aborcja..prosze przeczytajcie moja historie....

Witam, chciałabym wstawić wam pewien text znaleziony w internecie. On idealnie obrazuje jak wygląda dla niektórych cała sytuacja aborcji. Ja nigdy bym się nie zgodziła na aborcje. Oto ten text:

Zmartwiona kobieta udała się do ginekologa i powiedziała:
"Doktorze, mam poważny problem i bardzo potrzebuje twojej pomocy! Moje dziecko nie ma nawet 1 roku życia, a ja jestem ponownie w ciąży. Nie chcę dzieci w tak małym odstępie czasu. "
Tak więc lekarz powiedział: "Ok, a co chcesz, abym czynił?"
Powiedziała: "Chcę, żebyś zakończył moją ciążę i liczę na twoją pomoc z tym."
Lekarz pomyślał trochę i po chwili milczenia powiedział do pani: "Myślę, że lepszym rozwiązaniem dla tego problemu, jest to mniej niebezpieczne dla Ciebie. "
Uśmiechnęła się, myśląc, że lekarz zamierza przyjąć jej prośbę.
Następnie kontynuował: "Widzisz, abyś nie musiała zajmować się 2 dzieci w tym samym czasie zabij to jedno, które trzymasz w ramionach. W ten sposób będziesz mogła odpocząć trochę, zanim narodzi się drugie. Jeśli mamy zamiar zabić jedno z nich, to nie ma znaczenia, które to jest. Nie byłoby ryzyka dla ciała jeśli wybierzesz to, które trzymasz w ramionach. "
Ta pani była przerażona i powiedziała: "Żaden lekarz! Jakie straszne! Jest to przestępstwo do zabicia dziecka! "
"Zgadzam się", odpowiedział doktor. "Ale wydaje się być OK z nim, więc pomyślałem, że może to najlepsze rozwiązanie."
Doktor uśmiechnął się, wiedząc, że miał już za sobą punkt.
Przekonał matkę, że nie ma różnicy w zabiciu dziecka, które już się narodziło a takimi, które jest jeszcze w łonie matki. Przestępstwo jest takie samo!
Razem możemy zaoszczędzić cenne życie!
Miłość mówi: "Poświęcenie siebie dla dobra drugiej osoby." Aborcja mówi: "Poświęcenie drugiej osoby, dla dobra samego siebie."

By: Life is Dangerous: Let's Ban It

brunecia90 - wiesz to chyba najbardziej zależy od psychiki danej osoby. Ja nie umiałabym z tym żyć.. sumienie by mnie chyba zjadło..

moze  i mnie znienawidzicie co tera napisze................dziewczyna wyrazila swoje uczucia chcial po prostu wyzalic sie .........a nie uslyszec odwas jak ona zla zabila dziecko .wyrodna matka ..niekazdy wie jak w takim momencie ma  podjac decyzje ........wie ze do konca ja bedzie gryzlo sumienie wie ile razy spodka kobiete w ciazy bedzie myslala.wie ile razy zada sobie pytanie dlaczego to zrobila ............ale domyslam sie co tera moze czuc ..........niechodzilo jej oto zebyscie wspolczuli jej albo glaskali po glowce ...........wystarzcylo napisac jej troche zrozumienia........anie wyzywac od roznych.........sa sytuacje takie na swiecie ze kazdy podejmuje decyzje takie  wktorym danym momencie czuje sa kobiety twarde i sa bezsilne wcale nieposzla na latwizne ........cos jej mowilo ze tak am zrobic a nieinaczej sa sytuacje o ktorych wy........niemacie zielonego pojecia ........niebronie jej ........ale niepodoba mi sie ze to wy jak glodne psiaki skoczyliscie nania jak za kawalkiem miesa ............troche zrozumienia ...........i przedewszystkim zastanowienia sie co wy tam wyisujecie ............napewno bede skrytykowana tak jak ona ..........to bedzie wiadomo ze nic dowas niedotarlo w niektorych slowach co napisalm dziekuje ................

ale się popłakałam, straszne ale jak prawdziwe.... post o lekarzu też trafiający jak zabijać to co to za różnica..............

Moja siostra po trzech poronieniach zaszła w ciąźe.Wyniki badań wskazywały wadę genetyczną płodu.Proponowano siosyrze zabieg.Pamiętam jak płakała.Postanowiła urodzič.Dziś jest mamą zdrowego ślicznego chłopczyka.Jest bardzo radosnym ,mądrym dzieckiem.Ostatnio miałm ubaw -dziadkowi buty pastował,innm raz otulał swoją me kołdrą bo była chora...Chłopczyk nie ma jeszcze dwóch lat.

Nie oceniajcie innych .Kiedyś teź oceniałam i krytykowałam do momentu aź sama wpakowałam się w sytuacje które  pokazały mi mogłyby mnie przerosnąć.Myślałam nigdy nie zdradze a zdradziłam .A potem ogromny lęk źe moźe być ciąźa.W głowie rodziły się myśli o usunięciu ciąży.Ja która schyla się w upalny dzień po wyrwany kwiatek na chodniku
aby zabrać go do domu i uratować .

Autorka postu źałuje i ostrzega.
Czuje źe zabiła jakąś cząstke siebie.
Tylko rozmowa z Bogiem moźe ukoiła by  Twój ogromny ból

"wiemy tyle o sobie, na ile nas sprawdzono" oraz "nigdy nie mów nigdy" - dedykuje te zdania zaciekłym krytykom autorki wątku.
Oby Was, moje drogie,  życie nie zweryfikowało.
A Tobie sweetness, pomoże z pewnością myśl, że nigdy więcej tego nie zrobisz, choćby nie wiem co. I proszę Cię nie katuj się, nie znęcaj nad sobą. Stało się. I się nie odstanie. Jeśli jesteś osobą wierzącą, pójdź do spowiedzi. Jesteśmy tylko ludźmi i niestety, czasem upadamy dokonując złych wyborów. Na pewno, gdybyś mogła cofnąć czas, drugi raz byś tego nie zrobiła - tak myśl, o tym co się stało. Twoja rozpacz świadczy, że jesteś dobra. Po prostu zbłądziłaś.  Pozdrawiam Cię gorąco, i życzę wybaczenia samej sobie.

Idź do psychologa.

Powiem coś od siebie - just mi strasznie źle w życiu i baaaaaaardzo, baaaaaaardzo żałuję że moja mama nie miała aborcji.
Że niby miałam prawo żyć? Ale ja nie lubię mojego życia i go nie chcę. Dano mi życie- nie pytając mnie o zgodę. Dano mi geny ale nie dano mi szansy ich wyboru. Tak się złożyło, że dostałam same wybrakowane. I powiedziano: a teraz żyj (=się męcz). I jeszcze masz być wdzięczna! Otóż - nie jestem.
Więc byłabym ostatnia do potępienia kogokolwiek kto miał aborcję.

Wszyscy popełniamy błędy.

Ważne żeby nie narzucać swoich widzimisię innym.

to czego dokonałaś jest obrzydliwe,to dziecko było zdrowe (tak myślę) i miało szansę na życie,miało.....

o boszeeeee... łzy same cisna się spod powiek... myśle, że autorka tematu na forum, nie do końca była gotowa na to, co ją tutaj spotka... może potrzebuje współczucia, zrozumienia - ja nie potrafię zrozumieć, ale i autorka chyba nie potrafi - najgorzej jest chyba podjąć nieodwracalna decyzję i to tak ciężką, wyrachowanę, egoistyczną...jest mi bardzo przykro...niewymownie przykro,ze matka zabiła swoje malutkie bezbronne dzieciątko...

Ale głupawy tekst. Zawsze mnie zastanawia skąd wy bierzecie takie kawałki.

Autorko postu- pewnie tu nie zaglądasz, bo temat jest strasznie stary.

Jeśli jednak jakimś cudem zaglądasz, to mam nadzieję że potrafiłaś sobie wybaczyć i w przyszłości więcej nie popełnisz podobnego błędu.

Jesteś tylko człowiekiem. Trzymaj się.

Czytam ten post i wypowiedzi osób młodych nt. temat aborcji i nie mogę wyjśc z podziwu, jak młode dziewczyny  posiadają  dużą wiedzę i jak strasznie się brzydzą sweetnness . Otóż sweetness zwierzyła się na tym FORUM ze swojego najwiekszego grzechu , sama zdaje sobie sprawę, że uczyniła źle, ale przecież czasu nie da się przywrócić. Widać, że sama nie może sobie pomóc. To nie o lińcz chodziło autorce tego posta, a być może o zrozumienie, o wyrzucenie z siebie tego bólu. Gdyby była tak bardzo zła, to nie miałaby aż tylu wyrzutów. Ona sama nie może sobie poradzić z sytuacją, która zaistniała i być może to zostanie jej na całe życie.  Opisywanie każdego tygodnia dziecka w ciąży jego matki powinno być na innym poście, ten post ma inne znaczenie. Mam prawie 60 lat i nigdy nie poddałam się aborcji , chociaż takie myśli były mi bliskie ( urodziłam na III r. studiów, ojciec dziecka jak tchórz uciekał i byłam bez grosza przy duszy ). Owszem teraz się cieszę, że udało mi się skończyć studia, urodzić i wychować dziecko, ale wiem jak człowiek jest bliski granicy rozpaczy. Wiem co to jest rozpacz i ból, kiedy człowiek zjeżdza po linii  pochyłej w dól i nie ma żadnej pomocy. Za moich czasów studia trwały 5 lat, nie było dwuetapowo jak teraz, więc groziło przerwanie studiów na których tak bardzo mi zależało. Teraz to przynajmniej po 3 latach masz licencjat lub inżyniera, a wtedy nie.    Aktualnie  nic mi  nie grozi ( to chyba jasne ) , lecz jak  uważałam , tak nadal  uważam, że każdy ma swój rozum, swoje sumienie, które czy chcesz, czy nie chcesz to cię  rozlicza. Wy młode panie dopóki nie przekroczycie wieku prokreacji  to  nie powinniście tak mocno " krzyczeć" i kogoś tak lińczować , bowiem nigdy nie wiadomo co kogo w życiu jeszcze może spotkać. Tej osobie czyli sweetness tak należy się współczucie i pomoc psychiczna. Nie krzycz, dopóki nie przeskoczysz pewnego wieku. Najwieksi grzesznicy tego świata są rozgrzeszani, " rzuć kamieniem, jeśli jesteś bez grzechu ". Kiedyś myślałam, że to stare baby i faceci tak krzyczą nt. aborcji , bo już nic im nie grozi, albo swoje przeszły. Na tym FORUM każdy powinien znaleść dla siebie miejsce. Jest miejsce na tym forum nt. miłość, zdradę, sex, orgazm itd. i takie miejsce chciała znaleść sobie ta dziewczyna.  Nikomu nie przyszło do głowy, że taka dziewczyna jak sweetneess nie mając z kim porozmawiać może wpaść w depresję, albo jeszcze gorzej. Nie osądzajcie, byście nie byli osądzeni. A na temat aborcji, jej szkodliwości można założyć oddzielny post i tam się wyżywać.Tam można tłumaczyć cały rozwój płodu ( tydzień po tygodniu ), opisać traumę kobiet po aborcji , własne odczucia itd.  Ileż to razy czytałam, że taka młoda dziewczyna osądzała koleżankę za aborcję, a tu nie wiadomo jak sama wpadła w niechcianą ciążę i uczyniła tak samo.

Witaj, bardzo dobrze cie rozumiem bylam w podobnej sytuacji, rowniez przebywam za granica, nie powiem napewno jets tu duzo lepiej niz w polsce ale to nie oto tu chodzi, czasami brakuje wsparcia dobrego slowa np. " bedzie dobrze, dasz rade".
W 2005 roku zaszlam w ciaze, nie mialam wsparcia od moich najblizszych, mowili nie dasz rady usun idt. nim sie ostatecznie na to zdecydowalam troche to potrwalo, ale stalo sie, wiekszosc z Was mi powie trzebabylo urodzic, oddac ale to nie jest takie proste. Wiem zabilam swoje dziecko, do tej pory jest mi z tym trudno zyc, ale nie jestem pewna czy umiala bym zyc wiedzac ze ono gdzies tam jest ze nie mam z nim kontaktu, ze moze po kilkunastu latach mnie znajdzie i zapyta sie dlaczego ?????
Moze powiecie ze wybralam mniejsze zlo, ale stalo sie, nic juz na to nie poradze, juz nie da sie tego cofnac.

Dlaczego oskarżacie tą Dziewczynę. Nie możecie przemyśleć tego w ten sposób że już teraz sama siebie katuje myślami i tym że wie że zrobiła źle że może by sobie poradzili może by się ułożyło. Ale niestety to już nie wróci. Będzie musiała nauczyć się z tym żyć, żyć że świadomością że może zbyt pochopnie i zbyt szybko nie myśląc zabiła swoje dziecko. Zastanówcie sie Dziewczyny. Co byście zrobiły z takiej sytuacji.
Zgadzam się z opinią "Pumy" "Marioli"

Krostka, najbardziej krzyczą młode dziewczyny. To efekt prania mózgów na katechezie. Od przedszkola do matury jest tego około 900 godzin. W tym czasie "Niemy krzyk" i różne durnowate, łzawe opowiastki......
Zadziwia tylko brak katolickiego miłosierdzia dla tych co "upadli". Taka to religia miłości. Najlepiej lincz, stos i kamienie.

w angli kobiety ktore usuwaja dzieci jest o 70 procent wiecej !!!!!!

No to chyba dobrze że w Polsce mniej kobiet zabija własne dzieci.

Innym piszesz, by się zastanowili i by nie oskarżali jej a sama po chwili piszesz, że zabiła swoje dziecko. Zastanów ty się.

Jestem co prawda prze przeciwko aborcjii ale nie chcę nikogo krytykować. Mam tylko nadzieję że sweetness23 i wszyscy którzy to przeczytali nie popełnią już tego błędu.

Przestroga dla wszystkich kobiet - zacznijcie myśleć! Oczywiście, czasem wiadomość o ciąży jest szokiem - wszystko rozumiem. Oczywiście, jestem facetem i łatwo mi mówić, bo nie ja będę nosił to dziecko 9 miesięcy, ale cóż, to już nie ja wymyśliłem. Ja, jako facet, mogę jedynie robić wszystko, aby ta ciąża dla mojej kobiety przebiegała jak najlepiej, wyręczając ją i pomagając we wszystkim, w czym trzeba.

Ale do czego zmierzam? Do tego, że aborcja to morderstwo, za które powinno się siedzieć, jak za każde inne morderstwo. Niestety. Nazywajmy rzeczy po imieniu. Ja rozumiem, jeśli płód jest tak masakrycznie uszkodzony, że nie ma szans na normalne życie czy jest pewne, że dziecko umrze w męczarniach niedługo po porodzie lub gdy ciąża zagraża życiu matki, tudzież jest z gwałtu. Tutaj niech kobieta rozsądza to w zgodzie z własnym sumieniem.

Jednak jeśli ciąża przebiega prawidłowo, a powodem aborcji jest wpadka lub brak zaplecza finansowego to nie ma wytłumaczenia. Nie masz kasy? Możesz oddać, ale jak już się urodzi i popatrzy na Ciebie małymi oczkami to zaczniesz pracować na 5 etatów byleby tylko je zatrzymać i zapewnić wszystko, co możesz. STOP ABORCJI BEZ POWODU!

popieram

Niech faceci przestaną się wypowiadać na tematy, na które pojęcia nie mają ZIELONEGO to raz, chyba, że jesteś ojcem nienarodzonego dziecka i Ty i nikt inny ma być za niego odpowiedzialny. Łatwo się ocenia osobę, sytuację, jeśli się nigdy nie stało przed podobnym wyborem! Jestem poruszona ilością jadu i nienawiści skierowanej na autorkę i wszystkich, którzy ośmielili się pomyśleć inaczej. W czasach Jezusa pewnie wzięlibyście do ręki wspomniany kamień i zrobili z niego użytek. Osobiście również nie jestem zwolenniczką wolnej aborcji i zgadzam się jest to godne potępienia postępowanie, ale nie będę jeszcze dołować kobiety, która JUŻ wyboru dokonała. Do czego to ma niby prowadzić i jak dziewczynie ma pomóc w pozbieraniu się z tej traumy?? Potrzeba tu niestety psychologa, a nie inkwizytorów! Ta dziewczyna mimo decyzji jaką dokonała i cierpienia duszy, do którego sama doprowadziła musi znaleźć przede wszystkim siłę i spokój by móc z tym jakoś żyć i móc wychować  syna. Poza tym post ma być swego rodzaju przestrogą dla innych, to ważne by rozmawiać na takie tematy, na pewno przed podobnym wyborem stoją tysiące kobiet, należy im się przede wszystkim wsparcie. Gdzie są ci rodzice, znajomi, partner zanim zapadnie tak drastyczna decyzja? Oczywiście nas to nie interesuje prawda? Najlepiej jest piać na całe gardło już po fakcie.

Chciałam bronić autorkę postu, ale jak przeczytałam jaki ma stosunek do rodaków, to już nie mam ochoty jej bronić...

Nie rozumiem dlaczego wielu Polakom mieszkającym za granicą w głowach się przewraca...

zgadzam się. a jeśli ktoś chce usunąć to zawsze sobie znajdzie powód, pretekst...

gratuluje siostry. Nie znam zadnej normalnej kobiety dla której aborcja byłaby radością, zwłaszcza wielokrotna. To jest zawsze trudna i przykra decyzja.

Z tym sie zgodze. Jedyne wspomnienie jakie mam po swojej to niesamowita ulga i do dzis dziekuje instytucji NHS za szybki i sprawny serwis, bez glupich pytan i przesluchania. Wystarczy, ze jest sie przerazona wpadka i jej konsekwencjami, zeby jeszcze do tego ktos mnie wypytywal czy faktycznie chce usunac (tak jakby dorosla baba nie wiedziala co chce ze soba zrobic).

Aborcja MOZE byc trauma (jak pisalam juz milion razy), ale tylko wtedy kiedy kobieta jest do niej przymuszona poprzez czynniki zdrowotne badz zastraszanie rodziny, partnera czy srodowiska.

nie mam na myśli, że się rozpacza czy, że ma się traumę. Ja też nie rozpaczałam i nie mam traumy, bo po prostu definitywnie nie chciałam mieć więcej dzieci, ale wolałabym nigdy nie być w niechcianej ciąży i nie mieć aborcji.  Ja tego nigdy nie wyprę ze świadomości. To nie jest tak, że rozmyślam o tym, że zabiłam dziecko, że czuję się mordercą i męczy mnie sumienie. Nie, śpię spokojnie, ale bywają chwile, gdy patrzę na jakieś i myślę, że moje miałoby już tyle lat... i zastanawiam się, jak by wyglądało, jakie by było... To sa rzadkie i krotkie chwile, ale się zdarzają i wtedy ogarnia mnie smutek. Nie tęsknota, ale smutek, że to mi się przydarzyło. Nigdy nie odczuwałam radości z tego powodu, że miałam aborcję. Bo z czego tu się cieszyć? Ze dusi się w zarodku życie własnego dziecka? Nonsens jakiś.
Naprawdę nie wyobrażam sobie, aby jakaś normalna, świadoma kobieta cieszyła się z tego powodu. Aborcja to jest przykra konieczność. Lepiej nie mieć takich doświadczeń niż mieć. Chyba oczywiste. Gdy więc ktoś pisze o radości w związku z tym, nie do końca chyba zdaje sobie sprawę z tego czym jest aborcja, albo jest niezdolny do głębszych refleksji.

Beyond a czy ja pisalam o Tobie? Zauważylaś może w swoim roztargnieniu, że odniosłam się do wypowiedzi Spocka w ktorej pisał o radości siostry z powodu trzech aborcji?  Nie nakręcajmy niepotrzebnie tematu. Swoje zdanie w temacie aborcji przedstawiłam w innym wątku, w którym i Ty i V też się wypowiadałyście, i o ile mnie pamięć nie myli, różnicy zdań nie ma.
Aborcja to decyzja z ktorej żadna kobieta nie powinna się tlumaczyć. Ale nie przeginajmy, że to jest takie nic, że hip hip hurra, jak extra. Nie jest extra i nie ma się czym chwalic ani z czego cieszyć. To mniejsze zło i tyle. Lepiej usunąć ciażę niż urodzić niechciane dziecko albo krzywdzić je jak ma to miejsce posrod patologii. Dzieci powinny rodzić się chciane i kochane, zawsze to powtarzam i będę do smierci. Tyle w temacie.

Czuje się zmęczona, że tak się ciągle z tym szarpie. Nawet dziś robię ostatnie zakupy przed wakacjami. Duże centrum handlowe, fajne wyprzedaże, finanse są można zaszaleć. Zapowiadało się nieźle, aż spotkałam dziewczynę z wózkiem, w moim wieku, no góra 24 lata. Z dzieckiem w wieku buntu dwulatka, dzieciak rzucał się na podłogę, darł, wymyślał, a ona oprócz niego i wózka jeszcze zakupy niosła na obiad, pampersy i nic dla siebie, zero ciuchów kosmetyków. Moja pierwsza myśl, że przecież ja mogłam być na jej miejscu, że przecież mogłam tak samo przegrać życie. Serio ruszają mnie takie sytuacje, staram się jak mogę ich unikać. Mam coś w rodzaju, zespołu stresu pourazowego. Wyszłam jak najszybciej w spokojne miejsce, żeby się uspokoić. Staram się unikać dzieci i rodzin z dziećmi. Ale czuje, że ciągle uciekam, boje się ze tak już zawsze będzie

dla mnie wystarczającym powodem jest: nie chcę dziecka

Rowniez jestem przeciwko aborcji , ale dziewczyny opamietajcie sie ! Swoimi slowami dobijacie czlowieka, ktory juz jest na dnie!!! Czym pokazujecie, ze wcale nie jestescie lepsze od autorki! Ona ma ciezka depresje  (poczytajcie troche na ten temat), pisze, ze gdyby nie dziecko juz nie byloby jej na tym swiecie.Przez Wasze niemadre slowa, moze pojsc dziewczyna targnac sie na wlasne zycie i co bedziecie zadowolone Katoliczki wielkie? Tak samo jak autorka mozecie sie przyczynic do kogos smierci.Temu dziecku zycia nie wrocicie, jezeli jestescie wierzace to wierzycie, Ze jest ono u Boga i jest mu tam dobrze.
Do Autorki: Czasu nie cofniesz, to , ze zrobilas zle wiesz, teraz musisz myslec o tym dziecku, ktore masz. Idz do psychologa i pomoz sobie. Bo nieszczesliwa mama to nieszczesliwe dziecko a masz dla kogo zyc! Powodzenia