Do tej pory broniłam prawiczków. Że to nie ma znaczenia, że to normalni faceci. Ten wątek przepełnił czarę. Gdybym miała wiązać się z prawiczkiem to bym go chyba najpierw wariografem przebadała pod kątem jego podejścia do spraw seksu i związku...
Wypowiedzi prawiczków na tym forum (nie wszystkich, ale zdecydowanej większości) pozwalają wysnuć teorię, że stan umysłu prawiczka nie jest normalny. Przerażające jest to, że te odchylenia dopadają coraz młodszych. Zrozumiałabym, gdyby prawiczek koło 30-tki (nie z wyboru, oczywiście) zaczynał mieć jakieś kompleksy i urazy, ale kiedy faceci w wieku 20-23 lata wyznają takie heretyczne poglądy to się scyzoryk w kieszeni otwiera...
Przepraszam, że w wypowiedziach cytuję tylko tego pana, ale jego podejście do świata najbardziej prowokuje mnie do ustosunkowania się 
X77 napisał/a:Możliwe....
Widzisz, wygląda na to, że ten pierwszy raz z kimś zostaje w pamięci na całe życie itp.
Kolejna teoria, której najgorętszymi wyznawcami są prawiczkowie przed pierwszym razem...
Jestem w stanie przypomnieć sobie z detalami kilka fantastycznych przeżyć erotycznych. Nie ma wśród nich pierwszego razu. Super emocje wywołuje pierwsze zbliżenie z każdym nowym partnerem. Emocje przed pierwszym razem? Jakaś niepewność, zagubienie, lekki strach - nic fajnego.
X77 napisał/a:Chłopak autorki też chciałby być dla niej takim sentymentem, żeby najlepsze wspomnienia i lata życia wiązała właśnie z nim a nie z innym. Tym bardziej jeśli ona jest jego pierwszą i miałaby być jego ostatnią. Taka jest piękna a zarazem brutalna prawda.
Tylko dlaczego autorka ma być odpowiedzialna za brak realizacji jego nierozumnych filozofii? Kto powiedział, że najlepsze wspomnienia są zarezerwowane dla pierwszego faceta? Wydaje mi się, że to zależy od faceta, nie od jego miejsca w kolejności? A najlepsze lata życia? Dla każdego mogą być innym okresem. Uznanie, że najlepsze lata życia są np. od 18 do 23 r.ż zwalnia faceta poznanego później z odpowiedzialności za sprawienie, że późniejsze dla kobiety będą lepsze (no bo jak walczyć z definicją "najlepszych lat"? ). Ta sama teoria oznacza, że ten facet swoje najlepsze lata zmarnował i ma pretensje, że ktoś inny swoich nie marnował. No i faktycznie teoria ma szansę się sprawdzić, bo trudno uznać lata spędzone z facetem, który uważa kobietę za "przechodzoną" za najlepsze lata swojego życia. Wcześniej czy później autorka uzna te lata za zmarnowany czas...
X77 napisał/a:To tak, jakby do ich obecnego związku i intymności wpieprzała się trzecia osoba - dla autorki jako wspaniałe wspomnienie do którego ochoczo wraca, zaś dla jej chłopaka - jako nieproszony intruz który bezczelnie okrada go z jej sentymentu i wspomnień, z intymności. Przez to obecny partner ma mniejsze znaczenie i nie wywołuje już tak silnych wspomnień jak ten pierwszy.
O matko! A kto broni obecnemu facetowi sprawiać, żeby ich wspólne wspomnienia były lepsze od tych przeszłych? Skoro się rozstali to znaczy, że jednak nie wszystko było takie piękne. A obecny facet, zamiast skupiać się na tym co najlepsze w ich związku, skupia się na zrobieniu wrażenia, że od początku w związku są zgrzyty. Bardzo nieprzyjemne zgrzyty. Trudno potem będzie ten okres zaliczyć do dobrych wspomnień. Tylko dlatego, że facet uważa, że dla "lepszości" wspomnień znaczenie ma kolejność, nie jakość...
X77 napisał/a:Z drugiej strony, gdyby chłopak miał podobną przeszłość, to przynajmniej też miałby gdzie wracać wspomnieniami i sytuacja byłaby zrównoważona. I nie przeszkadzało by wtedy, że ma dla niej mniejsze znaczeniem, bo ona dla niego też miałaby podobne.
Nie widzę sensu wchodzenia w związek w momencie, kiedy obecny partner ma mniejsze znaczenie od przeszłości...
X77 napisał/a:Bo prawda jest taka(przynajmniej w kwestii osób wrażliwych) że im bardziej ktoś dla Ciebie znaczy, tym bardziej pragniesz żebyś tyle samo znaczyła dla tej osoby. Jeżeli dana osoba jest dla Ciebie najważniejsza, to oczywistym jest to, że chcesz dla niej być tak samo najważniejsza w każdym znaczeniu - również sentymentalnym.
No i wreszcie zrozumiałam definicję wrażliwości (które to słowo tak mi nie pasowało w poprzednich postach X77. Kolego, mylisz wrażliwość z zakompleksieniem!
Bo ja np. też tak mam: im więcej ktoś dla mnie znaczy, tym chciałabym być dla niego ważniejsza. Chcę być najważniejsza! I nie widzę przeszkód, żeby taką być. Bez względu na ilość moich poprzedniczek w życiu osoby, dla której chcę być tą wyjątkową i najważniejszą. Pewnie dlatego, że, oprócz tej wspomnianej wrażliwości, mam sporo pewności siebie. Historyczne rywalki nie mają dla mnie żadnego znaczenia, bo jestem przekonana, że jestem od nich lepsza... Jednocześnie nie mam zapędów własnościowych w stosunku do drugiego człowieka, więc nie mam potrzeby mieć w posiadaniu wszystkich jego wspomnień. Niech sobie ma, nawet te miłe - wolę raczej zadbać o to, żeby ze mną miał jeszcze bardziej miłe.
X77 napisał/a:Poza tym kto może zaręczyć, czy kiedyś autorka nie spotka tamtego pierwszego byłego partnera i nie zdradzi z nim obecnego - bądź co gorsza - nie zostawi go dla byłego? Bo i takich przypadków niestety nie brakuje. Zwłaszcza wśród kobiet.
Jeśli kobietę traktuje się wg stereotypów i własnych wyobrażeń o tym jak zachowują się WSZYSTKIE kobiety to faktycznie nikt nie może zaręczyć. Ale, gdyby zamiast skupieniu całej energii na wyobrażaniu sobie ile dla niej znaczył były skupić się na poznawaniu danej kobiety - z pewnością łatwo oszacować prawdopodobieństwo powrotu do eksa. Zresztą - gdyby mi facet wypominał, że jestem przechodzona, że na pewno mój były jest dla mnie ważniejszy od niego - może sama rozważałabym powrót do tego byłego? A na pewno ucieczkę od obecnego...
X77 napisał/a:To co powyżej opisałem to poniekąd przytoczyłem z wypowiedzi pewnej dziewczyny z innego forum.
I uznałeś za prawdę objawioną dotyczącą wszystkich kobiet. Bo jest to wygodne dla Twojej filozofii. Szkoda, że potrafisz całą ideologię zbudować opierając się na jednej wypowiedzi i zignorować setki innych, przeciwnych.
Tak jak zauważyła WitchQueen - jeżeli prawictwo zamienia się w stan umysłu - nie jest dobrze...