wcale uznaniem, że kobiety to słabsza płeć, ale "lepsza" płeć, zasługująca pro forma na większy szacunek.

Nie na tym. Rycerskość polegała na okazywaniu kobietom czci niemal boskiej. Obrona słabszych została do tego dorobiona nieco później. Co nie zmienia faktu, że wszystko się zdezaktualizowało. Choćby dlatego, że kobiety przez wieki właściwie nie miały żadnych praw i niejako za to miały zapewnioną szarmanckie traktowanie. Obecnie w dobie równości, jest to już tylko dodatkowa korzyść dla kobiet, z której powinny zrezygnować. Jednak ja nie wierzę w kobiecą, podobną legendarną, empatię i twierdzę, że póki mężczyźni się nie ogarną i będą nadal tkwić w tym swoistym neomatriarchalnym letargu, szanse są znikome. To uprzywilejowanie kobiet na pewno w końcu zniknie, ale widząc to co się dzieje, to może jeszcze długo potrwać. Teraz mamy taki chory stan, w którym kobiety wyzwoliły się z ograniczających je stereotypów, co samo w sobie jest słuszne, ale nie pozwalają na to samo mężczyznom, oskarżając ich o chamstwo.

Są są. Widzę ich niemal codziennie. Fakt, że moje obserwacje są może ograniczone głównie do przedstawicieli tzw. nowej klasy średniej, czyli środowiska wolnych zawodów, osób stosunkowo zamożnych. Ale tenże neomatriarchat, właśnie tam jest najbardziej widoczny. Ci faceci nie wyobrażają sobie innej roli, niż bycie na usługach kobiet. Zawsze usłużnie otwierają im drzwi, noszą za nie ciężkie pakunki, ustępują miejsca siedzącego. Zastanawia mnie, co się z nimi stało. Bo to nic innego, jak efekt długoletniej tresury najpierw przez dominujące matki, a potem przez wyzwolone, liberalne partnerki. Najgorsze jest, że jest sporo całkiem młodych mam, które w ten sposób tresują swoich męskich potomków. Taki chłopiec od małego uczony jest uległości wobec swojej matki/siostry, potem jest tresowany przez sfeminizowaną do cna szkołę, a potem przechodzi pod obcas swojej partnerki/żony.

Tego to jeszcze nie słyszałam. Niektórzy też nadają jakieś "moce" krzyżom i medalikom, ale o czymś takim jeszcze nie czytałam. Ciekawe jak czuły się gwałcone, poniewierane przez mężów kobiety - na pewno niemal jak boginie. Ty chyba żyjesz w swoim zero-jedynkowym świecie.

Nikt nikomu nic nie zabrania to właśnie mężczyźni częściej od kobiet mają problemy ze zmianą poglądów, czy kulturowych aspektów. praktycznie wszystkie religie zostały wymyślone przez mężczyzn dla mężczyzn do wiadomych celów. Znacznie więcej jest rasistów/homofobów/braku akceptacji ze względu na poglądy wśród mężczyzn, niż kobiet oraz publiczne okazywanie tych zachowań w tym agresja. Mężczyźni chcą trzymać się stereotypów, bo w takim modelu m.in. rodziny i stanowisk społecznych otrzymują za dużo przy minimalnym wysiłku. Ja tam nie wymagam "rycerskości" (to głupi wmyślony mit dorobiony na potrzeby męskiego ego oraz faktycznie XXI wiecznych księżniczek, ale jeśli takie kobiety mają branie to nie wiem do kogo macie pretensje), czy jakie inne "zachowania" - bo nie obchodzą mnie obcy faceci. Chcę być szczególnie traktowana tylko przez męża i oczywiście idzie to w obie strony. To, że ktoś obcy otworzy mi drzwi zwisa mi to i powiewa. Ja to robię ze względu na czyste pobudki, a nie jakąś etykietę. Tak samo jak wybuchnie wojna to nie będę polegała na podobno legendarne bezinteresownej rycerskości (rozumianej poprzez Twoją definicję) mężczyzn. To widać na świecie i po historii - trzeba być głupią, aby na to liczyć. Tego nigdy nie było, chyba że wśród malutkiej garstki i to w czasie pokoju.
Jak Jędras89 osoby Twojego typu nie chcą przypisywać sobie cech o których wspomniałeś, że są dla Was stereotypami to w czym problem? Właśnie tego nie rozumiem - nie chcesz czegoś robić to tego nie rób. Jeśli masz być kulturalny, bądź miły aby uchodzić za kogoś i podobać się kobietom to jest to czyste granie pod publiczkę i spełnianie oczekiwań.

Reasumując według Ciebie kobiety zawłaszczyły wszystkie aspekty męskiego życia? przecież to jakiś absurd. Po po prostu osobom Twojego pokroju bo bolą 4 litery, że ludzie nie żyją według Twojego mniemania. Tak właśnie mieli mężczyźni od zawsze - wyniszczanie obcych kultur, polityczne intrygi, system kar-nagród, ograniczanie słabszych warstw społecznych itp.
Czy chciałabym cofnąć się, aby ktoś moim kosztem poczuł się lepiej? W żadnym wypadku. Jak na moje odnaleźć się w obecnym systemie nie potrafią Ci co właśnie są nauczeni oczekiwania czegoś od ludzi ze względu na własną płeć oraz mają niski współczynnik przystosowalności jak np. muzułmanie.

BelleDeNuit - tak to jest złe, bo to jest traktowanie mężczyzn jak damskich służących. Już córeczka widzi, jak tatuś ubóstwia mamusię i potem sama przejmuje taki model w swojej rodzinie. Ile jest takich przypadków??? Wątpię, czy zgodziłabyś się poświęcić swoje wywalczone przez feministki prawa, żeby zaznać szarmanckości.
CatLady - czyli niejako potwierdzasz, że odpowiednio urobieni i wytresowani mężczyźni "kulturalni z natury" są bardziej pożyteczni dla feministek. A więc dobre maniery i feminizm w jednym stały domu. I to jest straszne, bo sporo kobiet tak myśli...

Przepraszam, masz jakieś skrzywienie? Z jednej strony mówisz o jakiejś wymyślonej rycerskości, która miała polegać na UWAGA przyrównaniu kobiet do bogiń, a w tym takie ich traktowanie, a z drugiej kulturę osobistą zrównujesz z byciem pantoflarzem, albo pomoc w zaniesieniu zakupów to taka ujma na honorze?
Weź się ogarnij i wreszcie zdecyduj, bo tutaj wychodzi, że rycerze posiadali naturę maminsynków oraz pantoflarzy i Ci jakoś to nie przeszkadza. Nie wspomnę o dżentelmenach - to co dopiero były wytresowani przez społeczeństwo osobnicy. Nie pomijając, faktu że gdyby kobiety miały tak dobrze to nigdy nie doszłoby do powstania ruchów feministycznych. Widać jak "rycersko" są traktowane kobiety w krajach muzułmańskich, Afryce czy biedniejszych państwach Azji. No żyć nie umierać! Męska genetyczna rycerskość spowodowała falę chorób przenoszonych drogą płciową, gwałtów, kamieniowania, palenia a stosie, zabraniania uczęszczania do szkół. Jak te tępe kobiety mogły zrezygnować z takich przywilejów. Nie wiem, Ty mi napisz.

Dla przysunięcia krzesła, otwarcia głupich drzwi, czy postawienia kurtki na kałużę aby nie zabrudzić bucików miałabym zrezygnować z możliwości samodzielności finansowej (aby w żadnym związku nie zaznać przemocy ekonomicznej), możliwości nauki na kierunkach technicznych czy kierowania własnym życiem (no tak wyszłabym za alkoholika/szowinistę/dewianta to do końca życia musiałabym cierpieć jak nasze babki).
Musiałabym być po prostu głupia. Jeśli dżentelmen jest miły, aby coś ugrać - to mi coś takiego nie imponuje. To jest raczej żałosny typ osobnika. Może to dobre dla kobiet bez ambicji i chęci traktowania w związku jako partnerki, a nie rzeczy nad kominkiem.

Aha.
Mamy jasnosć w temacie.

Co do tego osławionego otwierania drzwi, które tak ujmuje niektórym mężczyznom honoru... Jak ktoś za Tobą idzie, albo mijasz sie z kimś w drzwiach - z mężczyzną, czy kobietą - to po prostu puszczasz drzwi, tak, by zamykając się walnęły tą osobę? Nie przytrzymasz, bo nie? Bo ja trzymam, czasem nawet dla faceta, bo puszczenie drzwi i zamknięcie ich komuś na twarzy jest zwyczajnie chamskie. I o tym mówię, gdy mówię o kulturze. To jest zwykła grzeczność, którą ty odbierasz jako usługiwanie. Nie ma nakazu otwierania drzwi, nie ma żadnych nakazów, by zachowywać się grzecznie, to są normy życia w społeczeństwie.

Savoir vivre nie jest damsko-męski, jest ogólnoludzki. Jeśli ktoś tego nie wie, to ja nie chcę mieć do czynienia z takimi ludźmi.

Przemawia przez Ciebie zaniżone poczucie wartości - jeśli przytrzymanie drugiemu człowiekowi drzwi odbierasz jako ujmę na honorze, to na słabych podstawach ten Twój honor stoi, jeśli musisz kogoś uderzyć drzwiami, by poczuć się wartościowym, równym człowiekiem...

W tym zdaniu zawiera się całe clou tego tematu.
Doprawdy nie wiem jak w ogóle można zastanawiać się nad tak podstawowymi sprawami, które u kulturalnych z natury i/lub wychowania ludzi są zwykłym odruchem, dzięki któremu łatwiej (czytaj: przyjemniej) im funkcjonować w społeczeństwie, które ma zwyczaj odwdzięczać się tym samym. Osobiście już dawno zauważyłam, że ludzka życzliwość do nas wraca, a i mi korona z głowy nie spada, kiedy osobie młodszej czy odmiennej płci przytrzymam drzwi czy pomogę, kiedy widzę, że tej pomocy potrzebuje.

nie bardzo wiem jakie sa te szczegolne warunki...

1) przemoc domowa, której ofiarami w 90% są kobiety?
2) gwalty i molestowanie?
3) wyzywanie od dziwek czy kurew kiedy dostanie sie kosza?
4) nieustajace przekraczanie granic kobiet - w celu ewentualnego uwiedzenia?
5) dzielenie kobiet na dziewice do roli zony i ladacznice do ruchania?

serio w obliczu tego ewentualne otwarcie kobiecie drzwi to taka tragedia?

Nie mam i mieć nie zamierzam. Nie, nie jestem trochę w te, a trochę wewte, uprzedzając ewentualne ataki. Moim zdaniem mylisz się, bo od mężczyzn jednak społeczeństwo oczekuje pewnych gestów w stosunku do kobiet, które można interpretować jako poddańcze i wskazujące na niższą pozycję mężczyzny, a więc obowiązek wstania, gdy rozmawia z kobietą, mężczyzna musi się pierwszy ukłonić, nie może pierwszy przekroczyć progu. To są wszystko gesty wskazujące na jawną dyskryminację mężczyzn. Gorsze jest to, że w naszym społeczeństwie jest na to ciche przyzwolenie. Ja od maleńkości uważałem, że moja godność osobista i moje cztery litery nie są pośledniejsze od damskich i mam tak samo prawo do zajęcia miejsca siedzącego.

No dobrze, zakładając, że jest jak napisałeś, to co w związku z tym? Czujesz się pokrzywdzony? Jest Ci żal, że nie urodziłeś się kobietą czy może uważasz się za lepszą jednostkę społeczną i boli Cię, że kobiety się temu bezkrytycznie nie poddają? Czy to w jakikolwiek sposób zmienia Twoją osobistą sytuację? No może poza tym, że już nie wystarczy nosić gaci, żeby mieć większe prawa.

Tego błogiego leniuchowania, kiedy trzeba było zająć się całym gospodarstwem i gromadą dzieciaków, nawet nie skomentuję. Można zresztą analogicznie - mężczyźni zamiast zająć się rodziną uciekali na wojnę, żeby sobie postrzelać i zasłużyć na miano bohatera. Nie widzisz w tym absurdu?

Dlaczego od razu pełen nienawiści? Bo śmiem wytykać im hipokryzję? Coś mi się zdaje, że ktoś tu nie znosi prawdy i stąd taka reakcja... Olinka - tak, jestem zły że urodziłem się mężczyzną w czasach wybitnie mężczyznom nie sprzyjającym. Może w krajach arabskich czy Ameryce Łacińskiej mężczyzna ma jakąś tam pozycję, ale w Europie, a w Polsce zwłaszcza jego pozycja została zdegradowana wraz z feminizmem, który niestety nie zwolnił nas z rycerskości i sprowadził do roli użytecznych koni pociągowych i wiernych piesków na usługach pań.

Star temat, ale odpowiem.
Jeszcze nie widziałam, aby normalna kobieta z wysoką kulturą osobistą była niezadowolona, że mężczyzna zachowuje się kulturalnie w stosunku do niej.
Osobiście lubie.

Jaka prawda mnie boli? Mąż nosi siary,bo jest silniejszy, ja mu za to podam herbatę wieczorem i zrobię kanapki do pracy,chociaż nie muszę. Nikt nikomu nie usługuje, pomagamy sobie, uzupełniamy się. W czym masz gorzej niż kobiety? Bo na razie się nie dowiedziałam.. czego Ci nie wolno? Ja nie potrzebuję skakania obok mnie, mam dwie ręce, łeb na karku,świetnie sobie radzę sama ale wybraliśmy wspólne życie,więc o siebie dbamy. To jest normalne.

A co dokładnie, jakie zachowania uważałbyś za równe traktowanie?

Muszę przyznać, że trochę Cię nie rozumiem. Zachowania kulturalne, np przytrzymanie drzwi, czy pomoc w czymś odbierasz jako uwłaczające i za nadskakiwanie - a ja uważam je za ogólnoludzkie, uważam, że łatwiej się żyje wszystkim, gdy się komuś pomoże. A z tego, co Ty piszesz, to równość będzie jak będzie Ci oficjalnie wolno zamknąć komuś drzwi na twarzy, bo przytrzymanie ich i przepuszczenie kogoś ci uwłacza... Twoja godność osobista musi być bardzo chwiejna...

Jeśli chcesz być traktowany jak król, to może jedź do krajów arabskich, przekonwertuj się na islam i wtedy może będziesz traktowany jak pan i władca i nie będziesz musiał przepuszczać kobiet w drzwiach.

Serio nie pojmuję, jak takie zwykłe miłe gesty można odbierać jako ujmę na honorze. Taki jesteś ważny, to przestań to robić, zacznij traktować ludzi jak uważasz za słuszne i przekonaj się jak będziesz odbierany.

Myślę, że już wszystko powiedziałem. Ale dla jasności powtórzę. Czym innym jest ogólnoludzka grzeczność i otwieranie drzwi tym, którzy tego potrzebują, jak np. osoba obładowana siatami niezależnie od płci, a czym innym takie gesty w stosunku do osób wyżej postawionych od nas, np. w pracy i kobiet. Tak, boli mnie, że wymaga się ode mnie dżentelmeńskich zachowań w stosunku do kobiet, bo sam na takie gesty jako mężczyzna nie mogę ze strony kobiet liczyć. A większość kobiet jest święcie przekonana, że takie gesty im się po prostu należą, bo tak niestety zostały wychowane. Podobnie jak to, że mężczyzna jako niższy rangą musi czekać na uścisk dłoni kobiety, czy jest obowiązany ukłonić się kobiecie jako pierwszy. To wszystko są przykłady jawnie nierównego traktowania ze względu na płeć. Problem leży w tym, że jakoś wiele pań feministek nie widzi w tym żadnego problemu, podobnie jak i wielu mężczyzn, którzy mają już dokumentnie wyprane mózgi w toku społecznej, matriarchalnej tresury.

Tak to objaw ucisku mężczyzn, bo w etykiecie towarzyskiej nie ma prawa wyciągnąć ręki do kobiety, która jest traktowana jako godniejsza i bardziej szanowana płeć. Pytam, z jakiej racji? Właśnie takie na pozór małe rzeczy są najbardziej denerwujące ze względu na ich powszechność. Mało osób zdaje sobie sprawę, że dyskryminacja na niwie sv jest tak powszechna, dotyczy niemal wszystkich mężczyzn na co dzień, począwszy od szkoły, poprzez dom, relacje towarzyskie, a na pracy skończywszy i z tego powodu jest niemal niezauważalna. Przykre jest, że często do przestrzegania tych krzywdzących zasad nawołują sami mężczyźni innych mężczyzn. Mężczyzna mężczyźnie wilkiem...

ale w czym problem?  Mnie często faceci przepuszczają w drzwiach tylko z tego powodu, ze jestem kobieta a oni zostali tak wychowani. Czy to im uwlacza? Nie sadze. Ja tez z tego powodu nie fruwam pod sufitem, choć zawsze bardzo mi milo i z uśmiechem dziekuje, bo to miły gest i świadczy o wychowaniu w oparciu o stara szkole. Lubie szarmanckich mezczyzn. Przebywanie w ich towarzystwie to po prostu przyjemnosc. Ale nie wymagam tego od nich. Jednak to jest zawsze na plus w kontaktach.
Ty tez nie musisz silic się na gesty, które w Twoich oczach czynia z Ciebie sluzalczego pieska, jak  gdzieś napisałes. Swoja droga, to chyba kompleksy musisz mieć duże, jeśli w ten sposób na to patrzysz. W życiu nie spojrzalam na szarmanckiego faceta w podobny sposób, przeciwnie, zawsze myslalam o takim z uznaniem, ze to facet z klasą.

Przerażające i skandaliczne jest, że zachowanie "powszechnie uważane za kulturalne" są krzywdzące dla mężczyzn i gloryfikują kobiety. Uważam (choć to utopijne założenie), że mężczyźni powinni się solidarnie przeciwko tym zwyczajom zbuntować i nie przestrzegać tych zasad! Podobnie jak przykre jest to, w jaki sposób adiaphora postrzega mężczyzn. Facet z klasą to synonim faceta służalczego, okazującego paniom wiernopoddańczy szacunek. Smuci mnie to, bo tak właśnie patrzy na kobiety wiele kobiet, jeśli nawet nie większość. Feministki często nie widzą w tym problemu, bo jest nierówność, ale działająca na korzyść kobiet! Snake, dziewczyny nie czekają na przejście na "ty", bo są właśnie przekonane, że to one o tym decydują, nawet jeśli w pracy decyduje o tym akurat szef, a mężczyźni pokornie czekają na inicjatywę osoby starszej/szefa/kobiety.

Oooo... I to jest dopiero jawna dyskryminacja, bo ona nie ma wyboru - to Ty jej udowadniasz, że nie jest godna uścisku Twojej dłoni .

Tak dokładnie to odczuwam. Wchodzę do pomieszczenia, gdzie są 3 kobiety i 1 mężczyzna. Mówię - cześć dziewczyny, a do tego faceta idę i podaję mu dłoń. Wygląda to dokładnie tak jakbym je szykanował Gdyby były moimi pracownicami, to jasna sprawa, podszedłbym i pierwszy wyciągnął do nich dłoń ale nie są. Ja nie będę podchodził do każdej, stawał i czekał czy wyciągnie dłoń więc załatwiam to tak jak opisałem.