Jasiu, wiesz kto to Jacek Soplica? - Co mnie pani ziomkami straszy?!

No weź, Boromir, Faramir czy Aragorn, to przy Kmicicu straszne drewniaki. Góra poziom Skrzetuskiego Kmicic to był fajny gość i wypił, i portrety przodków wystrzelał, łyczków batogami popędził, Wołmontowicze z dymem puścił, kobietę porwał...

To chyba Trylogię musisz sobie odświeżyć Jest w niej pełno głupich, zdradliwych, zarozumiałych i zawistnych Polaków. Jest droga ku złemu Chmielnickiego i przyczyny tego. Są opisy skąd brało się niezadowolenie Kozaków, mimo pielęgnowania pamięci takiego Wiśniowieckiego nie ukrywał autor metod jakimi się posługiwał. Pełno jest interesownych wielmoży, którzy za garść srebrników, zaszczytów i możliwości odegrania się na swoich wrogach zdradzają swój kraj. Jest obraz rozlazłej szlachty. Wrogowie RP wcale nie są tak jednostronnie pokazani. Szwedzi przecież wcale nie głupimi i okrutnymi bestiami. Są ukazani jako świetne i zdyscyplinowane wojsko dowodzone przez świetnych wodzów. Ich okrucieństwa pokazują się z czasem kiedy rozluźnia się dyscyplina pod wpływem łatwych zdobyczy i zachłyśnięcia się bogactwem zdobytego kraju. Tatarzy ale i słynni Lipkowie ukazani są jako okrutni i dzicy ale jednocześnie wiernie służący temu, który zdobędzie ich serce. W miarę przyzwoicie ukazane są skomplikowane relacje wzajemne Polaków, Kozaków, Tatarów i Turków. Wzajemne polityczne rozgrywki, zawierane i łamane sojusze. No wybacz ale pod tym względem Władca Pierścieni jest prosty niczym budowa cepa i nie widzę w nim nic co byłoby bardziej korzystne dla młodzieży niż znajomość Trylogii. To już lepiej aby młodzież faktycznie miała poznawać Sagę o Wiedźminie czy Trylogię Husycką tegoż autora. Albo niech czytają G.R.R. Martina, bo u niego złożoność świata jest porównywalna z tolkienowską ale o ileż bogatszy świat postaci, ich rysów psychologicznych, motywacji.

To żaden błąd. Przypomnij sobie o co dokładnie chodziło Kobylińskiemu. Głownia, to jest to długie i ostre w broni białej, a nazywane inaczej klingą lub brzeszczotem. Można więc jak najbardziej ciąć głownią. Chyba, że pan Szymon nabijał się z cięcia głownią husarskiego koncerza czy głownią szpady, bo te rodzaje broni służyły akurat do kłucia. Głownią każdej innej popularnej wtedy broni białej, a więc każdej szabli (husarskiej czy karabeli), rapieru, pałasza można było zadać cięcie. Zarzut, że Sienkiewicz nie znał się na broni jest zresztą z samej swojej istoty głupi, bo on przecież nie pisał książki naukowej o współczesnej Kmicicowi czy Zbyszkowi broni. Chcesz wiedzieć ile jest bezeceństw jeśli chodzi o zgodność z realiami w malarstwie Matejki?

No to może ja jednak nie pamiętam zbyt dokładnie w każdym razie wytykał mu coś, o czym pisał, a czego nie da się zrobić.

I oczywiście można mu to wytykać, bo skoro można wytykać błędy innym, to dlaczego nie jemu? ponoć i błędy historyczne tam się zdarzają - ale ja akurat za historią nie przepadam, to ogólnie mu odpuszczam raz na zawsze

Wiadomo, ze jak ktoś Sienkiewicza lubi, to będzie go bronił rękami i nogami - ale to nie jest argument.  Argumenty patriotyczne tez za mną nie przemawiają, bo historia pokazuje, ze do rzucania się z szabelką choćby na czołgi to Polak chętny i zrywny - ale gorzej z planowaniem na zimno i z rozsądkiem

A inna sprawa, ze i sam patriotyzm w takim wydaniu to już trochę archaiczny sam w sobie się staje - ja mam w nosie potop szwedzki, mnie interesują dzisiejsi Szwedzi
A bez roztkliwiania się nad warstwą historyczno-patriotyczną to Trylogia jest zupełnie taka-se dla mnie i płakać po jej stracie nie będę.

Ja poproszę więcej dobrej, klasycznej SF w lekturach szkolnych! Koniecznie! Bo od tej całej historii to można serdecznie szkołę znienawidzić

Już wcześniej napisałam, że lektur nie czytałam, a z wysławianiem się, ortografią, gramatyką, itd. nie mam problemów. Nigdy nie miałam. Z tego wynika, że (nie)czytanie lektur niekoniecznie ma jakikolwiek wpływ na zasób słownictwa. Bardziej bym się pokusiła o stwierdzenie, że macza w tym palce Internet, telewizja, ogólnie mass media. Przykład - skróty typu "bd", których osobiście nienawidzę i dostaję białej gorączki, gdy je widzę, pisanie bez polskich znaków, bo szybciej, niechlujstwo, niesprawdzanie tego, co się napisało przed wysłaniem, literówki. Zapożyczamy też wiele słów z obcych języków, głównie angielskiego. To też swoje robi.

A przecież większość lektur - Pan Tadeusz na przykład - są napisane specyficznym językiem, którego się już nie używa, więc co mają lektury do wysławiania się.

Wiesz, czemu nie potrafią pisać dłuższych tekstów? Bo są uczeni, że muszą trafić w klucz. Brak jest jakiejkolwiek wolności w interpretacji. Ma być tak, jak ktoś sobie wymyśli i już, bo inaczej nie będzie punktu. 

Nie powiedziałabym, że jest w depresji. Nie jest dobrze, ale tragicznie też nie. Przede wszystkim powinno się wrócić do 8-klasowej podstawówki. Osobiście, dla mnie gimnazjum było wybawieniem, ale 8 + 4 (mówię o liceach) było dobrym systemem ogólnie.

Poza tym mamy przeładowany program. Historia wałkowana jest na każdym nowym etapie nauki od początku i na żadnym z trzech etapów mojej edukacji, nigdy chyba nie poszliśmy dalej niż zakończenie II wojny światowej, a i tego nawet pewna nie jestem. Matematyka, fizyka, chemia są źle uczone. Nie ma żadnych doświadczeń (przynajmniej u mnie nie było), nauczyciele często nie nadają się do nauczania tych przedmiotów. Są to przedmioty trudne, na które powinno się poświęcać więcej czasu. Ale go nie ma, ponieważ w szkołach mamy 2h religii. Bądź etyki, jeśli w ogóle jest możliwość wyboru. 2h religii i tylko 4h matematyki (w zależności od profilu klasy).

Język polski? Też za dużo lektur. I znowu nigdy na żadnym etapie nie doszłam do współczesności, a i literatura II wojny światowej została ledwie liźnięta. Ale to akurat wina mojego nauczyciela, który potrafił sprawdzać obecność 15 minut, pytać kolejne 15, zapisać temat lekcji na pół tablicy drobnym maczkiem i zamyślić się nad jakimś "dziełem" i takiego go zastawał dzwonek na przerwę

Po co takie przedmioty jak wiedza o kulturze? Opieram się na swoich doświadczeniach, a ten przedmiot to była taka zapchajdziura, na której odrabiało się inne lekcje. Po co plastyka/muzyka. Niech się to zbierze w jedno dajmy na to, a nie porozbijane na 3 oddzielne przedmioty. Poza tym na co komu plastyka? Lubiłam, nie przeczę, ale stawiać oceny z tego, jak kto maluje albo rzeźbi?

Myślę, że całkiem dobrze stoimy z językami obcymi. Na poziomie studiów większość studentów jest w stanie jako tako dogadać się po angielsku, a spora część mówi bardzo dobrze. Choć i one nie zawsze są dobrze nauczane.

Już nawet nie wspomnę o przeładowanych klasach. 33 osoby były w mojej klasie. Moja mama miała 35 uczniów.

No i jeszcze na koniec - kładzie się nacisk, że należy (wypada) iść na studia. I idą na studia tłumoki. Albo osoby, które są mądre, ale do studiów ich nie ciągnie, no ale wszyscy idą, to ja też. Albo rodzina naciska, a nie zawsze w wieku tych 19 lat jest się w stanie młody człowiek postawić.

Są w naszej edukacji minusy. Ogromne minusy. Ale jednak nie jest tak tragicznie

Jak pisałem, Sienkiewicz nie pisał rozprawki o broni białej czy ochronnej. Poczytaj analizy Bitwy pod Grunwaldem Matejki (może być autorstwa Kobylińskiego) i ile jest w tym obrazie nieścisłości i nieprawdy historycznej. Zresztą świadomie wprowadzonych przez twórcę i dlaczego.

No przepraszam ale tu się akurat kłaniają braki w wiedzy historycznej zastąpione mitami i propagandą.

No i popełniasz błąd, bo bez wiedzy o Potopie ale i szeregu wcześniejszych konfliktów ze Szwecją nie zrozumiesz jak historia kołem się toczy. 300 lat temu Szwecja to był bidny kraj, którego mieszkańcy aż sikali w majty z radości kiedy mogli się zabrać ze swoim królem na wyprawę do Polski. Bo takiego bogactwa, to oni w swojej Szwecji przez całe życie by nie zobaczyli co za jednej krótkiej wyprawy za morze. Nie znając historii Potopu nie możesz powiedzieć dzisiejszemu Szwedowi ile dobra jego przodkowie nakradli w Polsce. Zdajesz sobie sprawę, że Szwedzi w Polsce nawet budynki rozbierali i wywozili za morze? Ostatnio jak Wisła wyschła znaleziono na dnie resztki takich ładunków wywożonych w dół rzeki do Gdańska. Zdemontowane z budynków marmury, rzeźby i płaskorzeźby. Nie czytając o Potopie ale i o całym okresie opisywanym w Trylogii przez Sienkiewicza nie zrozumiesz w jak głębokim upadku pogrążyła się Polska po tych wojnach. Wrzuć w gogle te tematy i poczytaj jakie straty materialne i demograficzne poniosła Polska w tym okresie. Czy wiesz ile z tego co Szwedzi wtedy nakradli w Polsce nadal u nich jest?

Snake, ale co nam po analizowaniu histori w najdrobniejszych szczegółach? Owszem, ja mam braki w wiedzy historycznej bo po prostu ona mnie nie interesuje. Ja lubię przedmioty ściśle i na tym  się w szkole skupialam. Nie każdy musi byistorykiem - owszem, historię znac warto, ale waazniejsze jest uczyć dzieci radzenia sobie w życiu tu i teraz, a nie tworzenia rzeszy bezrobotnych magistrów historii. Lub literatury.
Nie bez powodu pojawiły się żarty o bezrobotnych humanistach

A widziałaś kiedyś pismo odręczne osoby kształconej za czasów pióra i atramentu oraz obowiązkowej kaligrafii? Ja widziałem i to była po prostu czysta przyjemność czytania i kontemplowania estetyki.
Ja akurat liceum skończyłem ponad 20 lat temu, kiedy liceum, to było coś. Umiejętności wyniesione z lekcji języka polskiego pozwoliły mi na przykład popełnić kilka artykułów do prasy kiedy mnie o to poproszono. Po prostu wiedziałem jaką formę do tego będzie stosowniej dobrać i jak ją skonstruować. Nie musiałem się wstydzić choć to nie moja działka. Za to zęby mnie bolą jak czytam "artykuły" prasowe w wielu dzisiejszych mediach. Strach mnie ogarnia nawet nie na myśl, że takie tłuki piszą te teksty ale, że jakiś nad poziom redakcji i korekty nie widzi w tym nic niestosownego. Tu absolutnie nie ma mowy, że od dzisiejszych uczniów się więcej wymaga. Wręcz przeciwnie, wymaga się coraz mniej i wiedzy coraz bardziej głupiej w sposobie jej podawania i egzekwowania.

1. Tylko formalnie, niestety.

2. Nie o wyższym poziomie, tylko o poprawnej polszczyźnie.

3. Nie mówię o programach rozrywkowych czy tym podobnych, bo tego nie oglądam.
Mówię o wypowiadaniu się osób z tzw. "elity" (cokolwiek to znaczy). Bywa tak żenujące, że aż strach.

4. Nie oczekuję literackiej polszczyzny. Od ludzi wykształconych oczekuję poprawnej polszczyzny, braku kolokwializmów w wypowiedziach (przynajmniej tych publicznych - mówionych czy pisanych), etc.

Czy ja wiem. Jestem inżynierem, mam 3 komputery w domu i większość pracy wykonuję przy pomocy komputera. Jednak kartka papieru i ołówek zawsze leżą obok, bo uwierz mi ale większość problemów nad jakimi głowię się przy komputerze (nie, nie, nie ze względu na braki w obsłudze komputera) rozwiązuje z marszu mając ołówek w ręku. Śmiech bierze (i rozpacz) jak się weźmie do ręki głupi formularz jaki musi taki dzisiejszy absolwent studiów wyższych wypełnić odręcznie w dowolnym urzędzie. Nie idzie tego rozczytać, a piszą i tak drukowanymi. Co dopiero mówić o konieczności napisania na szybko krótkiego podania czy wniosku. Ach prawda, za 10 lat każdy będzie nosił drukarkę ze sobą, to i problem się rozwiąże.
A sprawa jest dość prosta. Im bardziej kłopotliwy nośnik i narzędzie zapisu myśli tym więcej autor myślał w trakcie i przed zapisem. Komputery i drukarki faktycznie ułatwiają ale jednocześnie zwyczajnie ogłupiają. To jest bardzo ciekawe, że mając do dyspozycji tyle narzędzi ułatwiających edycję i korektę powstaje coraz więcej tekstów zwyczajnie niechlujnych, niezrozumiałych, niestylistycznych.

Ja sie na calej linii zgadzam ze Snake.

Widze rezultaty przetasowan w edukacji w UK. Rezultat jest taki, ze jak sie nie pojdzie do prywatnej szkoly, ktora liczy sobie 30 tysiecy za rok, albo wezmie dodatkowych korepetytorow, to sie szkole konczy matolkiem, ktory nie odroznia przyimka od rzeczownika, a o Shakespearze wie ino tyle, ze sztuki jakies pisal, juz zupelnie nie mowiac o zerowym wyksztalceniu kulturalnym. I wedle tych linii sie niestety pozniej linie klasowe ksztaltuja, bo jak takowy matolek trafi na rozmowe kwalifikacyjna do Cambridge, Oxford czy St Andrews, to bedzie za drzwi wysmiany (czesto niewazne jak inteligentny), a kolega, ktory mial porzadna edukacje bierze jego miejsce. I kto na tym traci? No, wylacznie te dzieci, ktore klasowo sie powinny piac do gory.

A dla mnie nie. Moze spokojnie bez znajomosci Sonetow mozna zyc, ale jak bys zobaczyla usmieszki za plecami wyksztalconych, to bys zrozumiala. Jakos do Oxbridge przyjmuje sie w powalajacej liczbie procentow prywatnie wyksztalconych, z ktorych wielu, no tak, lacine/ greke w szkole sredniej mialo. Pisze jako absolwentka takowej alma mater, i jak mielismy takiego Garetha na roku co jakas comprehensive skonczyl, to byl on zwyczajnym towarzyskim odmiencem, bo studiujac humanistyczne kierunki, to bylo nie do pomyslenia, zeby sie nie znac, przynajmniej oglednie na literaturze.

Nie da się ukryć, że postępowość cyfryzacji i komercjalizacji Naszych rodzimych mediów, które to dostają licencję emisyjną pod warunkiem, że będą kłamać jak najęte; dokształcając pod ciśnieniem coraz to pożywniejszą papką medialną z pierwszego tłoczenia i tak już zidiociałą większość społeczeństwa, powoduje taką a nie inną reformę polskiej edukacji w oparciu o wyeliminowanie tych opasłych (Trylogia), wylewnych (Potop) i cichociemnych (Dziady), utrwalających (po)toczną (Chłopi) razem wziętą polszczyznę sprzed minionej epoki literaturę... to doprawdy się można pochlastać po "Żeromsku" wizją szklanych domów przy pierwszych pospolitych ruszeniach wiosny ludu z olśnieniem zza sejmowej mównicy, doznając odbiorczo takiej jesieni średniowiecza na stare lata z ZUS-u, że krew człowieka na transfuzji/po zawale wtórnie zalewa.

Nasi Dziadowie, choć byli rozgrabieni, podzieleni i deportowani na Syberię; słabo wykształceni i mało oczytani, tak lepiej się znali i orientowali na życiu, nie mogą obecnie nadążyć za postępem elektronicznym, do którego to rentowo i emertyalnie są zmuszani poprzez 4 cyfrowy PIN w bankomacie; czego praktycznie nijak nie można powiedzieć w drugą stronę, obserwując wykształcone Nasze społeczeństwo, nawet na własnym podwórku. A takie obrazki obserwuję w teraźniejszości, że praktycznie jest się z miejsca uczesanym na łyso.

To znaczy, ze wykształcony polonista powinien bez problemu rozwiązywać równania z trzema niewiadomymi wszystkimi metodami, odrózniać cosinus od sinusa, wiedzieć na czym polega dualizm korpuskularno-falowy, czym się rożni mitoza od mejozy, co to jest kutner, jaki jest wzór kwasu mrówkowego, nitrogliceryny i cyklobutanu?
Ile znasz polonistów którzy z pamięci to potrafią ?

Iceni - znajomosc tworczosci klasykow to nie rozwiazanie zadania rozniczkowego - to humanistyczna tabliczka mnozenia..

Poza tym, literatura ma swoją historie przeciez, kazdy tworca jest wpisany w okreslona epoke, a sledzenie ich sekwencji pomoga nam zrozumiec i przeszlosc, i terazniejszosc. Zrozumiec narodowe przywary, ktorych konsekwancje do dzis ponosimy. Nie wyobrazam sobie czytania ze zrozumieniem Gombrowicza, kiedy nie zna sie dziel wczesniejszych epok. Itd.

Ale tu trzeba troche zaangazowania intelektualnego.

Humaniści mogą mieć braki, nawet poważne w naukach ścisłych. Bo w życiu będą im potrzebne tak naprawdę podstawy podstaw czyli umiejętność rachowania i wiedza dlaczego jabłko spada na ziemię. Natomiast język, jego historia, literatura jest bazą kulturową dla całego społeczeństwa identyfikującego się jako jakaś odrębna część z innych społeczności. Fizyk, który nie potrafi się poprawnie wysłowić w swoim języku i nie jest w stanie nic sensownego powiedzieć o kulturze swojego kraju (przynajmniej) jest takim ćwierć inteligentem. To jest właśnie choroba dzisiejszych czasów, pęd do specjalizacji z pomijaniem podstaw. Nie bez powodu ukuto termin - człowiek renesansu. Wtedy facet, którego dziś moglibyśmy nazwać inżynierem, bo znał ówczesną fizykę i matematykę na poziomie pozwalającym mu projektować i budować skomplikowane budynki, jednocześnie był często rzeźbiarzem, malarzem, poetą, znał się na medycynie, konstrukcji urządzeń. Fakt, dziś to nierealne ale dość podobny model kształcenia elit funkcjonował przez kolejne wieki, a i dziś funkcjonuje w elitarnych szkołach. Kiedyś człowiek, który realizował się przez całe życie w naukach ścisłych ze szkoły wychodził z umiejętnością co najmniej szkicowania, gry na jakimś instrumencie, tańca, znał literaturę, a i jakiś wiersz umiał napisać. To dawało mu bazę do funkcjonowania wśród ludzi kulturalnych niezależnie od tego czy jego pasją zawodową było odkrywanie zawiłości matematyki, poszukiwanie mikrobów czy skamieniałości dinozaurów. Ja akurat wykonuję zawód poniekąd ścisły, mam tytuł inżyniera ale mój zawód jest interdyscyplinarny. Tego mnie na studiach uczono, że mam być otwarty na wiele innych zawodów, specjalności. Mam się orientować nie tylko w specjalnościach innych inżynierów ale i znać się na sztuce, historii, psychologii, ekonomii, prawie, przyrodzie. Bo to ja dzięki tej wszechstronności mam zarządzać pracą wielu innych węższych specjalności. I to jest właśnie sedno. Wąski specjalista zawsze będzie tylko podwykonawcą, pionkiem, a o efektach jego pracy będą decydować ludzie z szerszym horyzontem. Ten szerszy horyzont nie przychodzi z urodzenia ale z wiedzy.

No i co nam daje to humanistyczne wykształcenie jako społeczeństwu? Jeden z najwyższych wskaźników bezrobocia w Europie?

Czy zamiana Mickiewicza na dajmy na to Sapkowskiego naprawdę spowoduje tragedie edukacyjna w Polsce? Przecież "Pana Tadeusza"l i tak mało kto czytał jako lekturę obowiązkową. Jeżeli już to większość sięgała po niego po szkole.

Jeszcze nikt nikogo nie zachęcił do czytania zmuszaniem.

Iceni, jak sie dziecko uprze, to sie nie nauczy. Nikomu sie nie zabrania opuszczenia szkoly z miernym, ktory jest ekwiwalentem marnej ortografii, braku umiejetnosci skladania zdan, zera obeznania i kultury. Tylko, ze edukacja sluzy do tego, jak Snake slusznie zauwazyl, by zachecac ludzi do poszerzania horyzontow, a nie do ograniczania ich. Nie mam nic przeciw Musierowicz, ale literatura jest to zupelnie przecietna, ktora w ramach rozrywki mozna sobie na wakacjach poczytac. Przepraszam, ale z takowej nikt sie nie nauczy eleganckiej skladni zdania, kontekstu historycznego (no chyba, ze ktos jest zainteresowany gospodarka domowa w PRL) ani prezentacji patosu (i miliona innych rzeczy). Nikt nie mowi, ze edukacja ma byc jak jazda na karuzeli. Edukacja powinna byc wzbogacaniem wiedzy i osobowosci.

Ale jjezeli tego Pana Tadeusza przeczyta 10 osób w klasie to i tak sukcs to żaden. A może lepiej, żeby lektura była ssłabsza, mniej wwymagająca, ale żeby przeczytało ja 50% - będzie wtedy miał kto i o czym rozmawiać na lekcji. Może to da lepszy skutek niż sztywny język Miskiewiczowski - choć owszem, piękny. Jak analizować tekst kiedy pana tadzia większość klasy zna jedynie z opracowania? Niektórzy nawet tej lektury w ręce nie mieli - więc może jednak lepiej im dać coś, co przełkną i przetrawiaa i będzie z czym pracować na lekcji?

Powiem szczerze, że nigdy nie przepadałam za lekturami, nie lubiłam tego przymusu czytania, toteż wielu lektur nawet nie ruszyłam np "Nad Niemnem" (tu tylko obejrzałam film), "Potop" (tu ani filmu, ani książki) i parę innych. Te które jakoś miałam chęć przeczytać i przeczytałam to np "Granica", "Czarna polewka" Musierowicz właśnie, "Qou vadis" Wiem, nie ma się czym chwalić, ale nie lubiłam tak na przymus czytać i ogólnie bardzo lubię czytać, ale czytam książki, jakie lubię- dla własnej przyjemności. Jednak fakt, uważam, że lektury są potrzebne i lepiej by ten kanon pozostał, nawet jeśli każdy nie przeczyta, ale zmieniłabym sposób omawiania lektur. Można to robić w ciekawszy sposób, myślę, że u mnie też tego w szkole zabrakło, toteż nie chciało się czytać. Nauczyciel potrafiący zainteresować lekturą to moim zdaniem rzadkość, niestety.

Nie, zakładam, że jeżeli komuś zależy to sam odnajdzie to, co warto czytać. Sam sobie wyrobi gust czytelniczy i dojdzie do tego co WARTO czytać i czego znajomość jest potrzebna żeby odnaleźć się w literackim świecie. Sam odnajdzie co stanowi fundament literatury.

Zmuszanie do czytania pozycji, których nie jest się w stanie przetrawic nie prowadzi do sukcesu.

Ja sama nie byłam w stanie zmusić się do przeczytania Trylogii, Ludzi Bezdomnych, a np Zbrodnie i Karę pochłonełam.  Przeczytałam niemal cała Orzeszkową chociaż nikt mi nie kazał a Ferdydurke do tej pory mi się przeczytać nie chciało. Słowackiego nie znoszę i każdy wiersz to dla mnie tortura - wyszlam z liceum nie znając prawie żadnego jego wiersza.
Za to np uwielbiam SF i o Mechanicznej Pomarańczy wiedziałam więcej niż moja nauczycielka, dla której SF to był prawdziwy literacki kosmos choć Lema znała znacznie lepiej ode mnie.

Z mojego punktu widzenia za mało jest w szkole literatury współczesnej - młodzież potrafi wybieraac dobrą literaturę - wystarczy wejśc na jakieś fora dyskusyjne i zobaczyć jakie pozycję sa "gorące".

Sukces nie polega na tym, żeby młodzież wbijaac w utarrte szablony i uczyć ze "Słowacki wielkim poeta był" tylko dać im możliwośc odnaleźć własnych wielkich poetów i pisarzy. Trzeba znaleźć marchewkę a nie stanac z batem i wbijac do głowy, ze jak ktoś nie zna Mickiewicza to cham i prostak. 

Inna sprawa, że "genialnych" powieści, takichm które zapadają w pamięc na zawsze w pollskiej literaturze powojennej jest naprawdę niewiele w porównaniu do literatury anglojęzycznej.
Ciężko jest tego Pana Tadeusza na coś wymienić.
Z drugiej strony dla obecnych nastolatków to realia PRL sa już czysta historia - nie wiem dlaczego powieśc o tym okresie ma być w czymś gorsza od powieści o robotnikach XIX-wiecznych lub o komunizmie wczesnego PRL.

Ja wychodze z zalozenia, ze powinny byc jakies standarty, ktore szkola ma przekazywac. Co komus po tym, ze odkryje sam, nie wiem, "Lorda Jima", jak nie ma zielonego pojecia o tym, jak ksiazka Conrada wpasowuje sie w literature konca XIX/ poczatku XX wieku? Bedzie czytal, ale bez pelnego zrozumienia, ciezko, kamiennie, pod gore. Zakladajac, ze w ogole na tego nieszczesnego Conrada trafi, bo nie oszukujmy sie, autodydaktykow to jest niewielu. Edukacja jest po to, by takowy process ulatwic. Bo jak "Lorda" w szkole przeczytasz, to moze siegniesz potem to Joyca, a nawet Firbanka.

Filmy kieruja sie zupelnie inna logika. Przede wszystkim, jest to zajecie bierne. Nawet jak sie nie wysile i jednym okiem lypne, to najbardziej zawily, psychologiczny film jakos tam ogarne. Poza tym, ja naprawde nie wiem o jakiej Ty mlodziezy piszesz (?), bo ta, ktora znam, jakby przez rodzicow za uszy nie byla ciagnieta, to by zielonego pojecia nie miala ani o Fellinim, ani Kieslowskim, ani Cucorze. Wiekszosc wybiera proste fabuly akcji, romanse, trillery, jezeli taki wybor jest im dany.Dobrze pamietam swoja szkole srednia, i z reca na sercu moge Ci powiedziec, ze bylam jedna z bardzo niewielu osob, ktora wiedziala co to "Pancernik Potiomkin".

Genetyki pewnie nie uczono dlatego, że chociaż Mendel opracował swoje badania około 1854 roku, to budowę DNA i fakt jego istnienia przedstawiono dopiero w 1953 roku, więc mało kto uczył się 50 lat temu tego, co my teraz - logiczne.
Fizyka kwantowa - kto się uczył? W liceum wielu. Moja mama uczyła się także astronomii, więc nie powiedziałabym że te 50 lat temu edukacja była na gorszym poziomie niż dziś. Moja babcia z racji wojny zdążyła skończyć siedem klas podstawówki, a do późnej starości recytowała "Powrót taty" Mickiewicza.

Skoro ktoś nie lubi jak mu się narzuca coś do czytania to po co w ogóle się zastanawia czy lepiej żeby w spisie lektur był Sienkiewicz czy Musierowicz? Dla takiej osoby to powinno być wszystko jedno, i tak niechętnie czyta to co mu narzucają.

My nie mamy większych wymagań - my z każdym rokiem je obniżamy, bo zdajemy sobie coraz lepiej sprawę, że młodzi Polacy nie potrafią się posługiwać poprawną polszczyzną, a książki Musierowicz - nie mam nic do autorki, bo sama czytywałam - to jak wprowadzenie do spisu lektur czasopisma dla kobiet w stylu "Przyjaciółka" czy "Tina". Albo chcemy naprawdę coś umieć i wiedzieć, albo tylko udawać że czegoś nas szkoła nauczyła.

Nasz kraj nie istnieje bez historii. Nie istnieje bez wielkich dzieł, takich jak składowe Trylogii, jak "Pan Tadeusz", jak wiersze Mickiewicza, Słowackiego czy Tuwima. To wszystko tworzy naszą tożsamość narodową. Jeśli chcemy patrzeć w przyszłość to trzeba by zmienić hymn, bo nie pasuje do dzisiejszej Polski, no i 3/4 nazw ulic, rond, placów, szkół - bo po co pamiętać, trzeba iść z duchem czasu. Nie czytajmy, nie uczmy się - w ogóle przestańmy ze sobą rozmawiać, przecież trzeba iść z duchem czasu - komputer zamiast zeszytu, film zamiast książki, skype zamiast rozmowy twarzą w twarz..

Nie napisałam niczego o dumie narodowej, ale o tożsamości narodowej - a to zupełnie co innego.

Odnosząc się do dumy - ja jestem dumna z mojego kraju, z jego historii i dokonań Polaków - może Ty posiadasz pychę, ale to wynika z braku znajomości faktów historycznych, do czego sama się przyznałaś...

Mnie tak bardzo na wpajaniu ojczyzny nie zalezy, jak na wpajaniu kultury

Oj tam...  to Goethego zostawili

zagubiona_, tu w sumie nie chodzi o sam przymus czytania, tylko moim zdaniem, jak pisałam o to jak nauczyciele często prowadzą lekcje. Przez to lektur często nie chce się czytać i kojarzy się to z przymusem, a ja właśnie na przymus czytać nie lubię, dlatego też wielu lektur nie czytałam, a niektóre tylko podobały mi się.Dlatego w sumie to temu przyjrzeć się powinni, a nie zmianie kanonu. Fakt, faktem, pewne lektury pewnie i tak by mnie nie zainteresowały, nawet jakby lepiej były prowadzone lekcje.. ale chociaż chętniej bym to czytała i więcej z tego wyniosła
Nasza polonistka np cały semestr omawiała "Pana Tadeusza", wtedy już naprawdę odechciało mi się czytania lektur

No nie tylko ty. To oczywiste.  My czytamy w szkole Byrona czy Goethego. 
A ilu Niemców czy Anglików czytało Mickiewicza?
Skoro to jest takie WIELKIE dzieło to dlaczego jest tak mało znaner w Europie?

O właśnie, nie cierpię nauczycieli, którzy uważają, że mają monopol na 'prawdę', że np Słowacki wybitnym poetą był.. a niestety bardzo często takich spotykałam, nawet na studiach. Dlatego każdy bał się 'wychylać". Nie rozumiem czemu nauczyciele tak postępują, czy chcą się dowartościować czy jak. Gdybym ja była nauczycielką, to szanowałabym prawo do swojego zdania każdego, bo nie ma gorszej opinii, dla kogoś Słowacki będzie wybitny, dla kogoś nie, nie każdy się przekona. Nawet jakbym uwielbiała jakiegoś poetę, to nie przekonywałabym na siłę do niego, bo jaki to ma sens? Ceniłabym dyskusję, gdzie każdy może wyrazić swoje zdanie, jest to bardzo wartościowe, znacznie cenniejsze od wyuczonych formułek.

Też nie znosiłam Słowackiego. Lektura Kordiana była dla mnie prawdziwą męką i prawdę mówiąc, do dzisiaj niektórych scen nie ogarniam. To już stary, dobry Adaś był o niebo lepszy. Wolę miliard razy bardziej Dziady czy to III, czy IV niż czytać ponownie Kordiana ;/

W sumie mam podobnie
A z lektur jeszcze lubiłam np "Zbrodnię i karę", ale widzę, że dużo osób tak ma. Lekturą, którą czytałam, ale bardzo się męczyłam np byli "Krzyżacy", bardzo ciężko mi się czytało. Chyba po tej lekturze powiedziałam sobie, że nigdy więcej Sienkiewicza i np "Potopu" już nie czytałam. Za to "Quo vadis" jak pisałam przeczytałam i ta lektura jeszcze nawet mi się podobała. Zgadzam się z Wami, że za mało jest z kanonu współczesności, tak samo jest z historią, wałkują po raz enty starożytność, bitwy, osiągnięcia.. w kółko powtarzając czemu dorobek starożytności jest taki ważny.. a z współczesności jest niewiele.. bardzo niewiele.. tylko wychwalanie Wałęsy i Okrągły Stół w sumie.. i PRL.. o PRL to pamiętam, że mieliśmy jakiś głupi film.. to ja już więcej się od rodziców dowiedziałam o PRL niż od nauczycielki

Wstyd też bo nie czytałam np "Lalki", jakoś mi też kompletnie się nie chciało, ale mam zamiar to zrobić, tak dla samej siebie, mimo że do szkoły już nie chodzę

A Goethe mieliśmy, jasne, że tak,również Byrona, ale Schulza nie.
Przyjemne do czytania były nowele, ale nie dlatego, że cienkie, bo jak coś jest dla mnie ciekawe, to i może być bardzo grube, ale dlatego, że moim zdaniem poruszały ważne tematy, łatwo mogą trafić do czytelnika swoją prostotą. Dla samej siebie przeczytałam np "ABC" Orzeszkowej i tej samej "Dobra pani", bo tego jako lektur nie mieliśmy i wrażenia były bardzo pozytywne, oba poruszają ważne tematy, poruszają.. polecam je do przeczytania

Ja jeszcze wrócę do tego, co napisałam wcześniej - dla mnie bardzo ważne jest, żeby młody człowiek polubił czytanie. Mało ważne, czy będzie się zaczytywał Wiedźminem, 50 twarzami Greya czy Harrym Potterem. Dla mnie, jeśli polubi czytanie, to już jest sukces. Czytanie, niezależnie od utworu, ubogaca - poprawia ortografię, wzbogaca słownictwo, pobudza wyobraźnię. Nawet najmniej wartościowa książka daje więcej niż ślęczenie przed telewizorem.

Poza tym nigdy nie wiadomo, czy ten chłopak, który zaczytuje się w przygodach Drużyny Pierścienia nie sięgnie w końcu po "Potop", czy może jeszcze ambitniejsze tytuły. Natomiast jak zniechęcimy go do czytania, bo to nuda i przymus, to jest jak w banku, że już po nic nie sięgnie z własnej woli.