Zostawiła mnie po kilku latach

Sprawa wygląda tak, że udało mi się naprawić to co zepsułem, rozmawiamy, widujemy się co jakiś czas nawet zdarza się nam że lądujemy w łóżku. Ja robię to z nią bo ją kocham i nie żałuje tego, ona też mówi że nie żałuje. Nawet zdarzyło się że po wszystkim chciała mi powiedzieć że mnie Kocha, ale stwierdziła że to mogłoby być pod wpływem chwili, a chce być pewna na 100 % i dopiero wtedy mi to powie. Raz mówi że potrzebuje czasu, że chce się we mnie znowu zakochać i jak spędzamy razem czas i się staram to mówi mi że takiego mnie kiedyś pokochała i takiego chce. Innym razem jak naciskam i próbuje się dowiedzieć ile czasu to będzie trwać i co dalej oczekuje od życia, ode mnie, to mówi że nie wie, i takie tam. Raz mówi tak a raz tak.  Nawet jej zasugerowałem że mogę to zakończyć przed jej wyjazdem, nie wiem czy to do niej dotarło, powiedziała że nie chce mnie ranić i że akurat może potrzebuje takiej rozłąki i wtedy to poczuje. Wszystko może, nie wiem, chcę ale nic na siłę, muszę być pewna na 100% itd... Z znajomymi dalej wychodzi, dalej się bawi, niby mnie zapewnia że do tej pory nic nie zrobiła, ale w sumie też powiedziała że nie miała okazji bo nikt do niej nie startuje, a nie jest brzydka, według mnie może się i na pewno się podoba większości mężczyznom. Także jesteśmy w takiej relacji, że jak się widzimy to robimy wszystko jak byśmy byli razem, jeżeli jesteśmy sami. Nie wychodzi ze mną i innymi znajomymi, moimi czy jej. Nie wiem, stara się ukryć to jak jest między nami ? Takie odnoszę wrażenie. Nie wiem czy to jest tylko pociąg fizyczny, czy naprawdę chcę do mnie wrócić. A ja cieszę się gdy ją widuje, jak się uśmiecha, tylko że czasami czuję się jak facet który siedzi na ławce rezerwowych, jeżeli nie będzie lepszego to wracasz do gry. Nie mówię że tak jest, tak się czasami czuję. Większość osób na moim miejscu by się pewnie cieszyło że może sobie użyć z kimś bez zobowiązań, mieć kogoś z kim można pogadać o wszystkim,  wyjść gdzieś, przytulać się itd.. Cieszę się z tego, ale tak nie pociągnę długo bo mi zależy na uczuciu. Nie potrafię sobie znaleść innej dopóki będę wiedział, że może uda mi się z nią. Trochę popierdolona sytuacja. Co mam dalej robić?

Fajnie, że zrozumiałeś swoje błędy. Niestety nam nie wystarczają starania tylko na początku, ale są konieczne przez cały okres związku.
Ale...
Ja bym na Twoim miejscu nie wytrzymała... Rozumiem, że ktoś może potrzebować czasu, na przemyślenia, na poukładanie sobie pewnych rzeczy.
Ale z Twojego opisu widzę tylko, że ona się dobrze bawi, imprezuje, jak ma chwilę wolnego to śmignie do Ciebie na kolacyjke i małe co nieco... A Ty co robisz poza bieganią za nią jak piesek ?
Może i mówię to trochę za mocno, ale tak to niestety widzę.
Ona sama nie wie, czy Cie kocha czy nie (chociaż ja nie uznaje w tej kwestii słowa "nie wiem", jak nie wiesz to nie kochasz, po prostu).

Według mnie jej jest idealnie tak jak jest teraz. Ma wolność, a Ciebie ma jak jak jej się zachce...

Widzisz ja jestem dziewczyna i w chwili obecnej na etapie.. Hm... Ostatniej proby uświadomienia partnerowi (choć prawdziwym Partnerem go nazwac nie mozna) ze miedzy nami nie gra, ze nie jestem juz od dawna szczesliwa. Wczesniejsze moje komunikaty nie przyniosły żadnego rezultatu, bo "przecież sobie tylko cos ubzduralam". Stosuje sie do 34 kroków i oddalilam sie poki co. Ale wiem ze dlugo tak sie bawic nie będę. I fakt, ciezko mi odejsc, bo przywiązanie, bo wspomnienia, ale przez to jak sie czulam od dluzszego czasu moja milosc totalnie oslabla, drażni mnie jego osoba i czasem chce żeby zniknal.
Wiem jednak, ze jak zdecyduje sie w końcu odejsc... To nie wrócę. Moze będę sie wąchać jak zawalczy, ale nie wrócę i juz.
Moze Twoja luba miala podobnie, moze odeszla i jej dobrze ale przez Twoje starania i bieganie ma momenty zawachania... Ale niestety... To tylko momenty, przezwyczajenie do obecności tej osoby z ktora sie bylo, jakiś tam sentyment.

Moze faktycznie powinienes trochę przystopować z tym bieganiem za nią, odejsc trochę na dalszy plan, zobaczyć co wtedy sie będzie dzialo. A przede wszystkim żyć swoim zyciem i zabrac sie za szkole. Sesja nie dlugo i nie warto, naprawdę nie warto zawalać czegoś przez milość o której moze za jakiś czas nie będziesz juz pamiętał.Wez sie za to i zrob to dla siebie.

I jeszcze jedno jeżeli Ci na nim zależy, to albo z nim zerwij juz teraz, to się może opamięta i się zmieni tak jak ja i będziesz miała zajebistego gościa który będzie się o Ciebie starał, albo z nim pogadaj, ale nie takie gadanie że jest mi źle, staraj się. Usiądź z nim porozmawiaj na poważnie, powiedz co czujesz i że myślisz o zerwaniu to może do niego dotrze. Moja była dziewczyna też tak mi mówiła że jest źle, zrób coś i też to tak odbierałem jak twój partner.

Wiem ze tak tez bylo u was, dlatego Ci o tym mowie. Rozmowy byly i to nie jedna. On po prostu nie widzi problemu, a jeśli nawet czasem cos zauważy to jest świecie przekonany ze ja nie odejdę, bo jak to tak...od niego ? Przecież to tylko pewnie glupie gadanie, okres czy inne gryzienie w glowe...

Hmm mam dość jego zachowania przez co mam czasem dość jego.
Wstrzasoterapia czeka nas, jeśli moje aktualne dzialania nie dadzą skutku. I oczywiście licze sie z tym, ze moze to oznaczac definitywny koniec. Ale cóż. Wychodze z zalozenia, ze jeśli sie uda to super, a jeśli nie to ok, lepsze po cierpienie po rozstaniu i dalsze życie niż życie w nieszczęściu.

zdaje sobie sprawę ze nasze kobiece uczucia i zachowania są czesto skomplikowane. Dlatego tez staram sie jemu to ulatwiac. Nie mowilam, ze jest mi źle, bla bla. Mowie, czuje sie nieszczęśliwa bo zachowujesz sie tak tak i tak, chcialabym żeby tak i siak. Nie akceptuje tego i tego, co wiec zrobimy żeby obie strony byly zadowolone. Zabolalo mnie to i to, wytlumacz czemu tak zrobiles i nie rob wiecej. Facet to nie wrozka, nie domyśli sie. Ale myślę, ze zrobilam dużo żeby mogl cos zdzialac, pomagalam mu w tym. Nie zrobil nic. Zwlaszcza ze u nas nie chodziło o pierdoly.

Ty zrozumieles. Tylko jedno pytanie, czy jej uczucie tylko przygaslo i jeszcze sie tli, czy zgaslo a ona ciagnie do ciebie żeby sie tylko ogrzać.

Wczoraj usiedliśmy i zaczeliśmy trudne tematy. Dalej wypomina mi jaki byłem, powiedziała że jest 50% szans że wróci albo i nie. Nie wie kiedy to będzie czy za miesiąc czy za rok. Zacząłęm temat że miałem jakieś okazje przez ten czas żeby z inna dziewczyną coś zacząć, ale to była zwykła koleżanka. Ona też mi powiedziała że jakiś kolo się jej spodobał i że pisała z nim, ale on przestał i dała sobie spokój bo zobaczyła jaki jest. Śmieszne to jest bo mówi że miała okazje i sama zrezygnowała i nic nie zrobiła. Okłamała mnie jakiś czas temu gdy się pytałem czy z kimś pisze i czy ma kogoś na oku. Wczoraj to z niej wyciągnąłem. Nie wiem co czuje oznacza nic do Ciebie nie czuje. Mieliście racje. Nie ma sensu tego ciągnąć, nie szukała by innych gości skoro by jej zależało. Nie będę chamem i nie skończę tego teraz bo broni się za miesiąc, choć pewnie i tak nie zrobi to na niej wrażenia. Coś się skończyło i koniec trzeba żyć dalej. Teraz zero kontaktu usuwam kotno z fb jej numer tel, nasze zdjęcia z laptopa, muszę zapomnieć żeby wrócić do normalnego życia. Mam nadzieję że spotkam jakąś fajną dziewczynę która mi w tym pomoże. Dzięki za rady jak widać były trafne szkoda że od razu sobie nie dałem spokoju. Poowodzenia.

Przepraszam za bledy, literówki i slowa nie związane z tematem - pisze z telefonu i ta cholera sama mi czasem wstawia slowa takie jak jej pasują

Kurcze, czyli wyszlo tak jak myslalam...
Przykro mi, ale teraz juz w sumie wiedzac na czym stoisz szybciej dojdziesz do siebie.

Mnie niestety chyba tez to czeka...

Gdybys chcial pogadac to pisz na email...

Dzięki. Nie zapomnę, tego nie da się zapomnieć. Mogę się jedynie pogodzić z tą myślą. Jest lipa, po raz drugi ją straciłem, więcej nie chcę próbować. Nie chcę utrzymywać z nią kontaktu a tym bardziej iść z nią do łóżka, bo jak jesteśmy sami to tak się dzieje. Trudno, czuję się tak jak się czuję. 6 tyg nadziei. Zachowam się jak facet wręczę jej portret naszego zdjęcia, bo już go zrobiłem, powiem wspominaj mnie takiego jakim byłem przez ten czas, przytulę i już jej nie zobaczę Trzeba żyć dalej, widocznie tak musiało być.

Jak widać roznie bywa.
Ja tez mowilam co jest nie tak... I żadnego rezultatu to nie dalo poki co.
Zapewne obudzi sie jak juz będzie za późno.

Trzymaj sie Darku. Oczywiscie, ze trzeba żyć dalej. Moze tak mialo byc, żeby mogli spotkać Cię cos lepszego ?

Gratuluję i jednocześnie zazdroszczę postawy, bo ja w pierwszym momencie pomyślałam, że teraz to już w d***e mam studia i w ogóle wszystko... Na niczym już mi nie zależało. I teraz dalej próbuje sobie odnaleźć jakiś sens w tym wszystkim chociaż te studia to tylko i wyłącznie dla mnie są.. szkoda byłoby zmarnować teraz w jednej chwili te całe 3 lata..

Wczoraj się znowu załamałem, miałem już do niej napisać, ale wytrzymałem. Dzisiaj znowu mi się śniła, to jest jakieś chore. Cały czas o niej myślę. Muszę wytrzymać ten miesiąc bez odzywania i nie mogę zmienić zdania. Szkoda że nikt nie może mi jej wymazać z pamięci. Czasami mam ochotę jej wygarnąć przez co przechodziłem i przechodzę dalej a ona się bawi w najlepsze i nie potrafi tego zakończyć tylko mnie katuje, a potem mam ochotę do niej pojechać i wziąść ja w ramiona. Popierdolone to wszystko.Mogłem jej to powiedzieć od razu a teraz nie mogę bo nie wiem jak zareaguje i czy nie zawali przez to studiów mimo wszystko mam do niej jakiś szacunek i nie mogę.

Temat można zamknąć. Przestała mnie kochać, przez rok miała wątpliwości, ja poprostu przestałem dawać jej to uczucie i od niej też nie dostawałem tego poczucia że jej zależy. Naprawiłem sytuację na tyle że możemy się spotkać i porozmawiać jak normalni ludzie. Nie mam się teraz o co starać bo nawet nie ma dla mnie czasu, a być z kimś na siłę też nie chcę. Niby nie było trzeciej osoby, lepiej jej teraz samej bo może robić co chce. Coś do mnie czuje, ale to nie jest miłość. Dwa miesiące walki, rozpaczy, żałuję że pozwoliłem jej czuć się nie kochanej. Będę sobie żył nadzieją że kiedyś może sama będzie chciała spróbować jeżeli nie znajdzie sobie nikogo. W tym momencie przegrałem swoje wymarzone życie,  o kochającej żonie i dzieciach. Żyć trzeba, szkoda że nie ma szczęścia w moim życiu, jest pustka.

http://www.youtube.com/watch?v=gudBgor1mfI

"Nie wie nikt co się może stać, nie wie nikt co się jeszcze zdarzy. Gdy ból skrzywi bladą twarz to i tak zostaniemy z tym sami. Ja nie mówię że to ma sens, ja nie twierdzę, że to coś zmienia, tylko życie tak kruche jest. Dużo daje i dużo odbiera"

Polać tej Pani za te słowa

Damy rade Życie jest nieprzewidywalne. Wszystko może się zdarzyć.

Też jestem po rozstaniu. Związek trwał 3 lata i mnie zostawił. Wszystkie plany na przyszłość i marzenia wspólne legły gruzach. Jest mi ciężko, cholernie ciężko. Zostawił nasz związek z fundamentami dla młodszej siksy, wielkiej niewiadomej. A Was zostawiły przez osobę trzecią ? Jak Darek90 sobie radzisz ? potraficie to wybaczyć ? pogodziliście się już z rozstaniem ? Ja nie wiem ile jeszcze wytrzymam, mam takie myśli, że się boję sama o siebie, żebym pod wpływem impulsu sobie czegoś nie zrobiła. Też tak mieliście ? Boli mnie, cholernie mnie to boli. Najgorsze jest to, że mam sesję na głowie, a nie mogę się skupić na nauce, a dziura w sercu krwawi i boli. Macie może jakieś rady jak sobie poradzić z sytuacją ? Utrzymujecie kontakt ze swoimi ex ? Potraficie wybaczyć ? Ja jestem w rozsypce totalnej:(

Ps. Darek90 Twoja sygnatura jest taka życiowa. Słowa takie prawdziwe. To jakaś piosenka czy wiersz ?

Dziękuję Piękna piosenka. Pierwszy raz ją usłyszałam, słowa takie życiowe. Skąd Ty ją wygrzebałeś ? jakoś do tej pory nie udało mi się jej usłyszeć. Dzięki raz jeszcze za link i za miłe słowa. Mam nadzieję, że i mi z czasem ból zmaleje. Może poznam kogoś, ale też nie chce kogoś nowego zranić, bo na dzień dzisiejszy nawet gdyby się ktoś pojawił to nie byłabym w stanie podjąć próby, bo mogłabym zranić. A Wy poznajecie nowych ? czy nadal trwa etap taki, że jeszcze nie nadajecie się do kolejnych znajomości ? ja boją się, że ponownie nie zaufam facetowi..Boli jak cholera. Nie wiem czy sobie poradzę. Mam nawet myśli żeby sobie krzywdę zrobić, ale mam świadomosc tego, ze rodzina by cierpiała i że ten facet wystarczajaco mnie skrzywdził i ze moje zycie jest cenniejsze i nie zrobie sobie krzywdy, ale te mysli mnie przerazają. Chciałabym kiedyś kogoś poznać i ponownie zaufać. Da się ? Ile czasu musi minąć ? Najgorsze jest to, że o rozstaniu dowiedziałam się z dnia na dzień...tym bardziej mnie to boli, bo doznałąm szoku. U Was było nagłe rozstanie czy etap rozstawania trwał dłużej ? jak żyć dalej ? jak żyć gdy serce pęka ? nie życzę nikomu takiego uczucia.

Chciałbym wrócić do mojego wątku bo dawno nie pisałem na ten temat. Dużo się nie wydarzyło oprócz tego że w mojej głowie się za dużo nie zmieniło i dalej mi zależy. Niedawno do niej zadzwoniłem i gadałem z nia chyba z godzinę. I spytałem czy te moja starania przez ostatni czas coś zmieniły, to powiedziała że był taki moment że wydawało się jej że coś do mnie czuje, ale potem to zgasło i ja to zauważyłem bo na chłodno ze mną rozmawiała. Powiedziała że nie widzi różnicy jak jest teraz sama i jak była ze mną. Powiedziała że teraz to jedynie nie musi się tłumaczyć co robiła na imprezie.  Póżniej zadałem jej pytanie na fb czy jest jej lepiej bezemnie to napisała że nie wie i to jest trudne pytanie, nalegałem na odpowiedz to powiedziała że na dzień dzisiejszy jest jej lepiej samej. W tym samym dniu miała jakieś wyniki z egzaminu którego nie zdała a ja jej wysłalem wcześniej jakieś materiały na przyszłe egzaminy i mi powiedziała o tym, probowalem ja pocieszyć ale pow że tylko pogarszam. Póżniej za godzinkę napisała że przeprasza, ja jej napisałem że zawszę jej pomogę itd, to odpisała że w takich chwilach zawsze byłem niezawodny że ją przytulałem itd.. Odpisałem z 15 minut będę pod blokiem. Wyłączyłem emocje przytuliłem pocieszałem, mówiłem że musi sobie poradzić ale robiłem to w taki sposób jak do przyjaciółki. Nawet jej pow że teraz chcę zapomniec o tym co było że może na mnie liczyć jak na przyjaciela. To spytała czy ona jest dla mnie zwykłą przyjaciółką to pow prawdę że nie, że jest najważniejszą osobą w moim życiu. Potem mnie pocałowała jeden raz i drugi ale się odsunąłem. I zaczeła płakać że znowu mnie rani. Nie powiedziałem nic. Chwile rozmawialiśmy nawet zażartowałem że się upomnę o przysługę i kiedyś zabierze mnie na  impreze z jej koleżankami, to powiedziała że nie oddała by mnie żadnej koleżance. Jak się roztawaliśmy to stała przy wejściu i cały czas na mnie patrzyła. Później napisała mi że jej to pomogło się pozbierać i że mi dziękuje. I niestety znowu włączyła się jakaś nadzieja, wiem że zepsułem te ostatnie starania tym że wypytywałem się z kim pisze i czy się z kimś spotyka, ale mówiłem tak bo chciałem sobie oszczedzić bóli i żeby przed jakimś związkiem z innym najpierw zakończyła sprawę ze mną. Zostały jakieś 2 tyg może 3 i ona leci do siostry za granicę. Obiecała że przed wylotem się zobaczymy. Mam dla niej prezent portret który już dawno zamówiłem i dam go jej i powiem żeby zabrała go ze sobą. Jakaś nadzieja że będzie myśleć. Wiem że jak się spotkamy to będziemy musieli pogadać poważnie, ale co mam zrobić zapewnić ją że będę czekał? Ona pewnie powie że nie wie co czuje, więc cała odpowiedzialnośc spływa na mnie. Czy mam powiedzieć że to koniec i liczyć że może zatęskni? Tak jak pisałem zależy mi na niej ciągle o niej myślę, dzisiaj nawet zawaliłem egzamin bo się nie przygotowałem odpowiednio ;/

Absolutnie nie mów jej, że będziesz na nia czekać, bo:
po 1) niech zdaje sobie sprawę że ONA TAKŻE TRACI, a nie że może Ciebie mieć jak jej się zachce
po 2) nie obiecuj gruszek na wierzbie - to się może zmienić w każdej chwili
po 3) w takiej sytuacji nie można tracić życia na trwanie w nadziei, bo nigdy się nie pozbierasz

Cześć, dawno mnie nie było, ale widać, że nadal żyjesz w więzieniu swojego związku, pytasz się co robisz źle... hmmm, to może wymienię na początek co robisz dobrze ok, tak będzie krócej:

no to by było na tyle. Z tego wszystkiego jawi się jedno - nie rozmawiacie ze sobą - owszem wymieniacie zdania - ale to puste znadnia, bez nici porozumienia i jakiejkolwiek woli zrozumienia, w dodatku każde z Was nastawione jest na "szukanie" tego, do czego można się przyczepić, byle tylko nie było to Waszym dobrem wspólnym. Mętlik i brak perspektyw zdrowego układu w przyszłości. To trwa za długo. To wygląda na wir, który Was wciąga.
Robisz wszystko na opak; czytasz to co Ci tutaj piszą ludzie i ja z własnego doświadczenia; z uporem maniaka takimi postami i swym czczym gadaniem chcesz Nam wmówić, że nijak te lekarstwa z Naszych recept Tobie nie pomagają. A może je trzeba wpierw wyjąć z opakowania i ulotkę przeczytać??

Czym chcesz ją do siebie przekonać? Tym, że robisz z siebie ciecia i faceta z górnej półki klasy ciepłe kluchy? To że masz złudzenia, że tym tropem coś ugrasz in plus dla Ciebie tudzież Was, to niemalze książkowa normalka, ale tym razem to porażka na całej linii.

Skończ Waść tą szopkę noworoczną w te wakacje i wstydu sobie oszczędź, ale sobie najpierw!

Aż mi szkoda klawiatury na dalsze rozkladanie Twoich wypocin, by CIę uświadomić co jest nie teges, poierając moich poprzedników. Goshh napisała to skrótowo i lakonicznie ale w całej okazałości sensownie.
Byłeś w trakcie trwania zwiazku dywanikiem, pucybutem i chłopkiem na posyłki dla Niej i o zgrozo paradoksalnie jesteś nadal... zmeniło sie tylko to, że zamiast MY jesteście WY - niby razem ale jednak dalej osobno... Nie ma WY, Jesteście JA i TY. I już wiesz co tu jest żenujące???   

Ale paradoksalnie Ty też tak uważasz, ba, nawet tak postępujesz na co dzień pod byle pretekstem naiwności dla usprawiedliwienia nie siebie a jej. Tobie to odpowiada... z dziecinnym zapytaniem "dlaczego to jest złe??? "

Nie byłem dywanikiem, pucybutem, przez 7-8 lat było to uczucie i z mojej i z jej strony. Ostatni rok się posypał bo i ona i ja nie byliśmy pewni co do siebie czujemy. Ja po prostu chciałem to naprawić.

Ot właśnie.To jest to co powinieneś wdrożyć w swoje życie.NATYCHMIAST!!!
Dalej jest twoje życie.
"Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz"
Dotarło?

Pewnie że są takie pojedyńcze przypadki ale co to ma do twojej sytuacji?.
Właściwie nic.

Darek
Usiądź i pomyśl jak zachowuje się ta twoja była już kobieta.
Co ci w jej zachowaniu nie gra z tym co ona mówi?.
Zrób sobie bilans jej czynów i słów.
Jak na mój gust to ona widzi że,ci na niej zależy i nie chce puścić cię wolno by nie spalić "miękkiego lądowania"na wypadek gdyby jej to obecne życie się znudziło.
Może i nie ma kogoś trzeciego ale ja bym w to nie wierzył.
Sorry że,tak napiszę ale jesteś jak sroka zapatrzona w złoto.
Nie widzisz obiektywnie tego co wokół ciebie się dzieje.
Obudź się chłopie i zajmij się swoim życiem i nie uzaleźniaj go od widzimisię tej panny.

Elsje
Chyba źle coś zrozumiałaś.
Skąd masz pewność że,Darek jest winny a nie jest to wmuwiona przez nią jej "prawda"?.

Bags pytałem się jej czy jest ktoś, niby z kimś pisała i widziała się z nim ale też byli inni znajomi. To mnie wkurzyło gdy mi o tym powiedziała tzn wyciągnąłem to z niej, i mnie w sumie okłamała wtedy gdy się wcześniej spytałem czy z kimś sie nie spotyka nie pisze. To jest jedno.
Drugie jest to że zaczęła pisać z kolegą z dawnych lat ale też się wypytałem i powiedziała że tylko piszą i że nie chciała by z nim nic i że on pierwszy zaczął jak się dowiedział że jest sama. To jest drugie.
Pytałem się często czy nie ma kogoś to mówiła że nie. Zresztą ma chyba na tyle jeszcze szacunku do mnie do tego co było i by mi powiedziała.
Ja wiem ,że się boi wrócić bo nie było dobrze i że może być tak jak napisała Elsje że to jest chwilowe że postaram się chwilę i przestanę. Z mojej strony tak nie będzie bo we mnie to coś  odżyło niestety i teraz cierpię. I to nie jest lek przed samotnością po prostu wiem że chciałbym z tą kobietą spędzić resztę życia, zreszą cały czas tak myślałem a nie starałem się bo ważniejsza dla mnie były studia bo chciałem jej kiedyś tą przyszłość zagwarantować. Nie olewałem jej bo ważniejsi byli koledzy, imprezy czy coś. To po trzecie.
Ja się uderzyłem w pierś wiem co zrobiłem źle i przez te dwa miechy zrozumiałem że była dla mnie ważna i że spieprzyłem sprawę. Skoro przez rok walczyła i nie odeszła to dlaczego teraz nie chce spróbować jak widzi że mi zajebiście zależy? Odważyłem się na dużo rzeczy przez ten okres żeby ją odzyskać. Zmieniłem też podejście do spraw które nas oddalały.

I tak wiem że jak byśmy wrócili to ta monotonia może wrócić i ona to też dobrze wie i cały czas mi powtarza że nie wróci jak nie będzie na 100% pewna. Nie wiem czemu nie chce tego zakończyć, czy to jest tak że chce mieć wygodne lądowanie, czy jest do mnie przywiązana , czy jednak coś czuje bo cholera to kawał czasu. I jak rozmawialiśmy szczerze to też roniła łzy.

Ostatnio zrozumiałem że nie chcę tego naprawiać bo się nie da !!! Chcę żeby przemyślała przez wakacje co czuje i czy dla niej juz nic nie znaczę. Wiem że tam nikogo nie znajdzie, bo nawet jej szwagier mnie zapewniał. Chcę spróbować od nowa czysta karta, ja się zmieniłem przynajmiej tak mi się wydaje. Mam inne podejście do tego co było. Wiem, że na siłę nie ma nic i że tylko bym jeszcze bardziej cierpiał. Widzę cholera że jednak,  chyba coś tam dalej w niej siedzi, to że mówiła przez ten czas że chciała by to poczuć, mówiła ze to samo musi przyjść. I nie wiem jeżeli ktoś potrafi pocałować to chyba jednak coś czuje. Ja bym nie potrafił przytulać kogoś do kogo nic nie czuję.

Został mi ten ostatni dzień. Już dużo wycierpiałem i nie chcę żeby to cierpienie poszło na marnę. W głowie już rozgrywałem tą rozmowę setki razy w taki i taki sposób. Nie chcę żałować tego co powiedziałem lub tego co nie powiedziałem. Serce chce powiedzieć że dalej zależy i daje Ci czas na przemyślenie, głowa mówi daj spokój niech ma to co chce, czyli koniec. Wiem że i tak czy siak będę cierpiał. Wiem że napewno jej nie powiem że będę czekał. Dzisiaj jak bym nadszedł ten dzień to bym jej powiedział:
Kocham Cie, zależy mi na Tobie i chcę zacząć od nowa. Nie ma szans żeby to uczucie samo przyszło, musisz się też o to postarać. Nie mogę Ci obiecać że będę czekał bo chcę poznać nowych ludzi bo po rozstaniu zostałem sam i nie wiem jak się dalej to wszystko potoczy.

Tylko taka odpowiedź to kolejne 3 miechy niepewności i boję się że jak wróci i mi powie że jednak nic z tego to zawalę obronę.

Mówiąc jej że to całkiem koniec, boję sie że będę tego żałował, bo zrobi sobie rachunek sumienia i stwierdzi że było źle i skoro sam zakończyłem to nie ma to sensu.
Jej siostra też miała przerwę w związku po 5 latach tylko tam była 3 osoba, gościu po kilku miechach połapał się o co chodzi i dał sobie spokój, tylko u nich kobieta nie wiem czy ją facet żucił i wróciła a jej mąż obecnie, wybaczył jej. Maja dzisiaj dziecko. A moja cały czas nawiązywała do tego że jej siostra miała czas na zaszalenie i nawet jej powiedziała że tego nie żałowała że tak się stało.

U nas jest inna sytuacja, bo ona nie wiec co czuje. I właśnie..szczera rozmowa nie da odpowiedzi bo ona nie potrafi pójść w tą czy w tą bo nie jest pewna na 100%.

Daniel
On tego chyba nadal nierozumie.
Prawie wszyscy mu to piszą a on dalej swoje.

To co napisał Daniel to jest 100% prawdy, czytaj to tak długo aż już będziesz znał to na pamięć.
Ty już nic nie pokazuj, nie udowadniaj, ona już doskonale o tym wie. I nawet za dużo.
Wiem, że sytuacja kiedy ona nie potrafi się jasno zdeklarować jest paskudna, bo jak wiesz też to przechodziłam, ale to u Ciebie za długo już trwa, a de facto i tak nie jesteście razem, więc najlepsze co możesz tylko zrobić to odciąć się totalnie. Prawdopodobnie przyjdzie moment, że sama zacznie szukać kontaktu (znów patrz moja sytuacja), wtedy można ocenić sytuację i ewentualnie nad czymś pomyśleć. Teraz nie ma już nic do rozważenia. Ja porzuciłam miliardy swoich pytan, na które i tak nie znalazłabym odpowiedzi.

Na zakończenie zaznaczę i raz jeszcze jedną rzecz, która już padła milion razy. Staraniem się nic nie wskórasz. Miłość jest popieprzona i jeżeli postępujesz zgodnie z intuicją na pewno przegrasz. W związku musi istnieć równowaga uczuć. Kiedy jedna strona się oddala, a druga to zauważa, to zaczyna starać się bardzije żeby coc udowodnić, z tym że im bardzije się stara,tym bardziej tamta osoba się wycofuje. Pamiętaj, że najbardziej chcemy i doceniamy to, czego nie możemy mieć (tutaj Ty, czujesz że ją tracisz i stajesz na rzęsach żeby to się nie stało). Więc daj jej odczuć, że ona też traci. Jeśli ma się coś ot tak, bez wiekszego wysiłku, to nie szanuje się tego (tutaj ona).

Im szybciej zaczniesz żyć swoim życiem, tym lepiej dla Ciebie. Po jakimś czasie zrozumiesz dużo, duzo więcej niż my tutaj piszemy.

To zakończyć to i dać sobie spokój i się nie odzywać? Czy nic jej nie mówić i się po prostu odciąć i zapomnieć?