Problemy z chłopakiem

Wydaje mi się, że to nie świadczy o nim źle. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że to by mogła być oznaka poważnego traktowania - zobacz, jakie krążą opinie na ten temat (że źle, że brak klasy, że nie powinno się mówić), a on i tak postawił na szczerość. Na początku związku przez jakiś czas mógłby ukrywać swoją "związkową" przeszłość, ale w dłuższym związku? Milknąć na każdą wzmiankę o byłych?

Jako facet może uchylę rąbka tajemnicy jak to jest po "tej drugiej stronie" w jednej z poruszonych kwestii. Mianowicie:

Nie. Faceci mówią to aby zazwyczaj podnieść notowania u kobiet. Ja sam osobiście o byłych jeśli mówię to albo dobrze albo wcale. Natomiast prawdą jest, że kobiety są ciekawskie i wypytują. Nie zgodzę się z tym, że facet opowiadający o byłych to facet bez klasy. Zazwyczaj jak to mówimy to mamy przed oczami wysublimowanego buchaja , który na wakacjach ma minimum 5 przygodnych partnerek i niczym dominujący pawian rozpowiada to na lewo i prawo. Drobie Panie - nie wszyscy tacy jesteśmy

Hmmm, mi najbardziej przeszkadza, gdy facet jest mało męski. Ale też gdy jest za bardzo "męski". Ciągle się przechwala i robi z siebie nie wiadomo kogo. Właśnie takiego pawiana, o którym wspomniał użytkownik wyżej.

Facet powinien być stonowany, ale jednocześnie mieć ogień w oczach. Mieć wartości, które wyznaje i mieć nad wszystkim kontrolę. Takiego właśnie trafiłam

Ja choruje na AZS ale mojej partnerce praktycznie to nie przeszkadza, choć bywają okresy (jesienią i zima się nasila) gdy kiepsko wyglądam. Choroba dotknęła głównie twarzy, choć ciało też cierpi ale na to jakoś nie zwraca się uwagi.
Prawda jest taka, że jak się kogoś kocha to to nie przeszkadza aż tak bardzo...a przy dobrej pielęgnacji choroba jest do zniesienia. Uroda jak uroda, wszystko kiedyś i tak przeminie, a moja partnerka jest naprawdę świetnym przykładem tego że nawet piękne kobiety potrafią zaakceptować faceta "nieidealnego."

Chłopak się leczy, czy olał całkiem chorobe?

Skoro nie jesteś w stanie zaakceptować jego i tego wszystkiego co go dotyczy również choroby to marnie widzę szansę na udany związek. Jeśli się kogoś kocha to również kocha się jego słabości. Jeśli czujesz niechęć lub co gorsza wstręt- to zostaw Go i nie psuj życia Jemu i sobie.

Pamiętaj jednak, że życie to nie bajka...

Przyłączam się do powyższej opinii - jak kochasz to kochaj
Co do wysuszonej skóry, to problem wynika z kaloryferów i niskiej wilgotności powietrza w domu. I gdyby to było tylko to, to należałoby się zaopatrzyć w odpowiedni krem natłuszczający i nawilżający skórę, ale oczywiście z jak najmniejszą ilością dodatków. Świetne byłyby kosmetyki z serii Emolium, zarówno krem jak i plyn z emolientami do kąpieli. To bardzo pomaga.
Ale skoro chłopak ma problemy również z samą jakością skóry, to zdecydowanie LEKARZ!
Badania hormonalne i tego typu sprawy.
I na pewno można sobie z tym poradzić
Pomóż mu z tym.

Kobietki Kochane, czy robiłybyście problem z tego, że Wasz facet opowiada dużo o Was swojej rodzinie?
Mój chłopak ma bardzo dobre relacje z rodziną, na początku uważałam za plus , że mówi o mnie, chce przedstawić, ale np mojej siostrze bardzo nie podoba się to. Np wczoraj była taka sytuacja, poszliśmy na obiad do baru i On wybrał jakies mega zestawy a ja miałam ochotę na naleśniki i On stwierdził, że za mało jem, no i dziś mówił, że opowiadał o tym swojej siostrze przez telefon/
Moja siostra twierdzi, że nie powinnam mu o wielu sprawach mówić i że to poważna wada u faceta.
Czy też tak myślicie ? Unikacie takich facetów? ja już nie wiem czemu Ona tak się czepia tego.

Takie pierdoły niech sobie opowiada,oby tylko nie opowiadał o takich sprawach miedzy wami ,nie tylko intymnych ale sa sprawy w zwiazku ktore zostaja miedzy dwojgiem ludzi. Wtedy jakby cos takiego facet powiedzial to bym sie wsciekla

Dzięki
No właśnie też mi się wydaje, że to nic takiego.
Zarzeka się, że o sprawach intymnych itd nie będzie mówił, ale nie do końca mam pewność, skoro o takich rzeczach mówi , hm zaczęłam właśnie się zastanawiać, ale może lepiej nie podejrzewać niczego.
Moja siostra uważa, że nie powinien o takim czymś nawet mówić co opisałam.
I , że mamusi opowiada o mnie też i ogólnie to takie trochę jest niefajne,
no ale mnie się wydaje, że jednak nie ma co z tego powodu wywoływać kłótni, po prostu porozmawiam z nim jeszcze raz na ten temat, ale zdaję sobie sprawę, że nie jestem w stanie go tego oduczyć czy zmusić żeby nic a nic nie mówił na mój temat do bliskich.

Ja mialam pare takich sporów ze swoim facetem ale bylo minelo i nie mysle o tym.. U mnie to go troche przekreslilo ale tylko pod wzgledem myslenia o nim,nie uczuc, chociaz jakby powiedzial cos intymnego o bylych w towarzystwie moim i rodziny to bym sie klocila.. Odebralabym to jako porównanie,zgorszenie..i zalezy co by mowil o bylych,bo jakby je wychwalał to na pewno bym to tak odebrała..

Nie, nie porównywał ich ze mną i nie mówił tego w towarzystwie nikogo.
Wczoraj rozmawiałam z Nim na ten temat przez telefon. Powiedział, że absolutnie te sprawy są między nami i że mogę się spytać Jego siostry. Nie pozostaje mi nic innego jak zaufać . Skoro tak mówi to myślę, że tak jest.
Dzięki za odpowiedzi :*

Kierowca tira to całkiem przyjemny zawód. Co jest w nim złego? Pojeździ, pozwiedza, jedynie nie ma go często w domu i ma siedzący tryb życia, a co za tym idzie- nadwaga i te sprawy. Jakby np. był zbieraczem złomu, to bym się porządnie zastanowiła Na przykład zdecydowanie bym go namówiła na zmianę pracy

Pracownik ubojni, i mundurowy- odpada.

Dzięki dziewczyny ! i to z calego serducha ! Każda wypowiedz jest dla mnie cenna.

Czyli gdyby Cię ujął charakterem, osobą no i np wszystko powoli zmierzałoby w kierunku małżeństwa z czasem to też by Ci nie przeszkadzało, że często Go nie ma w domu? że jest tylko odświętnym mężem czy tatusiem?
Mnie zastanawia ten temat. Z tego co słyszę to większość kobiet absolutnie nie wyszłaby i nie związałaby się z chłopakiem , który wykonuje tego rodzaju pracę. Ale z drugiej stron y tak mnie ciekawi czy one tylko tak mówią teoretycznie ? Bo w sumie, gdyby serio się zakochały, np facet przykuł wyglądem a zatrzymał charakterem , no ale właśnie miałby taką pracę, która wiąże się z przebywaniem głównie poza domem to co wtedy?
Choć zdaję sobie też sprawę, że taki związek może być dla kobiety przede wszystkim trudny. Czekam na wasze opinie

Może to związek dla mega twardych babek?
Może te uczuciowe, wrażliwe nie są w stanie sobie z tym poradzić ?

Zawód nie jest dobry. Ale jak kochasz musisz próbować, lepiej tym co go kochasz niż z idealnym którego nie kochasz:P

Nie wiem co ma zawód kierowcy tira do związku no zawód jak każdy inny...

Nie zauważyłam żeby kierowcy tirów narzekali na brak kandydatek na żonę. Byle nie miał w każdym mieście innej

no to gdzie on jeździ, że go ciagle nie ma?
mojego to góra dwa dni nie było...

aaa no chyba, że tak mój to tylko na łódkach jeździł... wiesz o co chodzi?

no ale przecież może zmienić pracę na taką, że będzie mniej jeździł, albo na krótsze trasy

brednie!

bo?

Część z was chyba nie do końca zrozumiała. Piszecie, że "zawód jak każdy inny". To prawda, ale autorce chodziło o ciągłe, kilkudniowe (lub czasem dłuższe) wyjazdy. Mój ojciec był kiedyś kierowcą (jak miałam z 8 lat) i pamiętam te wyjazdy, jak dla mnie to trwało jak cała wieczność, a nie było go raptem parę dni.
Jednak nie przekreślałabym związku przez pracę. Może za jakiś czas ją zmieni. Ludzie się zmieniają i może też zaczną go męczyć ciągłe rozłąki z tobą.

Przy moim usposobieniu, potrzebie sporej przestrzeni własnej i czasu na pielęgnowanie zainteresowań... taki  kierowca TIR-a albo marynarz byłby partnerem idealnym To czy czas rozłąki będzie tylko okresem "czekania" zależy chyba  w dużym stopniu od naszego nastawienia do tego rozstania i trybu życia...

Nie wiem, być może macie racje..a może nie(?) Teoretyzujecie czy byłyście w takim związku? Nie jestem osobą która wisi na facecie, lubię pobyć sama i zając się sobą, albo sprawami które w tamtym momencie mój kierowca nie lubił robić. Jednak to nie zmieniało faktu, że brakowało mi jego i tej normalności, zwykłej rozmowy zamiast telefonicznej, nawet wspólnego wieczoru przed filmem czy wspólnej kolacji i zwykłego spacerku...
Jak dobrze szło to widzieliśmy się co tydzień, przez weekend, tylko, że trzeba brać pod uwagę że przyjeżdżał zmęczony i miał też inne sprawy do załatwienia aniżeli siedzenie tylko ze mną... jak szło gorzej bo coś wypadło, pękła opona, skończył się czas, albo szef kazał mu od razu jechać w kolejna trasę to było widzenie się co 2 tygodnie przez 2 dni. Bierzcie też pod uwagę, że te 2 dni mogły wyglądać tak, że przyjeżdżał rano w sobotę i wyjeżdżał w niedziele późnym popołudniem.
Z reguły takie wyjazdy w innych firmach wyglądały jeszcze inaczej, 3 tygodnie w trasie, tydzień w domu i ten tydzień to jest tak naprawdę nic. No jeżeli Twoją pasją nie jest chodzenie tygodniami po górach, to ja nie wiem jakie musiałabyś mieć zainteresowania, żeby przez ten czas nie odczuwać tęsknoty za osobą którą się kocha, której bliskości potrzebujesz i cieszyć się, że go nie ma.
Co mi po charakterze takiego faceta jak i tak nie ma go przy mnie? I tak wszystkie sprawy muszę załatwiać sama i tak naprawdę dziele się życiem z myślą, że on tam gdzieś jest i za jakiś czas znowu go zobaczę. Są z pewnością kobiety które sobie z tym radzą, ale osobiście bazując na podstawie tego co już przeżyłam, to stwierdzam, że nigdy więcej już na taki związek się nie porwę.
Jeżeli twierdzicie, że kierowca TIR-a to zawód jak każdy inny bo tak myślicie a nie przekonałyście sie na własnej skórze to jesteście w błędzie. Kierowca TIR-a to NIE jest zawód jak każdy inny.

No właśnie, w Twoim zawodzie są "okresy" gdzie życie zawodowe decyduje o życiu osobistym, a w zawodzie kierowcy, ciągle życie zawodowe decyduje o życiu osobistym.
Ja pisze z perspektywy osoby która w takim związku była. Zaznaczyłam, że nie twierdze ze nie istnieją kobiety którym to odpowiada. Ale nie można powiedzieć ze ten zawód jest jak każdy inny, jak tu większość kobiet tylko domniema.

A resztę jesteś poza domem? 10 dni to i tak więcej niż kierowca. No to może byście się faktycznie dograli, nie wiem. Ja opowiadam Autorce ze swojej perspektywy.. z perspektywy osoby która potrzebuje faceta na co dzień a nie 2 razy w miesiącu.

Witam jestem nowy .
Na 100% facetów na tirach może z 30%-50% ma zdrowe podejście do żony czy partnerki dajmy na to 20% to geje co daje nam łącznie 70%, 20% syngli po nie udanych związkach itd. zostaje nam 10 % ludzie w związkach z daleka od żon, partnerek. Bo są kierowcy co poruszają się po Polsce i są tacy co po UE jadą. na ogół system wygląda tak 3 tygodnie trasa 1 tydzień w domu.I właśnie te 10% może dokonać nie wierność i korzystać z pań na parkingach . Chodź mam przykład mojego kolegi Tato żona 4 dzieci zero zdrady tylko trasa i powrót szybki do rodziny

Kochane i Kochani, nie spodziewałam się, ze mój wątek zyska takie zainteresowanie.
Ja z całego serca Wam wszystkim dziękuję. Każdy dodał tu coś mądrego.
Sprawa według mnie jest ciężka. Z jednej strony rzadko trafia się na faceta, który tak nam odpowiada, są wtedy wspólne tematy, motylki w brzuszku itd , każdy to zna, wiadomo, że z czasem motylki już tak na szczęście nie fruwają i człowiek zaczyna myśleć na spokojnie. Z drugiej strony czas szybko upływa i co to za życie /młodość?? , gdy chłopaka więcej nie ma jak jest. Brak wspólnych spacerów, rozmów itp itd. Nie mogę powiedzieć, że mi nie zależy, ale w sumie na dłuższą metę to taki kiepski sens. Ciągle stawiam sobie pytanie co z tym zrobić ?
Może zostawić? poczekać? wrócić do poważniejszej rozmowy na ten temat? narazie to pół roku razem.
Co do zmiany pracy jest mała szansa, ale że niby na krótką chwilę, bo On nie jest typem osoby, która pracuje 8 godzin i siedzi codziennie w domu.
Twierdzi, że to ma dużo plusów. Ma dużo swobody (ja również dużo pracuję w tygodniu. mam wypełniony czas, pasje itd), że pozwiedza i ma dużo kasy i w przyszłości utrzyma rodzinę. Ale co z tego ? skoro byłby tatusiem kilka dni w miesiącu a może 2 dni nawet.
Przyznam, że ciężko mi z  tym , gnębi mnie to i jestem każdemu z Was wdzięczna za słowa wsparcia, oceny sytuacji, za podzielenie się swoją sytuacją. KOCHANI JESTEŚCIE !  wiem, że nikt nie podejmie decyzji za mnie, ale warto poczytać co myślicie.
Eh chyba pozostaje mi czekać, nie załamywać się, po prostu żyć swoim życiem. Latem chce mnie zabrać ze sobą w trasę jak będę na urlopie. Zgodziłam się. A co będzie dalej? czas pokaże. Ciężko mi Go zostawić, ale mając Go również nie czuję zbytnio, że jestemw  związku. Telefon nie zastąpi obecności itd. Mam ciężki orzech do zgryzienia.

Nie założenie, Boże broń :-) taka osobista statystyka. w sumie to się pomyliłam. Znam sześciu, trzech obcych, jeden sąsiad od  zawsze i dwóch krewnych. Wierny jest jeden z nich, pozostali udowodnieni. Nie szkaluję, pewnie korporacje i delegaci mają podobnie. Taki wtręt a'propos. Przy czym odżegnują się od "baz wirusów" na parkingach, podobno tylko u desperatów mają takie popyt. i oby tak było, na zdrowie żon.
Rosalinda08, fakt, ciężka decyzja, współczuję. Ale człowiek wydaje mi się ważniejszy, niż zawód. Dobry i na odległość da radę, kiepski i na co dzień może szczęścia nie dać.

Nie no, zbyt często nawala, nie ma go ostatnio dłużej niż 2 tyg . Ja myślę, że lepiej chyba samej , bo nie daję rady. Postanowiłam zakończyć to.
Dobry nie da radę na odległość, bo nie ma go gdy go potrzebuję i w ważnych momentach. Czuję, że dziś miarka się przebrała. Wiele nocy już przepłakałam , cierpię, gdy go nie ma. Widzę jedno wyjście. Przyjaznić się z Nim, a nic poza tym.

Rozmawiałam z chłopakiem.
Ma zmienić pracę, tzn dalej jezdzić, ale poszuka firm , które wysyłają w krótsze trasy tak, aby mógł być w każdy weekend )
Myślę, że to mogę spokojnie zaakceptować.Na tygodniu pracuję, więc ok.
To znak, że Mu zależy ) Cieszę się i dzięki jeszcze raz za komentarze.